Oct 10, 2010

ခ်စ္ျခင္းမ်ား (၂)


မီးဖိုေခ်ာင္ထဲက ဂက္စ္မီးဖိုေတြေရွ႕ရပ္တိုင္း Sylvia Plath ကို သတိရတာေတာ့ ဘယ္ဟုတ္ပါ့မလဲ…။
သာယာတဲ့ျမစ္ကမ္းေဘးထိုင္တိုင္းလည္း Virginia Woolf ကို အမွတ္မရပါဘူး။
အခ်ိန္မွန္မွန္ က်တတ္တဲ့စိတ္ေတြထဲမွာေတာ့ Frida Kahlo ကို သတိရေအာင္
ထည့္ ထည့္ ေတြးမိတာေတာ့ အမွန္…။
လူ႔ဘ၀မွာ ေငြေၾကးက ဘယ္ေလာက္မွ အေရးမပါဘူးလို႔ ေတြးတတ္ေအာင္
သင္ခဲ့တာေတာ့ Marilyn Monroe ပဲ။
ေမတၱာတရားအတြက္ စာရြက္စာတမ္းသက္ေသ မလိုဘူးဆိုတာကို အတည္ျပဳေပးတဲ့
Simone de Beauvoir ေၾကာင့္
အခ်စ္ရဲ႕ တန္ဖိုးကို ပိုသိခဲ့။
ေလာကၾကီးထဲ ေနစရာရွားလိုက္တာလို႔ ေတြးမိရင္ေတာ့ Van Gogh ကို သတိရျပီး
ေျပာင္းခင္းကို မၾကည့္မိေအာင္ ေနရတယ္။
ငါ့ရဲ႕ လွပလွတဲ့ ဦးေႏွာက္ကို တန္ဖိုးမသိသူေတြအတြက္ မေပးေတာ့ဘူးလို႔မ်ား
ျမိဳ႕မျငိမ္း ေတြးေလသလား လို႔ သိခ်င္မိ။
အခ်စ္ ေငြေၾကး ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမႈ သားသမီး ခ်စ္ဇနီးဆိုတာေတြထက္
ဘာကမ်ား ပိုအေရးၾကီးခဲ့သလဲ ဆိုတာကိုေတာ့ Elvis Presley က ေျပာျပမသြားခဲ့ဘူး…။
ဒါေပမဲ့ သူတို႔ေတြဆီကေန ေလာကထဲမွာ ထြီစရာေတြ မ်ားလွတယ္ဆိုတာကိုေတာ့ တကယ္ပဲ ခံစားခဲ့ရ….။
ကဲ… ခုေနခါ က်မ ဘယ္သူ႔ကိုမ်ား လြမ္းဆြတ္ရဦးမွာပါလိမ့္…။

၁၀၊၁၀၊၁၀

3 comments:

သဒၶါလႈိင္း said...

ကဗ်ာေလးကိုေသခ်ာဖတ္သြားပါတယ္..။
ဘယ္သူ႔ကိုမ်ားလြမ္းဆြတ္ရဦးမွာပါလိမ့္............

ခင္မင္စြာ
သဒၶါလိႈင္း

Nyi Linn Thit said...

အမေရ႕..
စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ ပင္လယ္ကမ္းစပ္ဖက္ ေလွ်ာက္ရင္ေတာင္မွ Ernest Hemingway ကို သတိရ ခ်င္ရမိဦးမွာ မဟုတ္လား...၊ သူ႔အေဖရဲ႕ ဘဝအဆံုး သတ္ပံုကို အၿမဲအျပစ္တင္ေလ့႐ွိတဲ့ လူေလ၊ ပင္လယ္ျပာထဲက တံငါအိုကို ဖြဲ႔စဥ္မွာေတာ့ သူလည္း အေဖ့လမ္းစဥ္လိုက္လိမ့္မယ္လို႔ ေတြးေနမိမယ္ မထင္ဘူး၊

ၿငီးေငြ႔စိတ္က်ျခင္းဆိုတာ တကယ့္ကို တေငြ႔ေငြ႔နဲ႔ အတြင္းလႈိက္ေလာင္တဲ့ ဖြဲမီးပါပဲဗ်ာ...။

ေမျငိမ္း said...

ဟုတ္လိုက္တာ ညီလင္းေရ..
ျငီးေငြ႔စိတ္က်ျခင္း...
ခုမွ တကယ္ ျပည့္စံုတဲ့ ခံစားခ်က္။ ေက်းဇူး...