Jun 9, 2017

မနက္ျဖန္အေၾကာင္း


မနက္ျဖန္ဆိုတာကို သတိတရေတြးမိတာ ေန႔တိုင္းလိုလို ခုဆို။
မနက္ခင္း ပါးျပင္ေပၚက အနမ္းေတြ .. မနက္ျဖန္မွာ..
ျခံဝင္းထဲက စိမ္းစိမ္းစိုစို ရြက္ပ်ိဳေတြ ျမင္ရမလား.. မနက္ျဖန္မွာ..
မိုးေကာင္းကင္ေပၚေမာ့ၾကည့္တိုင္း တိမ္ေတြရဲ႕ ေမွာ္ဆန္ဆန္ အလွနဲ႔အတူ
သူ႔ရဲ႕ ေရြ႕လ်ားေပ်ာက္ကြယ္လြယ္မႈကို သတိရ...
တင္းရစ္တဲ့ ေပြ႔ဖက္မႈဟာ ၾကင္နာျခင္းျဖစ္ေလေတာ့ တပ္မက္မႈနဲ႔အတူ စိုးထိတ္မိတာက      မနက္ျဖန္အေၾကာင္း..
တရားကို နားလည္တဲ့ၾကားကပဲ အမွားေတြက လွေလေတာ့ မနက္ျဖန္က ေျခာက္လွန္႔တယ္..
ခနေနရင္.. ခြဲၾကရႏိုင္တယ္.. မေတြးခ်င္လည္း ဒါ တရား ပဲ..
ဓာတ္ပံုေဘာင္ထဲ ပန္းေတြေဝတဲ့ ေႏြက မပူ.. ကိုယ္က အားရပါးရျပံဳးႏိုင္ဆဲ.. နက္ျဖန္ေရာ
ျပံဳးေန.. ရယ္ေမာေနသူေတြ ကံေကာင္းေနေသးတဲ့ ဒီေန႔..
ခ်စ္ၾက ၾကင္နာၾကသူေတြ မကြဲကြာရေသးတဲ့ ဒီေန႔..
ပ်ံသန္းေနတဲ့ေလယာဥ္ၾကီး ျပိဳပ်က္မသြားေသးတဲ့ ဒီေန႔..
ခုတ္ေမာင္းေနတဲ့ ရထားၾကီး တိမ္းေမွာက္မသြားေသးတဲ့ ဒီေန႔..
ကူးခတ္ေနတဲ့ သေဘၤာၾကီး နစ္ျမဳတ္မသြားေသးတဲ့ ဒီေန႔
အျမန္လမ္းေပၚမွာ ေျပးလႊားေနတဲ့ ေမာ္ေတာ္ကား က်ိဳးေၾကမသြားေသးတဲ့ ဒီေန႔..
ခ်စ္တဲ့သူေတြ အိမ္ျပန္အလာကို ေငးေမွ်ာ္စဥ္မွာ အိမ္တံခါးေခါက္သံဖြဖြေတြ ၾကားေနရေသးတဲ့ ဒီေန႔..
ကဗ်ာဆရာ ေမာင္ရန္ပိုင္ရဲ႕ ခ်စ္သူေတြ ရန္မျဖစ္ၾကနဲ႔ ကို သတိရပြားမ်ားႏိုင္ေနေသးတဲ့ ဒီေန႔
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ အလံုးစံု ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဲ႕ ေသာ့ခ်က္တစ္ခုပဲလို႔ ယံုေနေသးတဲ့ ဒီေန႔..
ဒီေန႔မွာ ေမတၱာတရားအေၾကာင္း စဥ္းစားတဲ့အခါ ..
မနက္ျဖန္မွာ ဘာေတြပဲ ျဖစ္လာလာကြာ

May 21, 2017

သူငယ္ခ်င္း မခင္ပ်ိဳ နဲ႔ လြမ္းသမွ် စာဖြဲ႔ ရင္..



ကိုယ့္တိုင္းျပည္ ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ကိုယ့္ေမြးဇာတိေျမကို နင္းနင္းခ်င္း ညီမက ဘယ္ကို အရင္ဆံုးသြားမလဲ ေမးေတာ့ ခ်က္ခ်င္း ျပန္ေျဖမိတာ.. ေက်ာင္းထဲ။

ေက်ာင္းထဲလို႔ ေျပာလိုက္ရင္ က်မတို႔သက္တမ္းမွာ အားလံုး ခ်က္ခ်င္းသိတာက ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ထဲ ဆိုတာ ပါပဲ.. တကယ္ေတာ့ က်မ တည္းမယ့္ ညီမ အိမ္က ၆မိုင္.. အင္းလ်ားကန္ ေရွ႕မွာပဲမို႔ ေက်ာင္းထဲဟာ အင္မတန္ အဆင္ေျပေျပ ေရာက္လြယ္မယ့္ ေနရာပါ။ ညီမ က ေျပာတယ္အရင္နဲ႔ေတာ့ အေတာ္ မတူေတာ့ ဘူးေနာ္.. တဲ့။ ဘယ္ေလာက္မတူပါေစ.. မ်က္စိမွိတ္သြားရင္ေတာင္ လမ္းမမွားႏိုင္တဲ့ ကိုယ့္အိမ္ ကိုယ္ယာ ပဲ ဟာ .. .. ၆မိုင္ .. ဓမၼာရံုလမ္းထိပ္နားဆီက စတဲ့ အင္းလ်ားကန္ေပါင္ရိုး အဆံုးကေန.. ကန္ေပါင္အတိုင္း ေလွ်ာက္အီကိုေနာက္ေပါက္ကေန ေက်ာင္းထဲ ဝင္ .. အီကိုစားေသာက္တန္းကို ျဖတ္ .. ၿပီးေတာ့ ဂ်ပ္စင္ ေဘး ကေန.. ေရႊဘိုေဆာင္ေတြ ဒဂံုေဆာင္ေတြကို ေရွ႕ကေန ျဖတ္ၿပီး ေတာင္ငူေဆာင္ စားေသာက္ တန္း ဆီကို သြားမွာေပါ့။

+++++

က်မတို႔ ေက်ာင္းမွာ ရွိေနခ်ိန္တုန္းက ေမလ ရဲ႕ ေႏြ မနက္ခင္းဟာ ေက်ာင္းဝင္းနားမွာေတာ့ သိပ္ျပင္းျပင္းပ်ပ် မပူဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အင္းလ်ားရဲ႕ ေလကလည္း­­ ခုေလာက္ မျငိမ္ဆိမ္ဘူးလားလို႔။ အင္းလ်ား ေရျပင္ကို ေငးမိရာေငးရင္း က်မ မ်က္ရည္လည္လာတယ္။ အင္းလ်ားကန္ေရဟာ မစိမ္းေတာ့.. မျပာေတာ့ဘာမွန္းမသိတဲ့ အျမွဳပ္ေတြ လို႔။ ၿပီးေတာ့ အမိႈက္ေတြ.. ပလပ္စတစ္စေတြ.. ဘူးခြံေတြ.. မနက္ ၁၀ နာရီ အပူေအာက္မွာ အင္းလ်ားကန္ေပါင္ေပၚက ခံုတန္းေလး ေတြေပၚစံုတြဲေလးေတြတခ်ိဳ႕.. ဒါ အင္းလ်ား ရဲ႕ သဘာဝ ေပပဲ။ ဒီကန္ေပါင္ေပၚ ရည္းစားနဲ႔ သြားဖူးလား အန္တီ .. လို႔မ်ား တစ္ေယာက္ေယာက္က ေမးလာရင္ လို႔ ေတြးမိေတာ့ က်မ တစ္ေယာက္တည္း ျပံဳးလိုက္မိေလသလား..

အီကို.. ႏွစ္တာ တာဝန္က်ခဲ့ဖူးတဲ့ ေက်ာင္း.. ျမန္မာစာဌာန ရွိခဲ့ရာ စၾကၤ ံလမ္းဘက္ လွမ္းၾကည့္မိေသးတယ္.. ဌာန အဲဒီေနရာမွာပဲ ရွိေနေသးလား။ အဲဒီကိုေတာ့ သိပ္မလြမ္းခ်င္လွပါ.. ကိုယ္တာဝန္က်တဲ့ တစ္ႏွစ္က ၁၉၉၆ ေက်ာင္းရက္ရွည္ ပိတ္ထားတာမို႔ စာသင္ခ်ိန္ေတြမွ မၾကံဳခဲ့ရတာ။ အီကိုနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ အတူတူလုပ္ခဲ့ရတဲ့ ညီအစ္မ ေတြကိုပဲ လြမ္းပါတယ္။

အီကိုစားေသာက္တန္းမွာ ေဒၚခ်ိဳ႕ကို ေတြ႔ခ်င္တာ.. ေဒၚခ်ိဳက က်မကို ျမင္ရင္ မွတ္မိမွာလား.. အရင္လို ပဲငပိ မ်ားမ်ား.. ပဲပင္ေပါက္မ်ားမ်ား နဲ႔ ျမီးရွည္ စားခ်င္ေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေဒၚခ်ိဳ ရွိမေနဘူး.. ေဒၚခ်ိဳ ရွိေသးလားလို႔ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ေမးႏိုင္ေပမဲ့ မေမးခ်င္ဘူး.. တခုခု ၾကားရ.. သိရမွာ စိုးတယ္.. အီကို ကင္တင္းကေန မာလာကင္တီးဘက္ကို ထြက္မယ္လုပ္ေတာ့ အဲဒီမွာ ၿပီး စိတ္ကသိကေအာင့္ ၾကံဳရတာ.. မာလာကင္တီး ဘက္ကေန ဂ်ပ္စင္ဘက္ထြက္တဲ့ လမ္းေျမွာင္ေလးေနရာမွာ သြပ္ျပားေတြနဲ႔ လမ္းပိတ္ထားသည္.. တဲ့။ အက်ည္းတန္လွတဲ့ ျမင္ကြင္းပဲ.. မတတ္ႏိုင္ဘူး.. ဝိဇၹာခန္းမဘက္ ထြက္မွာေပါ့ .. အဲဒီကေန ဝိဇၨာေဆာင္ ေပါင္းမိုးေလး ေအာက္က စၾကၤ ံလမ္းေလးအတိုင္း ဂ်ပ္စင္ဘက္ သြားမွာေပါ့။

ဒါေပမဲ့ အဲဒီ စိတ္ကူးလည္း အေကာင္အထည္မေပၚပါ။ ေဘးႏွစ္ဘက္မွာ ကာရံထားတဲ့ သံပန္းကြက္ေတြက က်မရဲ႕ လမ္းေတြကို တားထားၾကပါတယ္။ စၾကၤ ံလမ္းဆံုးရာ ေရႊဘိုေဆာင္က်မွ အဓိပတိလမ္းဘက္ ထြက္ရပါ မယ္တဲ့။ ဒါျဖင့္ ေရႊဘို နဲ႔ ဒဂံုေဆာင္ေတြရဲ႕ ေနာက္က က်မ နာမည္ေပးထားတဲ့ မိုးပိေတာက္လမ္းေလးကိုပဲ ေရြး ေတာ့မယ္ကြာ.. အဲဒီကေန ေတာင္ငူေဆာင္ဆီ။

++++

ေရႊဘိုေဆာင္ေနာက္ လမ္းသြယ္ေလးမွာေတာင္ ေနအရိပ္မရွိေတာ့ .. နာဂစ္တုန္းက ျပိဳလဲသြားတဲ့ သစ္ပင္ ေတြထဲ ဒီလမ္းကေလးေပၚက အနန္းပင္ေတြ မိုးပိေတာက္ပင္ေတြ ပါသြားတယ္ ထင္ပါရဲ႕။  ေရႊဘိုေဆာင္ရဲ႕ ထမင္းစားေဆာင္ကို အလြန္မွာေတာ့ ပိတ္ထားတဲ့ ဂိတ္တံခါးတစ္ခုက ဆီးၾကိဳေနတယ္ .. ဒဂံုေဆာင္က အမ်ိဳးသမီးေဆာင္ ျဖစ္သြားလို႔ လံုျခံဳေရးစည္းကမ္းအျဖစ္ ဝင္းကို ပိတ္ထားရတာပါတဲ့။ ဆရာမ ကိုေတာ့ ေပးျဖတ္ပါတယ္.. သြားပါတဲ့။ ဒီ အဝန္းအဝိုင္းေလးမွာ အေခၚခံရတဲ့ ဆရာမဆိုတာေလးကေတာ့ စိတ္ကို ခုထိ လႈပ္ခတ္ေစတုန္းပါပဲ။ ဒဂံုေဆာင္ေနာက္ကေန ဂိတ္တံခါးေလး ခုကို ျဖတ္.. ေဟာ.. ေတာင္ငူကင္တီး.. ေတာင္ငူေဆာင္

အရင္လို ျမင္ကြင္းရွင္းရွင္းနဲ႔ ေတာင္ငူေဆာင္ကို မေတြ႔ေတာ့။ ပိတ္ဖ်ဥ္အမိုးေတြ.. ထီးရြက္ၾကီးေတြ.. ကားေတြ အျပည့္အက်ပ္ရပ္ထားတာ.. သစ္ပင္ေတြေအာက္မွာ စားပြဲေတြ မထားေတာ့။ အားလံုးက အမိုးအကာ ေအာက္ မွာ။ ေမွာင္ေမွာင္ကုပ္ကုပ္။ ေတာင္ပိႏၷဲပင္ေတြေအာက္မွာ ဘာစားပြဲမွ မရွိေတာ့တာဟာ ထိုင္ေနက်သူ ေတြ မရွိၾကေတာ့လို႔လား.. ဟင္။ ဒါျဖင့္ အရွည္ၾကီးဆိုင္ေရာ…. ဘာ မွ    ရွိ  ၾက  ေတာ့  ၿပီ..
အဲဒီ အပင္ေတြေအာက္က စားပြဲေတြမွာ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ ၃၀ ေလာက္က မနက္တိုင္းထိုင္တတ္တဲ့ ဆရာ ႏွစ္ေယာက္ နဲ႔ တပည့္မ တစ္ေယာက္ကို ဒီအပင္ၾကီးေတြ အမွတ္မရဘူးလို႔ ေျပာႏိုင္လား..

+++++

ဆရာ ႏွစ္ေယာက္မွာ တစ္ေယာက္က ေမာ္ဒန္စာေပ သီအိုရီေတြကို ပိုင္ပိုင္နိုင္ႏိုင္.. ေရးေန.. ေျပာေဟာေနတဲ့ အျပင္ သူကိုယ္တိုင္က အေလးစားခံ ေမာ္ဒန္စာေရးဆရာၾကီး တစ္ေယာက္ကေတာ့ ကဗ်ာဆရာၾကီး.. သူငယ္ခ်င္း.. မင္း သူ႔ကိုၾကည့္ဆိုၿပီး ေလာကအေၾကာင္း အေကာင္းအဆိုးကို ထိထိမိမိ ေျပာျပဖြဲ႔ဆိုေနတဲ့ ကဗ်ာ ဆရာၾကီး။ ဆရာၾကီး ႏွစ္ေယာက္နားမွာေတာ့ ဆရာ ႏွစ္ေယာက္ေျပာသမွ် ကေလးလို နားေထာင္ၿပီး ရယ္လိုက္ေမာလိုက္.. တခါတေလ စိတ္တိုလိုက္ ..
ငါ မေျပာခ်င္လို႔ေနာ္.. ေဇာ္ျမင့္.. ေတာ္ေတာ္ ေၾကာင္တဲ့ဟာေတြ.. ကြာ
ဟာ.. ဘာအေရးၾကီးလဲကြာ
ဆရာက ေျပာလိုက္ရင္ အေရးမၾကီးဘူးပဲ.. သမီးကေတာ့ စိတ္တိုပါတယ္..
ေအးေလ .. ေျပာလုိက္စမ္း ေမျငိမ္း..
ဟုတ္ဘူးေလ.. ငါေျပာတာက ကဗ်ာေရးလိုက္ေပါ့.. ၿပီးတာပဲ.. အဲလို..

အဲဒီ ဆရာႏွစ္ေယာက္နဲ႔ တပည့္မ တစ္ေယာက္နဲ႔အတူ တခါတေလ.. ဗိုလ္တိုး (ေအာင္ေက်ာ္တိုး-စိတ္ပညာ) ရွိတယ္။ တခ်ိဳ႕ ဆရာၾကီး ဆရာမၾကီးေတြ ရွိမယ္.. တခ်ိဳ႕ တပည့္ၾကီးေတြ ရွိမယ္။ အဲလို အခါေတြမွာေတာ့ စကားဝုိင္းက အတည္အခန္႔ေတြ ၾကားရမယ္။ ဆရာႏွစ္ေယာက္နဲ႔ တပည့္မ တစ္ေယာက္.. ပဲ ရွိမယ့္ မနက္ခင္း ေတြဆိုရင္ေတာ့ တပည့္မက ဘာသာေဗဒ နဲ႔ သဒၵေဗဒဘာသာေတြမွာ ညံ့တဲ့ကိစၥကို မေက်မနပ္ နဲ႔ ဘာသာေဗဒ ဆရာျဖစ္တဲ့သူငယ္ခ်င္းကဗ်ာဆရာၾကီးက ပြစိပြစိနဲ႔ ေျပာမယ္.. အဲဒီအခါ ေမာ္ဒန္ ကဗ်ာဆရာ စာေရးဆရာၾကီးက စာေရးဆရာ ကဗ်ာဆရာမ.. ဘာသာေဗဒပညာ စိတ္မဝင္စားလည္း အေရးမၾကီးဘူးကြာလို႔ မထိတထိ စမယ္..

သူငယ္ခ်င္းကဗ်ာဆရာၾကီးက တကယ္ေတာ့ စကားဖြယ္ဖြယ္ရာရာ မေျပာလွပါဘူး.. တခါတေလ.. ျမတ္ေလး ရဲ႕ သီခ်င္းတခ်ိဳ႕ကို တပိုင္းတစ ညည္းတတ္တာမ်ိဳးေတာ့ ရွိပါရဲ႕။ စကားေျပာရင္လည္း သူတို႔ ေခတ္ျပိဳင္ သူငယ္ခ်င္း စာေရးဆရာ ကဗ်ာဆရာေတြရဲ႕ ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ အေၾကာင္းေတြသာ ေျပာတတ္ၿပီး ရယ္ၾက ေမာၾကရတာပဲ။ သူငယ္ခ်င္းကဗ်ာဆရာၾကီးက လူေတြကို နာမည္ေျပာင္ေပးရာမွာလည္း အလြန္ ထိမိ ေလ ေတာ့ သူေပးတဲ့ နာမည္ေျပာင္ေတြနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြဟာ သူေျပာတဲ့ ဟာသေတြထဲ အျမဲ သက္ဝင္ ေနတတ္တာ။ ဆရာ သေရာ္စာပါ ေရးသင့္တာဗ်.. လို႔ က်မက ေျပာရင္ေတာ့ ေတာ္စမ္းပါ.. ပ်င္းစရာၾကီးလို႔ တုံ႕ျပန္တတ္တာပါ။

ေမာ္ဒန္ စာေရးဆရာၾကီး ကေတာ့ဒီလို မနက္ခင္းမ်ိဳးကမွ ထီးဆိုင္ရဲ႕ လိမ္ေမာ္ခ်ိန္ သီခ်င္းနဲ႔ လိုက္တာ”..  “ဒီလ.. ႏိုင္ေဇာ္ နဲ႔ ဂ်ဴး .. ဖတ္ၿပီးၿပီလား” “အဲဒီ ဝတၳဳေတြအေၾကာင္း ဒီေန႔ Lecture မွာ ေျပာမယ္”.. “ အိပ္ မေပ်ာ္တဲ့အခါ ေမာင့္ လျပည့္ဝန္း ကိုပဲ တစ္ည လံုး အျပန္ျပန္ နားေထာင္တာ.. .. ခ်စ္၍စြန္႔သြားတဲ့ မင္း ကို.. စြန္႔၍ ခ်စ္သြားမယ္ ေလ.. ဆိုတာ ရဖို႔ အင္မတန္ခက္တဲ့ အေတြး..”ဆိုၿပီး စုတ္သတ္တဲ့ အဖိုးၾကီးက ေန႔ အိပ္မက္ အလြမ္းေတြထဲ လည္း ေမ်ာလြင့္ေနတတ္ေသးတာ.. ယုဇနမခင္ပ်ိဳအေၾကာင္း က်မက တခုတ္တရ ေျပာရင္ သူက ရွက္ ေနတတ္ေသးတာ။

မင္း တို႔ဆရာတပည့္ ႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ လိုက္တယ္.. ေမာ္ဒန္ နဲ႔ အခ်စ္ နဲ႔.. ဆရာကလည္း အလံနီသာ ေျပာတာ.. အခ်စ္က်ေတာ့လည္း နီပါသဗ်ာ.. တပည့္မကလည္း ဘဝထဲ ပင္ပန္းတယ္ ပင္ပန္းတယ္နဲ႔ ေရးေတာ့လည္း အခ်စ္မွ အခ်စ္.. ဟားဟားဟား..
အမယ္.. ဆရာေရာ ငယ္ငယ္က အခ်စ္ကဗ်ာမေရးဘူးလား ေျပာ..
ဒီေလာက္ၾကီး မေရးပါဘူး ဟာ.. တခါမွကို ေသေသခ်ာခ်ာ မေရးေပါင္ဗ်ာ..
အာ.. ေမျငိမ္းကလည္း ေမးေနေသးတယ္.. သူ ဘယ္လို အခ်စ္ကဗ်ာေရးမလဲ.. အခ်စ္မွ မရွိတာ..
လာျပန္ၿပီ.. ငါ့ ခ်ီး ..

ၿပီးေတာ့လည္း ရယ္ၾကရ။
တခါတေလေတာ့ ဘဝအေမာေတြထဲ က်မက ညည္းမိတယ္.. အဲဒီအခါ ကဗ်ာဆရာၾကီးက နင္ကလည္းဟာ ညည္းလိုက္တာ.. ခိုလိုပဲ.. မညည္းစမ္းပါ နဲ႔။ ညည္းလို႔လည္း ထူးလာတာမွ မဟုတ္တာ..
ေၾသာ္ကြာ.. ညည္းလိုက္ရေတာ့လည္း ထြက္ေပါက္ေပါ့.. ဒါေပမဲ့ ေမျငိမ္းရ.. အႏုပညာသမားဟာ သူမ်ား ထက္ပိုၿပီး ထြက္ေပါက္ ရွိတယ္ဟ.. စာေတြ ဖတ္စမ္းႏိုင္ငံတကာ စာေတြ ဖတ္ႏိုင္ေအာင္ လုပ္စမ္း

က်မကေတာ့ ဘဝထဲ လက္ပစ္ကူးရင္း ေမာ္ဒန္ ဆရာၾကီး ေျပာတဲ့ ႏိုင္ငံတကာစာေတြ ခုထိလည္း ေစ့ေစ့ ငုငု မဖတ္ ျဖစ္ေသး။

တခါတေလေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ စကားဝိုင္းက ေလးေလးလံလံ ရွိတတ္.. ဒါေပမဲ့ ခဏေလးပါပဲ။ အျမဲတမ္း ကေတာ့ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ စကားဝိုင္းေတြပဲ။ က်မကိုဆို သူတို႔က သားသမီး လို ရင္းႏွီးေလေတာ့ သူတို႔ ေျပာေနက် စကားေတြ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေျပာၾကတာ။ က်မက ဒါေတာ့ စာထဲ ထည့္ေရးလိုက္မွာလို႔ ေျပာရင္ ေမာ္ဒန္အဖိုးၾကီးက ၾကည့္လုပ္ေနာ္.. တဲ့။ တကယ္ က်မေရးၿပီး ျပရင္ ႏွစ္ေယာက္စလံုး တဟဲဟဲ နဲ႔ ျပံဳးေစ့ေစ့ရယ္ၾကတာ။

+++++

အဲဒီ ရယ္သံေတြအဲလိုမ်ိဳး ရယ္သံေတြ.. ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မရႏိုင္ေတာ့။ ဒါေပမဲ့ အေငြ႕အသက္ေတြေလာက္ ေတာင္ ျပန္မရႏိုင္ဘူးလား.. ဥပမာ .. အရင္လို ေတာင္ပိႏၷဲပင္ေအာက္မွာ သစ္သားစားပြဲေဟာင္းေလးေတြ နဲ႔ ထိုင္ခံုနဲ႔နဲ႔ေလးေတြ.. ဒန္ေရာင္ ေရေႏြးကရားနဲ႔ လဘက္ရည္ခြက္အပဲ့အရြဲ႕ေလးေတြ။ အခ်ိန္မေရြး ဝုန္းကနဲ ျပဳတ္က်လာတတ္တဲ့ ေတာင္ပိႏၷဲသီးေတြ.. အရွည္ၾကီးဆိုင္က ကိုတင္ေအာင္ေလး တံမ်က္စည္း လွည္းထားတဲ့ ၾကားက တဖြဲဖြဲက်ထားတဲ့ ေတာင္ပိႏၷဲရြက္ေၾကြေတြ.. ဟိုဘက္ဝိုင္း ဒီဘက္ဝိုင္း ရယ္သံေတြ.. ျငင္းခုန္သံေတြ လြင့္ပ်ံလာတဲ့အခါ လွည့္ၾကည့္ၾကရင္း အခ်င္းခ်င္း ရယ္ေမာၾကရတဲ့ ခ်စ္စရာ စကားဝုိင္းေတြ ဘာ မွ ရွာ ေတြ႔ ေတာ့။ ဒါ က်မ ထားခဲ့တဲ့ ေတာင္ငူကင္တီးမဟုတ္

က်မ ျပန္လာတာ က်မ အေဝးမွာ ၾကာခဲ့တာ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ေလးပါ.. ဒါေပမဲ့ ေပ်ာက္ရွခဲ့တာ.. ႏွစ္ ေပါင္း မ်ား စြာ …  မ်ား  စြာ
ဘယ္သူ႕ကိုမွ လက္လွမ္းမွ မမီႏိုင္ေတာ့တာ ေၾကကြဲစရာ အေကာင္းဆံုး။
သိလား ဆရာ .. ဆရာတို႔ကို လြမ္းရ တဲ့ အလြမ္းမွာ သမီးဟာ ဆရာတို႔ အနားက အျမဲတမ္း တပည့္မ  .. ပါ။

ေမျငိမ္း
မတ္လ ရက္ ၂၀၁၇။
(Idea Magazine)

+++++