Feb 6, 2008

သီးေလးသီးးးး

သီးေလးသီး ေဆးေရာင္စုံ အၿငိမ့္အဖြဲ ့ေတာင္ကုိရီးယား သုိ႔ ေအာင္ျမင္စြာေရာက္ရွိ
၂၀၀၈ ၊ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၆)ရက္ ၊ဗုဒၶဟူးေန႔
အင္ခြၽန္း အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာေလဆိပ္၊ ကုိရီိးယား

ေတာင္ကုိရီးယားႏုိင္ငံရွိ ျမန္မာႏုိင္ငံသားမ်ားကုိ ေဖ်ာ္ေျဖရန္အတြက္ ဟာသ အႏုပညာရွင္ ေဂၚဇီလာ ဦးေဆာင္ေသာ သီးေလးသီး ေဆးေရာင္စုံ အၿငိမ့္အဖြဲ႔သည္ ထုိင္းႏုိင္ငံ ရွိ ကုိရီးယားသံရုံးႏွင့္ ေတြ႔ဆုံရင္ဆုိင္ခဲ့ရေသာ ကုိရီးယားျပည္၀င္ခြင့္ဗီဇာ ျငင္းဆန္ခံရမႈ၊ ကုိရီးယားႏုိင္ငံဘက္မွ အစုိးရအာဏာပုိင္မ်ားမွေန၍ ထုိင္းႏုိင္ငံရွိ ကုိရီးယားသံရုံးအား အထူးဖိအားေပး၍ နာရီေပါင္း(၈)နာရီအၾကာတြင္ ကုိရီးယားျပည္၀င္ခြင့္ဗီဇာ ရျပန္ေသာ္လည္း ကုိရီးယားႏုိင္ငံအေရာက္ အင္ခြၽန္းအျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ေလဆိပ္တြင္ နာရီေပါင္း (၄)နာရီမွ် ၾကာေအာင္ ေလဆိပ္အတြင္းမွျပင္ပသုိ႔ ထြက္ခြာခြင့္မေပးဘဲ ေစာင့္ဆုိင္းေနရျခင္း အစရွိသည့္ အဆင္မေျပမႈမ်ားႏွင့္ အေႏွာက္အယွက္အတားအဆီး အခက္အခဲမ်ားကုိ ေအာင္ျမင္စြာ ေက်ာ္ျဖတ္၍ ကုိရီးယားႏုိင္ငံအတြင္းသုိ႔ ယေန႔မနက္ ေဒသစံေတာ္ခ်ိန္ (၁၁)နာရီ အခ်ိန္တြင္ ထုိင္းႏုိင္ငံမွတဆင့္ေရာက္ရွိလာခဲ့ၿပီး မနက္ျဖန္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၇)ရက္ေန႔ မြန္းလြဲ (၁)နာရီမွညေန(၅)နာရီအထိ ကုိရီးယားႏုိင္ငံ ဖူခြၽန္းၿမိဳ႔ ၀မ္မီဂုခြၽန္း ခန္းမေဆာင္တြင္ က်င္းပျပဳလုပ္မည့္ (၆၁)ႏွစ္ေျမာက္ ျပည္ေထာင္စုေန႔ အထိမ္းအမွတ္ အႀကိဳေဖ်ာ္ေျဖပြဲကုိ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံမွေရာက္ရွိလာသည့္ မဂၤလာဒုိး အႏုပညာအင္အားစုႏွင့္အတူ ေဖ်ာ္ေျဖရန္ အသင့္ ရွိေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းေကာင္းပါးအပ္ပါသည္။

ေနဘုန္းလတ္သို႔ ….


ဘေလာ့ဂ္ဂါေမာင္ႏွမေတြအၾကား ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးစြာ စေနာက္ၾကရင္း "ၿမိဳ႕စားႀကီးေနဘုန္းလတ္"လို႔ နာမည္တြင္ ခဲ့တဲ့သူ။ မႏွစ္က ဒီလုိေန႔မွာပဲ "လြတ္က်ခဲ့တဲ့ျမိဳ႕ေတာ္" ဘေလာ့ဂ္ေလးကို သူကိုယ္တိုင္ အသက္သြင္းခဲ့တယ္။ ဒီေန႔ေတာ့ တစ္ႏွစ္တင္းတင္း ျပည့္သြားျပီေပါ့။ မွတ္မွတ္ရရ သူ႔ဘေလာ့ဂ္မွာ ပထမဆံုး တင္လိုက္တဲ့ ပို႔စ္နာမည္ကလည္း "လြတ္က်ခဲ့တဲ့ျမိဳ႕ေတာ္" တဲ့။ လက္ေတြ႔ဘဝမွာ သူလြတ္က်ခဲ့တဲ့ စာေရးဆရာ၊ ဒါမွမဟုတ္ အႏုပညာသမားဆိုတဲ့ အမည္နာမေတြအတြက္ သူ ့ဘေလာ့ဂ္ဟာ သစၥာရိွတဲ့ လူယံု၊ အစြမ္းထက္တဲ့ လက္နက္၊ အရိပ္ေကာင္းတဲ့ ေညာင္သစ္ပင္လို အသံုးေတာ္ခံခဲ့တယ္။ ရက္ေပါင္း ၃၆၅ ရက္အတြင္းမွာ သူ ့ျမိဳ႕ေတာ္က စာေကာင္းစာသန္႔ ၁၂၂ ပုဒ္ ေမြးထုတ္ေပးခဲ့ျပီးၿပီ။ ဒီစာေတြေၾကာင့္ ဖတ္သူေတြအတြက္ သုတပန္းေတြ လန္းလာခဲ့တယ္၊ ရသလမ္းေတြ ဆန္းလာခဲ့တယ္၊ ပညာမီးေတြ လင္းပ လာခဲ့တယ္ ။ သူကေတာ့ သတိထားမိ ခ်င္မွ ထားမိလိမ့္မယ္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြ အတြက္ ပထမဆံုးဆိုတဲ့ စကားလံုးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ သူနဲ႔ လြတ္က်ခဲ့တဲ့ျမိဳ႕ေတာ္လည္း ရင္းနွီးကၽြမ္း၀င္ခဲ့တယ္္။ ဘေလာ့ဂ္ပို႔စ္ေတြကို ပထမဆံုး ပံုႏွိပ္မယ့္စာအုပ္အတြက္ တက္တက္ၾကြၾကြနဲ႔ သူ အစြမ္းကုန္ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ စာအုပ္ကိစၥ ေဆြးေႏြးပြဲတိုင္းကိုု မပ်က္မကြက္တက္ေရာက္ခဲ့သူဟာလည္း သူ တစ္ဦးတည္း ရိွခဲ့တယ္။ ေနာက္ျပီး ရန္ကုန္မွာ ပထမဆံုးက်င္းပခဲ့တဲ့ Blog Day Seminar အတြက္လည္း သူ ပါ၀င္ခဲ့တယ္။ MRTV4 နဲ႔ အျခားေသာ မီဒီယာေတြအၾကားမွာ ဘေလာ့ဂ္ေလာကအေၾကာင္းကို သူခ်ျပရဲ ခဲ့တယ္။ ေဝဖန္မႈေတြကို လက္ခံခဲ့တယ္။ ေမးခြန္းေတြကို အျပံဳးနဲ႔ ေျဖၾကားေပးႏိုင္ခဲ့တယ္။

ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ဂါရပ္၀န္းမွာ ဓေလ့ထံုးတမ္းတစ္ခုရိွတာက ဘေလာ့ဂ္တစ္ခု ဒါမွမဟုတ္ ဘေလာ့ဂ္ဂါ တစ္ေယာက္ရဲ႕ အထိမ္းအမွတ္ေန႔ေတြမွာ အထူးေရးသားတဲ့ ပို႔စ္ေတြ တင္တတ္္ၾကတယ္၊ သူငယ္ခ်င္းေတြက လာႏႈတ္ဆက္ၾကတယ္၊ Comment ေတြ ခ်ီးျမွင့္ၾကတယ္။

ဒီေန႔ သူ႔ရင္နဲ႔ တည္ထားတဲ့ ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီး တစ္ႏွစ္ျပည့္တယ္။ ခုလိုအခ်ိန္မွာ သူသာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေရးသားခြင့္ရမယ္ဆိုရင္ သူ႕ဘေလာ့ဂ္အတြက္ အထိမ္းအမွတ္ပို႔စ္တင္မယ့္ အစီအစဥ္ရိွမယ္ဆိုတာ အေသအခ်ာပဲ။ ဒါေပမဲ့ သူ … ဘယ္မွာလဲ ။ သူေရးမယ့္ ပို႔စ္မွာ Comment ေရးဖို႔ ဘေလာဂါ့ရပ္၀န္းက သူငယ္ခ်င္းေတြ သူ႔ရဲ႕ စာဖတ္ပရိသတ္ေတြ ေမွ်ာ္လင့္တႀကီး ေစာင့္ေနၾကတယ္။ "ျမိဳ႕စားၾကီး" လို႔ စေနာက္ၾကဖို႔ ေစာင့္ေနၾကတယ္ … ဇန္နဝါရီ ၂၉ ကတည္းက ေျခာက္ေသြ႕ေနခဲ့ရတဲ့ သူ႔ျမိဳ႕ေတာ္မွာ အျပံဳးေတြနဲ႔ ဖုံးလႊမ္းေန ေစခ်င္တာ … ရယ္သံေတြနဲ႔ စည္ညံေနေစခ်င္တာ … ဒါေတြအတြက္ အားလံုးက ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနဆဲပါ ..။

ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြကို ခ်စ္ၾကည္ေစခ်င္တဲ့ သူ႕အတြက္၊ လူငယ္ေတြကို ေကာင္းေစခ်င္တဲ့ သူ႔အတြက္၊ တိုင္းျပည္ကို တကယ္ခ်စ္တဲ့ သူ႔အတြက္ ေဘးဒုကၡဆိုတာ ျမဴတမႈန္စာေတာင္ က်ေရာက္မလာေစဖို႔ ဘေလာဂါ့ရပ္၀န္းမွ ညီအကိုေမာင္နွမအားလံုးက ဒီအမွတ္တရ ပို႔စ္ေလးနဲ႔ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္။

Feb 5, 2008

ေနခဲ့ေတာ့ ဇန္န၀ါရီ

ဇန္န၀ါရီဟာ က်မ သေဘာက်တဲ့ လတစ္လပါ..။ သူဟာ ႏွစ္သစ္ႏွစ္ဦးကို ၾကိဳတဲ့ လတစ္လျဖစ္သလို သူ႔ရာသီသဘာ၀ ေအးျမျမကို က်မ ခ်စ္တာ။ ဇန္န၀ါရီဆို က်မ ျမန္မာျပည္မွာတုန္းက က်ိဳက္ထီး၇ိုးဘုရားဖူး သြားရင္သြား.. ပုဂံက အာနႏၵာဘုရားပြဲကို အေရာက္သြားရင္သြား... မဟုတ္ရင္ေတာ့ ပင္လယ္ကမ္းေျခ တခုခုဆီ သြား.. ။ အဲသလိုမွပဲ ဇန္န၀ါရီကို ထားခဲ့ရမွာကို ေက်နပ္စရာလို႔ ထင္တာ။ ဇန္န၀ါရီရဲ႕ ႏွင္းစစ မက်တက် ဥတုကို က်မက သိပ္သေဘာက်တာပါ။ ေက်ာင္းသူဘ၀တုန္းကဆိုရင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ထဲမွာ ဇန္န၀ါရီရဲ႕ မနက္ခင္းေတြမွာ ႏွင္းလိုလို ျမဴလိုလိုေတြ ေ၀့လို႔… ကံေကာ္ေတြလည္း ေ၀ျပီ။ ကေလးေတြ ဗန္းေလးေတြကိုယ္စီနဲ႔ ကံေကာ္ေတြ လိုက္ေရာင္းေနျပီ။ အပင္အုပ္အုပ္ေတြဆီကေန တခ်က္တခ်က္ လြင့္လာတဲ့ ဥၾသသံကို ၾကားရျပီ။

ေနာက္ေတာ့ က်မ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူဘ၀မွာပါပဲ.. အဲဒီဇန္န၀ါရီမွာ အတန္းၾကီး အကိုၾကီးေတြက “ငါ့ကို ဇန္န၀ါရီျပန္ေပး” ဆိုတဲ့ ကဗ်ာစာအုပ္ ေက်ာင္းထဲမွာ ထုတ္တယ္။ ဇန္န၀ါရီကို လြမ္းတသသ ခ်စ္တဲ့သူေတြပဲလား..။ ဒါမွမဟုတ္ တကယ္မရေသးတဲ့ လြတ္လပ္ေရးတည္ခဲ့ရာ ဇန္န၀ါရီကိုပဲ ျပန္ေတာင္း ေလသလားး။ က်မကေတာ့ တကယ္ မလြတ္လပ္ႏိုင္ေသးတဲ့ လြတ္လပ္ေရးေန႔ကိုပဲ သတိတရ..။

ေနာက္ေတာ့ ဇန္န၀ါရီမွာ ေမြးတဲ့သူနဲ႔ ဖူးစာဆံု.. က်မရဲ႕ အကိုလိုခ်စ္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေဇာ္၀င္းထြဋ္ (ကိုညီထြဋ္)က ဇန္န၀ါရီ ၂၁ မွာေမြး.. ဇန္န၀ါရီဆို သူ႔ေမြးေန႔နဲ႔ က်မ ခင္ပြန္းသည္ေမြးေန႔က နီးနီး။ (တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ေမခိုင္(ညီထြဋ္ဇနီး)နဲ႔ က်မကလည္း ဇြန္လမွာ ေမြးေန႔ ကပ္လ်က္)။ ဒီေတာ့ ေမြးေန႔ အထိမ္းအမွတ္ေတြ ဆက္တိုက္ လုပ္ေနက်.။ ေနာက္ေတာ့ ရုတ္တရက္ၾကီး ရင္ဆိုင္လိုက္ရတာက မႏွစ္က ဇန္န၀ါရီ၂၃ မွာ အေဖလို ခ်စ္ရတဲ့ ကဗ်ာဆရာၾကီးတင္မိုး ဆံုးပါး..။ က်မခင္ပြန္းေမြးေန႔အစား ဆရာၾကီးအတြက္ ဆြမ္းေကြၽးသာ လုပ္ျဖစ္ေတာ့တယ္။ ဒီႏွစ္လည္း သီးေလးသီးအျငိမ့္ပြဲ ကျဖစ္ဖို႔ ကူညီစီစဥ္ရတာနဲ႔ ့ က်မရဲ႕ ပရဟိတ အလုပ္ေတြ ရႈပ္..။ အေရးထဲ.. ကြန္ပ်ဴတာက ပ်က္..။ သူ႔ေမြးေန႔ေလးမွာ ဆုေလးေတာင္မွ မေတာင္းျဖစ္..။ တကယ္ေတာ့ သူ႔ေမြးေန႔အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ေရးခဲ့ဖူးတဲ့ “ေမြးေန႔လက္ေဆာင္”ဆိုတဲ့ ၀တၳဳေလး က်မ ဘေလာ့မွာ တင္မလို႔ပါ..။ ဒါေပမဲ့……

ဒီတႏွစ္ေတာ့ ဇန္န၀ါရီကို ႏႈတ္ဆက္ရတာ တကယ္ပဲ ဆံုးဆံုးရႈံးရႈံးၾကီး ခံစားရပါတယ္။ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ပါပဲ။ ဇန္န၀ါရီေနာက္ဆံုးရက္နဲ႔ ေဖေဖာ္၀ါရီအစရက္မွာ မိုးေတြက အုံံ႔မႈိုင္းေနေအာင္ ရြာလို႔..။

အဲဒီလို လန္းေနခဲ့တဲ့ ပန္းေလးေတြေတာင္

အခါမဟုတ္ မိုးေၾကာင့္ ဒီလို ညႈိးခ်ဳံးလို႔

ဒီရက္ေတြထဲမွာပဲ သူ႔ဘာသာ စာေရး၀ါသနာေၾကာင့္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ဘေလာ့ေရးေနတဲ့ လူငယ္ေလးကို စစ္အစိုးရက ေခၚသြားျပန္သတဲ့..။ အန္တီစုကေတာ့ “ျပည္သူေတြ အေကာင္းဆံုးကို ေမွ်ာ္လင့္သလို အဆိုးဆံုးကိုရင္ဆိုင္ဖို႔လည္း ျပင္ထားရေတာ့မယ္” တဲ့..။ အန္တီ့မ်က္ႏွာေလး ကလည္း ျပိဳေတာ့မယ့္မိုးလိုပဲလို႔ က်မ ခံစားရတယ္။ က်မစိတ္ေတြကလည္း က်မနေဘးက ေကာင္းကင္၀န္းက်င္လိုပဲ အံု႔မႈိင္းေနတယ္..။

ဒီလို ဇန္န၀ါရီၾကီး ဆိုရင္ေတာ့လည္း ေသေသခ်ာခ်ာၾကီးကို ထားခဲ့ခ်င္ပါတယ္..။

ေမျငိမ္း
(၅၊ေဖေဖာ္၀ါရီ၊၂၀၀၈)

Jan 30, 2008

ျဖန္႔ေ၀ျခင္း(၆၂)

ေဆးေရာင္စံု ဇင္းမယ္ေကာက္ေၾကာင္း
ေအးခ်မ္းေျမ့ | ဇန္နဝါရီ ၂၉၊ ၂၀၀၈

"ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးအတြက္ တပ္မေတာ္ဖြဲ႔ဖို႔ ဂ်ပန္ျပည္မွာကြယ္၊ တကယ္ပဲ အသက္နဲ႔လဲလို႔ ဆင္းရဲဒုကၡခံကာ ႀကံစည္တယ္"။ အၿငိမ့္မင္းသမီးေခ်ာေလး ေခ်ာစုမ်ိဳး၏အသံက ပီျပင္ၾကည္လင္စြာ ထြက္ေပၚလာသည္။ ျမန္မာ့ လြတ္လပ္ေရးဖခင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ မ်က္ႏွာပုံံပါ တီရွပ္အျဖဴေရာင္မ်ားျဖင့္ သူတို႔တဖြဲ႔လံုး ကိုၾကည့္ရသည္မွာ ရွင္းသန္႔ေန၏။


[Photo: Moe Kyaw/The Irrawaddy]

သီးေလးသီး ေဆးေရာင္စံုအၿငိမ့္္ ထိုင္းႏိုင္ငံဇင္းမယ္ၿမိဳ႕တြင္ လာေရာက္ကျပမည္ဆိုေသာ သတင္းၾကားကတည္းက အားပါး တရ အားေပးလိုက္မည္ဟု ဇင္းမယ္ၿမိဳ႕ေရာက္ ျမန္မာအမ်ားစုႀကံစည္ထားၿပီး ျဖစ္သည္။ ဇန္နဝါရီ ၂၆ ရက္ေန႔ ညေန ၅ နာရီ အခ်ိန္တြင္ေတာ့ ဇင္းမယ္တကၠသိုလ္ဝင္းထဲတြင္ရွိေသာ ဗိသုကာအေဆာက္အအံု ခန္းမထဲမွာ စိတ္အားထက္သန္စြာ ေစာင့္ၾကည့္အားေပးမည့္ ပရိသတ္မ်ားႏွင့္ ျပည့္ေနၿပီ။

သီးေလးသီးက သူတို႔၏ အၿငိမ့္သဘင္ကို ဘုရားကန္ေတာ့ခန္းျဖင့္ ဖြင့္ၿပီးေနာက္ တင္ဆက္မႈအစီအစဥ္ကို ဗမာ့သူရဲေကာင္း သီခ်င္းျဖင့္ စတင္လိုက္သည္။

"ရာဇဝင္ အထုပၸတၱိလည္းရွိရမယ္ ေမာ္ကြန္းလည္း ထိုးေလာက္တဲ့ ျမင့္ျမတ္တဲ့ ဗိုလ္ေအာင္ဆန္းရယ္" ဆိုသည့္ သံၿပိဳင္အပိုဒ္ တြင္ ပရိသတ္မ်ားကပါ လက္ခုပ္မ်ားတီး၍ လိုက္လံသီဆိုၾကသည္။

တျခားသူေတြေတာ့ မသိ၊ သူကေတာ့ သံၿပိဳင္အပိုဒ္ကို လိုက္လံသီဆိုရင္း ၾကက္သီးျဖန္းျဖန္းထမိသည္။ အဲဒီ သီခ်င္းက ျမန္မာျပည္တြင္းမွာ ေပ်ာက္ကြယ္လုနီးပါးျဖစ္ေနၿပီ၊ တခ်ိဳ႕ကေလးမ်ားဆိုလ်င္ ၾကားပင္ၾကားဖူးမည္မထင္။

"ဒီသီခ်င္းကိုက်မအစက မရဘူးေလ၊ နည္းနည္းေတာ့ၾကားဖူးတယ္၊ ဒီဘက္ေရာက္ေတာ့မွ ေဖ်ာ္ေျဖပြဲမွာ ထည့္ဖို႔မနည္း ရေအာင္ အလြတ္က်က္ရတာ" ဟု သီးေလးသီး ေဆးေရာင္စံုအၿငိမ့္၏ ေခါင္းေဆာင္မင္းသမီး ေခ်ာစုမ်ိဳးက ေျပာျပသည္။

ၿပီးေတာ့လူရႊင္ေတာ္ ေဂၚဇီလာက နဂါးနီသီခ်င္းျဖင့္ေဖ်ာ္ေျဖသည္။ ထုိသီခ်င္းတြင္လည္း "က်န္းက်န္းမာမာ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေဘးရန္ကာဆီးမည္ လူမြဲေတြကမေႏွးေခတ္မီ သူေဌးျဖစ္ေတာ့မည္" ဆိုသည့္ သံၿပိဳင္အပိုဒ္ကို ပရိသတ္က လိုက္လံသီဆို ၾကသည္။ ကိုေဂၚဇီလာက ဆိုၿပီးပါက သူစင္ေပၚကဆင္းေပးပါမည္ဟု သီခ်င္းမသီဆိုမီက ေျပာခဲ့သည့္အတိုင္း သီခ်င္းဆိုၿပီး ေနာက္ "ကတိေပးထားတဲ့အတိုင္း က်ေနာ္ဆင္းၿပီေနာ္ သူမ်ားေတြလို ခဏဆိုၿပီးအႏွစ္၂၀ ၾကာတဲ့ထိ မဆင္းေပးတဲ့သူ မဟုတ္ဘူး" ဟု အရႊန္းေဖာက္ရာ ပရိသတ္မ်ား ပြဲက်ခဲ့ရေသးသည္။

လူရႊင္ေတာ္ပန္းသီး၏ "ေမြးေမ့ေက်းဇူး ဆပ္ဖူးခ်င္တယ္" သီခ်င္းတြင္ေတာ့ ပရိသတ္မ်ားအားလုံး တုတ္တုတ္မွ် မလႈပ္ႏိုင္ ေတာ့။ အမ်ားစုက အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ အေမႏွင့္ခြဲခဲ့ရသူေတြ၊ တခ်ိဳ႕ အေမ့ေက်းဇူးကို ဆပ္ခ်င္လ်က္ မဆပ္လိုက္ ရဘဲ အေမ့ရဲ႕ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ကို နာက်င္စြာျဖင့္ အေဝးက မွန္းဆကန္ေတာ့ရသူေတြ၊ တိုက္ဆိုင္သူတိုင္း၏ ရင္ထဲက ေၾကကြဲသံမ်ားကို သီခ်င္းသံႏွင့္ ထပ္တူၾကားေနရသည္။ သူ႔အနားက ႏိုင္ငံေရးသမားႀကီး တဦးလည္း မ်က္ရည္ေတြဝဲ ေနသည္။

လူရႊင္ေတာ္စိန္သီးႏွင့္ ေခ်ာစုမ်ိဳးတို႔ ႏွစ္ေယာက္တဲြသီဆိုသည့္ "ငယ္ကၽြမ္္းေဆြ" သီခ်င္းက်ေတာ့မွ အားလံုး ၿပံဳးၿပံဳးရႊင္ရႊင္ ျပန္ျဖစ္ႏိုင္ေတာ့သည္။ ၿပီးေတာ့ ဇီးသီးႏွင့္ ပန္းသီးတို႔၏ ကရင္ဒုံးယိမ္း၊ ၾကယ္သီးႏွင့္ ေခ်ာစုမ်ိဳးတို႔၏ ဦးေရႊ႐ိုးႏွင့္ ေဒၚမိုးအက မ်ားကလည္း ပရိသတ္အားေပးမႈကို အျပည့္အဝရသည္။


[Photo: Moe Kyaw/The Irrawaddy]

ေနာက္အစီအစဥ္တခုကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ကြယ္ေပ်ာက္ခဲ့ၿပီျဖစ္ေသာ သံခ်ပ္အစီအစဥ္ျဖစ္သည္။ ငယ္ငယ္ကစြဲမက္စြာ ၾကည့္ဖူးခဲ့ေသာ သႀကၤန္သံခ်ပ္ၿပိဳင္ပြဲမ်ားကို သတိရမိသည္။ အဖြဲ႔လိုက္တူညီဝတ္စံုမ်ားျဖင့္ ေခတ္ကိုထင္ဟပ္ေသာ စကားလံုး မ်ားကိုသံုးကာ ေျပာင္ေျမာက္စြာဖြဲ႕ႏြဲ႕သေရာ္ေသာလူငယ္ သံခ်ပ္မ်ား ျဖစ္သည္။ ခုသီးေလးသီးႏွင့္ ကိုေဂၚဇီလာကလည္း သႀကၤန္သံခ်ပ္ပံုစံအတိုင္း တုိင္သြားေဖာက္သြားသည္။

သူမ်ားေပ်ာ္လို႔ မေပ်ာ္ႏုိင္ ဒိုင္လူႀကီးေတြ သနားစရာပါေဟး
အိမ္ကခ်စ္ခ်စ္ ေပ်ာက္လို႔ရွာ ေတြ႔ၿပီေတြ႔ၿပီသူပဲသူပဲ။
ေလွခါးထစ္ႀကီး ထြက္လို႔လာ စီးပြားေရး စီးပြားေရး
သံခ်ပ္တိုင္ၿပီး ဟစ္လို႔ေအာ္ တို႔အေရး တို႔အေရး
သႀကၤန္က်ၿပီ သႀကၤန္က်ၿပီ သႀကၤန္က်ၿပီ ေမာင္တို႔။ သႀကၤန္က်ၿပီ သႀကၤန္က်ၿပီ သႀကၤန္က်ၿပီ မယ္တို႔
ေဆးေဆးေဆး ေရာင္စံုလား။ သီး သီး သီးေလးသီးေဟ့
မီးေသြးခဲမို႔ မည္းသကိုး၊ သီးေလးသီးမို႔ ရဲသကိုး
နံရံႀကီးကို လက္သီးနဲ႔ထိုးရင္ ထိုးတဲ့လက္သီးနာမွာေပါ့
နာခ်င္နာပေစဆက္ထိုးမွာပဲ အဲဒါသီးေလးသီး

စသည္ျဖင့္ ျမဴးျမဴးႂကြႂကြ သ႐ုပ္ေဖာ္တင္ဆက္သြားသည္။ "လူေတြကလည္း အခြင့္အခါေလးရတာနဲ႔ ႀကီးႏိုင္ငယ္ညႇဥ္း လုပ္ခ်င္တယ္၊ အန္ကယ္မျမင္ႏိုင္တဲ့ ရပ္ကြက္ထဲမွာလည္း ႀကီးႏိုင္ငယ္ညႇဥ္းလုပ္ခ်င္တယ္ ႏုိင္ငံပိုင္တဲ့ ႐ံုးဌာနထဲမွာလည္း ႀကီးႏုိင္ငယ္ညႇဥ္းလုပ္ေနတယ္။ အရာရွိႀကီးကကြယ္ ႐ံုးအုပ္ႀကီးကိုေဟာက္၊ ႐ံုးအုပ္ႀကီးကကြယ္ စာေရးႀကီးကိုေဟာက္။ စာေရးႀကီးကကြယ္ စာေရးေလးကိုေဟာက္၊ စာေရးေလးကကြယ္ ႐ံုးလုလင္ကိုေဟာက္ ႐ံုးလုလင္က မခံႏုိင္ေတာ့ ေခြးကိုပိတ္လို႔ကန္"

လူအခ်င္းခ်င္း ႀကီးႏိုင္ငယ္ညႇဥ္းလုပ္တတ္သည့္ သဘာဝကို သေရာ္ထားသည့္ သံခ်ပ္ေၾကာင့္ ပရိသတ္မွာ သေဘာအက် ႀကီးက်လ်က္ လက္ခုပ္ၾသဘာသံမစဲ အားေပးၾကသည္။ "ဖားကိုေႁမြၿမိဳ၊ ေႁမြကိုစြန္သုပ္၊ အေျဖ ထုတ္ၾကည့္စမ္း စဥ္းစားစရာ ဘာလိုလို႔လဲ။ လူဟာလူပဲမူနဲ႔မဆိုင္ဘူး၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေကာင္းပါတယ္ မေကာင္းတာကလူ"

သံခ်ပ္ျဖင့္အားရပါးရေဖ်ာ္ေျဖၿပီးခ်ိန္ ၾကည့္႐ႈသည့္ပရိသတ္လည္း အားရေက်နပ္မႈအျပည့္ရသြားပံုရသည္။ ေက်ေက်နပ္နပ္ ရယ္ေမာသံမ်ား အေတာမသတ္ႏိုင္ေသးခင္မွာပင္ အၿငိမ့္ခြင္စတင္သည္။ လူရႊင္ေတာ္ ဝတ္စံုျပည့္ျဖင့္ သီးေလးသီးႏွင့္ ေဂၚဇီလာစင္ျမင့္ေပၚတက္လာကတည္းက လက္ခုပ္သံ ညံမစဲျဖစ္သြားသည္။

"၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာ ျမန္မာတႏိုင္ငံလုံး လွ်ပ္စစ္မီးေတြထိန္ထိန္လင္းေနေတာ့မွာကြ"
"ဟုတ္လား ဘာျဖစ္လို႔လဲ"
"အိမ္တိုင္းအိမ္တိုင္း တအိမ္တလံုး မီးစက္ေတြ ဝယ္ေတာ့မွာမို႔လို႔"

သူတို႔ပါးစပ္ဟလိုက္သည္ႏွင့္ လူမ်ားကရယ္ဖို႔ျပင္ၿပီးသား ျဖစ္ေနသည္။ အတိုင္အေဖာက္ကလည္း ညီလွသည္။ ဒါေတာင္ ဇင္းမယ္မွာ သူတို႔ကရတာ အဆင္မေျပမႈေတြႏွင့္။ ဇာတ္စင္ကက်ဥ္းသည္၊ ဆိုင္းဝိုင္းကမရွိ၊ ရတာေလးႏွင့္ ဆိုင္းဝိုင္းျဖစ္ ေအာင္ ဖန္တီးျပန္ေတာ့ တီးမည့္သူကမရွိျပန္။ ပန္းသီးက ပတၱလားေျပးေခါက္လိုက္ ျပက္လံုးေျပးထုတ္လိုက္၊ ဆီးသီးက ဗံုေျပးတီးလိုက္ ျပက္လံုးေျပးထုတ္လိုက္ လုပ္ေနရသည္။

သို႔ေသာ္လည္း သူတို႔မ်က္ႏွာမ်ားတြင္ တခ်က္ကေလးမွ စိတ္ညစ္ စိတ္ပ်က္ဟန္မေတြ႔ရ၊ ေမာသည့္ပန္းသည့္ဟန္လည္း မေတြ႕ရ။ ပရိသတ္ကိုဆြဲေခၚသြားသလို ပရိသတ္ကလည္း သူတို႔ေခၚေဆာင္ရာေနာက္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ အလိုက္သင့္လိုက္ပါ သြားသည္။


[Photo: Moe Kyaw/The Irrawaddy]

"ကမၻာေျမ အတိတ္အခါလိုမညႇိဳးဖို႔၊ ဗမာေတြအိပ္ရာကႏိုးၾကပါေတာ့
အဘိဇၩာအဆိုးျပည္ဗဟိုရ္မေပြလီေစနဲ႔ေတာ့
ဒီမိုကေရစီအမ်ားသေဘာတူ အုပ္ခ်ဳပ္၍ မယားေခ်ာေခ်ာယူကာ အလုပ္လုပ္ဖို႔
ယေန႔ေခတ္ေျပာင္းၾကပါစို႔
ရေသ့ရွစ္ေသာင္း မဏိရတနာစည္တီးသလို
ကဝိဆရာ အညီမိုး၍မွတ္ခ်က္သြင္းပါေတာ့
အမိျမန္မာျပည္ႀကီး ဇာတ္ကြက္ရွင္းတဲ့ေအာင္
ပါးစပ္မဂၢဇင္းဖြင့္" ဟူ၍ ၾကယ္သီးက မင္းသမီးအေခၚစာခ်ိဳးေလးကိုဆိုလိုက္သည္ႏွင့္ ေရွ႕ထြက္မင္းသမီးေလး ျမစံပယ္ငံုကလည္း သူ၏တာဝန္ကိုေက်ပြန္စြာထမ္းေဆာင္သည္။

မင္းသမီးႏွစ္လက္လံုးက တမ်ိုဳးတဘာသာစီ ကခ်ိဳးမ်ားျဖင့္ စီစဥ္တင္ဆက္သြားသလို လူရႊင္ေတာ္မ်ားေၾကာင့္လည္း ပရိသတ္တခ်က္ကေလးမွပါးစပ္မပိတ္ၾကရ။ လက္ခုပ္ၾသဘာသံမ်ားျဖင့္ ခန္းမတခုလံုး ဟိန္းဟိန္းညံ ေနသည္။

သတင္းဌာနမ်ားျဖင့္ ျပည့္ေနေသာဇင္းမယ္ၿမိဳ႕မွာ သူတို႔ကျပက္လံုးအသစ္အျဖစ္ သတင္းမ်က္လံုးအစီအစဥ္ ကိုတင္ဆက္ သြားသည္။ တင္ဆက္သူမ်ားကေတာ့ ပန္းသီးႏွင့္ဆီးသီးတို႔ျဖစ္သည္။

"တ႐ုတ္ႏိုင္ငံတြင္ ရွစ္ထပ္တိုက္ေပၚ၌ ေရခ်ိဳးေနေသာ တ႐ုတ္မႀကီးအား ကားတိုက္သြားျခင္း။ ျဖစ္ပြားပံုမွာ ေရခ်ိုဳးေနစဥ္ ဆပ္ျပာက်၍ ဆင္းေကာက္ရာမွ ကားတိုက္သြားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ကားမွာဒဏ္ရာ ျပင္းထန္စြာ ရရွိသြားပါသျဖင့္ ေဆး႐ံုသို႔ တင္ပို႔လိုက္ရၿပီး တ႐ုတ္မႀကီးမွာ ေလးက်ိဳးသြားပါသျဖင့္ ဝပ္ေရွာ့မွ ဂေဟေဆာ္ေပးလိုက္ေၾကာင္း ၾကားသိရပါသည္" ဒါက ႏိုင္ငံတကာသတင္း ျဖစ္သည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံသတင္းကေတာ့ "ေမွာ္ဘီအေဝးေျပး ကားလမ္းမႀကီးေပၚတြင္ လမ္းျဖတ္ကူးေနေသာ ပုရစ္တေကာင္အား ကားတိုက္သြားျခင္း။ ပုရစ္မွာေပါင္က်ိဳးသြားပါသျဖင့္ ရန္ကုန္ျပည္သူ႔ေဆး႐ံုႀကီးသို႔ တင္ပို႔လိုက္ရာ ေဆး႐ံုတြင္ ေပါင္က်ိဳးသြား ေသာပုရစ္အားစီးစရာ ပတ္တီးမ်ား မလံုေလာက္ပါသျဖင့္ ဆရာဝန္ႀကီးမ်ားတိုင္ ပင္၍ ၎ပုရစ္အားေၾကာ္စားလိုက္ေၾကာင္း သတင္းရရွိပါသည္" ဟူ၍ျဖစ္သည္။

သတင္းတပိုဒ္ဖတ္ၿပီးတိုင္း ကိုေဂၚဇီလာက အနားတြင္ထိုင္၍ ပန္းသီးႏွင့္ ဆီးသီးအား လက္ညႇိဳးတလွည့္စီထိုးကာ "လိမ္ေနသည္" "ညာေနသည္" " သတိထား" ဟူ၍ေအာ္ေပးသည္။

"ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မဂၢင္ေက်ာင္းတိုက္တြင္ သနပ္မ်ားေတြ႔ရွိျခင္း ယင္းကိစၥေၾကာင့္ တာဝန္ရွိသူမ်ားက သြားေရာက္ စစ္ေဆးရာ သရက္သီးသနပ္မ်ား ျဖစ္ေနေၾကာင္း သတင္းရရွိပါတယ္ ခင္ဗ်ာ" ဟူေသာ သတင္းေၾကညာခ်က္ကိုေတာ့ ပရိသတ္မ်ား သေဘာအက်ဆံုးျဖစ္သည္။

"က်ေနာ္တို႔က သုညဘဝက လာခဲ့ရသူေတြပါ၊ ေလးေယာက္ေပါင္းမွ လမ္းစရိတ္က်ပ္ငါးဆယ္ပဲရွိတဲ့ေန႔ေတြမွာ ပညာသင္ ေပးမယ့္ ဆရာ့အိမ္ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီးသြားခဲ့ရဖူးပါတယ္၊ က်ေနာ္တို႔အားလံုး ႏုိင္ငံတကာကို လွည့္ေျဖေဖ်ာ္ၿပီးရင္ အမိႏိုင္ငံ ကိုျပန္ပါမယ္" ဟုဆီးသီးက ဧရာဝတီကိုေျပာၾကားသည္။

"ဇင္းမယ္က ျမန္မာျပည္နဲ႔လည္းနီးတယ္၊ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ တခ်ိဳ႕ေနရာေလးေတြနဲ႔လည္း တူတယ္ဆိုေတာ့ ျမန္မာျပည္ကိုျပန္ ေရာက္ၿပီး ေဖ်ာ္ေျဖေနရသလိုခံစားရတယ္" ဟုပန္းသီးက ေျပာသည္။

စင္ကာပူႏိုင္ငံ၊ မေလးရွားႏိုင္ငံႏွင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕တို႔တြင္ ေဖ်ာ္ေျဖခဲ့ၿပီးျဖစ္သျဖင့္ ျမန္မာျပည္ကို မျပန္ခ်င္ေတာ့ ဘူးဆိုသည့္စိတ္မျဖစ္မိဘူးလားဟု ေမးၾကည့္မိသည္။

"အဲဒီလိုေတာ့မျဖစ္မိပါဘူး၊ က်ေနာ္တို႔ျပန္ရမယ္၊ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြထက္ အမ်ားႀကီးေနာက္က်က်န္ခဲ့တဲ့ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံ ရဲ႕အေနအထားကို စဥ္းစားမိေတာ့ ဝမ္းနည္းမိတယ္ဗ်ာ" ဟု ပန္းသီးကေျဖသည္။ ဆက္လက္ ၿပီးသူက တုိင္းျပည္အေနႏွင့္ ဒီမိုကေရစီရၿပီးသည့္တိုင္ေအာင္ အမ်ားႀကီးက်ိဳးစားရဦးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။

"က်ေနာ္တို႔အႏုပညာသမားေတြကလည္း အႏုပညာတာဝန္ေက်ရမယ္၊ တျခားနယ္ပယ္က လူေတြအားလံုး ကိုယ့္တာဝန္ ကိုယ္ေက်ၿပီး အလုပ္ေတြအမ်ားႀကီး လုပ္ရဦးမယ္"ဟု သူက ဆက္ေျပာသည္။

ပရိသတ္ႏွင့္ ေဆးေရာင္စံုတို႔ အတိုင္အေဖာက္ညီညီ တင္ဆက္သူကတင္ဆက္ အားေပးသူက အားေပးျဖင့္ အခ်ိန္ကုန္လို႔ ကုန္မွန္းမသိရ။ သူကေတာ့ အၿငိမ့္ခြင္ၿပီးသြားမွာကုိ တိတ္တိတ္ႀကိတ္ ပူပန္ေနမိသည္။ သည္လိုပြဲမ်ိဳး သူတို႔ငတ္ခဲ့သည္မွာ ၾကာလွၿပီ။

ကိုေဂၚဇီလာ၏ ျပက္လံုးတခုကိုလည္း ပရိသတ္ကေတာ္ေတာ္ သေဘာက်ၾကသည္။ ေမးၾကည့္ေတာ့ ဒီဇင္းမယ္ေရာက္မွ ျပက္သည့္ ျပက္လံုးအသစ္ဟုဆိုသည္။

"ငါ့ကိုေနျပည္ေတာ္က လိုက္ခဲ့ပါေခၚလို႔ လိုက္သြားတယ္ကြာ၊ ႏိုင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲအိမ္ကို သြားရမွာတဲ့၊ အဲဒီေရာက္ေတာ့ ငါမဝင္ရဲဘူးကြ အိမ္ေရွ႕မွာေက်ာက္စိမ္းေတြ အခ်ပ္လိုက္ခင္းထားတာေလ။ ဒါေပမယ့္သူက ဝင္ခဲ့ပါဆိုေတာ့ငါဝင္သြားတယ္၊ အထဲေရာက္ေတာ့ ထိုင္ခံုမွာမထိုင္ရဲျပန္ဘူး"

"ထိုင္ခံုက နဝရတ္ကိုးသြယ္နဲ႔ စီခ်ယ္ထားတာကြ၊ ဒါနဲ႔သူက ထိုင္ပါကြာဆိုလို႔ ထိုင္လိုက္ရတယ္။ အဲကြန္းကလည္း ေအးစိမ့္ ေနတာပဲကြာ။ လွ်ပ္စစ္မီးကို အျပည့္အဝေပးထားတာ။ အဲဒီမွာသူကေျပာတယ္ ဒီမွာေဂၚဇီ လာတဲ့ ငါ့တို႔ကိုျမန္မာႏိုင္ငံအုပ္ခ်ဳပ္ ခြင့္ ေနာက္ထပ္ ၁၀ ႏွစ္ပဲထပ္ေပး၊ တိုင္းသူျပည္သားေတြအားလံုး ခုလိုပိုင္ဆိုင္ေစရမယ္တဲ့ကြ၊ ဒါနဲ႔ ငါကျပန္ေျပာလိုက္ ပါတယ္။ ခုက်ေနာ္က ျပက္လုံးထုတ္ရမွာလား ႏုိင္ငံေတာ္ အႀကီးအကဲက ျပက္လံုးထုတ္မွာလား ခင္ဗ်ားလို႔"

သီးေလးသီး ေဆးေရာင္စံုအၿငိမ့္ကို လာေရာက္ၾကည့္႐ႈသည့္ ပရိသတ္ႀကီးကေတာ့ အေတာ္ကိုအားရေက်နပ္ၾကသည္။ မျပည့္စံုသည့္ၾကားမွ ျပည့္ျပည့္စံုစံု တင္ဆက္သြားေသာ သူတို႔ကို ခ်ီးက်ဴးၾကသည္။

ပရိသတ္ထဲမွ ကိုထြတ္ဆိုသူက ၎တို႔အဖြဲ႕၏ သတၱိရွိပံုကိုခ်ီးက်ဴးေၾကာင္းႏွင့္ အမိေျမသို႔ျပန္လွ်င္ အႏၱရာယ္ က်ေရာက္မည္ ကိုသိေသာ္လည္း ႏိုင္ငံေရးျပက္လံုးမ်ားကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ျပက္ရဲသည္ကို အံ့ၾသမိသည္ဟု ဆိုသည္။

"ဒီလိုအၿငိမ့္မ်ိဳးကို ၁၀ ႏွစ္အတြင္းတခါမွ မၾကည့္ဖူးေသးဘူး" ဟု ၎က ဆက္ေျပာသည္။

ယခု ဇင္းမယ္ပြဲကေတာ့ ၿပီးသြားၿပီ သူတို႔၏ခရီးစဥ္ကမၿပီးေသး။ ဒါၿပီးလွ်င္ ကိုရီးယား၊ အေမရိကား အပါအဝင္ အျခား ဖိတ္ၾကားေသာ ႏိုင္ငံမ်ားကို သြားေရာက္ ေဖ်ာ္ေျဖၾကဦးမည္။ အားလံုးၿပီးသြားလွ်င္ေတာ့ သူတို႔၏ဘူမိနက္သံ ေမွ်ာ္စင္ကၽြန္း တြင္ တေက်ာ့ျပန္ ေဖ်ာ္ေျဖမည္တဲ့။

သီးေလးသီးနဲ႔ ေဂၚဇီလာဆိုသည္မွာ လူရႊင္ေတာ္မ်ားပင္ ျဖစ္ေသာ္ျငားလည္း အမွန္မ်ားသာ ေျပာသြားသည္ဟု ဇင္းမယ္ေန ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္း လုပ္သားတဦးက သူတို႔ကိုမွတ္ခ်က္ခ်သည္။

သူတို႔မ်က္ႏွာမ်ားက ပင္ပန္းေသာ္လည္း လန္းဆန္းေနသည္။ ျပက္လံုးအသစ္မ်ား တင္ဆက္ပံုအသစ္မ်ားကို အစဥ္အၿမဲ က်ိဳးစား ရွာေဖြေနတာ ေတြ႕ရသည္။

သူတို႔ေျပာေသာ အမွန္တရားမ်ားကုိ ျပည္တြင္းက ျမန္မာျပည္သူမ်ား အားလံုးကလည္း ၾကားခ်င္ေနၾကသည္။ ခုဆို စင္ကာပူတြင္ ကခဲ့ေသာပြဲကိုကူးၿပီး ျမန္မာျပည္တြင္ျဖန္႔ေနၿပီ။ ဗီစီဒီေလးခ်ပ္ကို က်ပ္၂၅၀၀ ျဖင့္ အားေပးေနၾကသည္ဟု ၾကားသိရ၏။

ေဆးေရာင္စံု အဖဲြ႕၏ ေဖ်ာ္ေျဖတင္ဆက္ပြဲၿပီးသြားခ်ိန္တြင္ သီဆိုသြားေသာ ေတးသြားတပိုင္းတစက သူ႔စိတ္ထဲေရာက္လာ သည္။ ထိုေတးသြားက သူ႔စိတ္ထဲတြင္ စြဲထင္ေနသည္။ ေဖ်ာက္ဖ်က္လို႔မရေတာ့ ေဖ်ာက္ဖ်က္ဖို႔လည္းမႀကိဳးစားေတာ့။

"ငါတို႔ဗမာျပည္ မိဘတိုင္းကကြယ္ ဗိုလ္ေအာင္ဆန္းလို သူရဲေကာင္းေတြ ေမြးရမယ္" ဆိုသည့္ ေတးသြားေလး ျဖစ္ပါသည္။ ။

ေအးခ်မ္းေျမ့
ဧရာ၀တီ

ျဖန္႔ေ၀ျခင္း(၆၁)

မီဒီယာေဖာ္ မီဒီယာဆိတ္မ်ားသို႕

ေရးသားသူ - နယ္ျခားမဲ့ ျမန္မာဘေလာ့ဂါမ်ား
Burmese Bloggers w/o Borders (BBWOB)

http://bbwob.blogspot.com


တကယ္ေတာ့ ဒီအေၾကာင္းမ်ိဳးကို ေရးခ်င္ေနတာ ၾကာပါၿပီ။ မေကာင္းတတ္လို႕ ေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့တာပါ။ အခုေတာ့ ဘယ္လိုမွ မတတ္သာေတာ့လို႕ ခ်ေရးလိုက္ရပါတယ္။

အားလံုးသိၾကတဲ့ အတိုင္းပါပဲ။ ျမန္မာ့သတင္းေတြကိုသိခ်င္ရင္ ျပည္တြင္းက အစိုးရထုတ္ေ၀ေသာ သတင္းေတြကို ဘယ္လိုမွ အားထားလို႕မရတဲ့အတြက္ ျပည္ပမီဒီယာေတြကိုပဲ အားကိုးရပါတယ္။ အဲဒီ ျပည္ပမီဒီယာေတြထဲမွာမွ BBC CNN တို႕လို ျပည္ပမီဒီယာႀကီးေတြရွိသလို ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ားက တည္ေထာင္ထားေသာ မီဒီယာမ်ားလည္းပါပါတယ္။ အဲဒီလို ဒီမိုကေရစ ီအင္အားစုမ်ားက မီဒီယာ တည္ေထာင္ထားျခင္းဟာ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ လႈပ္ရွားမႈမ်ားအတြက္ တစ္ဖက္တစ္လမ္းက အေထာက္အကူရေစဖို႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ ျဖစ္မယ္လို႕ ယူဆမိခဲ့ပါတယ္။ (ယူဆမိရုံပါ။)

ဒီမနက္က ျမန္မာျပည္မွာ ဘေလာ့ဂါ တစ္ေယာက္ အဖမ္းခံရတယ္ လို႕ သတင္းထြက္ပါတယ္။ သူ႕ကိုသိသူမ်ားက အခ်င္းခ်င္း အဆင္ေျပေသာ နည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ (လံုၿခံဳေရးကို ငဲ့ညွာပါက ဘယ္နည္းမ်ားလဲလို႕ ေက်းဇူးျပဳ၍ မေမးပါႏွင့္။) တေန႕လံုး ဆယ္သြယ္ ေမးျမန္းၾကတဲ့ အခါ မေသခ်ာပါဘူးလို႕ ေျပာပါတယ္။ အခုစာေရးေနခ်ိန္ ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ ည ၉ နာရီအထိ သူ႕ကို ရဲေတြက ဖမ္းဆီးေခၚသြားတယ္လို႕ တစ္ေယာက္မွ မ်က္ျမင္မေတြ႕ေသးပါ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေန႕လည္ေလာက္ကတည္းက မီဒီယာ တခ်ိဳ႕မွာ သတင္းက တက္သြားပါၿပီ။ မေသခ်ာလို႕ မတင္ပါနဲ႕ဦးလို႕ လိုက္ပိတ္ခ်ိန္မွာ တင္ၿပီးသြားလို႕ ေဆာရီးပါပဲလို႕ အြန္လိုင္း မက္ဆင္ဂ်ာကေန ေဆာရီးတာ တစ္ခ်က္ကလြဲလို႕ သတင္းကို ျပန္ရုပ္သိမ္းမေပးပါ။ အခု စာဆက္ေရးေနတုန္း က်န္ဘေလာ့ဂါေတြပါ တိမ္းေရွာင္ေနတယ္လို႕ သတင္း ထပ္တက္ျပန္တယ္။ တကယ္ေတာ့ သူ အဖမ္းခံရတာဟုတ္မဟုတ္ အခုအထိ မိသားစုကေရာ ရင္းႏွီးေသာ မိတ္ေဆြမ်ားကပါ အတည္မျပဳႏိုင္ေသးပါ။

ဒီသတင္း မွားသြားခဲ့ရင္ .. ဆိုတာကို သတင္းမတင္ခင္ ထိုမီဒီယာမ်ားက ေတြးမိပါသလား။
ကဲ ဒီသတင္း မွန္သြားခဲ့ရင္ေရာ ဘာအက်ိဳးရွိမွာလဲ။ လက္ေတြ႕က်က် စဥ္းစားရင္ တစ္ေယာက္ေယာက္ အဖမ္းခံရတယ္ ဆိုရင္ သူသူကိုယ္ကိုယ္ ျပန္လြတ္ေစခ်င္တာပါပဲ။ သူ႕ဖာသာ ေျဖရွင္းၿပီး ျပန္လြတ္ေကာင္း လြတ္လာႏိုင္ပါတယ္။ ခဏေလာက္ မေစာင့္ႏိုင္ၾကေတာ့ဘူးလား။ ဒီသတင္းကို ကိုယ္ကမွ မတင္လိုက္ရင္ သူမ်ားက အရင္တင္သြားမွာကို အစိုးရိမ္ႀကီးေနေလေရာ့သလား။ သူကေတာ့ ဘယ္သူဘယ္၀ါပါ ဘာသမိုင္းေတြနဲ႕ပါ လို႕ ကိုယ္ေရးရာဇ၀င္ကို ရိုက္မစစ္ရပဲ နအဖ အႀကိဳက္ မီဒီယာကိုယ္တိုင္က အကုန္ေဖာ္ၿပီး သူမ်ားထက္ဦးေအာင္ သူမ်ားထက္ စံုေအာင္ သတင္းကို ေရးၿပီး တင္ရျခင္း ရည္ရြယ္ခ်က္က လူမ်ားမ်ားလာဖတ္ေစခ်င္ရုံ သက္သက္ပဲလား။ တစ္ေယာက္ေယာက္ အဖမ္းခံရရင္ သတင္းတင္တယ္ဆိုတာ အေျခအေန အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိမယ္လို႕ထင္ပါတယ္။ low profile ေနသူ သူတတ္စြမ္းသမွ် အႏုပညာနဲ႕ ေရးသားေနသူတစ္ေယာက္ကို သတင္းမေသခ်ာေသးတဲ့ အခုလိုအခ်ိန္မွာ ျပဴးတူးၿပဲတဲ ႏိုင္ငံေရး တံဆိပ္ အတင္းကပ္လုိက္တဲ့အခါ သူဟာ ျပန္လြတ္လာႏိုင္ပါဦးမလား။ လြတ္လာခဲ့ရင္ေရာ ေနာက္ပိုင္း သူဘယ္လို ေနထိုင္သြားရမွာလဲ။ အဖမ္းခံရေသးတာမဟုတ္ပဲ သူ႕ဖာသာ တေနရာေရွာင္ေနတာ ျဖစ္ခဲ့ရင္ေရာ ဒီသတင္းေတြေၾကာင့္ ေၾကာက္လန္႕ၿပီး ေတာထဲ ေရာက္သြားေစခ်င္တာလား။

ညာသံ၀ိုင္းေပးတာလည္း ေပးေပါ့။ စဥ္းစဥ္းစားစားလည္း လုပ္ၾကေစခ်င္ပါတယ္။ အျပင္ကလူေတြက ေအာ္ရုံေအာ္ေနတာ။ အတြင္းကို နားလည္မႈမရွိၾကဘူး။ သူတို႕ေၾကာင့္ တို႕ေတြ အေနရပိုက်ပ္တယ္ လို႕ ျပည္တြင္းက ေျပာေနေသာ တခ်ိဳ႕ အသံမ်ားလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႕ထဲက တခ်ိဳ႕က နားနဲ႕ ဆတ္ဆတ္ၾကားခဲ့ရပါတယ္။

အင္တာဗ်ဴးေတြမွာ မေမးသင့္တဲ့ ေမးခြန္းေတြကို မေမးသင့္တဲ့ အခ်ိန္မွာေမးလို႕ တခ်ိဳ႕ ျမန္မာမီဒီယာေတြ ကဲ့ရဲ႕ခံခဲ့ရပါတယ္။ သတင္းေတြရရင္ အူယားဖားယား တင္လို႕ အစိုးရ ဘက္က တဖက္လွည့္နဲ႕ပို႕တဲ့ မမွန္တဲ့ ဓာတ္ပံုေတြ သတင္းေတြ ေထာင္ေခ်ာက္မိတာလည္း တစ္ႀကိမ္မက ပါ။ အခုေျပာေနတာ ျပည္ပ exile ျမန္မာမီဒီယာေတြေရာ သတင္းအဓိက တင္ေသာ ဘေလာ့ဂ္ေတြကိုပါ ပါပါတယ္။ ျဖစ္ၿပီးသူမ်ားကို ေနာက္မျဖစ္ေစခ်င္သလို မျဖစ္ေသးသူမ်ားလည္း စဥ္းစားႏိုင္ရန္ ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ဆံုး ေမးခ်င္တာကေတာ့ သတင္းတစ္ခု တင္ခါနီးရင္ ကိုယ့္ရည္ရြယ္ခ်က္က ဘာလဲ ။ အခု ျမန္မာမီဒီယာေတြက မီဒီယာ သက္သက္ မဟုတ္ပဲ ေတာ္လွန္ေရး မီဒီယာ လုပ္ေနပါတယ္ဆိုတာကို သတိထားမိေစခ်င္ပါတယ္။ မွန္ရင္ ဘာမဆိုတင္မွာပဲလား။ မွန္တာေရာ ေသခ်ာရဲ႕လား။ ဘယ္ေလာက္ တိက် သလဲ။ မွန္ရင္ေတာင္ ကိုယ့္ထင္ျမင္ခ်က္ကို မေရးပဲ ေစာင့္ထိန္း မေရးသားသင့္ေပဘူးလား။ ဒီမိုကေရစီလႈပ္ရွားမႈ ေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ တစ္တပ္တစ္အား ပါ၀င္ဖို႕မဟုတ္ပဲ Media for Media Sake သက္သက္ပဲ ဆုိရင္ေတာ့လည္း ဒီစာကို လ်စ္လ်ဴရႈလိုက္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕လည္း အဲဒီ မီဒီယာမ်ိဳးကို လ်စ္လ်ဴရႈလိုက္ပါမယ္ ခင္ဗ်ား။
bbwob.gif

Jan 24, 2008

ပက္ခ်င္မျပည့္တဲ့ ဘ၀ေတြ

ဒီတေလာ အလုပ္ေတြ ဖိစီး…။ လူမႈေရး စိတ္ရႈပ္စရာေတြနဲ႔ ေလးလံ..။
ေလာကၾကီးကလည္း စက္တင္ဘာေနာက္ပိုင္း ပို က်ပ္သိပ္လာသလိုပဲ..။
ျဖစ္ႏိုင္ရင္ အားလံုးကို ေမ့ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး အခ်စ္၀တၳဳေတြပဲ ဖတ္ေနခ်င္တာ.။
တကယ္တမ္းက်ေတာ့ အဲလိုလည္း တည္ေဆာက္ယူလို႔ မရ.။
က်မတို႔ ဗမာျပည္ခမ်ာေတာ့ အခ်စ္ေတြထဲမွာေတာင္မွ မြန္းက်ပ္လို႔။

ဒါနဲ႔ပဲ… က်မေမာင္ေလး သစ္ေကာင္းအိမ္ ၂၀၀၆တုန္းကေရးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာတပုဒ္ကို တင္ဖို႔ စိတ္ကူးေပါက္သြားခဲ့ပါတယ္…။

ပက္ခ်င္မျပည့္တဲ့လမ္း

အေတာင္ပံေတြက
ပ်ံသန္းျခင္းမွာ အက်ဥ္းက်ေနတယ္

ေကာင္းကင္က

မိုးကုတ္စက္၀ုိင္းထဲမွာ အက်ဥ္းက်ေနတယ္

မီးရထားဘီးေတြက သံလမ္းတြင္းမွာ အက်ဥ္းက်ေနတယ္

မလွဲဘူး
လႊင့္တုန္းပါပဲ

အလံလည္း အသံေတြ၀င္လုိ႔

စြဲစြဲျမဲျမဲ ၊ ခ်စ္စိတ္မျပယ္

ေက်ာင္းေျပးခဲ့တယ္
အိမ္ေျပးခဲ့တယ္

မိန္းမတေယာက္ရင္ခြင္က ေျပးခဲ့တယ္

အ၀င္ဆုိးလုိက္တာ…
အ၀င္ဆုိးလိုက္တာ
…
အ၀င္ဆုိးလုိက္တာ
…

ငရဲမွာ ျပဒါးဖမ္းၾက
ငရဲမွာ အပ္ေပ်ာက္ရွာၾက

တရားသျဖင့္

ပန္းတုိ႔ပြင့္ရန္

အုိ…
အသင္
!
ေဒ၀ဒတ္

သံသရာအဆက္ဆက္

ျခစ္ရာမ်ား

ျခစ္ခဲ့တယ္ ။ ။

သစ္ေကာင္းအိမ္
(၂၀၀၆)

(ပံုကို ဒီက ယူပါတယ္။)

ႏွစ္လည္လြမ္းျခင္း


မႏွစ္က ဒီရက္မွာေပါ့..
ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ ဇန္န၀ါရီ ၂၃ရက္ေန႔..မနက္ ၉နာရီေလာက္..
က်မအတြက္ တကယ္တုန္လႈပ္အ့ံအားသင့္စရာ..
ကဗ်ာဆရာၾကီး တင္မိုး ရုတ္တရက္ၾကီးဆံုးပါးသြားျပီဆိုတဲ့ သတင္း ၀င္လာတာ.။
ဆရာေနတဲ့ အေမရိကမွာေတာ့ ၂၂ရက္ေန႔ ညေနေပါ့။
ဆရာ က်မတို႕ဆီကျပန္သြားတာ ၾသဂုတ္လကမွေလ..။

မၾကာေသးခင္ကမွ က်မနဲ႔တူတူ သီခ်င္းေတြအမ်ားၾကီးဆိုခဲ့။ ကဗ်ာေတြ ရြတ္ခဲ့။ ေရွးေဟာင္းေနွာင္းျဖစ္ေတြ ေျပာခဲ့။ ေကာ္ဖီဆိုင္ထိုင္ခဲ့တဲ့ ဆရာက အဲေလာက္ျမန္ျမန္ၾကီး က်မတို႔ဆီကေန အျပီးထြက္သြားတယ္လား..။

ဆရာက သူ သေဘာက်တဲ့ ထိုင္းကို.. ဇင္းမယ္ကို.. မဲေဆာက္ကို.. ေမလထဲမွာ ျပန္လာလည္ဦးမွာတဲ့။ သူခ်စ္တဲ့ ျမန္မာျပည္နဲ႔ နီးစပ္လွတဲ့ ထိုင္းကို တႏွစ္တေခါက္ေတာ့ အေရာက္လာမွာတဲ့။

အေဖကို အင္မတန္ကိုးကြယ္ျပီး အေဖမရွိေတာ့တဲ့ က်မမွာ ဆရာၾကီးက အေဖလို စိတ္အားရွိေစတာပါ။ ျပီးေတာ့ ဂီတခ်စ္..ကဗ်ာခ်စ္.. အႏုပညာခ်စ္.. ဘာသာစကားတူ မိသားစုျဖစ္တဲ့ ဆရာနဲ႔ က်မမွာ ေျပာစရာေတြမကုန္ေသး..။

+++++

ဆရာေရ..
ဒီေန႔ေတာ့ မအားလြန္းတဲ့ၾကားကပဲ က်မ ဆရာခ်စ္တဲ့ ၀ါ၀ီ(Wawee)ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးမွာ သြားထိုင္ခဲ့တယ္ ဆရာ..။ ဟုတ္တယ္.. ဆရာနဲ႔ ထိုင္ေနက်ေနရာေလးမွာပဲေပါ့။

ဆရာနဲ႔အတူထိုင္ေနက် ဆရာေမာင္သာမညလည္း ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ဆရာ့ကို အင္မတန္ခ်စ္တဲ့.. သတင္းေထာက္.. စာေရးဆရာေတြလည္း ပါတယ္။ ဆရာရွိရင္ သိပ္ေတြ႔ခ်င္မွာျဖစ္တဲ့ မိတ္ေဟာင္း ေဆြေဟာင္း ဘာသာစကားတူ ပန္းခ်ီေက်ာ္တေယာက္လည္း ရွိေနတယ္ ဆရာရဲ႕။ ဆရာၾကိဳက္တဲ့ Jasmine Tea လည္း ဆရာ့ကို လြမ္းတဲ့ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔ က်မတို႔ မွာထားၾကေသးတယ္။

၀ါ၀ီမွာ သစ္ပင္ပန္းပင္ေလးေတြက ပိုအရြယ္ေရာက္လာေတာ့ အရြက္ေတြ အပြင့္ေတြ ပိုေ၀ျပီး ပိုျပီး စိမ္းစိုလာတယ္ ဆရာ။

ဆရာသေဘာက်တဲ့... ဆိုင္ကို အုပ္မိုးေပးထားသလိုရွိတဲ့.. သစ္ပင္ေတြကလည္း ပိုျပီး အံု႔ဆိုင္းလာတာေပါ့။

ေနေရာင္လင္းေနတဲ့ အ၀င္လမ္းကေလးကေန ေလွ်ာက္လာခ်ိန္မွာလည္း ဆရာ့ကို သတိရတာပဲ..။

ဆရာသာပါရင္ စိတ္ခ်မ္းသာစရာပဲလို႔ ခဏ ခဏ ေျပာေနဦးမွာ။ က်မတို႔ကေတာ့ ဆရာ့အေၾကာင္းေတြ ေျပာၾကတာေပါ့။ ရယ္စရာေတြေရာ.. လြမ္းစရာေတြေရာေပါ့။ အင္းစိန္မင္းၾကီးလမ္းက ဘိုအိမ္ေလးအေၾကာင္း ေျပာတဲ့သူလည္းပါ..၊ အင္းစိန္ေတာရတုန္းကအေၾကာင္း ေျပာသူလည္းရွိ..၊ ေတာင္ငူေဆာင္နဲ႔ ကံ့ေကာ္ေတာ တုန္းက အေၾကာင္းေတြလည္း ပါတာေပါ့ဆရာ..။ ဆရာ့အေၾကာင္း မၾကာခဏ ေျပာေနက်သူေတြခ်ည္းပဲ ျဖစ္ေပမဲ့ ဒီကေန႔ေတာ့ က်မတို႔ တမင္ၾကီးကိုပဲ မနက္ခင္း ရံုးမသြားခင္ အခ်ိန္လုဆံုၾကျပီး ဆရာ့ကို လြမ္းၾကတာ..။ တမင္ ဆရာ့ကိုယ္စား ဆရာခ်စ္တဲ့ေနရာေလးမွာ လာထိုင္ၾကတာ..။ အဲဒါေလးကို ဆရာသိေစခ်င္တာပါ..။

+++++

ဒီကမၻာေျမအတြက္ ေမတၱာတရားေတြ ရိုးသားမႈေတြနဲ႔ ထံုမႊမ္းတဲ့ အႏုပညာဖလ္မီးအိမ္ေလးတစ္လံုးကို ထြန္းညွိ လင္းလက္ေစခဲ့သူ…။
အခု ဒီကမၻာေျမေပၚမွာ သူရွိမေနေတာ့ေပမဲ့.. သူလင္းေစခ်င္ခဲ့တဲ့ က်မတို႔ကမၻာမွာေတာ့ သူထြန္းညွိခဲ့တဲ့ ဖလ္မီးအိမ္ေလးက ေအးေအးျမျမလင္းပ ေနဆဲပါ..။

ေမျငိမ္း
(၂၃ဇန္န၀ါရီ)
(ခ်စ္ခင္ေလးစားရေသာ ကဗ်ာဆရာၾကီး ‘တင္မိုး’ ကြယ္လြန္ျခင္း တႏွစ္ျပည့္အတြက္ အမွတ္တရ)