Apr 28, 2011

ရတုမ်ားစြာတိုင္တဲ့အခါ....

ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက က်မ ဘာလုပ္ခ်င္ခဲ့သလဲလို႔ ျပန္ေတြးၾကည့္ေတာ့ က်မက သူ႔အခ်ိန္နဲ႔သူ ၾကံဳရာ စိတ္ကူးတည့္ရာကို လုပ္ခြင့္ရခ်င္ခဲ့တာပဲဆိုတာကို သတိထားမိတယ္…။

ငယ္ငယ္က ၈တန္းေက်ာင္းသူအရြယ္မွာ.. ကဗ်ာအတိုအစေတြ ဗလာစာအုပ္သပ္သပ္ထားျပီး ေရးတတ္ေနျပီ။ ေနာက္ေတာ့ ၁၀တန္းေလာက္မွာ ၀တၳဳေတြအဖတ္မ်ားျပီး ရည္းစားဆိုတဲ့ ေ၀ါဟာရမွာ စိတ္ကစားတတ္လာေတာ့ ရည္ရြယ္တဲ့သူ ရွိရွိ မရွိရွိ.. ရည္းစားစာေကာင္းေကာင္းေတြ ေရးေနတတ္ျပီ။ သူငယ္ခ်င္းေယာက်္ားေလးေတြအတြက္ ရည္းစားစာေတြ ကူ ကူ ေရးေပးရတာလည္း မွတ္မိတယ္..။ ေနာက္ေတာ့ အသက္ ၁၇ႏွစ္ေလာက္.. တကၠသိုလ္တက္စမွာ… အသည္းလည္း ကြဲတတ္ျပီ။
ေသခ်ာတာကေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာအေပၚ ေသေသခ်ာခ်ာ ေပ်ာ္၀င္ခံစားတတ္တယ္ ဆိုတာပါပဲ..။ အဲဒါေၾကာင့္ ၾကိဳက္တဲ့ ၀တၳဳေတြကေတာင္ အခ်စ္အေပၚ အေျခခံမွ ၾကိဳက္တာ..။
အသက္ ၂၃ႏွစ္အရြယ္… အခ်စ္ဆိုတာကို အျပင္းထန္ဆံုး ခံစားေလ့တဲ့ အရြယ္မွာ အခ်စ္ဘ၀ဆိုတာ အိမ္ေထာင္ေရးပဲလို႔ မွတ္ထင္ခုန္ခ်ခဲ့။ ဒါဟာ အခ်စ္တဲ့လားလို႔ မူးမူးေထြေထြ သီခ်င္းေတြ ေအာ္ဆို..။ အသည္းကြဲေပမဲ့.. ဒဏ္ရာရေပမဲ့.. ေနာင္တ မရတတ္ခဲ့…။

ေနာက္ေတာ့….
ငယ္ငယ္က ခ်ာတိတ္အရြယ္ ေက်ာင္းေနတုန္း..
လူတကာလိုမဟုတ္ဘူး အရမ္းကိုဆိုး..
လူလိမ္မာေတာ့ မျဖစ္ခ်င္ခဲ့.. ခုေတာ့ ဘယ့္ႏွယ္လဲ…ဆိုတဲ့ ၀င္းမင္းေထြးနဲ႔ ေဇာ္၀င္းထြဋ္ရဲ႕ ဂ်စ္ပစီမိုးတိမ္က ကိုယ္နဲ႔ လာအံကိုက္ခဲ့..။
ဂငယ္ေကြ႔ေတြအျပည့္နဲ႔ လမ္းေပၚမွာ.. ေလွ်ာက္ခဲ့ဖူးျပီေလ…
ငါေနထိုင္လာခဲ့တဲ့ ႏွစ္က ၃၀.. မယံုႏိုင္ဘူး ရုပ္ရွင္ၾကည့္ရသလို ဘ၀က ဆန္းၾကယ္တယ္….။
တကယ္ပဲ ကိုယ့္ဘ၀ဇာတ္အနာက ဒရာမာ ရုပ္ရွင္တကားလို…။
အံ့ၾသစရာေကာင္းတာက အဲဒီနာက်င္စရာ ဘ၀ကို စိတ္မနာဘဲ.. အဲဒီျဖတ္သန္းမႈကိုပဲ အႏုပညာတခုလို သေဘာက်..။ ဒါေၾကာင့္လည္း ရူးသြပ္ႏိုင္ခဲ့ေပတာ…။

ဒီလိုနဲ႔.. ခုေတာ့ လူ႔သက္တမ္းရဲ႕ ၃ပံု ၂ပံု က်ိဳးျပီ…။
၄၅ ႏွစ္ေျမာက္ဆိုတာ…. နီလာရတု..တဲ့။
အင္း.. တန္ဖိုးအားျဖင့္ ရွိတန္သေလာက္ရွိတဲ့ ေက်ာက္မ်က္အျပာ..
သူ႔အျပာက ေမွာ္ဆန္တယ္.. ေအးတယ္.. ရင့္မာတယ္… ျပီးေတာ့ ခိုင္က်ည္တယ္…။
ဒါျဖင့္.. ကိုယ္ကေရာ.. ၄၅ မွာ ခိုင္မာ တည္ျငိမ္ ေအးခ်မ္းျပီလား…။
ေရာင့္ရဲ ေက်နပ္ႏိုင္မႈေတြ အရင္ကထက္ ပိုမ်ားလာတာေတာ့ ေသခ်ာတယ္…
ဘ၀ထဲ ပို ပို ေနေပ်ာ္လာတယ္…
လက္ရွိျဖစ္တည္မႈကို ခ်စ္တတ္လာတယ္…
အသက္ရွင္ေနထိုင္မႈအတြက္ ေမတၱာတရားသာ အေရးပါဆံုးလိုအပ္ခ်က္ရယ္လို႔ အျမင္ျပတ္သားလာတယ္…
ေလာကကို ေက်းဇူးတင္တတ္လာတယ္..
သဘာ၀တရားကို ပို ျမတ္ႏိုးတတ္လာတယ္..
သတၱ၀ါေတြအေပၚ ပို ၾကင္နာတတ္လာတယ္..
တန္ျပီ။

++++++

ခ်စ္ရတာေတြထဲမွာ ျမိဳ႕မျငိမ္း ပါသလို.. The Beatles လည္း ပါတာေပါ့.. John Lennon လည္း ထိပ္ဆံုးနားမွာ ပါတာေပါ့..။ Imagine ကို သိပ္ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္တာေပါ့…။ ေျပာႏိုင္ပါတယ္.. က်မကိုလည္း အိပ္မက္သမား..လို႔။ ဒါေပမဲ့ က်မလည္း ယံုတာပဲ.. ဒါဟာ လူတိုင္း ႏွစ္ျခိဳက္ႏိုင္မယ့္ လမ္းတလမ္းဆိုတာ…။
Imagine there's no Heaven
It's easy if you try
No hell below us
Above us only sky
Imagine all the people
Living for today

Imagine there's no countries
It isn't hard to do
Nothing to kill or die for
And no religion too
Imagine all the people
Living life in peace

You may say that I'm a dreamer
But I'm not the only one
I hope someday you'll join us
And the world will be as one

Imagine no possessions
I wonder if you can
No need for greed or hunger
A brotherhood of man
Imagine all the people
Sharing all the world

You may say that I'm a dreamer
But I'm not the only one
I hope someday you'll join us
And the world will live as one
+++++++

ဒီလိုနဲ႔ု နီလာရတု ကို ေက်ာ္ျဖတ္လာရျပီဆိုတဲ့အခါမွာေတာ့ မၾကာခဏ နားေထာင္ရတဲ့ သီခ်င္းက When I’m 64 ျဖစ္သြားျပီ…။ Paul McCartney က ၆၄… ဆိုတဲ့ အသက္ အပိုင္းအျခားကိုမွ ဘာလို႔ ေရြးခဲ့လဲ.. က်မ မသိပါ…။ ဒါေပမဲ့…
When I get older losing my hair,
Many years from now,
Will you still be sending me a valentine
Birthday greetings bottle of wine?

If I'd been out till quarter to three
Would you lock the door,
Will you still need me, will you still feed me,
When I'm sixty-four?

oo oo oo oo oo oo oo oooo
You'll be older too, (ah ah ah ah ah)
And if you say the word,
I could stay with you.

I could be handy mending a fuse
when your lights have gone.
You can knit a sweater by the fireside
Sunday mornings go for a ride.

Doing the garden, digging the weeds,
Who could ask for more?
Will you still need me, will you still feed me,
When I'm sixty-four?

Every summer we can rent a cottage
In the Isle of Wight, if it's not too dear
We shall scrimp and save
Grandchildren on your knee
Vera, Chuck, and Dave

Send me a postcard, drop me a line,
Stating point of view.
Indicate precisely what you mean to say
yours sincerely, Wasting Away.

Give me your answer, fill in a form
Mine for evermore
Will you still need me, will you still feed me,
When I'm sixty-four?
တကယ္ပဲ အသက္ ၆၄မွာ က်မ ဆံပင္ျဖဴေတြ ကၽြတ္ေနေရာ့မယ္…
ေျခလက္ေတြလည္း အားေလ်ာ့လို႔…
မ်က္လံုးေတြက ေ၀သီလို႔..
ခုလို ညေနခင္း ခင္ပြန္းသည္နဲ႔ ၀ိုင္ အတူတူေသာက္ရင္ေတာင္မွပဲ ခပ္ပါးပါးတခြက္ဆို က်မ မူးျပီး ေစာေစာ အိပ္ခ်င္လာေတာ့မယ္။ ခုလို စကားေတြေဖာင္ဖြဲ႔ ေျပာႏိုင္ပါဦးမလား..။
အဲဒီအခါ ခ်စ္တဲ့သူက ဟိုးတုန္းကထက္ မေလ်ာ့တဲ့ ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ ခ်စ္ဖို႔ဆိုရင္ေတာ့ျဖင့္ ေမတၱာတရားကိုသာ အားကိုးရေပေတာ့မယ္..။

++++++

အသက္ ၆၄ႏွစ္မွာေတာ့ ျခံ၀န္းက်ယ္ၾကီးထဲ တႏိုင္တပိုင္ စားပင္ သီးပင္ကေလးေတြ စိုက္လို႔ ေနခ်င္တယ္..။ မနက္ခင္းေတြမွာ ျခံထဲ သစ္ပင္ေအာက္မွာ .. ေနေရာင္ခံရင္း အဖိုးၾကီး အဖြားၾကီး ႏွစ္ေယာက္ လဘက္ရည္ေသာက္မယ္.. ငွက္ကေလးေတြ ၾကည့္မယ္… ပန္းပင္ေတြ ၾကည့္မယ္..။ ျပီးရင္ အဖိုးၾကီးက သူ႔တိုလီမိုလီအလုပ္ေတြနဲ႔ ရႈပ္…။ အဖြားၾကီးက်မကေတာ့ စာဖတ္.. စာေရး.. ။ က်မကေတာ့ သီခ်င္းေတြလည္း နားေထာင္ခ်င္ေနဦးမွာ ထင္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ထိ Linda Ronstadt သီခ်င္းေတြလည္း ရွိေနေစခ်င္ေသးတယ္…။ Love is a Rose တို႔ Blue bayou တို႔ေပါ့..။ သားသမီးေတြ ေျမးေတြ မရွိတဲ့ အခ်ိန္ဆိုရင္ေတာ့ အဖြားၾကီးက Mamma Mia အေခြကို ဖြင့္ျပီး Meryl Streep နဲ႔ အျပိဳင္ ABBA သီခ်င္းေတြ လိုက္ဆိုဦးမွာ…။ ဗုဒၶတရားကို အခ်ိန္တကူးတကယူ မပြားမ်ား တတ္ေပမဲ့ သတၱ၀ါေတြကို ေမတၱာထားျပီး သတိကို အျမဲ ေစာင့္ၾကည့္ေနရင္.. ဒါဟာ ဘာ၀နာပဲ မဟုတ္လားေနာ္…။


ခင္ပြန္းကလည္း စိုက္ခင္းလယ္ကြင္းျပင္က်ယ္ၾကီးထဲမွာ သားသမီး ေျမးျမစ္ေတြပါ တစုတေ၀းတည္း မိသားတစု အိမ္တလံုးစီနဲ႔ မိသားစုရြာ တည္ေနခ်င္တာတဲ့…။ ဟုတ္တယ္.. ဒါမွ မနက္လင္းတဲ့အခါ အလုပ္သြား ေက်ာင္းသြားမယ့္ သားသမီးေျမးျမစ္ေတြအတြက္ မနက္စာ ေကာင္းေကာင္း က်မ ျပင္ဆင္ေကၽြးႏိုင္မွာ…။ သူတို႔ အသီးသီး ထြက္သြားၾကတဲ့အခါ အဖြားၾကီးရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ခ်ိန္ တေနကုန္မွာ.. စာေတြ ဖတ္.. စာေတြ ေရး.. ပန္းခ်ီေတြေတာင္ ဆြဲႏိုင္ေသးးး

ေႏြအားလပ္ရက္ေတြဆိုရင္ေတာ့ အခုအခ်ိန္ေတြလိုပဲ မိသားစုၾကီး တစုတေ၀း အပန္းေျဖခရီး ထြက္မွာေပါ့…။ ေတာင္ေပၚရြာေလးေတြမွာ အိမ္တလံုး လံုးခ်င္းငွား.. ဒါမွမဟုတ္.. ပင္လယ္ကမ္းေျခမွာ.. ။ ဒါမွမဟုတ္.. ေက်းလက္ေတြဘက္…။ အခ်င္းခ်င္းမတည့္တဲ့ သားသမီးေတြ ပါရင္လည္း အဖိုးၾကီးအဖြားၾကီးႏွစ္ေယာက္ ကူရွင္းေပါ့..။ ျပီးေတာ့မွ ကြယ္ရာမွာ သားသမီး ေျမးျမစ္ေတြရဲ႕ အတင္းကို ေျပာရင္း စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔ ေခါင္းခ်င္းဆိုင္ ျပံဳးရယ္ၾကမယ္..။ ခ်စ္တတ္မယ္ဆိုရင္ အရာရာဟာ ျပံဳးစရာ လို႔ ယံုပါတယ္..။ အဲဒီအခါ ၆၄ႏွစ္ဆိုတာ.. ခု ၄၆ႏွစ္နဲ႔ ဘယ္ေလာက္မွ မကြာ…။ စိတ္ထားတတ္ဖို႔သာ လိုပါမယ္…။

++++

၆၄ႏွစ္မွာ.. လူ႔ေလာကထဲ က်မ ေနခြင့္ရေနေသးတယ္ဆိုရင္ က်မ ေရာဂါေ၀ဒနာ တခုခု ခံစားေနရတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္.. ဒါမွမဟုတ္ က်န္းမာပကတိနဲ႔ ခုလိုပဲ လႈပ္လႈပ္ရွားရွား သြားသြားလာလာ.. အလွေတြျပင္လို႔ ေခတ္မီမီ အဖြားၾကီးအျဖစ္နဲ႔လည္း ရွိေနႏိုင္ေသးတယ္..။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္... ဘ၀ကို စံုမက္တတ္တဲ့ က်မကေတာ့ ေနေပ်ာ္မွာ...။

အဂၤလိပ္ေတြကေတာ့ ၇၀ သက္တမ္းဟာ ေရႊျဖဴရတု..တဲ့။
ျမန္မာအယူအဆမွာေတာ့ ပထမစိန္ရတု .. တဲ့။
၆၀..၆၄ႏွစ္ဆိုတာေတြအတြက္ တန္ဖိုးသတ္မွတ္ထားတာ မရွိေပမဲ့ .. တန္ဖိုးရွိတဲ့ ရတု တခုခုေတာ့ ျဖစ္ရမွာေပါ့…။
ရတနာရတု တခုခုေပါ့ေလ...။

အဲဒီအခါ.. က်မကေတာ့ ၾကည္ေအးေျပာတဲ့..
“က်မခ်စ္ျမဲ သံသာ၀ဲမွ ခြဲထြက္ခ်င္ဘူး တပ္မက္ဦးမည္..” ဆိုတာကို သက္၀င္သူပီပီ
က်မခ်စ္တဲ့ သံသရာေႏွာင္ၾကိဳးေတြထဲ အရစ္ပတ္ခံရင္း..
ေရာက္လာဦးမယ့္ ေရႊရတုေတြ.. စိန္ရတုေတြနဲ႔ အမည္ေပးမထားတဲ့ ရတုမ်ားစြာကို
ခုလိုပဲ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာေတြ လုပ္ရင္း စိတ္ကူးယဥ္ သာယာရင္း စိတ္လိုလက္ရ ၾကိဳဦးမွာ..။

+++++
အရြယ္ဆိုတာကိုက ေရွးေဟာင္းဂႏၶ၀င္ပစၥည္းမ်ားလို... တန္ဖိုးထား မက္ေမာတတ္တဲ့သူေပၚ မူတည္ျပီးေတာ့၊ သက္တမ္းရင့္ေလ… တန္ဖိုးတက္ေလ… မက္ေမာစရာေကာင္းေလလို႔.. က်မကေတာ့ ယံုတာပဲ။



၂၀၁၁ ဧျပီ ၂၆။
(လမင္းတရာက ထုတ္ေ၀မယ့္ '၆၀' စာအုပ္အတြက္ အမွတ္တရေရးတဲ့ စာပါ...)

4 comments:

Nyi Linn Thit said...

အမပို႔စ္ေလး ဖတ္ေနရင္းနဲ႔ ကိုင္ဇာရဲ႕ " xxx မင္းဆံပင္ ျဖဴျဖဴမွာ စံပယ္ကုံးေလး ပန္ေပးမယ္ xxx " စာသားေလး ေတာင္ ေခါင္းထဲေရာက္လာေသး..၊ အမ ေရးထားတဲ့ ႀကီးရင့္ျခင္းကို ဖတ္ရတာနဲ႔တင္ စိတ္ထဲမွာ ေအးခ်မ္းၿငိမ္သက္လိုက္တာ...။

သက္ေဝ said...

အမရဲ႕ စာအသစ္ဖတ္ရလို႔ ေပ်ာ္တယ္... း))

ၿပီးေတာ့ ခ်စ္တတ္မယ္ဆိုရင္ အရာရာတိုင္းဟာ ျပံဳးရယ္စရာေတြခ်ည္းပဲေပါ့... ဆိုတာကို အမလိုပဲ ယံုၾကည္ေနမိတယ္...

အတၱလို႔ ေျပာခ်င္ေျပာပါေစ... က်န္းမာတဲ့ ဘဝတခုနဲ႔ ရတုေတြကို ၾကိဳခ်င္ေသးတယ္...

tin min htet said...

တီခ်ယ္ႀကီးေတာင္ ၄၅ ရွိသြားၿပီကိုး။ ကိုယ္႔အသက္ေတာ႔ ကိုယ္ေမ႔ထားလိုက္ဦးမယ္ :P

ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ စာအုပ္တအုပ္ ေမးလ္နဲ႔ ပို႔ေပးလိုက္ပါ႔မယ္။

mr.iron said...

ၾကာကူလီ တပ္ေျပး စိုင္းသိန္း၀င္းဟာ ကၽြန္ေတာ္က သူၾကာကူလီ လုပ္တဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြကို ေဖၚမယ္လို႕ ကၽြန္ေတာ္ FB မွွာ ေၾကၿငာၿပီး ေနာက္တစ္ေန႕မွာ သူ႕ FB ကို ဖ်က္လိုက္ပါေတာ့တယ္။ မၾကာခင္ Green Card ရဖို႕ အေရး သူ မ်ား မယားၾကာကူလီ ခိုတဲ့ ဇာတ္လမး္ေတြ အျပင္ ဇာတ္လမ္းေတြအျပင္ DVB က ကို Than Win Htut မေကာငး္ေၾကာင္း၊ သူ႕ကို DVB ရဲ႕ မယားငယ္ အျဖစ္ ေျပာလို႕ မေက်နပ္တဲ႕ အေၾကာင္း၊ကို ေအးခ်မ္း တို႕ အေၾကာင္း ေတြ ကို ဖြင့္ခ်ပါေတာ့မယ္။ေနာက္ ေထာက္ပံေၾကး လံုေလာက္စြာ မရလို႕ ေနေရး ထိုင္ေရး အဆင္မေျပျဖစ္ေနတဲ့ အေၾကာင္း၊ေတြပါပါတယ္၊ သူ ၾကာကူလီ ခုိတဲ့ မိန္းမ မွာ သမီးေလး တစ္ေယာက္ရိွပါတယ္၊ လင္မယား ႏွွစ္ေယာက္လံုးဟာ မီဒီယာ သမားေတြပါဘဲ၊ အတိအက် နဲ႕ သက္ေသ အခိုင္အလံုနဲ႕ ေဖၚထုတ္မွာပါ၊ ဆန္းစစ္ေပးၾကပါ။ http://www.facebook.com/profile.php?id=100002310371179