Oct 10, 2014

ဂၽြန္ ေရ...

ဒီေန႔ေတာ့ သူ႔ကို သတိအရဆံုးေပါ့..။
သူ႔ကို က်မစသိတာက က်မအရြယ္နဲ႔ဆိုရင္ အေတာ္ေစာတယ္ ေျပာရ မယ္၊ ထံုးစံအတိုင္း က်မအေဖဆီက စရေတာ့မွာပဲ။
က်မနဲ႔အေဖက အသက္ ၂၀ပဲ ကြာတာမို႔ တခါတေလ သူငယ္ခ်င္းလိုပဲ..။ က်မ တို႔ေခတ္မွာ ၈တန္းက အစိုးရ စစ္။ အဲဒီမွာ က်မ အဆင့္ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ေအာင္လို႔ ဆိုျပီး အေဖက က်မ ပူဆာထားတဲ့ ဂစ္တာ ၀ယ္ေပး တယ္။ မွတ္မိ ေသးတယ္။ လိုက္၀ယ္ေပးတာက ေဖေဖ့ဌာနမွာ အလုပ္ လုပ္တဲ့ အဆိုေတာ္ စႏၵယား ကြန္းေဇာ္။ အဲဒီေခတ္ က အင္မတန္ နာမည္ၾကီးတဲ့ က်င္စု အိုး ကိုမွ ၀ယ္ေပးတာ။ ဆိုေတာ့ ဂစ္တာ စသင္တာ စႏၵယား ကြန္းေဇာ္ နဲ႔။ ေနာက္ေတာ့ စာအုပ္ၾကည့္တီးလိုက္.. အစ္ကိုေတြ တီးတာ ၾကည့္ လိုက္ေပါ့။ ဒီၾကားထဲ တခ်ိဳ႕သီခ်င္းေတြ အတီး သင္ေပးတာက ခု တူေဒးစာအုပ္တိုက္ပိုင္ရွင္ ေဒါက္တာ သာထြန္းဦး..။ သူတို႔မိသားစု နဲ႔ က်မတို႔မိသားစုက အေပၚထပ္ ေအာက္ထပ္.. ေဆြမ်ိဳး လို ေန ခဲ့ၾကတာ။ ဆိုပါေတာ့ စိုင္းထီးဆိုင္သီခ်င္းေတြ စတီးေတာ့ သဘာ၀ သီခ်င္းတို႔.. ခိုင္ထူးရဲ႔ စိုးစံစားေစ တို႔ ေပါ့။ ဒီၾကားထဲ ဂစ္တာ လုလုတီးတာက အေဖပါ။ သူက ဂစ္တာအတီး ေကာင္း မဟုတ္ေပမဲ့ အဆိုးၾကီးေတာ့လည္း မဟုတ္ ပါဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္ သူတီးတဲ့သီခ်င္းေတြက Linda Ronstadt ရဲ႕ Blue Bayou တုိ႔ .. Beatles ရဲ႕ Yesterday တို႔ဗ်..။ တခါတခါ ဆိုခ်င္လြန္းလို႔ မတီးတတ္ တီးတတ္နဲ႔ တီးတာကေတာ့ ဒီ Imagine ေပါ့။ က်မကေတာ့ အားေပးတယ္.. ေဖေဖ့ Imagine ကလည္း ကင္းတဲက သံေခ်ာင္းေခါက္တာ က်ေနတာပဲလို႔..။ 
တကယ္ေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်မကို အိမ္စာလုပ္ခိုင္းျပီး ဂစ္တာကို အေဖက ယူတီးေနလို႔ေလ

ေျပာခ်င္တာက အဲဒီတုန္းကတည္းက က်မကိုယ္တိုင္လည္း အိမ္စာလုပ္ရင္း သခ်ၤာတြက္ရင္း အေဖဆိုေနက် သီခ်င္းေတြကို နားရည္၀ျပီး ၾကိဳက္တတ္ခဲ့တာ..။ အေဖက John Lennon ကို သိပ္ၾကိဳက္တာ။ သူ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ကိစၥလုပ္တာေတြဆို သိပ္သေဘာက်တာေပါ့။ ယိုကိုအိုႏို နဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ ဗီယက္နမ္စစ္ ရပ္စဲေရး ဆႏၵျပၾကတဲ့ ပံုေတြကို Time တို႔ Newsweek တို႔ မဂၢဇင္းေတြထဲကေနျဖတ္ျပီး ပိုစတာေတြလို ပန္းခ်ီကားေတြလို လုပ္သိမ္း တယ္၊ John Lennon က တကယ့္ Artist လို႔ ခဏခဏေျပာတယ္။ ဒီေတာ့ အေဖက ယိုကိုအိုႏို ကိုလည္း သိပ္ၾကိဳက္ ေတာ့တာေပါ့။ က်မကိုလည္း အဂၤလိပ္သီခ်င္းေတြ နားေထာင္တဲ့အခါ တခါတည္း နားလည္ေအာင္ ၾကိဳးစားဖို႔ အျမဲေျပာတာမို႔ က်မခမ်ာ သီခ်င္းေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ နားေထာင္ရေတာ့တယ္။ အေဖက သီခ်င္းစာအုပ္ေတြ လည္း ၀ယ္လာေပးတာမို႔ အဲဒီကတည္းက သီခ်င္းေတြ က်က္ခဲ့တာ။ Imagine ကို ၾကိဳက္ခ်ိန္မွာ Blue Bayou ကို ၾကိဳက္တဲ့ က်မက Country road,Take me home ကိုလည္း ၾကိဳက္တတ္ျပီ။ အဲဒီအခ်ိန္ေတြတုန္းက Grammy  Award ရတဲ့ You light up my life .. သီခ်င္းကိုေတာင္ ခံစားတတ္ေနတာမို႔ အသက္ ၁၅ ႏွစ္မွာ ေကာင္းေကာင္း ရင္ခုန္တတ္ေနျပီဆိုပါေတာ့။

အဲဒီတုန္းကေတာ့ Beatles ေတြ ရဲ႕ သီခ်င္းေတြ အေတာ္ မ်ားမ်ားကို ၾကိဳက္တာ မွတ္မိတယ္။ ေနာက္ ABBA, Boney M , Bee Gees  က်မေခတ္လိုလို အေဖ့ေခတ္ လိုလို နဲ႔ပဲ က်မက အဲလို သီခ်င္းေတြနဲ႔ ေနခဲ့တာ။ ၁၉၈၀ ဒီဇင္ဘာလဆန္းထဲ က်မ ေကာလိပ္ ပထမ ႏွစ္ တက္ျပီ..။ အဲဒီေန႔က ဒီဇင္ဘာ ၈ရက္ေန႔ ည.. အေဖက တကယ္ၾကီးကို စိတ္ထိထိခိုက္ခိုက္နဲ႔ ေျပာတယ္။ John Lennon အသတ္ခံရတယ္ တဲ့။ အဲဒီည .. အေဖက အိမ္မွာ ကက္ဆက္ေလးနဲ႔ Beatles သီခ်င္းေတြ ဖြင့္တယ္။ က်မ မွတ္မိေနတယ္.. ။ အေဖ အဲလို စိတ္မေကာင္း ျဖစ္တာ အဆိုေတာ္ စိန္လြင္ ေလယာဥ္ပ်က္က်လို႔ ဆံုးတုန္းက တခါ..။ က်မအေဖက အဲလို ခံစားသူ..။
က်မ ကေတာ့ ဂၽြန္မရွိေတာ့တာကို အေဖ့ထက္ ႏွစ္ ၃၀ေလာက္ ေနာက္က်ျပီးမွ ပို စိတ္ထိခိုက္တတ္ လာခဲ့ တာပါ၊
ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ဂၽြန္႔ကို သတိရလြမ္းဆြတ္ရေလာက္ေအာင္ ဂၽြန္ မုန္းခဲ့တဲ့ စစ္ေတြက က်မတို႔ ၀န္းက်င္မွာ ပိုပိုျပီး ထူေျပာလာတာမို႔ပါပဲ။
ျပီးေတာ့ အဲဒီ စစ္ေတြကို က်မကလည္း သိပ္မုန္းတယ္ေလ.. ဂၽြန္။
ဂၽြန္ကေတာ့ စစ္ေတြကုိ မလိုလားေၾကာင္း ၁၉၇၀ ႏွစ္ေတြကတည္းက ေျပာခဲ့တာပါေလ..။

Imagine there's no heaven 
It's easy if you try
No hell below us 
Above us only sky 
Imagine all the people 
Living for today...
 +++++++

ဂၽြန္ စိတ္ကူးယဥ္သလို ဘာတိုင္းျပည္.. ဘာနယ္နိမိတ္.. ဘာလူမ်ိဳး.. ဘာ ဘာသာေရးအစြဲမွ မရွိတဲ့ ကမၻာ ဆိုရင္ သိပ္ေနလို႔ ေကာင္းမွာပဲလို႔..။ ဒါေပမဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့ တရားကိုယ္ သေဘာေတာ့ ရွိဖို႔ လိုမွာေပါ့ ေနာ္။ ဒါမွပဲ လူတိုင္းက ဘာကိုမွ မမက္ေမာ.. မလုယက္.. မဖ်က္ဆီး .. မသတ္ျဖတ္ဘဲ ျငိမ္းခ်မ္းျခင္းထဲ ေမြ႔ေလ်ာ္လို႔ အႏုပညာ ေတြသာ ဖန္တီးၾကမယ္.. မေကာင္းဘူးလား..။ အႏုပညာသမားစစ္ရင္ေတာ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို ခ်စ္မွာပဲ လို႔လည္း ယံုတယ္..။ ဟုတ္တယ္မို႔လား ဂၽြန္ …။
Imagine there's no country 
It isn't hard to do 
Nothing to kill or die for 
And no religion too 
Imagine all the people 
Living life in peace...
++++++++

အတူတူပါပဲ ဂၽြန္ရယ္.. က်မကိုလည္း ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ ခပ္ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေကာင္လို႔ ေျပာၾကတာပါပဲ..။ ဥပမာ ကိုယ့္ကို ထိပါးရမ္းကားထားသူေတြကိုလည္း အလြယ္ ခြင့္လႊတ္ျပံဳးျပႏိုင္သတဲ့။ ဘယ္လို ဥစၥာ ပစၥည္းမွလည္း မမက္ေမာဘူး တဲ့။ တကယ္ေတာ့ အဲလို ေနႏိုင္ဖို႔ ဘယ္ေလာက္အတိုင္းအတာထိ ရင္းထားခဲ့ရဖူးသလဲ.. နာက်င္ခံခက္ခဲ့ရျပီလဲဆိုတာကို သူတို႔ေတြ နားမလည္ႏိုင္ၾကတာပါ..။ တကယ္လို႔ သူတို႔သာ နားလည္ျပီ ဆိုရင္ေတာ့ က်မတို႔အားလံုး သီခ်င္းတပုဒ္ကို အတူဆိုၾကဖို႔သာ..။
You may say I'm a dreamer 
But I'm not the only one 
I hope someday you'll join us 
And the world will be as one
+++++++

ဒါေပမဲ့ ဂၽြန္ေရ ခု ကမၻာၾကီးကေတာ့ျဖင့္ ၾကာေလေလ.. ပိုဆိုးေလေလ..။ ျငိမ္းခ်မ္းမႈဟာ ေနရာအႏွံ႔မွာ အျခိမ္းေျခာက္ ခံေနရတယ္ … ။ ေမတၱာတရားက အေစာ္ကား ခံေနရ တယ္..။ ဂုဏ္သိကၡာေတြက အေလွာင္ ေျပာင္ ခံေနရတယ္။ နည္းပညာေအာက္မွာ အသိပညာေတြက မွိန္ေဖ်ာ့..။ လက္နက္မ်ိဳးစံုေအာက္မွာ လူ႔အသက္တာ ဆိုတာေတြ က စမ္းသပ္ပစ္ကြင္းေတြျဖစ္လာ..။ တန္ဖိုးဆိုတာကလည္း အဖိုးတန္မႈ မဟုတ္ ေတာ့။ အခ်စ္ဆိုတာက အသက္ရႉသံျပင္းျပင္းနဲ႔ ေလာဘ.. လို႔ အဓိပၸါယ္ ထြက္လာျပီ။  ပိုဆိုးတာက တခ်ိဳ႕ အႏုပညာေတြကို ဟားစရာ ရႈတ္ခ်စရာလို႔ သတ္မွတ္လာၾကတဲ့ ကိစၥပဲ.. ။ ေျပာၾကတာေတာ့ ကမၻာၾကီးက ရြာၾကီးျဖစ္လာျပီဆိုပဲ ဂၽြန္ရယ္..။ အင္း က်မျမင္တာေတာ့ ကမၻာၾကီးက ရြာေလာက္သာသာ နီးစပ္လာခ်ိန္မွာ အမုန္မီးေတြ အလြယ္တကူ ကူးစက္လာတာသာ ရွိတာပဲ ျမင္ပါတယ္။ ေမတၱာတရား ကေတာ့ျဖင့္ ကူးစက္ခဲ ေလျခင္း ဂၽြန္ေရ။ အဲဒီအခါ က်မမွာ ဂၽြန္႔ကို လြမ္းဆြတ္မိတာကလြဲလို႔ ေျဖ ေျပစရာမရွိ
Imagine no possessions 
I wonder if you can 
No need for greed or hunger 
A brotherhood of man 
Imagine all the people 
Sharing all the world...
+++++

က်မတို႔ရဲ႕ ဗုဒၶကေတာ့ ေျပာထားတယ္ ဂၽြန္.. ကိုယ္တစ္ဦးခ်င္း ေကာင္းဖို႔ အဓိက လုပ္ပါ တဲ့။ ဟုတ္တာေပါ့ ေနာ္.. အဲလို လူအမ်ားၾကီးက တစ္ဦးခ်င္းေကာင္းဖို႔ လုပ္လာရင္ လူေကာင္းေတြ အမ်ားၾကီး အမ်ားၾကီး ရွိလာ မွာ။ အဲလိုနည္းနဲ႔ပဲ တစက္တေပါက္ခ်င္းစုရာက ေအးျမတဲ့ ေရျပင္ၾကီး.. သဲတစ္ပြင့္ခ်င္း စုရာက သာယာ ျပန္႔ပ်ဴးတဲ့ သဲေသာင္ျပင္ၾကီးလို ေပ်ာ္စရာ ကမၻာၾကီး ျဖစ္လာမွာေပါ့ေနာ္..။
အင္း.. ေျပာႏိုင္ပါတယ္..။ က်မတို႔ စိတ္ကူးယဥ္ အိပ္မက္ မက္ေနတယ္.. လို႔။
ဒါေပမဲ့ ဒီလို ျငိမ္းခ်မ္းေရး စိတ္ကူးယဥ္ အိပ္မက္ မ်ိဳးေတာ့ လူတိုင္း လူတိုင္း လူတိုင္း ကိုေတာင္ မက္ေစခ်င္တာပါေနာ္.. ဂၽြန္ရယ္.
You may say I'm a dreamer 
But I'm not the only one 
I hope someday you'll join us 
And the world will live as one

https://www.youtube.com/watch?v=yRhq-yO1KN8

+++++


John Lennon ရဲ႕ ၇၄ ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔ (ေအာက္တိုဘာ ၉ ရက္ ၁၉၄၀) အတြက္ သတိတရ

Photo credit to http://justin-stroh.blogspot.com/2014/06/john-lennons-false-vision-of-peace.html



Oct 9, 2014

သမီးပ်ိဳအေမ အေနနဲ႔ ေရးတဲ့စာ

ဒီတေလာေလးမွာ အရင္က ဘေလာ့ဂါအဖြဲ႔သားေတြက ဘေလာ့ေလးေတြကို လြမ္းလြမ္းဆြတ္ဆြတ္နဲ႔ ျပန္ အသက္သြင္းဖို႔ ၾကိဳးစားလာၾကတာ ေတြ႔ပါတယ္။ အရင္ကလိုပဲ Tag လုပ္ျပီး အခ်င္းခ်င္း စာေရးျဖစ္ေအာင္ လႈပ္ႏိႈးၾကပါတယ္၊ က်မကို ေလႏုေအးေလး မတန္ခူး http://laynuaye.blogspot.com/ က လွမ္း Tag လိုက္ေတာ့ သူ႔ရဲ႕ Post 'စာေလးတစ္ေစာင္'ကို ဖတ္ရင္း လက္ေရးစာေလးေတြအေၾကာင္း ေရးခ်င္သြား..။ ေနာက္ေတာ့ ညီမေလး ခြန္ျမလိႈင္ ရဲ႕ 'အေမတစ္ေယာက္ရဲ႕ အႏုပညာ' ကို ဖတ္ရေတာ့ က်မ Facebook မွာ ေရးဖူးခဲ့တဲ့ 'သမီးပ်ိဳအေမ အေနနဲ႔ ေရးတဲ့စာ' ေလးကို Blog မွာ မတင္ရေသးတာမို႔ ဒါေလးပဲ နည္းနည္းပါးပါး မြမ္းမံ တည္းျဖတ္ျပီး တင္ခ်င္လာျပန္။ ျပီးေတာ့ ခြန္ျမလိႈင္လိုပဲ အပိုင္း(၂)ကေလးပါ ဆက္ခ်င္စိတ္ေပၚလာ။ ဒါနဲ႔ပဲ Tag တဲ့ ညီမေတြလည္း စိတ္ခ်မ္းသာ.. ကိုယ္လည္း အလုပ္လုပ္ျဖစ္ရေအာင္ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ အပိုင္း(၁) ကေလး အရင္တင္လိုက္ပါတယ္ေနာ္...။

++++++

သားသမီး ၃ေယာက္ ေမြးထားတဲ့ အေမတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ က်မ ကေလးေတြကို ဘာျဖစ္ေစခ်င္ သလဲလို႔ ခုေနမ်ား ေမးလာရင္ က်မမွာ ေျဖစရာတစ္ခုပဲ.. တစ္မ်ိဳး ပဲ ရွိပါတယ္။ “သူတို႔ဘ၀ကို သူတို႔ ေက်နပ္တဲ့
အေနအထားမ်ိဳး ရၾကေစခ်င္တယ္” ဆိုတာပါပဲ။ သူတို႔ လုပ္ ခ်င္တဲ့ အလုပ္မ်ိဳးနဲ႔ ေပ်ာ္တဲ့ ဘ၀.. အဲဒါဆို လံုေလာက္ျပီ။ ဘာျဖစ္လို႔ က်မ အဲလို သေဘာထား ႏိုင္တာလဲဆိုေတာ့ ေဆး တကၠသိုလ္ ရမွ.. အီကိုရမွ လို႔ မရွိခဲ့တဲ့ မိဘေတြေၾကာင့္ က်မ ဘ၀ တေလွ်ာက္လံုး ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့ ျမန္မာစာေက်ာင္းသူ ဘ၀ထဲ.. ခုခ်ိန္ထိ ျမန္မာစာနဲ႔ပဲ သက္ေမြး ၀မ္း ေက်ာင္းေရာ ဂုဏ္သိကၡာေတြကိုပါ ခံစားေနရ တာေတြေၾကာင့္ (ကံတရားေၾကာင့္လည္း ပါတယ္ဆိုရင္လည္း အဲဒီ ကံ တရားကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္)။ အဲဒီလို ကံေကာင္းတာမ်ိဳး က်မ သားသမီးေတြကိုလည္း ရေစခ်င္ တာပါပဲ။

 +++++

ခုတေလာမွာေတာ့ သမီးက သိသိသာသာ အရြယ္ေရာက္လာပါတယ္။ သားၾကီး ၁၄ ႏွစ္သားတုန္းက ကေလးလို ေဆာ့တုန္း။ သမီးကေတာ့ အသက္၁၄ႏွစ္ေက်ာ္လာတာနဲ႔ တကယ့္ ျမီးေကာင္ေပါက္ပံုစံ ျဖစ္လာ ပါတယ္။ သမီးအေဖ ‘ကိုတိက်’ က ျမီးေကာင္ေပါက္သမီးရဲ႕ လြတ္လပ္ပ်ံ၀ဲခ်င္စိတ္ေတြ အမူအရာေတြကို မ်က္ေစာင္းတခဲခဲမို႔ ဟန္႔ထားရပါတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ သမီးတို႔အေဖ ကိုတိက် က တကယ့္ ဗမာအေဖ ပီပီသသ..။ သမီးျမီးေကာင္ေပါက္က အေမရိကန္ဆယ္ေက်ာ္သက္မ..။ ေတြ႔ေတာ့ ေနပါျပီ။ အေမ က်မ ကေတာ့ ကိုယ္တိုင္ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ ျမီးေကာင္ေပါက္မ အေနအထားကို ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့တာမို႔ေရာ.. က်မက သမီးအေဖထက္ ပိုေခတ္မီတဲ့ အေမ (ေျပာရရင္ ဗမာသိပ္မဆန္တဲ့ အေမ ဆိုပါေတာ့) မို႔ .. သမီးနဲ႔ အေဖၾကားမွာ ညွိႏိႈင္းေရးမႉးလုပ္ရပါတယ္။


သမီးက သူ႔အရြယ္အတိုင္း စိတ္၀င္စားတဲ့ ေကာင္ေလးရွိျပီ။ ဒါကို အေဖက လက္မခံႏိုင္။ သမီး ၁၅ ႏွစ္မ.. ကို ကိုယ္က ကေလးလို႔ ထင္ေနတုန္းမွာ သူ႔အရပ္ ၅ေပ ၆လက္မ နဲ႔ အပ်ိဳစိတ္၀င္တာ ပံုမွန္ပဲ။ သမီး အေဖက.. ညည္းသမီးေတာ့ ငါၾကည့္မရေတာ့ဘူးလို႔ ဗမာအဖိုးၾကီးေတြလို ဗ်စ္ေတာက္ ဗ်စ္ေတာက္.. ။ ျပီးေတာ့ သမီးကို မ်က္ႏွာထားၾကီးနဲ႔ ၾကည့္ ၾကည့္ ေန။ သမီး ‘မအေမရိကန္’ ကလည္း အေဖ သူ႔ကို ျပႆနာ ရွာတယ္ လို႔ ထင္။ ဒါက အဆန္းမွမဟုတ္ဘဲ ေပါ့.. သမီးက High School ေတာင္ေရာက္ေနျပီ လို႔ ပါေသး။ အင္တာနက္ မွာ ၾကည့္ၾကည့္ေမေမ.. ဒီမွာ အသက္ ၁၂ႏွစ္ ေက်ာ္ရင္ Hangout ထြက္လို႔ Date ထြက္လို႔ ရျပီ.. တဲ့။ သူနဲ႔ ခ်ိတ္တိတ္တိတ္ေကာင္ေလးကလည္း ခပ္ တည္တည္ပဲ အိမ္လာလည္.. ျခံထဲ ထိုင္ စကားေျပာၾက..။ ရည္းစား ဟုတ္မဟုတ္ မေသခ်ာေပမဲ့ ကိုယ္ကေတာ့ ၾကည့္ရခက္ေနတာ အမွန္ေပါ့၊ ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္မ်က္စိေအာက္မွာေနတာ အေကာင္းဆံုးလို႔ပဲ ႏွလံုးသြင္းရပါတယ္၊ ျပီးေတာ့ ခဏခဏ လာေနတာမ်ိဳးလည္း မဟုတ္ေတာ့ သိပ္မဆိုးပါဘူးေလလို႔ ေတြးရပါတယ္။
ျပီးေတာ့ ေခ်ာ့တလွည့္ ေခ်ာက္တလွည့္နဲ႔  ‘သမီးက ဗမာမိန္းကေလးေနာ္..။ ေမေမတို႔က အတိုင္း အတာ တစ္ခုထိ အလိုလိုက္ထားတယ္ေလ။ ေကာင္ေလး နဲ႔ ႏွစ္ေယာက္တည္း သြားတာမ်ိဳးေတာ့ ခြင့္မျပဳ ဘူး ေနာ္..။ သမီး သူငယ္ခ်င္းေတြပါ ပါရမယ္.. ေဖေဖ လိုက္ပို႔မယ္.. လာၾကိဳ မယ္..။ ေမေမ မုန္႔ဖိုး လည္း ေပး မယ္..။ ျပီးေတာ့ ေက်ာင္းမွာ အဆင့္လည္း မက် ရဘူး..။ အဲဒါ ေမေမ့ကို ကတိေပးရင္ ေမေမ ေဖေဖ့ ကို ေျပာေပးမယ္။ ေသာၾကာ ညေနတစ္ရက္ ေပးထြက္မယ္..” ။ အဲလိုေတြ ညွိရပါတယ္။

+++++++

တကယ္ေတာ့ သမီး က ဆိုးလွတာမဟုတ္ေၾကာင္းေတာ့ သမီးေဖေဖကို ေျပာရပါတယ္၊ ဘာလို႔ဆို က်မ အသက္ ၁၄ ႏွစ္မွာ.. ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ စိတ္၀င္စားတတ္ေနခဲ့တာ ခုထိ မေမ့ပါ။ အဲဒီေကာင္ေလးက အဲဒီအခ်ိန္မွာတုန္းက အေတာ္ဆိုးတယ္လို႔ နာမည္ၾကီးတာမို႔ က်မအေမ ခမ်ာ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ပူခဲ့ရတာ မွတ္မိပါတယ္။ က်မက အေမ့ကို စိတ္ေတြေကာက္.. စကားမေျပာႏိုင္ ဘာမေျပာႏိုင္ေတာင္ ရွိခဲ့ေသးတာပါ.။ သမီးကေတာင္ က်မေလာက္ မဆိုးေသး။ ဒီေနရာမွာ ေျပာျပခ်င္ တာက အဲဒီတုန္းက သမီး အျဖစ္ ခံစားခ်က္ ၊ အေတြး နဲ႔ ခု အေမ တစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ ခံစားခ်က္ကို က်မ ယွဥ္ၾကည့္မိတဲ့ အေၾကာင္းပါ။

က်မတုန္းက က်မအေမက က်မကို ေတာ္ေတာ္ဆူပူခဲ့တာမွာ အဲဒီေကာင္ေလး ဘယ္လိုဆိုးေၾကာင္း နဲ႔ က်မ ဒုကၡေရာက္သြားမယ္ ဆိုတာေတြေပါ့။ က်မကလည္း စိတ္တိုလိုက္တာ..က်မ ဘာလုပ္မွာ မို႔လို႔ လဲ.. ေပါ့။ အေမက က်မ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ ဖ်က္မရႏိုင္တဲ့ အမွားမ်ိဳး တစ္ခုခု မွားသြားမွာ စိုးေနခဲ့မွန္း က်မက သမီး အေနနဲ႔ မသိခဲ့ပါ။ က်မကလည္း အဲဒီအရြယ္မွာ ကိုယ့္ဘာသာ ေသခ်ာေနတာက ဘာမွ ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး မလုပ္ဘူးဆိုတာေပါ့။ ဒီလိုနဲ႔ အေမနဲ႔ က်မၾကား ျပႆနာေတြအမ်ားၾကီး ျဖစ္ခဲ့ၾကတာ.. အေမ့ကိုမ်ားဆို အျမဲတမ္း ရန္လိုလို႔...။ အဲဒီ ၁၄ ႏွစ္ ၁၅ ႏွစ္ အရြယ္ေပါ့။ ေျပာရရင္ က်မက သမီးအလိမ္မာ မဟုတ္ခဲ့ပါ၊

ခုေတာ့ က်မ အလွည့္ေရာက္ျပီ။ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ က်မ ေတြးမိတာက သမီးလည္း စိတ္ကစားတဲ့ အရြယ္ မွာမို႔ မိဘက စနစ္တက် ထိန္းတတ္ရင္ ဘာမွ ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး ျဖစ္မသြားဘဲ သိပ္မၾကာခင္ အရြယ္ အေျပာင္း အလဲေၾကာင့္ သူတို႔ခ်င္း ေ၀းလည္း ေ၀းသြားႏိုင္တာပဲ။ အေရးၾကီးတာက သမီးရဲ႕ ပညာေရး ဦးတည္ခ်က္ လမ္းေၾကာင္းေလး ေရြ႕မသြားဖို႔… ေျပာင္းမသြားဖို႔။ ဒါကိုပဲ က်မ ေတြးရပါတယ္။ ဒါက က်မရဲ႕ ဆယ္ေက်ာ္ သက္ အရြယ္ဆီ ျပန္ေတြးျပီး ရတဲ့အသိလည္း ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီအခါ သမီးကို နားလည္ေပးႏိုင္ လာပါတယ္၊ သမီးကို ဆြဲေဆာင္ႏိုင္လာပါတယ္၊ ဒီေတာ့ ခုခ်ိန္မွာလည္း သမီးက က်မ နဲ႔ အေနနီးဆဲ..။ နီးကပ္ဆဲ။ က်မ စကားကို လိုလိုခ်င္ခ်င္ လိုက္နာဆဲ။ 

++++++

က်မငယ္ဘ၀တုန္းကနဲ႔ ေနာက္ထပ္ မတူႏိုင္တာက က်မသမီး ၾကီးျပင္း အရြယ္ ေရာက္ရမွာက ‘အေမရိကန္မ’ အေနနဲ႔ ။ အေဖ အေမက ႏွစ္ ၄၀လံုး ျမန္မာျပည္မွာ ၾကီးျပင္းခဲ့သူေတြ အျဖစ္ ဗမာ ပံုစံ တက်…။ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ကြဲလြဲလွပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ဒါကို အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ရင္ဆိုင္ရမွာက က်မတို႔ မိဘေတြရဲ႕ တာ၀န္သာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ က်မတို႔က မိဘ တာ၀န္ကို ယူ ထားတာမို႔လို႔ ပါပဲ။ မိဘဆိုတာ သားသမီး စိတ္ခ်မ္းသာဖို႔ နဲ႔ အစစ ေအာင္ျမင္အဆင္ေျပ ဖို႔ ကိုသာ ျဖည့္ဆည္းေပးရမွာပါ။ ကိုယ့္ခံစားခ်က္ဆိုတာက ေနာက္မွာသာ ျဖစ္ရမွာပါ၊ အဲဒီအခါ သမီး ေဖေဖကို ေျပာျပရပါတယ္ .. ေဖ်ာင္းဖ် ရပါတယ္။ 
“သမီးက ခုထိ စာ သိပ္ေတာ္တယ္..။ Honor အတန္း မွာကိုပဲ အျမဲ Grade A ရေနတုန္း..။ ဒီအရြယ္ စိတ္ကစားတာလည္း ပံုမွန္ပဲေလကြယ္..။ သူ႔ကို လမ္း မွား မသြားဘဲ သူလည္း စိတ္ေပါ့ေပါ့ပါးပါးရွိေအာင္ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ ထိန္း.. တခ်ိဳ႕ ေနရာ ေတြမွာ မသိ ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ ရမယ္ေနာ္..” ဆိုတာေတြ ေျပာရပါတယ္။
တဘက္မွာေတာ့ သမီးကို အျမဲမျပတ္ အကဲခတ္စနစ္နဲ႔ အလိုလည္းလိုက္ရင္း စည္းကမ္းလည္း ကိုင္ရ ပါတယ္၊ ဆုေပးဒဏ္ေပးလည္း လုပ္ရပါတယ္၊ ‘သမီးက ေမေမငယ္ငယ္တုန္းကထက္ေတာင္ လိမ္မာ ေသးတယ္’ လို႔ေတာင္ ေျပာရပါေသးတယ္၊ ျပီးေတာ့ က်မ ငယ္ငယ္တုန္းက အေၾကာင္းေတြ.. အမွား ေတြ ကိုလည္း ေျပာျပပါတယ္။ သမီး နဲ႔ က်မ ဆယ္ေက်ာ္သက္ျပႆနာအေၾကာင္း ရုိက္ျပတဲ့ ရုပ္ရွင္ ေတြ.. ရုပ္ျမင္သံၾကားက လႊင့္တဲ့ နာမည္ၾကီး ပညာေပးစကား၀ိုင္းအစီအစဥ္ေတြ အတူ ထိုင္ၾကည့္ျပီး ေဆြးေႏြး ၾကရင္း သမီးရဲ႕ အယူအဆ ကို ေလ့လာ ရပါတယ္။ ဘယ္စကားက အေမ့အၾကိဳက္ လိုက္ေျပာတာလဲ.. ဘယ္စကားက ညာေျပာတာလဲ.. ဘယ္ စကားက အမွန္လဲ.. ဆိုတာေတြ အကဲခတ္ ရပါတယ္။ 

သမီး မူလတန္းေအာင္စဥ္က Elementary Graduation မွာ Presidential Award ရပါတယ္။ အဲဒီအတြက္လည္း ဂုဏ္ယူေၾကာင္းေျပာျပရသလို သမီးကို ျမင္းေကာင္းခြာလိပ္ ျဖစ္ မသြားဖို႔ လည္း ေျပာျပ ရပါတယ္။ ဒီတိုင္းျပည္က ကေလးေတြက ေမးခြန္းထုတ္က်င့္ရွိသူေတြမို႔ အရာရာကို အက်ိဳး အေၾကာင္း နဲ႔ ေျပာျပ ႏိုင္မွ လက္ခံပါတယ္။ စာေတာ္လို႔ ေအာင္ျမင္တာ ဘာေၾကာင့္ ေကာင္းတယ္.. မေအာင္ျမင္ တာက ဘာေၾကာင့္ မေကာင္းသလဲ ဆိုတာေတြ ေျပာျပရပါတယ္။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ က်မတို႔ ၀န္းက်င္ က ျမန္မာမိသားစုေတြထဲမွာ ၾကိဳးစားလို႔ ေအာင္ျမင္တဲ့ နမူနာေကာင္းေတြ အမ်ားၾကီး ရွိေနတာ ပါပဲ..။ ျပီးေတာ့ သမီးေရွ႕မွာ သားၾကီးက မားမားမတ္မတ္ နမူနာျဖစ္ေနေလေတာ့ က်မ ေတာ္ေတာ္ အသက္ ရွဴေခ်ာင္ရပါတယ္။

ေသခ်ာတာကေတာ့ ဒီတိုင္းျပည္က ဆယ္ေက်ာ္ သက္ ေတြဟာ က်မတို႔ဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္ ေတြတုန္း ကထက္ အရာရာမွာ အမ်ားၾကီး ပိုသိ.. ပို တတ္ေနတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ။ ဒီေတာ့ အသက္ ၁၅ႏွစ္ မျပည့္ေသးတဲ့ သမီးကလည္း က်မ ထင္တာထက္ ပိုျပီး နားလည္ေန တတ္ခဲ့ တာ ေတြ႔ရပါ တယ္။ (ဒီက အလယ္တန္း ေက်ာင္းသင္ရိုး မွာ မိသားစု ပညာေရး (Family Education) ဆိုတာ လည္း သင္ရ တာေၾကာင့္ ထင္ပါတယ္။) ဒါေပမဲ့ အေရးၾကီးတာကေတာ့ သမီးဟာ သူ႔ ဘ၀ ကို သူပဲ ေရြးခ်ယ္ရမွာ.. ရင္ဆိုင္ရမွာ ဆိုတာေတြကို ေကာင္းေကာင္းသိဖို႔ နားလည္ဖို႔ပါပဲ..။ 

အေမတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ က်မ ေတြးမိတာကေတာ့ .. ကံတရား နဲ႔ သမီးရဲ႕ ဆင္ျခင္တံုတရားက အား ေကာင္း ရင္ .. က်မတို႔ သမီးဟာ လွပတဲ့ ဘ၀တစ္ခု ကို အခ်ိန္မွန္မွန္ ေနရာမွန္မွန္နဲ႔ ဖန္တီးႏိုင္ပါလိမ့္ မယ္၊ က်မတို႔ မိဘ ေတြအဖို႔ကေတာ့ သမီးရဲ႕ ပညာေရး.. က်န္းမာေရး.. စား၀တ္ေနေရး နဲ႔ ဥာဏ္ အေျမာ္အျမင္ ရွိဖို႔ ေတြ ကို အစြမ္းကုန္ ေျပာဆို.. ပံ့ပိုး… ကူညီ ေပးသြားဖို႔သာ တတ္ႏိုင္ ပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခု က်မ သတိရရမွာက က်မတို႔ရဲ႕ အဲဒီ ဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္ ကိုပါ။ ဒါမွပဲ က်မက သမီးကို ကိုယ္ခ်င္းစာ နားလည္ႏိုင္မွာပါ။
မိဘနဲ႔ သားသမီးၾကားမွာ စာနာ နားလည္မႈနဲ႔ ယွဥ္တဲ့ ေမတၱာတရားကသာ အေရးၾကီးဆံုးလို႔ က်မက ယံုၾကည္ပါတယ္။
+++++

က်မရဲ႕ ေက်ာင္းသား အေမရိကန္ေတြက က်မက အရြယ္ေရာက္တဲ့ သား နဲ႔ သမီး ရွိတဲ့ အာရွ အေမမို႔ စိတ္၀င္တစားေမးၾကပါတယ္..။ က်မကေလးေတြကို ဗမာလူမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္းပဲ လက္ထပ္ေစခ်င္ သလား တဲ့..။ က်မက .. ငါ အရိုးသားဆံုးေျပာရရင္ အဲလို ဘယ္လူမ်ိဳးနဲ႔မွ.. ဆိုတဲ့ သေဘာထား မရွိတာ အမွန္ ပဲ..။ သူတို႔ခ်င္း ခ်စ္ၾက ေက်နပ္ၾကဖို႔နဲ႔ အတတ္ႏိုင္ ဆံုး အေနအထားမွာ ျပည့္ျပည့္စံုစံု ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ရွိရင္ ရျပီ.. လို႔ အျမဲ ျပန္ေျဖျဖစ္ပါ တယ္။ အဲဒါလည္း တကယ္ပါ… တပါးတိုင္းျပည္မွာ ေရြးစရာ ရွားတဲ့ အခါ စည္းမ်ဥ္းေဘာင္ ထဲ က်မ သားသမီးေတြကို မက်ဥ္းက်ပ္ေစခ်င္ပါဘူး..။ လူ ပီပီ သသ.. လူစိတ္ရွိရွိ နဲ႔ လူ႔တာ၀န္ေက်တဲ့ သူမ်ိဳးနဲ႔ေတာ့ ေတြ႔ေစခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ သေဘာထားပဲ ရွိပါ တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ခုခ်ိန္ ထိ သားၾကီးကိုလည္း ဘယ္လိုလူကို မေရြးနဲ႔ .. ဘယ္လိုလူမွ သေဘာတူႏိုင္ မယ္ ဆိုတာေတြ တခါမွ မေျပာဖူး သလို ေက်ာင္းတက္တာေတာင္မွ ဒါကို မရ အရ လုပ္ရမယ္လို႔ တခါမွ မေျပာခဲ့ဖူးပါ။ လုပ္သင့္ တဲ့ လမ္းေၾကာင္း ခ်ျပရံုသာ လုပ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့လည္း မိဘဆိုတာက လမ္းျပ.. နမူနာျပရံုသာ လုပ္သင့္တာပါ။ အမိန္႔ေပး ခိုင္းေစတာမ်ိဳး ကိုေတာ့ က်မကိုယ္တိုင္ မၾကိဳက္တာမို႔ ဘယ္သူ႔ကိုမွလည္း ကိုယ္မၾကိဳက္ တာကို မေပးခ်င္ပါ။

 +++++ 

က်မတို႔ မိသားစု အေမရိကကို ေျပာင္းေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ ဇင္းမယ္က သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႕က စသလို ေနာက္ သလိုနဲ႔ သတိေပးပါတယ္။ သမီးေမြးထားတာ သတိထားေနာ္.. ‘အမည္း’ ေနာက္ ပါသြား မယ္ တဲ့။ က်မ ကေတာ့ ျပံဳးေနလိုက္ပါတယ္..။ ကိုယ့္ဗမာခ်င္း အိမ္ေထာင္ျပဳ ျပီး စိတ္ဆင္းရဲေနမလား.. လူမ်ိဳးျခား နဲ႔ ယူျပီး စိတ္ခ်မ္းသာေနမလား…။ ဘယ္လိုမွ မေသခ်ာႏိုင္တာေတြ..။ ဒီေတာ့ အတတ္ႏိုင္ ဆံုး အေကာင္း ဆံုးျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစား တည္ေဆာက္ၾကရံု ကလြဲလို႔ က်မတို႔က ဘာကိုမ်ား တတ္ႏိုင္ မွာပါလဲ..။ ကိုယ့္ကိုယ္ ကို ေတြေတာင္ မပိုင္တဲ့ ဒီလူ႔ဘ၀ထဲ…။

တေလာကမွ ကြယ္လြန္သြားခဲ့တဲ့ ကဗ်ာဆရာ.. စာေရး ဆရာမ အႏုပညာရွင္ ‘မာယာအင္ဂ်လို’ က ေျပာျပခဲ့ တယ္.. ဘ၀ဆိုတာ ျဖတ္သန္း ရယူႏိုင္ရင္ သင္ခန္းစာယူဖို႔ အေကာင္းဆံုးေက်ာင္း.. တဲ့။
အဲလိုပဲ က်မရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္အေတြ႔အၾကံဳက သင္ေပးခဲ့တာက ဘယ္အရာကမွ အဆိုးဆံုး မဟုတ္ေသး ဘူး ဆိုတာ နဲ႔  လဲက် ျပီးရင္ ရေအာင္ ျပန္ထ ဖို႔ …။

တရုတ္ စာေရးဆရာၾကီး လူရႊန္႔ ကေတာ့ အိမ္ေထာင္ဖက္ ေကာင္း ရရင္ စိတ္ခ်မ္းသာရမယ္.. အိမ္ေထာင္ဖက္ ဆိုးဆိုးရရင္ေတာ့ အေတြးအေခၚပညာရွင္ (အႏုပညာရွင္) ျဖစ္ႏိုင္တယ္ တဲ့။
အဲဒီအခါ က်မ သားသမီးေတြကို ေျပာျပဖို႔ တစ္ခုတည္းပဲ ရွိပါေတာ့တယ္..။ 
အျမဲတမ္း...  အေကာင္း အဆိုး အရႈံးအႏိုင္ တြဲေနတဲ့ လူ႔ဘ၀ထဲမွာ အေကာင္းကို ၾကံဳရတဲ့အခါ အဲဒီအေကာင္းေလးကို ျမဲႏိုင္သမွ် ျမဲေအာင္ ၾကိဳးစားဖို႔နဲ႔ … အရႈံးကို ၾကံဳတဲ့အခါမွာလည္း အရႈံးထဲကေန အျမတ္တခုခု ရေအာင္ ျပန္ယူတတ္ဖို႔သာ ၾကိဳးစားၾကရလိမ့္မယ္… ဆိုတာကိုေပါ့၊
++++++

Sep 17, 2014

ဘီအာရ္

ဘီအာရ္
မင္းကိုခ်စ္တယ္
ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္ ရွိတယ္..။
(ခင္ေအာင္ေအး)

ဘာဆန္းသလဲ .. ဒီကဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ က်မ ရင္ထဲ ဒိုင္းကနဲဆို.. ‘ဒါေၾကာင့္ ဆိုတာေလးက ၀င္လာ တယ္။ ဒါေၾကာင့္.. ေၾကာင့္ ဒါက ကဗ်ာျဖစ္သြားတာေပါ့..။ ဒါေၾကာင့္.. ေၾကာင့္ လူတစ္ေယာက္ကို ေတြ႔ရတာေပါ့..။ အဲဒီလူ... ဘီအာရ္ နဲ႔ .. ဒါမွမဟုတ္.. ဘီအာရ္ေၾကာင့္ ရူးသြပ္ေနတဲ့သူ..။

ဘီအာရ္
အေစာၾကီး
အိပ္ရာက ႏိုးလာခဲ့တယ္
ဟုတ္တယ္
မင့္စိတ္နဲ႔ပါပဲ
(ခင္ေအာင္ေအး)

+++++

၀န္ခံရရင္ ဘာစာမွမဖတ္ခ်င္ .. ဘာစာမွမေရးခ်င္..။ ကဗ်ာေတြပဲ ဖတ္ခ်င္ေနခဲ့တာ... ဖတ္ေနခဲ့တာ.. အေတာ္ၾကာ သြားျပီ။ ဘီအာရ္ကို မေန႔က ရတယ္။ ဒီေန႔တစ္ေန႔လံုး အားတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ ဖတ္တယ္.. ။
ေျပာဖူးပါပေကာ အၾကိမ္ၾကိမ္..။ က်မက အခ်စ္ကိုပဲ ခံစားခ်င္တာ.. အခ်စ္ကိုပဲ ေရးဖြဲ႔ခ်င္တာ.. အခ်စ္နဲ႔ ပတ္သက္သမွ်ကိုပဲ ဖတ္ခ်င္တာ..။ ေနာက္ဆံုး မ်က္ႏွာစာအုပ္က Status ေတြမွာေတာင္ ခ်စ္သူခ်င္း.. လင္မယားခ်င္း ခ်စ္ၾကတဲ့ အခ်စ္ကို ေတြ႔ရေစတဲ့ စာေတြ ေတြ႔ရင္ကို ၾကည္ႏူး ေက်နပ္ တတ္တာပါ။
အနည္းဆံုး ဒါမ်ိဳးေလးေပါ့

ဘီအာရ္
ခုပဲ ေၾကးနန္းတစ္ေစာင္ ၀င္လာတယ္
မင္းေရွ႕မွာ ႏွင္းဆီပန္းစည္းၾကီးတဲ့
ကဲ
ယံုျပီမဟုတ္လား (ခင္ေအာင္ေအး)

+++++

က်မတို႔ ဗမာလူမ်ိဳးအမ်ားစုကေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာကို အသက္ အရြယ္ နဲ႔ ပိုင္းဆံုးျဖတ္တတ္တယ္..။ ျပီးေတာ့ တခ်ိဳ႕ကက်ေတာ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာစိတ္ နဲ႔ လိင္စိတ္ ဆိုတာကို မကြဲျပန္ဘူး..။ ဒီေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာကို ခံစားရင္ပဲ အေကာင္းမျမင္ၾကေတာ့ဘူး..။ အသက္အရြယ္ရတဲ့အထိ အခ်စ္ကို ခံစားေနေသးရင္ပဲ ႏွာေခါင္းရႈံ႕စရာလို႔ ျမင္တတ္တဲ့ လူမ်ိဳးေလ..။ အေရးၾကီးတာက ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ.. ဆိုတာကို ဘယ္ေလာက္ ခံစားတတ္သလဲ ဆိုတာပါပဲ။

ဘီအာရ္
မင္း ဟိုဟိုဒီဒီသြားရင္းနဲ႔
ႏွင္းဆီနီနီတစ္ပြင့္ေတြ႔ရင္
အဲဒါ ကိုယ္ပဲလို႔ မွတ္
ႏွင္းဆီေတြ အမ်ားၾကီး
တစုတစည္းတည္း ေတြ႔ရရင္
အဲဒီထဲက တစ္ပြင့္ဟာ
ကိုယ္ပဲလို႔ မွတ္
ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္တစ္ေလမွ
မင္းမေတြ႔ရဘူးဆိုရင္ေတာ့
ကိုယ္ ဒီမွာ ေနရင္းထိုင္ရင္း
စိတ္ေဖာက္ျပန္သြားျပီလို႔သာ မွတ္
(ခင္ေအာင္ေအး)

+++++

အခ်စ္လို႔ က်မတို႔ လြယ္လြယ္ေျပာေနၾကတာက ေမတၱာတရားအေျခခံတဲ့ စြဲျငိတြယ္ေႏွာင္တဲ့ ခံစားမႈ ပါ..။ က်မ မ်က္စိေအာက္ကေန အေတာ္ၾကာၾကာ ေပ်ာက္ရွေနခဲ့တဲ့ ရူးရူးသြပ္သြပ္ အခ်စ္ ကဗ်ာ ... ဖတ္ရျပီ..။ (ကို) ခင္ေအာင္ေအး က ကဗ်ာေတြကို တစ္ပုဒ္စီလို စီေပမဲ့ က်မအတြက္ေတာ့ ကဗ်ာရွည္ၾကီးပါပဲ။ စာအုပ္ေလးကလည္း လုပ္တဲ့သူရဲ႕ ေစတနာနဲ႔ ခ်စ္စရာ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ရွိလွပါတယ္။ ဒီေန႔ေတာ့ က်မက ဘီအာရ္နဲ႔ ေန႔တြက္ကိုက္ခဲ့ျပီ



+++++

ဘီအာရ္
ခ်စ္တယ္လို႔ ေျပာဖို႔ရာ
ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း ေျပာေနရတာ
မလံုေလာက္ဘူး
လာ
ကူ
ေျပာ
လွည့္
(ခင္ေအာင္ေအး)

+++++

အခ်စ္ဆိုတာကိုက အဲလို ရိုးရိုးေလးနဲ႔ လွပါတယ္ (လွရပါတယ္)…။

ေမျငိမ္း

၉၊၉၊၂၀၁၄။