Jul 21, 2015

အေမရိကားမွာ ဘာအတြက္ ပညာသင္ၾကသလဲ…. (ေနာက္ဆက္တြဲ)

မေန႔က က်မ သားသမီးေတြရဲ႕ အေျခေနနဲ႔ ဆက္စပ္ၿပီး အေမရိကမွာ ပညာသင္တဲ့ပံုစံ တစိတ္တပိုင္းေလးကို ေရးခဲ့ပါ တယ္။ အဲဒီစာကိုဖတ္ၿပီး ပီတိျဖစ္တဲ့ ညီမတစ္ေယာက္ က က်မကို လွမ္းေျပာပါတယ္.. က်မ သားသမီးေတြအတြက္ ၀မ္းသာေၾကာင္း နဲ႔ ျမန္မာျပည္က ကံမေကာင္းရွာၾကတဲ့ ကေလးေတြ လူငယ္ေတြအတြက္ ၀မ္းနည္း စိတ္ထိခို္က္လို႔ ခဏခဏ မ်က္ရည္က်ရေၾကာင္း..။ သူ နဲ႔ က်မက အေတာ္ ခံစားခ်က္တူပါတယ္..။ မတူတာက သူက ျပည္ပႏိုင္ငံၾကီး တစ္ခုမွာ ေနခြင့္ရတာေတာင္ ကိုယ့္ႏိုင္ငံမွာပဲ ေနမွာလို႔ ေရြးခဲ့သူပါ..။ က်မ သူ႔ကို ေျပာဖူးပါတယ္..။ အစ္မကေတာ့ ညီမလို မလုပ္ႏိုင္ဘူးကြယ္.. ညီမေလးကို တကယ္ ခ်ီးက်ဴးပါတယ္.. သားေလးပညာေရး အဆင္ေျပရင္ေတာ့ ကိုယ့္ႏိုင္ငံမွာ ေနႏိုင္တာ ေကာင္းပါတယ္… လို႔။

တကယ္လည္း အေျခအေနတိုင္းမွာ အယူအဆေတြ အျမင္ေတြ ခံယူခ်က္ေတြက အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိႏိုင္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အျမဲတမ္း အမွန္အမွား ႏွစ္မ်ိဳးတည္း ရွိတာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ အယူအဆတိုင္းဟာလည္း သူ႔ရႈေထာင့္ နဲ႔ သူ မွန္ေနတတ္ ၾကပါတယ္။

က်မ က အေပါင္းအသင္း အလြန္မ်ားျပီး က်မဘ၀ ပံုစံ နဲ႔ က်မရဲ႕ ေနထိုင္မႈပံုစံကလည္း သူမ်ားနဲ႔ သိပ္မတူတာေၾကာင့္ (ေျပာရရင္ ျမန္မာအျမင္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ သဟဇာတ မျဖစ္တာေၾကာင့္) က်မ သားသမီးေတြနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ က်မ အေပါင္းအသင္း ေတြက ပူပန္ၾက ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်မ သားသမီးေတြရဲ႕ ပညာေရးအေၾကာင္း မၾကာခဏ ေမးေလ့ရွိ ပါတယ္။ က်မ ျပည္ပကို ထြက္လာကတည္းက သားသမီးပညာေရးအတြက္လို႔ ေျပာျပီး ထြက္လာခဲ့တာေၾကာင့္ လည္း သူတို႔က သိခ်င္ၾကတာ ပါပါတယ္။ ျပီးေတာ့ က်မက ပညာေရးနယ္ထဲ အစဥ္တစိုက္ ေနလာျပီး ပညာေရးအေၾကာင္းေတြ ေရးေလ့ ရွိသူမို႔ အေမရီကန္ ပညာေရးအေၾကာင္း ေရးပါလို႔ တိုက္တြန္းၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ပဲ တေန႔ေတာ့ ေရးပါဦးမယ္ လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ က်မ သူငယ္ခ်င္းေတြ သိခ်င္တဲ့အထဲမွာ DV (Diversity Visa Lottery) အေၾကာင္းလည္း ပါပါတယ္။ ကိုရာေက်ာ္ DV ေပါက္လို႔ က်မတို႔ အေမရီက ေရာက္တာမို႔ က်မ အဲဒီ Program အေၾကာင္းလည္း ေရးပါဦးမယ္)

ေျပာရရင္ အေမရီကန္ ပညာေရးအေၾကာင္း က်မ ေတာ္ေတာ္ မသိပါဘူး..။ အေမရိကန္မွာက ျပည္နယ္အလိုက္ မူ၀ါဒေတြ ကြဲ.. သင္ရိုးေတြ.. ျပ႒ာန္းစာေတြ ကြဲတာေၾကာင့္ တခုခု ကို သတ္မွတ္ျပီး ေရးျပဖို႔ ခက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အေမရီကန္ ေက်ာင္းတိုင္းလည္း ေကာင္းတာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္သိတဲ့ ကိုယ့္သားသမီးေတြရဲ႕ ပညာေရးအေၾကာင္းေျပာရင္း တစိတ္တပိုင္းေလာက္ကိုပဲ ထိ တို႔ ျပႏိုင္တာပါ။ ျပီးေတာ့ က်မ သား သမီးေတြ ေနတဲ့ ေက်ာင္းကလည္း သိပ္ အေကာင္းစား ေက်ာင္းၾကီး မဟုတ္ပါဘူး..။ ဒါေပမဲ့ က်မတို႔ လူလတ္တန္းစား ေတြအတြက္ေတာ့ သူ႔အိုး နဲ႔ သူ႔ဆန္ တန္တဲ့ အေနအထားေပါ့။ ဒါေပမဲ့ က်မအတြက္ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ပညာေရးစနစ္ကို သည္းမခံႏိုင္ေတာ့လြန္းလို႔ ျပည္ပ ထြက္ လာသူမို႔ ဒီေလာက္ကေလးရတာကိုပဲ ရလွျပီလို႔ ေအာက္ေမ့ပါတယ္။

က်မ ျမန္မာျပည္မွာတုန္းက တကၠသိုလ္ ကထိက ဘ၀ မွာ .. အိမ္ေထာင္ဦးစီးက ႏိုင္ငံျခားထြက္ အလုပ္လုပ္တာေတာင္ သားသမီးေတြ နဲ႔ ေနေရး စားေရး ပညာေရး ဘယ္ေလာက္ ပူပန္ ဆင္းရဲခဲ့ရသလဲ..။ အဆင္းရဲခံျပီး ႏွစ္ ၂၀ နီးပါး ဆရာမ ဘ၀ ရုန္းလုပ္ခဲ့တဲ့ အက်ိဳး အျမတ္ က ဘာလဲ…။ က်မ ခဏခဏ ေရးဖူးပါတယ္..။ ဆရာ ဆရာမေတြက အဆင္းရဲခံ ၿပီး ပညာေရးအတြက္ အလုပ္လုပ္လို႔ သိပ္ေတာ္တဲ့ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြ ေမြးထုတ္ႏိုင္သလား..၊ ဒါမွမဟုတ္ အနည္းဆံုး ကိုယ့္သားသမီးေတြ ဆရာ ဆရာမ သားသမီးမို႔လို႔ မပူမပင္နဲ႔ ပညာသင္ႏိုင္သလား….။ က်မတို႔ ဘ၀ေတြ သိပ္ဆိုးခဲ့ပါတယ္..။  ပစၥပၸန္ ဆိုးတာဟာ အတိတ္ဆိုးတာ.. အနာဂတ္ဆိုးတာပဲမို႔လို႔ အဲဒီတုန္းက ပစၥပၸန္ ကို က်မ မခံစား ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။

က်မ ကေလးပညာေရးအတြက္ အျပင္ထြက္ေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ က်မ အင္မတန္ ခ်စ္ခင္ ေလးစားတဲ့ နာမည္ေက်ာ္ ကာတြန္းဆရာတစ္ေယာက္က ေျပာပါတယ္..။ “က်ေနာ္ေတာ့ မထြက္ဘူး.. က်ေနာ့္ သားသမီးလည္း ကိုယ့္တိုင္းျပည္က တျခား ကေလးေတြ နဲ႔ တူတူ ရင္ဆိုင္ရမွာပဲ .. က်ေနာ္တို႔က ဒီတိုင္းျပည္ကကိုး.. “တဲ့။ က်မ သူ႔ေရွ႕မွာ မ်က္ရည္က်ခဲ့ ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ သူ႔ကို ေျပာခဲ့ပါတယ္..။ က်မ ကေတာ့ မိဘေတြက ၾကိဳးစားေပးပါလ်က္နဲ႔ .. ကေလးေတြကလည္း ေတာ္ပါလ်က္ နဲ႔ ေခတ္စနစ္ေၾကာင့္.. မညီမွ်တဲ့ အခြင့္အေရးေတြေၾကာင့္ မနစ္မြန္းသင့္ဘဲ နစ္မြန္းျပီး အခြင့္အေရးေတြ ဆံုးရံႈးေနရတဲ့ ဘ၀မ်ိဳးထဲမွာ က်မ သားသမီးေတြကို မထားႏိုင္ေတာ့ဘူး .. က်မ မွာ အခ်ိန္ သိပ္ မရွိေတာ့ဘူး လို႔ သူ႔ကို ျပန္ေျပာ ခဲ့ပါတယ္။” က်မ တကၠသိုလ္ဆရာမ ၁၉ ႏွစ္ လုပ္ခဲ့တာမွာ လူငယ္ေတြ မညံ့တာ .. စနစ္ေၾကာင့္ ပ်က္စီးရတာ.. စနစ္ ဘယ္ေလာက္ ဆိုးတယ္ဆိုတာေတြ ေကာင္းေကာင္း သိခဲ့တာေၾကာင့္လည္း က်မလို ပါခ်ီပါခ်ဲ႕ ေက်ာင္းဆရာမတစ္ေယာက္ က ဒါကို ေျပာင္းေအာင္ ဘာမွ မလုပ္ႏိုင္ဘူး ဆိုတာ ကိုလည္း ေကာင္းေကာင္း သိခဲ့ပါတယ္။ အရာရာ ပိုက္ဆံ ကသာ ဦးေဆာင္ေျဖရွင္းသြားတဲ့ ေလာကမွာ က်မ ဘာမွ မေျဖရွင္းႏိုင္တာ ေသခ်ာခဲ့ပါတယ္။ က်မ အဓိက ေျပာခ်င္တာ အဲဒါပါပဲ။

ခု အေမရိကားမွာ က်မတို႔က အလုပ္လက္မဲ့.. လစာနည္း အေျခခံ လူတန္းစားထက္ နည္းနည္းေလးပဲ ပိုသာတဲ့ ဘ၀မွာ က်မ သားသမီးေတြဟာ ၾကိဳးစားမႈ တစ္ခုတည္းနဲ႔ အရာေရာက္ႏိုင္တယ္ .. လူ႔ဘ၀မွာ ကိုယ္လုပ္ရင္ ရတယ္.. ဆိုတဲ့ အသိ နဲ႔ ခံစားခ်က္နဲ႔ ၾကီးျပင္းရတယ္..။ ကိုယ္ ညံ့ရင္ ခံရမွာပဲ ဆိုတာကို သိခြင့္ရတယ္။ က်မ ေမွ်ာ္လင့္တာ.. က်မ တတ္ႏိုင္ တာက ဒီေလာက္ပဲ မို႔ ဒါက က်မတို႔အတြက္ လံုေလာက္ျပီ..။ အေမရိကမွာလည္း ေငြေၾကး တတ္ႏိုင္ရင္ တတ္ႏိုင္ သေလာက္ ပိုေကာင္းတဲ့ ပညာေရး.. ပိုအဆင့္ျမင့္တဲ့ ပညာေရး .. ပိုေကာင္းတဲ့ ေက်ာင္းေတြ တက္ႏိုင္တာေပါ့..။ အဲလို ကြဲျပားမႈ ရွိတာေပါ့..။ ဒါေပမဲ့ ၾကိဳးစားသူေတြအတြက္ အခြင့္အေရးဆိုတာလည္း ရွိေနပါတယ္။ က်မ ျမန္မာျပည္မွာ ေန တုန္း က က်မက တကၠသိုလ္က ကထိက ဆရာမ ျဖစ္ေနတာေတာင္ ပိုက္ဆံ မခ်မ္းသာတာေၾကာင့္ က်မသားၾကီးဟာ TTC ေက်ာင္းမွာ ဆရာမ တခ်ိဳ႕ နဲ႔ အတန္းေဖာ္ သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႕ ရဲ႕ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈကို ခံခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေတြဟာ စနစ္ ျပႆနာပါ…။ အေမရိကားမွာကေတာ့ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈ (Discrimination) လို႔ ေသခ်ာရင္ကို သိသိသာသာ အေရးယူ ခံရ မယ့္ စနစ္မ်ိဳး ရွိပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ပဲ ဆရာ မိဘ အစည္းအေ၀းရွိရင္ေတာင္ မွန္မွန္ မတက္ႏိုင္တဲ့.. အစည္းအေ၀းမွာ ေ၀ဖန္ အၾကံေပးတာေတာင္ ေသခ်ာ မလုပ္ႏိုင္တဲ့ က်မတို႔လို မိဘမ်ိဳးေတြရဲ႕ သားသမီးေတြဟာ သူတို႔ ၾကိဳးစားမႈ နဲ႔ ရပ္တည္ ေအာင္ျမင္ႏိုင္ၾကတာပါ..။ က်မ ကေလး ေတြရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈဆိုတာက အေမရိကေရာက္ ၾကိဳးစားတဲ့ ပညာတတ္ ျမန္မာ မိသားစု ၉၀% မွာ ရွိတဲ့ ေအာင္ျမင္မႈပါ။  ျမန္မာျပည္ ကေန ေစာေစာေရာက္လာၿပီး ပညာေရးကို ဆက္လုပ္လို႔ ဒီမွာ ဘြဲ႔ရျပီး အဆင့္ျမင့္ရာထူးေတြ လစာ ေကာင္းေကာင္းေတြ ရေနၾကတဲ့ ျမန္မာမိသားစုေတြလည္း က်မ ပတ္၀န္းက်င္ မွာ အမ်ားၾကီး ရွိပါေသးတယ္..။ အဲဒီ မိသားစုေတြက ကေလးေတြဆိုရင္ အေျခခံ အထက္တန္းပညာေရး အဆင့္မွာေတာင္ ေက်ာင္း ေကာင္းေကာင္း ေနခြင့္ရျပီး အဆင့္ျမင့္ ပညာေရး ေတြ ခ်ဲ႕ထြင္ႏိုင္ၾကလို႔ ဘယ္ေလာက္ေတာ္ၾက.. ဘယ္ေလာက္ ထူးခၽြန္ၾက.. ဘယ္ေလာက္ ေအာင္ျမင္ၾကတယ္ဆိုတာ .. က်မေတာင္ ေရးမျပတတ္ပါဘူး..။ သူတို႔ရဲ႕ ပညာေရးရလဒ္ ေတြက ခက္ခဲနက္နဲျပီး က်မအတြက္ေတာ့ ရႈပ္လည္း ရႈပ္ေထြး လို႔ပါ..။ ခု ဒါေတြကို ေရးျပေနတာကလည္း ပညာေရးစနစ္က ဘယ္ေလာက္ အေရးပါတယ္ဆိုတာကို ေပၚလြင္ေစခ်င္ လို႔ ပါပဲ။
ေနာက္ အဓိက က်တာ တစ္ခုကေတာ့ သူတို႔ ပညာေတာ္တာ ဘာအတြက္လဲ ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ပါပဲ။

အေမရိကေရာက္ ျမန္မာမိသားစု အမ်ားစုဟာ အေမရိကမွာ ေနေပမဲ့ ျမန္မာျပည္အေရးကိုပဲ စိတ္ထဲ ထားၾကပါတယ္..။ ဒါေၾကာင့္ က်မတို႔ မၾကာခဏ ေျပာျဖစ္ၾကတာက အေမရိကန္အစိုးရအတြက္ ေတာ္ေတာ္ မတရားဘူးေနာ္.. လို႔ ရယ္စရာ လို ေျပာျဖစ္ၾကပါတယ္။ က်မတို႔က သူတို႔ႏိုင္ငံမွာ ေနျပီး.. သူတို႔ ေပးသမွ် အခြင့္အေရးေတြကို တန္းတူ ခံစားျပီး  သားသမီး ေတြ ပညာတတ္တဲ့အခါ ကိုယ့္တိုင္းျပည္က အခြင့္အေရးေပးရင္ (ကိုယ့္တိုင္းျပည္က လက္ခံ ၾကိဳဆို ရင္) ကိုယ့္ တိုင္းျပည္မွာ ျပန္အလုပ္လုပ္ရမယ္.. ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္က အေမရီကေရာက္ ပညာတတ္ ျမန္မာမိဘ ၈၀% ေလာက္ မွာ ရွိပါတယ္။ အမ်ားစုက တကၠသိုလ္မွာ ဘာသာရပ္ေရြးရင္ေတာင္ ျမန္မာျပည္မွာ ဒီဘာသာနဲ႔ ဘာလုပ္ႏိုင္မလဲ ဆိုတာကို ထည့္စဥ္းစားၾကပါတယ္..။ က်မထင္ပါတယ္.. ျမန္မာျပည္တကယ္လင္းပြင့္တဲ့အခါ… ျမန္မာႏြယ္ဖြား အေမရိကန္ လူငယ္ ေတြ အမ်ားၾကီး ျမန္မာျပည္ ျပန္လည္ ထူေထာင္တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ ျပန္လာ အလုပ္လုပ္ၾကမွာပါ..။ ျမန္မာျပည္က တကယ္တမ္း ေႏြးေႏြးေထြးေထြး လက္ခံၾကိဳဆိုဖို႔ေတာ့ လိုတာေပါ့ေလ..။

က်မ .. ကိုယ့္တိုင္းျပည္ကို စြန္႔ခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္က တဘက္ .. ကမၻာမီးေလာင္ သားေကာင္ခ်နင္းဆိုတဲ့ စကားပံုကို ဖ်က္ခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္က တဘက္ နဲ႔ ေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ရွိပါတယ္..။ ဖတ္ဖူးၿပီးသား ျဖစ္မွာပါ…


ေၾကာင္
ကိုယ့္ေခ်ာင္ေထာင့္ေကြးေလးထဲ
မီးအိမ္ေလးထြန္းေပးမလို႔..တဲ့…။
ဒါေပမဲ့ မိုးေလၾကမ္းလြန္း..
မီးဇာကုန္ ဆီခမ္းလြန္း…
တခါတခါက်ေတာ့လည္း ေလလံုျငိမ္သက္လြန္းသတဲ့..။
ဒါနဲ႔ပဲ.. ျငိမ္ျငိမ္ေလး ကုပ္ေကြးေနရ..
ဒီေခ်ာင္ကိုလည္း မခြာရက္ႏိုင္ဘူးတဲ့ေလ.. သူက။

က်မကေတာ့ အေမွာင္ေၾကာက္သူ..။
ဒါေပမဲ့ အေမွာင္ထုထဲမွာပါပဲ
ေျခသံလံုေအာင္ တိုးဖြဖြလွမ္းေနရ..
လက္သည္းခၽြန္ျမေတြကိုေတာ့
မသိမသာ ကုပ္ေသြးထားမိပါတယ္..
ဒီလိုနဲ႔ပဲ
မိုးေလၾကမ္းကို ခုခံရဲခဲ့…
ေမွာင္ထဲမွာ မ်က္လံုးေတြ လက္ပသူ က်မက
ေခ်ာင္ထဲက အပူကိုေတာ့ မုန္းတယ္..။

အဲဒီအခါ...
အပူေခ်ာင္ကို စြန္႔ခြာ
ေမွာင္တ၀က္အလင္းမွာ ေပ်ာ္သေယာင္။
(၀၉-၁၄-၁၀)

Jul 18, 2015

အေမရိကားမွာ ဘာအတြက္ ပညာသင္ၾကသလဲ….

သားၾကီး အေမရိကား ကိုေရာက္ေတာ့ အသက္ ၁၇ ႏွစ္..။ ဗမာျပည္ကေန အသက္ ၁၄ႏွစ္ မျပည့္ခင္ ၈ တန္းေအာင္ အဆင့္ နဲ႔ ျပည္ပ ထြက္လာရျပီး ဘာေအာင္လက္မွတ္မွ မရွိ..။ ဇင္းမယ္မွာ ေနတုန္းက BC မွာ English တက္ထားတာနဲ႔ မဲေဆာက္မွာ GED Preparation Course ၂ ႏွစ္ တက္ထားတာပဲ ရွိတဲ့ သားၾကီးက အေမရိကားေရာက္ေတာ့ ဒီက အထက္တန္းေက်ာင္းကို ဝင္ဖို႔ ၾကိဳးစားပါတယ္။ အဲဒီမွာ Counselor က သူ႔ရဲ႕ အသက္ နဲ႔ English နဲ႔ General Knowledge ကို အကဲခတ္ျပီး ေကာလိပ္ဝင္ခြြြင့္ ၾကိဳးစား ၾကည့္ဖို႔ ေျပာရာက သားၾကီး ေကာလိပ္ တန္းတက္လိုက္ရတဲ့ အေၾကာင္း က်မ ေရးဖူးပါတယ္။

 အေမရိကားကိုေရာက္စ ေရႊ႕ေျပာင္းမိသားစုအေနနဲ႔ အေျခခံလူတန္းစားအဆင့္သာ ၀င္တဲ့ အတြက္ေရာ.. ေကာလိပ္၀င္ခြင့္မွာ သားၾကီးရဲ႕ ရမွတ္  ေကာင္းတာေၾကာင့္ေရာ..  ေကာလိပ္ တက္ဖို႔ အစိုးရဆီက ေထာက္ပံ့ေၾကး လံုလံုေလာက္ေလာက္ ရခဲ့တာမို႔ သူတကာေတြ တစ္ႏွစ္ကို ေသာင္းခ်ီ ကုန္တဲ့ ေကာလိပ္မွာ သားအတြက္ က်မတို႔ တစ္ေဒၚလာေတာင္ မကုန္လိုက္ရဘဲ သားၾကီး Associate Degree ရသြားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေကာလိပ္တက္ ကတည္း က သားၾကီးက အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္တစ္ဘက္နဲ႔ ရမွတ္ေတြလည္း အဆင့္မက်ေအာင္ ၾကိဳးစားရတာေတာ့ ရွိတာ ေပါ့။ ဒါမွ ေထာက္ပံ့ေၾကး မျပဳတ္မွာေလ။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ သမီး နဲ႔ သားငယ္ က မူလတန္းကေန စေနၾကရျပီး ကံအေကာင္းဆံုးကေတာ့ သူငယ္တန္း ကေန စတက္ ခြင့္ရတဲ့ သားငယ္ေပါ့။ သမီးေလးက ၃တန္းနဲ႔ စရပါတယ္။ မိဘေတြကိုယ္တိုင္က အဂၤလိပ္စာ ခေနာ္နီ ခေနာ္နဲ႔မို႔ က်မရဲ႕ သားသမီးေတြဟာ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ပဲ ပို အားကိုးျပီး ၾကိဳးစားၾကရတာပါ။ ဒီလိုနဲ႔ သမီး ၅တန္းအျပီး မူလတန္းေအာင္ ေက်ာင္းဆင္းတာ မွာ သမၼတ အိုဘားမား လက္မွတ္ နဲ႔ Presidential Award ရေတာ့ က်မ ေတာ္ေတာ္ ပီတိ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီဆုရတဲ့ ကေလးကို Honor Roll အျဖစ္ သတ္မွတ္ပါတယ္။ (တကယ္ေတာ့ ျမန္မာကေလး အေတာ္မ်ားမ်ားလည္း ရဖူးပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္သမီးေလး.. မိဘေတြ သိပ္ မကူႏိုင္ တဲ့ ၾကားက ရတာမို႔ က်မ ပီတိ ျဖစ္တာပါပဲ) ။

ေနာက္ေတာ့ သားေလး အလွည့္…။ သူ႔အစ္ကိုၾကီးေရာ.. အစ္မေရာ က ထူးခၽြန္ဆုေတြ ရတဲ့ အစဥ္အလာ ရွိထားေတာ့ သူ႔ခမ်ာ မူလတန္းေက်ာင္းဆင္းပြဲမွာ စိတ္လႈပ္ရွားေနခဲ့ပါတယ္။ Presidential Award က ၾကိဳသိမထားရဘဲ ေပးတာမို႔ စိတ္တပူပူ ရင္ တခုန္ခုန္ေပါ့..။ ေတာ္ပါေသးတယ္.. သားငယ္ေလးလည္း သူ႔အစ္မ ေျခရာ နင္းႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ သားငယ္ အလွည့္ မွာေတာ့ မူလတန္းအဆင့္ရဲ႕ အေကာင္းဆံုး စာစီစာကံုးအျဖစ္ အေရြးခံရလို႔ သူ႔စာစီစာကံုးကို အဲဒီ ေက်ာင္းဆင္းပြဲ မွာ ဖတ္ျပခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ေျပာျပခ်င္တာက အဲဒီလို ကေလးေတြရဲ႕ ထူးခၽြန္မႈေတြဟာ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး ေစာင့္ၾကည့္ အကဲျဖတ္သြားတဲ့ Assessment စနစ္ နဲ႔ ဆံုးျဖတ္တာျဖစ္တဲ့အျပင္ ကေလးရဲ႕ ဘ၀တေလွ်ာက္လံုးအထိ သယ္သြားတဲ့ Record ေတြ Credit ေတြလည္း ျဖစ္တယ္ဆိုတာပါပဲ။

ဒီလိုနဲ႔ သားၾကီး က ေကာလိပ္ဘြဲ႔ၿပီးလို႔ တကၠသိုလ္ဘြဲ႔အတြက္ ဆက္တက္ဖို႔ ျပင္ပါတယ္။ သားၾကီးက Economics ဘာသာနဲ႔ ဘြဲ႔ထပ္ယူဖို႔ ဆံုးျဖတ္ပါတယ္။ အဲလိုဆံုးျဖတ္ဖို႔ သူ႔အနားက အေဒၚေတြ ဦးေလးေတြ ၀ိုင္းစဥ္းစားၾက.. အၾကံ ေပးၾက.. ေပါ့။ တကယ္ေတာ့ သားၾကီးက Economics ကို လံုး၀ ၀ါသနာမပါခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အလုပ္ ေကာင္းေကာင္း ရဖို႔နဲ႔ သူ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းေလာက္တဲ့ စိန္ေခၚမႈေတြ ရွိတဲ့ပညာရပ္လို႔ ထင္တာေၾကာင့္ ေရြးလိုက္တာပါ။ တကယ္လည္း ခုေတာ့ သူ စိတ္၀င္စားေနပံုပါပဲ။ က်မ အျမင္ေတာ့ အေမရိကားရဲ႕ ပညာေရးစနစ္ဟာ တကယ္ ပညာလိုခ်င္သူေတြ ၾကိဳးစားခ်င္သူေတြကို ေတာ္ေတာ္ ဆြဲေဆာင္ႏိုင္တဲ့ ပညာရပ္ေတြ.. သင္ၾကားနည္းစနစ္ေတြ.. မက္လံုးေတြ နဲ႔ ဖြဲ႕စည္း ထား တယ္လို႔ ဆိုရမွာပါ။ က်မကိုယ္တိုင္ ေကာလိပ္မွာ American English အတြက္ ၂ ႏွစ္ တက္ခဲ့ဖူးတဲ့ အေတြ႔အၾကံဳ ရွိခဲ့ တာ မို႔ လည္း ခုလို ေျပာျဖစ္တာပါ။

++++++

သမီး အထက္တန္းေက်ာင္းတက္ရေတာ့မယ့္အခ်ိန္မွာ အထက္တန္းအဆင့္မွာ သင္ရမယ့္ ဘာသာတြဲေတြကို ကိုယ့္ စိတ္ၾကိဳက္ေရြးရပါတယ္။ အဲဒီေနရာမွာ အေျခခံေရြးတာက အထက္တန္းအၿပီး တကၠသိုလ္မွာ ကိုယ္ ဘာ အသက္ ေမြး၀မ္းေက်ာင္းဘာသာရပ္ကို လိုခ်င္တာလဲ ဆိုတဲ့အေပၚ အေျခခံ စဥ္းစားရပါတယ္။ ထံုးစံအတိုင္း က်မကို သမီးက တိုင္ပင္တဲ့အခါ က်မ ျပန္ေျပာတဲ့စကားက သမီးၾကိဳက္တာသာယူ.. ဆိုတာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္ဘာသာယူရင္ သမီး သြားခ်င္တဲ့ လိုင္းနဲ႔ အံ၀င္တယ္ဆိုတာကိုေတာ့ ေသခ်ာ စဥ္းစားရပါေတာ့မယ္။ အဲဒီအခါ က်မ သမီး မွာ ေသြးမေတာ္ သားမစပ္ဘဲ သူအားကိုးတဲ့ ယံုတဲ့ .. သူ႔ကို အၾကံေပးေနက် အေဒၚတစ္ေယာက္ ရွိပါတယ္။ အဲဒီအေဒၚကို သူ တိုင္ပင္ ပါတယ္။ အဲလို တိုင္ပင္ၿပီး ဘာသာရပ္ေတြ ေရြးလိုက္ပါတယ္။ အဲလိုနဲ႔ သမီးဟာ သူၾကိဳက္တဲ့ ဘာသာရပ္ေတြ နဲ႔ အထက္တန္းပညာေရးမွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ရႊင္ရႊင္ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး နဲ႔ပဲ Honor Roll မွာ Advanced Courses ေတြကိုပါ ယူႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ Advanced Course အေၾကာင္း နည္းနည္း ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ဒီႏိုင္ငံမွာ ကေလးက စာ လိုက္ႏိုင္တယ္.. စာပိုသင္ယူႏိုင္တယ္ဆိုရင္ သူ ႏိုင္သေလာက္ စာသင္ခြင့္ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ Honor Roll ရတဲ့ ကေလးေတြဟာ ဘာသာရပ္ေတြကို အဆင့္ၿမွင့္ယူႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သမီးက ၇တန္း မွာ ကတည္းက ၈တန္းအဆင့္ Math , Science လိုမ်ိဳးေတြ ျမွင့္ယူေနပါျပီ။ ခု ၉တန္းမွာလည္း ၁၁တန္းအဆင့္ ထိေတာင္ ဘာသာရပ္တခ်ိဳ႕ကို ယူေနပါျပီ။ အဲဒီ အက်ိဳး ဆက္ ကေတာ့ အထက္တန္းအဆင့္ ၁၁တန္း ၁၂တန္းေလာက္မွာ ေကာလိပ္ေလာက္အဆင့္ ဘာသာရပ္ေတြ ယူလိုက္ ရတာမို႔ ေကာလိပ္မွာ ဘာသာရပ္နည္းနည္းကို အခ်ိ္န္တိုတို နဲ႔ ျပီးသြားျပီး တကၠသိုလ္ ျမန္ျမန္ေရာက္.. ဘြဲ႔ျမန္ျမန္ရတာမို႔ အခ်ိန္ကုန္.. ပိုက္ဆံကုန္ သက္သာသြားပါတယ္။ အထက္တန္းေက်ာင္းမွာက အဲဒီဘာသာရပ္ေတြကို အလကား သင္ရ တာ မို႔လို႔ပါပဲ။

သမီးက ဘာျဖစ္ခ်င္တာလဲဆိုေတာ့ Lawyer တဲ့ .. Lawyer ေတာင္မွ Criminal Lawyer တဲ့။ ၿပီးေတာ့ စစ္တပ္ ရဲ႕ Criminal Case ေတြနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ Lawyer ျဖစ္ခ်င္တာတဲ့။ က်မျဖင့္ အံ့ၾသတာပဲ..။ သမီးက အစ္ကို နဲ႔ ေမာင္ၾကား ေနရလို႔လားမသိပါဘူး.. ေယာက်ာ္းဆန္ဆန္ လႈပ္ရွားပံုမ်ိဳး ရွိတယ္..။ သူၾကိဳက္တဲ့ အားကစားေတြကလည္း Softball, Basketball ၿပီးေတာ့ တာေ၀းေျပး.. စက္ဘီးအျပိဳင္စီး..Kick Boxing.. ဒီလိုနဲ႔ တေန႔ေတာ့ အေဖ နဲ႔ အေမကို ေျပာတယ္.. သူျဖစ္ခ်င္တဲ့ Criminal Lawyer ျဖစ္ဖို႔ Credit ရေအာင္ County Police Department မွာ Volunteer လုပ္ဖို႔ ေလွ်ာက္ခ်င္ တယ္တဲ့။ က်မ ေမးျမန္းစံုစမ္းၾကည့္ေတာ့ အဲလို လုပ္ခြင့္ရဖို႔ ခက္တယ္တဲ့.. ဒါေပမဲ့ ၾကိဳးစားၾကည့္ေပါ့ တဲ့။ သမီး က သူ႔ ဘာသာ application form ေတြသြားယူလာ.. ျဖည့္.. က်မတို႔ မိဘ လက္မွတ္ထိုး တင္..။ ေနာက္ေတာ့ လူေတြ႔စစ္.. ေက်ာင္းက ရမွတ္ေတြ အကဲျဖတ္အဆင့္ေတြ စစ္.. က်န္းမာေရး စစ္.. သက္လံု စစ္..။ သူ႔အေဖခမ်ာ သူ႔သမီးသြားသမွ် လိုက္ပို႔ရတာ အေမာေပါ့..။

ေနာက္ေတာ့ အေရြးခံရတယ္တဲ့။ ေက်ာင္းက ညေန ၅နာရီ ျပန္ေရာက္တဲ့ သမီးက ၆ နာရီမွာ ရဲစခန္း သြားရတာ.. သူ႔အေဖ ခမ်ာလည္း ၅နာရီ အိမ္ျပန္ေရာက္.. ညေနစာျပင္ျပီး သမီး ကို လိုက္ပို႔.. ျပန္ၾကိဳ…။ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး…။ ဘယ္ေလာက္ ပင္ပန္းသလဲ ေျပာမျပတတ္ေတာ့။ ေနာက္ေတာ့ သမီး Selection အေရြးခံရတယ္.. အထူးသင္တန္း တက္ရမယ္… ေနာက္ဆံုး သူ႔အေဖက က်ဲက်ဲ ရယ္.. သမီး လုပ္ေန တာေတြ အမ်ားၾကီး.. ဘဘ ေမာေနျပီ လို႔ေတာင္ ေျပာယူရေရာ..။ ေနာက္မွ က်မ သိတယ္.. သမီး အဲလို အေရြးခံရဖို႔ Maryland ျပည္နယ္ထဲက .. County ေတြ အမ်ားၾကီးထဲက .. အထက္တန္း ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသား အမ်ားၾကီး ထဲက.. Honor Roll ေတြ အမ်ားၾကီးထဲက..  Volunteer လူငယ္အမ်ားၾကီးထဲကေန အၿပိဳင္ အေရြးခံရတာ တဲ့။ အေရြးခံရေတာ့ ဘာျဖစ္လဲဆိုေတာ့…. သမီး ေကာလိပ္တက္ရင္ .. သမီးၾကိဳက္တဲ့ Law School တက္ရင္.. Scholarship ရမွာ.. ေမေမတို႔ ဘဘတို႔ ပိုက္ဆံ သိပ္ မကုန္ေတာ့ဘူးေပါ့တဲ့။

ခုေတာ့ ၁၅ႏွစ္မ .. ၁၀တန္းေက်ာင္းသူက ေစတနာ့ ၀န္ထမ္း ရဲေမ တဲ့။ သူက ရာဇ၀တ္မႈဆိုင္ရာ ေရွ႕ေန လုပ္ဦးမွာတဲ့။ အဲဒီအတြက္ လိုအပ္တဲ့ အေျခခံပညာေရး လိုအပ္ခ်က္ ကို အထက္တန္းေက်ာင္း ကတည္း ကေန စၿပီး ေက်ာင္းကေနေရာ.. ေက်ာင္း ၿပင္ပ ပညာေရးကပါ တည္ေဆာက္သြား ရ တာ တဲ့။ (တကယ္လို႔ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ေကာလိပ္ မတက္ ျဖစ္ ေတာ့တဲ့ လူငယ္ေတြေတာင္ သက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း အလုပ္အျဖစ္ ရဲ အလုပ္ကို ေရြးဖို႔ ေလွကားတစ္ထစ္လည္း ျဖစ္ႏိုင္ ပါေသးတယ္)။

+++++

ဒီေန႔ သင္တန္းဆင္းပြဲအျပီးမွာ သမီးက ေျပာပါတယ္.. ပင္ပန္းလိုက္တာ ေမေမရာ.. တဲ့။ တကယ့္ရဲေတြ.. စစ္သားေတြ လုပ္သလို သမီးတို႔ကို အၾကမ္းကိုင္တာ..။ ဒါေပမဲ့ သိပ္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းျပီး သိပ္အသံုး၀င္ တာပဲ တဲ့။


က်မ စဥ္းစားေနမိပါတယ္။ ပညာေရးဆိုတာ ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းတဲ့ စိန္ေခၚခ်က္ေတြ နဲ႔ အတူ လက္ေတြ႔ဘ၀အတြက္ တကယ္ အသံုး၀င္တယ္လို႔ သိသာေစတဲ့ ေလ့လာသင္ၾကားမႈေတြသာ ျဖစ္ဖို႔ လိုတာပဲ.. လို႔။

(အေမရိကန္ ပညာေရးအေၾကာင္း ေရးပါဦးဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္.. က်မကိုယ္တိုင္လည္း အေမရိကန္ပညာေရးကို သိပ္နားမလည္တာေၾကာင့္ ကိုယ္ေတြ႔ေတြနဲ႔ ဆက္စပ္ျပီး သိသလို ခံစားရသလို ေရးလိုက္ပါတယ္)

May 8, 2015

ေသျခင္း နဲ႔ နီးနီးေလး





လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ နီနီရဲရဲ ေသြးေတြကို ျမင္ခ်ိန္မွာ ပထမဆံုးေတြးမိတာက ခပ္ရိုးရိုးပါပဲ .. ငါ ေသမ်ားသြားမလား ဆိုတာပဲေပါ့..။ ခုျပန္ေတြးၾကည့္ေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်မ ေၾကာက္သြားသလား .. ေၾကာက္ေနခဲ့သလား..။ အင္း.. နည္းနည္းေတာ့ လန္႔သြားတယ္.. နည္းနည္းလည္း ထူးဆန္းေနတယ္ .. ခႏၶာကိုယ္တြင္း ဘယ္ေနရာကမွ မနာ မက်င္ဘဲ.. ေသြးေတြအမ်ားၾကီး ကိုယ့္ဝမ္းေခါင္းထဲက ထြက္လာတာ ဆိုေတာ့။ ေနာက္ေတာ့ ဆရာ၀န္နဲ႔ ေတြ႔ဖို႔သြားတဲ့ လမ္းတေလွ်ာက္မွာ ေသျခင္းတရား ဆိုတာ ကိုပဲ ေတြးေနမိတယ္။ တကယ္ေတာ့ က်မက ေန႔တိုင္းလိုလို ေသျခင္းတရားကို ေတြးမိေနက်ပါ။

ျပီးခဲ့တဲ့အပတ္ထဲမွာပဲ က်မတို႔ ညာဘက္ျခမ္းအိမ္က ‘Dorothy’ ဆိုတဲ့ ဖြားဖြား ဆံုးပါတယ္။ သူ႔အသက္က ၈၇ .. အဆုတ္ကင္ဆာ နဲ႔ ေနေနတာပါ ။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္တုန္းက မွ ေရာဂါေဝဒနာ ရွိေနသူနဲ႔ မတူဘဲ အျမဲ ဖ်တ္ဖ်တ္ လတ္လတ္ လွလွပပ..။ မႏွစ္တုန္းက ေႏြဦးေပါက္ျပီဆိုကတည္း က သူ ျခံထဲဆင္း အပင္ေတြ ပ်ိဳး.. ဒီဘက္ျခံမွာလည္း ရာေက်ာ္ က အားတိုင္း ျခံထဲဆင္းတဲ့သူဆိုေတာ့ သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္ ဟိုဘက္ျခံ ဒီဘက္ျခံ စကားတေျပာေျပာ.. အပင္ေတြ အေၾကာင္း.. ကေလးေတြအေၾကာင္း။

က်မနဲ႔ တခါတေလ စကားေျပာရင္ေတာ့ Dorothy က က်မတို႔ႏိုင္ငံအေၾကာင္း စိတ္၀င္တစား ေမးတတ္ တယ္။ သူ႔ အသံက တုန္ေနတာမို႔ တခါတေလ မနည္း နားေထာင္ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႔ကို သေဘာက် တာက အျမဲ လွလွပပ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ နဲ႔ ျခံထဲဆင္းတဲ့အခါ ေနကာမ်က္မွန္လွလွေလး နဲ႔  ဦးထုပ္ လွလွေလး ေဆာင္းျပီး၊ အဲဒီအခါဆို က်မက သူ႔ကို သိပ္လွတာပဲ လို႔ ေျပာမိတယ္..။ သူက သူ႔ျခံေလးကို အျမဲ လွေနေအာင္ ထားတယ္။ သူ႔ရဲ႕ Deck က အျမဲ သန္႔ရွင္း လွပေနတတ္တယ္။ ျပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္မွာပဲ Deck ေပၚမွာ ထားတဲ့ စားပြဲ နဲ႔ ခံုတန္း လွလွေလးေတြ ထီးေတြ အသစ္၀ယ္တယ္။ အျမဲတမ္း ပန္းပင္ အသစ္ေတြ စိုက္တယ္။ ဒါဟာ သူ႔ကိုသူ ေသလူ လို႔ သေဘာမရွိေၾကာင္း ျပတာပဲလို႔ က်မ ခံစားရတယ္။

 သူနဲ႔စကားေျပာတိုင္း သတိထားမိတာက သူ႔ရဲ႕ အေကာင္းျမင္ကဲတဲ့စိတ္ ကိုပါ။ သူ႔မွာ သား ႏွစ္ေယာက္ သမီး ႏွစ္ေယာက္ ရွိတယ္။ စေနတနဂၤေႏြေတြမွာ သူ႔ဆီ အလွည့္က် လို လာတတ္ၾကတယ္။ သူ႔ သား သမီးေတြကို ၾကည့္ရတာလည္း သူ႔လိုပဲ ေအးခ်မ္းပံုရတယ္။ သူ႔အိမ္က အျမဲ တိတ္ဆိတ္ေအးခ်မ္းေနတယ္။ က်မတို႔ကို ၾကည့္ုျပီး သူ တခါ ေျပာဖူးတာက သူတို႔မိသားစုဘဝကိုလည္း ဒီလိုပဲ စခဲ့တာ.. တဲ့၊ က်မတို႔ လိုေတာင္ မျပည့္စံုခဲ့ ဖူးတဲ့။ ျပီးေတာ့ သူကပဲ ျပန္ေျပာေသးတယ္.. က်မတို႔ မိသားစုၾကည့္ရတာ သိပ္ ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းတယ္.. ေအးခ်မ္း တယ္တဲ့။ သူစိုက္တဲ့ Morning Glory ႏြယ္ပန္းပင္ေတြ က်မတို႔ ဘက္ျခမ္းဆီ ျခံစည္းရိုးကတဆင့္ ႏြယ္ဆင္းလာေတာ့ သူက ရာေက်ာ့္ ကို ေျပာတယ္.. ေဆာရီးေနာ္.. မင္းမၾကိဳဳက္ရင္ ငါ ခုတ္ပစ္လိုက္ပါ့မယ္.. တဲ့။ ရာေက်ာ္က အိုး.. ၾကိဳက္ပါတယ္.. ဒီေလာက္လွတာ.. မခုတ္ ပါနဲ႔.. ဆိုေတာ့လည္း သူက ေက်းဇူးေနာ္..လို႔ ေျပာတယ္။ အဲဒီလို သေဘာထားမ်ိ ဳး ရွိတဲ့ ဖြားဖြားပါ။

Dorothy ဟာ ေနာက္ဆံုး အိပ္ရာထဲ ဗံုးဗံုးမလဲခင္အထိ ကားကိုယ္တိုင္ေမာင္းျပီး ေစ်း၀ယ္တယ္..။ က်မက သူျခံရွင္းလို႔ သားငယ္ကို ဖြားဖြားကို သြားကူလို႔ ေျပာတဲ့အခါ သားငယ္ နဲ႔ သူ စကားတေျပာေျပာနဲ႔ေပမဲ့ သူက သိပ္ အကူအခံပါဘူး။ ျပီးေတာ့ က်မကို ေမးတယ္.. သူ႔ကို က်မ ဘယ္လို ရည္ညႊန္းေျပာတာလဲတဲ့။ က်မက အဲဒါ Grandma ကို ဗမာလို ေခၚတာဆိုေတာ့ Oh.. I love it .. တဲ့။ သူ႔ျခံေရွ႕က ႏွင္းေတြကို ရာေက်ာ္နဲ႔ Dorothy ရဲ႕ ညာဘက္ျခမ္းအိမ္က ေရာဘတ္တို႔က ၾကံဳသလို ရွင္းေပးၾကပါတယ္။ သူဟာ က်မတို႔ရဲ႕ အဖြား လိုပါပဲ။ က်မတို႔ တစ္ႏွစ္ေလာက္ အိမ္နီးခ်င္းျဖစ္ခဲ့တာဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့စရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ သူဟာ သတိရစရာ ေကာင္းလွသူပါ။

သူ ဆံုးျပီဆိုေတာ့ က်မ တကယ္ပဲ စိတ္ထိခိုက္ျပီး မ်က္ရည္က်ရျပန္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႔သမီး တစ္ေယာက္ ေျပာတာေလးက က်မရဲ႕ မ်က္ရည္ေတြကို တိတ္သြားေစပါတယ္။ ဆံုးကာနီး ရက္ေတြမွာ Dorothy ဟာ ေ၀ဒနာ အေတာ္ ခံစား ရတယ္ တဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ခု သူဆံုးသြားတာဟာ ေဝဒနာေတြ ျပီးဆံုး သြားတာမို႔ Dorothy ကိုယ္တိုင္ေရာ သူတို႔ အားလံုးေရာ ေက်နပ္တယ္တဲ့။ Dorothy က I am ready to go လို႔ ေျပာျပီး မိသားစု ကို ႏႈတ္ဆက္သြားခဲ့တယ္တဲ့။ Dorothy ဆံုးတဲ့ညမွာ က်မ သူ႔ျခံထဲကို ေမွ်ာ္ၾကည့္ ေနမိတယ္.. Dorothy ရဲ႕ စိတ္၀ိဉာဥ္ ဟာ ဒီ ပန္းပင္ေတြၾကားမွာ ေလွ်ာက္သြားေန မွာလား.. Deck ေပၚက ခံုတန္းေပၚမွာ ထိုင္ေနမွာလား .. လို႔ သတိရ ေနမိတယ္..။ ျငိမ္းခ်မ္းလိုက္တာ.. ဘဝဆိုတာ ခံယူတတ္ရင္ ျငိမ္းခ်မ္းလိုက္တာလို႔ အဲဒီညမွာ ေတြး တယ္။

++++

 ေဆးရံုသြားေနတဲ့ လမ္းတေလွ်ာက္မွာ က်မ ေသျခင္းအေၾကာင္း ေတြးသြားတယ္။ လည္ေခ်ာင္းထဲက ယား က်ိက်ိ ပ်ိဳ႕လာတာကို ေမ့ပစ္ရင္း ေသျခင္းအေၾကာင္းကို ေတြးတယ္။ ခုေန ေသရင္ ေတာ္ေတာ္ ျမတ္ တာပဲ။ လံုးဝ အနာအက်င္မရွိ.. ေသြးေတြအန္တာကလည္း ဘာမွ မခံစားရ… သားၾကီးက ေက်ာင္းၿပီး ေတာ့မယ္..။ သမီးက ခုမွ အထက္တန္းေက်ာင္းသူ ဆိုေပမဲ့ သူ႔မွာ ေရွ႕ဘ၀ဆက္စရာ ပညာေရးထဲ ရင္းႏွီးျမွ ဳပ္ႏွံ ထား တာေတြက သိပ္မဆိုး။ သားငယ္ေလးကေတာ့ ငယ္ေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ တခါတေလမွာ တခုခု ခ်ိ ဳ႕တဲ့ရတဲ့ ကေလးေတြက ဘဝကို ပိုရင္ဆိုင္တတ္ျပီး ပိုထူးခၽြန္တတ္တာမ်ိဳးလည္း ရွိတာကိုး။ ၿပီးေတာ့ ရာေက်ာ့္ကို စိတ္ခ်တယ္..။ က်မ မရွိတဲ့ ေနာက္ အိမ္ေထာင္သစ္ ထူရင္ေတာင္မွပဲ ကေလး ေတြကို အေတာင္အလက္ စံုေအာင္ သူ လုပ္ႏိုင္ တယ္။ သားၾကီးကိုလည္း စိတ္ခ်တယ္.. သူ႔အေဖကို သူကူမယ္.. သူ႔ ညီမ နဲ႔ ညီေလး ကို ေစာင့္ေရွာက္မယ္..။ က်မ နဲ႔ ရာေက်ာ္ အိမ္ေထာင္သက္ ၁၇ႏွစ္မွာ တခါမွ ခိုက္ရန္ေဒါသ မျဖစ္ခဲ့ဖူး.. မိသားစုဘဝ ျပႆနာတစံုတရာ မရွိခဲ့ဖူး.. က်မ ၾကိဳက္တဲ့ အလုပ္.. က်မ ၾကိဳက္တဲ့ ပတ္၀န္းက်င္.. က်မ ၾကိဳက္တဲ့ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေတြ နဲ႔ က်မ ေနခ်င္သလို ေနလို႔ရတဲ့ စိတ္လက္ ခ်မ္းသာစရာ ဘဝတစ္ခု နဲ႔.. ေနေနရတဲ့အခ်ိန္။ ဘဝတေလွ်ာက္ အကုသိုလ္နည္းနည္း ကုသိုလ္မ်ားမ်ား၊ ခ်စ္သူမ်ားမ်ား မုန္းသူ နည္းနည္းပဲ ရွိခဲ့တာလည္း သိပ္ေသခ်ာတယ္.. ။ ဒီလိုအခ်ိန္မွာ မနာမက်င္ဘဲ ရုတ္တရက္ ေသလိုက္ရ မွာဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ ျမတ္လိုက္သလဲ..။

+++++

ေန႔တိုင္း အိမ္ကေန ၁နာရီခြဲအခ်ိန္ယူျပီး တျခားျပည္နယ္မွာ ရွိတဲ့ အလုပ္ကို သြားေနတဲ့ က်မေရာ.. တေန႔ကို မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ ကားေမာင္းရင္း အလုပ္လုပ္ေနရတဲ့ ရာေက်ာ္ ေရာ.. ႏွစ္ေယာက္စလံုးဟာ အခ်ိန္တိုင္းမွာ ေသျခင္း နဲ႔ နီးနီးေလးလို ေနေနၾကရတာပဲ မဟုတ္လား။

က်မတို႔ႏွစ္ေယာက္ဟာ ေသျခင္းအေၾကာင္း ေန႔တိုင္း လိုလို ေျပာၾကတယ္။ ေျပာရရင္ ေသျခင္းကို အခ်ိန္မေရြး ရဲရဲ ရင္ဆိုင္ႏိုင္ဖို႔ က်မတို႔ႏွစ္ေယာက္ ျပင္ဆင္ထား ၾကတယ္..။ ဒီေတာ့ တူတူ ရွိေနတဲ့ အခ်ိန္ေလးမွာ အတတ္ႏိုင္ဆံုး စိတ္လက္ခ်မ္းသာ နဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေနၾကဖို႔ပဲ စဥ္းစားျဖစ္ၾကတယ္..။ က်မတို႔ႏွစ္ေယာက္ ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ ရန္မျဖစ္ၾကတဲ့ အဓိကေသာ့ခ်က္က အဲဒါလို႔ ထင္တာပါပဲ။

+++++

ေသၿပီးတဲ့ေနာက္ကို က်မ မသိႏိုင္ဘူး..။ က်မကေတာ့ ေသၿပီးတဲ့အခါ က်မ စိတ္ဝိဉာဥ္သာအစြမ္း ရွိရင္  ျခံထဲ က အပင္ေတြနား ေလွ်ာက္သြားေနမွာပဲ။ အိမ္ေနာက္က က်မ သိပ္သေဘာက်တဲ့ Deck ကို ပံုမွန္ သန္႔ရွင္းေရး လုပ္မွာပဲ။ အိမ္ထဲမွာ ပန္းအိုးေတြ ေနရာခ်.. ဘုရားစင္မွာ ပန္းေတြ ေ၀ေန လွေနေအာင္ထိုး.. ပန္းခ်ီကားေတြ ေစာင္းေနရင္ လိုက္တည့္၊ ေရခ်ိဳးခန္း အိမ္သာကို သန္႔ရွင္း လွပေနေအာင္ လုပ္ေနဦးမွာပဲ၊ မီးဖိုခန္းထဲ ရာေက်ာ္ ဟင္းခ်က္ ေနတဲ့အခါ အနားမွာ ထိုင္ၿပီး laptop နဲ႔ facebook သံုးရင္း စကားမ်ားလိုက္ .. ဆရာ လုပ္ လိုက္ နဲ႔ ေနဦးမွာပဲ..။ သားသမီးေတြ အခန္းသန္႔ရွင္းေရး လုပ္ဖို႔ ေအာ္ေနေျပာေန ဦး မွာပဲ..။ အဲဒီအခါ ေသျခင္း ဟာ က်မ နဲ႔ မစိမ္းေတာ့ပါဘူး..။ ေသျခင္း ရဲ႕ ေနာက္မွာလည္း ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းသား ပါပဲ။ မဟုတ္ဘူးလား…

မွတ္ခ်က္ - ဆရာဝန္ေတြ အေျပာအရေတာ့ ဒီေရာဂါ နဲ႔ေတာ့ ေသဖို႔ ေဝးပါေသးတယ္ တဲ့။

(၅၊၅၊၂၀၁၅ အမွတ္တရ)