Jun 7, 2009

ေနာင္လာမယ့္ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္....

ရြာသားေလးက ေနာင္လာမယ့္ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္…လို႔ Tag ေတာ့ တကယ္ၾကီး ၾကီးျပင္း လိုက္ ရမယ့္ အႏွစ္ ၂၀ကို ေတြးျပီး ရင္ထဲ ေလးေတးေတး ျဖစ္ေနမိပါတယ္။ သူတို႔ကေတာ့ ေနာင္လာမယ့္ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္မွ ဘ၀စတတ လူေတြဆိုေတာ့ ေရးအားရွိသေပါ့..။ က်မမွာေတာ့ ေနာင္လာမယ့္ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ဟာ တကယ့္ကို When I’m 64 ပါ..။ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ဒီဇြန္လမွာ က်မ အသက္ ၄၄ႏွစ္ျပည့္တာေလ။

မႏွစ္တုန္းကေတာ့ အန္တီစု ၆၃ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔အတြက္ ရည္စူးျပီး က်မ စာတပုဒ္ ေရးခဲ့ဖူးပါတယ္။ အဲဒီ တုန္းကေတာ့ ၂၀၀၉ ဟာ အန္တီစု အသက္ ၆၄ႏွစ္ျပည့္မယ့္ႏွစ္..။ ျပီးေတာ့ တရားသျဖင့္အတိုင္းဆိုရင္ အန္တီ အက်ယ္ခ်ဳပ္ဘ၀ကေန လြတ္ကို လြတ္ရမယ့္ႏွစ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔…။ အန္တီစုရဲ႕ ၆၄ႏွစ္ကို ရည္စူးျပီး က်မၾကိဳက္တဲ့ Beatles ေတးဂီတအဖြဲ႔ရဲ႕ when I am 64 သီခ်င္းေလးနဲ႔ ဆက္စပ္ျပီး ဒီေနရာမွာ ေရးခဲ့ဖူးပါတယ္။ ခုေတာ့ မထင္မွတ္ပါဘဲ ရြာသားေလးက Tag ေလေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕ ၆၄ႏွစ္ဆီကို မွန္းျပီး ေရးရ ပါေတာ့မယ္။ က်မ အသက္ ၆၄ထိ ေနခြင့္ရေနဦးမယ္ဆိုရင္ေပါ့..။ (အဲဒီသီခ်င္းေလး မၾကာခဏဆိုတဲ့ က်မအေဖ ကေတာ့ အသက္ ၅၆ႏွစ္မွာ ဆံုးႏွင့္ရရွာပါတယ္)။

+++++
၂၀၂၉………….။
သားၾကီးေတာင္ အသက္ ၄၀နားနီးေနျပီ။ သားအငယ္ဆံုးေလးေတာင္ ၂၆ႏွစ္ရွိျပီပဲ..။ အသက္ အစိတ္ေက်ာ္ ဆိုေတာ့ ပုခက္ခ်ိတ္ေနေလာက္ေရာေပါ့။ အသက္ ၃၀ သမီးလတ္ကလည္း ေတာ္ေတာ္ အားကိုးရေနေလာက္ျပီ။ ျပီးေတာ့ က်မ ေပါင္ေပၚတက္ထိုင္မယ့္ ေျမးေတြ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ေလာက္ ရေနမလဲ…။ တိုင္းတပါးမွာမို႔ ေျမး ေတြက when I am 64 ထဲက Vera, Chuck နဲ႔ Dave တို႔လို အသားေရာင္ အျဖဴေတြ အနီေတြ အ၀ါေတြ အမည္းေတြလည္း ျဖစ္ေနႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကေလးမွန္သမွ်ကေတာ့ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းမွာခ်ည္းပါပဲ..။ ဒါေပမဲ့ ေျမးေတြက အဖိုးကို ပိုခ်စ္မယ္ ထင္ပါတယ္..။ အဖိုးက သူတို႔ကို အလိုလိုက္အၾကိဳက္ေဆာင္ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ထိန္းမယ့္သူေလ..။ ဖြားေအ က်မကေတာ့ ခပ္ေအးေအး ခပ္ဖယ္ဖယ္ ေနတတ္သူ ဆိုေတာ့..။ အားလပ္ရက္ေလးေတြမွာေတာ့ သားသမီးေတြ ေျမးေတြနဲ႔ ေနခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ စာေရးခ်ိန္ စာဖတ္ခ်ိန္ေတြဆိုရင္ေတာ့ နားေအးပါးေအးပဲ ေနခ်င္တယ္။ အဖိုးၾကီးအဖြားၾကီး ႏွစ္ေယာက္ လဘက္ရည္ေလးေသာက္…။ စာအုပ္ တေယာက္ တအုပ္စီနဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္..။ က်မက စာေရးေနတုန္း သူက ပန္းပင္ေလးေတြ စိုက္လုိ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္..။

သူကေတာ့ ေနာင္ အႏွစ္ ၂၀မွာ အသက္ ၅၅ႏွစ္ဆိုေတာ့ သိသိသာသာ ဖ်တ္လတ္တုန္း ရွိဦးမယ္ ထင္ပါရဲ႕။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ က်မကေတာ့ အလုပ္ခြင္ထဲမွာပဲ ေနခ်င္ပါေသးတယ္။ ခုလို အသံလႊင့္ဌာနတခုခုမွာ မဟုတ္ရင္ ေတာင္ ေက်ာင္းတေက်ာင္းမွာ ျမန္မာစာဆရာမ အျဖစ္.. ဒါမွမဟုတ္ ျပည္ပမွာ ကိုယ္ဆည္းပူးခဲ့သမွ် ပညာေတြ အေတြ႔အၾကံဳေတြကို ကိုယ့္ႏိုင္ငံက မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြဆီ တနည္းနည္းနဲ႔ ျဖန္႔ေ၀ရတဲ့ အလုပ္တခုခု လုပ္ေနခ်င္ေသးတယ္။ ဒီႏိုင္ငံမွာဆိုရင္လည္း ဥပေဒအရ အသက္ ၇၀ထိ အလုပ္လုပ္ ႏိုင္ေသးရင္ လုပ္ခြင့္ရေနမွာကိုး။ သားသမီးေတြ အရြယ္ေရာက္ျပီဆိုေတာ့ အဖိုးၾကီး အဖြားၾကီးလည္း နားမယ္ဆိုရင္ နားလို႔ ရျပီ။ ဒါေပမဲ့ အလုပ္ မလုပ္ဘဲနဲ႔ေတာ့ က်မ ေနႏိုင္မယ္ မထင္..။ ျပီးေတာ့ စာအုပ္ေတြ ေရးခ်င္ေသးတယ္။ Vacation ရက္ေတြမွာ အဖိုးၾကီးနဲ႔အတူ ခရီးေတြ စံုတကာေစ့ ေလွ်ာက္ ထြက္ရင္း စာအုပ္ေတြ ေရးခ်င္တာ..။ ၀တၳဳေတြေပါ့..။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ လူမ်ိဳးစုမ်ိဳးစံု ယဥ္ေက်းမႈမ်ိဳးစံုထဲမွာ ရွိေနတဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြအေၾကာင္းကိုပဲ ေရးခ်င္ပါတယ္။

ေနာင္အနွစ္၂၀မွာေတာ့ က်မ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ကို ျပန္ေနလို႔ ရေလာက္ျပီ ထင္ပါတယ္ေနာ္..။ အဲလိုဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီေခတ္ထဲ ရာသီဥတုေတြ ကေမာက္ကမျဖစ္ျပီး ဆိုးလွျပီဆိုတာေတာင္ ကမၻာေပၚက တျခားေဒသေတြထက္ အမ်ားၾကီး သာေတာင့္သာယာ ေနေပ်ာ္စရာေကာင္းမွာ ေသခ်ာတဲ့ ျမန္မာျပည္ထဲက က်မခ်စ္တဲ့ ကရင္ ျပည္နယ္ ထဲက မြန္ရြာေလးမွာ က်မ မၾကာမၾကာ သြားေနျဖစ္လိမ့္မယ္။ ဇန္န၀ါရီ… ျပာသိုလဆိုရင္ေတာ့ ပုဂံ အာနႏၵာ ဘုရားပြဲ သြားမယ္။ ေဖေဖာ္၀ါရီမွာေတာ့ ကမ္းေျခတခုခုေပါ့..။ ေခ်ာင္းသာဆိုရင္ေတာ့ က်မ ဇာတိ ပုသိမ္နဲ႔ နီးမယ္။ မတ္လမွာဆိုရင္ေတာ့ ေမျမိဳ႕ဘက္ တက္မွာေပါ့။ ေက်ာက္မဲ သီေပါဘက္လည္း ေဖေဖ့ အလြမ္းေျပ သြားခ်င္ေသးတယ္။ ဧျပီဆိုရင္ေတာ့ မန္းေလးသၾကၤန္ က်ရင္ က်..။ ဒါမွမဟုတ္ မန္းေလးသၾကၤန္ကို အလြမ္းေျပ ေငးရင္း စစ္ကိုင္းမွာ တရားစခန္း ၀င္ရင္ ၀င္..။ ေမလဆိုရင္ေတာ့ မိုးတြင္း တတြင္းလံုး စားခ်င္စဖြယ္ အစားအေသာက္ေတြ ေပါလွတဲ့ သံလြင္ျမစ္ကမ္းေဘးက က်မတို႔ရြာေလးဆီ အေရာက္ ျပန္မွာေပါ့။

မိုးေအးေအးမွာ သံလြင္ ျမစ္ေရေဖြးေဖြးကို ျမင္ေနရတဲ့ အိမ္ေရွ႕၀ရံတာမွာ စာေရးခံုေလးခ်ျပီး စာေတြ ေရးမွာေပါ့။ အဖိုးၾကီးးလည္း သူ႔ရြာမွာ အဲဒီေတာ့မွ အတိုးခ်ျပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနလိမ့္မယ္။ လယ္ထဲေတာင္ သတိတရ ျပန္ဆင္းခ်င္ဆင္းလို႔ ရေသး။ ဒီၾကားထဲ တပည့္ေဟာင္းေတြ အလြမ္းေျပ တနာရီခရီးပဲ ေ၀းတဲ့ ေမာ္လျမိဳင္ကို သြားမယ္။ က်မတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ငယ္ဘ၀ အလြမ္းေျပ က်ိဳကၡမီ စက္စဲသြားမယ္။ မုဒံု က်ိဳက္မေရာ သြားမယ္..။ အဲသလိုပဲ က်မတို႔ အတိတ္ေျခရာေတြ ထပ္ခဲ့ရာ ဘားအံဘက္ လည္ရင္း က်ဳံဒိုး ေကာ့ကရိတ္ ျမ၀တီ တက္မယ္..။ မဲေဆာက္ဘက္ အမွတ္တရ ကူးရင္း ထိုင္းစာ သြားစားမယ္..။

သီတင္းကၽြတ္ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ့္ရြာေလးဆီ အေရာက္ျပန္မွပါ..။ ရြာမွာ သက္ၾကီးပူေဇာ္ပြဲ ရွိတယ္ေလ..။ ေယာကၡမေတြ ရွိေနေသးရင္ အသက္ ၈၇ႏွစ္မို႔ အကန္ေတာ့ ခံရမွာ..။ တကယ္လုိ႔ က်မအေမ ရွိေနေသး ရင္လည္း ၈၇ႏွစ္ေပါ့..။ အေမ့ဆီလည္း ေျပးကန္ေတာ့ ဦးမွာ..။ အန္တီစု ရွိေနေသးရင္ေတာ့ ၈၄ႏွစ္…။ အန္တီစု ကိုလည္း သြားကန္ေတာ့ခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ က်မတို႔ တိုင္းျပည္လည္း ေအးခ်မ္းေနေလာက္ျပီလို႔ ေမွ်ာ္လင့္ ပါရဲ႕။

ႏို၀င္ဘာဆိုရင္ေတာ့ ေျမးေတြကို ေတာင္ၾကီးမီးပံုပ်ံပြဲ ပို႔ခ်င္တယ္။ ျပီးေတာ့ အင္းေလး ေဖာင္ေတာ္ဦး ဖူးမယ္..။ ေအးေဆးတိတ္ဆိတ္ျပီး ရႈေမွ်ာ္ခင္းေတြနဲ႔ ပန္းေတြ ပန္းခ်ီကားလို လွတဲ့ ကေလာကိုေတာ့ ေျမးေတြ သိပ္ သေဘာက်မယ္ ထင္တယ္။ ဒီဇင္ဘာလ ဆိုရင္ေတာ့ က်ိဳက္ထီးရိုးဘုရားဖူးခ်ိန္ေပါ့..။ အဲဒီအခါက်ရင္ေတာ့ ေဆြမ်ိဳးေတြ အကုန္လံုးကို ကုသိုလ္ျဖစ္ စရိတ္ခံျပီး က်ိဳက္ထီးရိုးဘုရား ဖူးခ်င္ေသးတာ..။

ကဲ… ေနာင္ အႏွစ္ ၂၀အတြက္ က်မ သိပ္မ်ား ေလာဘၾကီးေနသလား..။ ေသခ်ာတာကေတာ့ အဲသည္ ေနာင္ အႏွစ္၂၀ထိ က်မ.. ခင္ပြန္းသည္နဲ႔အတူ ရွိေနခြင့္ရေနေသးရင္… Beatles ရဲ႕ When I am 64 ကို ညည္းဆိုေလး ဆိုရင္း သူ႔ကို ျပံဳးျပံဳးေလး ၾကည့္ဖို႔ကုိေတာ့ မေမ့မေလ်ာ့ လုပ္ရေပလိမ့္မယ္..။
When I am 64 (The Beatles)

When I get older, losing my hair
Many years from now
Will you still be sending me
a Valentine Birthday greetings, bottle of wine
If I'd been out till quarter to three
Would you lock the door
Will you still need me
Will you still feed me
When I'm sixty four …

You'll be older too
And if you say the word
I could stay with you
I could be handy, mending a fuse
When your lights have gone
You can knit a sweater by the fireside
Sunday morning go for a ride
Doing the garden, digging the weeds
Who could ask for more
Will you still need me
Will you still feed me
When I'm sixty four …

Every summer we can rent a cottage
In the isle of Wight, if it's not too dear
We shall scrimp and save
Grandchildren on your knee
Vera Chuck and Dave

Send me a postcard drop me a line
Stating point of view
Indicate precisely what you mean to say
Yours sincerely wasting away
Give me an answer, fill in a form Mine for evermore
Will you still need me
Will you still feed me
When I'm sixty four…

(ရြာသားေလး Tag ထားတာ အၾကာၾကီးေနမွ ေရးျဖစ္တာဆိုေတာ့ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ထပ္ tag မလုပ္ေတာ့ပါဘူး ေနာ္)။


23 comments:

Bino said...

Sayama,
You are (9 years). younger than me.
I have a lot of time to work, write as much as you can.
I hope so you will.

ေသခ်ာတာကေတာ့ အဲသည္ ေနာင္ အႏွစ္၂၀ထိ က်မ.. ခင္ပြန္းသည္နဲ႔အတူ ရွိေနခြင့္ရေနေသးရင္… Beatles ရဲ႕ When I’m 64 ကို ညည္းဆိုေလး ဆိုရင္း သူ႔ကို ျပံဳးျပံဳးေလး ၾကည့္ဖို႔ကုိေတာ့ မေမ့မေလ်ာ့ လုပ္ရေပလိမ့္မယ္..။

I like beatles songs so much.
Let me 1st:
When I get older, losing my hair
Many years from now
Will you still be sending me

MieMie said...

ေနာင္လာမယ္႔ အႏွစ္ေရာက္၇င္ မေမၿငိမ္း ၿဖစ္ခ်င္တဲ႔ဆႏၵေတြ အလံုးစံု ၿဖစ္ေၿမာက္ ႏိုင္ပါေစ........... ( mie nge )

ရြာသားေလး၀ိုင္တီယူ said...

ဆရာမေရ မေမ့မေလ်ာ့ေရးေပးတာကိုပဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။
ေနာင္လာမယ့္ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္မွာ ဆရာမေမျငိမ္းရဲ့ ျမန္မာျပည္တနံ႕တလ်ားခရီးသြားေဆာင္းပါးမ်ားလည္း ဖတ္ရွဳရမယ္လုိ႕ေမွ်ာ္လင့္မိတယ္။ က်ေနာ့ျခံဘက္လည္းေရာက္ရင္၀င္ခဲ့ပါခင္ဗ်ာ။ တုိ႕ဟူးေၾကာ္ေကြ်းပါ့မယ္။

ခရီးရွည္မ်ားမ်ားသြားဖို႕ ဒူးခိုင္ဖုိ႕ဆုေတာင္းေပးသြားပါတယ္ခင္ဗ်ာ :P

tg.nwai said...

အမေလး အစ္မေရ..အဲဒီအနွစ္နွစ္ဆယ္ကို ေရးရမွာ ေမာေနတာ..:(
အစ္မေရးတာက်ေတာ႔ ဖတ္လုိ႔ေကာင္းလုိ႔.။ ေပ်ာ္စရာေလးေတြနဲ႔ စိတ္ေအးခ်မ္းတဲ႔ ေနာင္လာမယ္႔ အနွစ္နွစ္ဆယ္..အင္း..နဲနဲေတာင္ အားရွိသြားျပီ..အဟဲ

ေနာင္လာမယ္႔ အနွစ္နွစ္ဆယ္မတုိင္ခင္မွာ ဆံုခ်င္ပါေသးတယ္.. အရင္တုန္းက ဂ်ီေဟာေဆာင္ေရွ႕ ျဖတ္သြားတုိင္း အခ်င္းခ်င္း လက္တုိ႔ရင္း ၾကည္႔ခဲ႔ရတဲ႔ အစ္မကို။ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ဆယ္႔ကိုးနွစ္ေလာက္က ၀ယ္ၿပီးသိမ္းထားျဖစ္တဲ႔ ပကတိျမား စာအုပ္ေလးမွာ အစ္မရဲ႕လက္မွတ္ေလးလည္း လုိခ်င္ေသးရဲ႕။ :)

မယ္ကိုး said...

ဆရာမရဲ ့ အေရးအသားလွလွေလးေတြကို လြမ္းေနတာ။
အခုအလြမ္းေျပသြားပါၿပီ။

MANORHARY said...

Beatles ရဲ႕ When I’m 64 ကို ညည္းဆိုေလး ဆိုရင္း သူ႔ကို ျပံဳးျပံဳးေလး ၾကည့္ဖို႔ကုိေတာ့ မေမ့မေလ်ာ့ လုပ္ရေပလိမ့္မယ္..။
................
................
အမေနာ္.. း) ၿပံဳးသြားတယ္.. အမ ေၿပာတုန္းက ေတာ့..တညိဳးလားလို႔.. ဟိဟိ..း)

Moe Cho Thinn said...

ဆရာမ
ေနာင္လာမဲ႔ အႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္က်ရင္ ဆရာလဲ စာကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေရးႏိုင္၊ ခရီးေတြ စိတ္ႀကိဳက္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ထြက္ႏိုင္၊ မိသားစု စုံစုံညီညီနဲ႔ သိုက္သိုက္၀ိုင္း၀ိုင္း ေနႏိုင္တဲ႔ဘ၀ နဲ႔ ျပည္႔စုံပါေစ။

ဆံုႏိုင္ခြင္႔......ေန႔ရက္ေလး said...

ဆရာမ
ေမေလးက ဆရာမ စာေတြ တိတ္တိတ္ ေလးလာ ဖတ္ေနတာ ၾကာပါၿပီ ..တခါမွေတာ႔ ေၿခရာ မခ်န္ ၿဖစ္ ခ႔ဲဘူး...ဆရာမ ေရးထားတာ ၿကိုက္လြန္းလို႔ အေခါက္ေခါက္လာ ဖတ္ေနတာ ....
“Beatles ရဲ႕ When I’m 64 ကို ညည္းဆိုေလး ဆိုရင္း သူ႔ကို ျပံဳးျပံဳးေလး ၾကည့္ဖို႔ကုိေတာ့ မေမ့မေလ်ာ့ လုပ္ရေပလိမ့္မယ္..။”
ဆရာမ ၿဖစ္ခ်င္တဲ႔ဆႏၵေတြ အလံုးစံု ၿဖစ္ေၿမာက္ ႏိုင္ပါေစ
ေနာင္အႏွစ္ ၂၀ ဆို ေမေလးလဲ ၾကည္ႏူးရိပ္ မွာရွိေန ေလာက္ၿပီ...
ဆရာမ ကို လာလည္ဖို႔ ခုထဲက ဖိတ္တယ္ေနာ္
ဆရာမကုိ ခ်စ္ခင္ေလးစားတဲ႔
ေမေလး

ေမျငိမ္း said...
This comment has been removed by the author.
ေမျငိမ္း said...

Bino... ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္.. Beatles ကို ရင္ခုန္ျဖတ္သန္းခဲ့တာခ်င္းေတာ့ သိပ္မကြာ.. Yesterday တို႔ Imagine တို႔ လည္း ၾကိဳက္မွာ ထင္ပါ့..။
Mie Nge..
ဆုေတာင္းအတြက္ ေက်းဇူးတကယ္တင္ပါတယ္။
ရြာသားေလးေရ.. ေရးေပးမယ္လို႔ ကတိေပးထားတာကိုးဗ်.. ေနာင္အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္မတိုင္ခင္ေရာ တို႔ဟူးေၾကာ္လာစားလို႔ မရဘူးလားေအ့..။ :)
ႏြယ္ေရ...
မ်ားမ်ားအားရွိပါ..။ ေနာင္မ်ိဳးဆက္ေတြထိေအာင္ ဒီစနစ္ၾကီး အသက္မရွည္ေလာက္ဘူးလို႔ ယံုရေအာင္ေလ..။ ျပီးေတာ့ မတရားမႈက အဲေလာက္အဓြန္႔မရွည္ေလာက္ဘူးလို႔လည္း ယံုစို႔။
အဲဒီ ဂ်ီေဟာေရွ႕က ျဖတ္ျဖတ္သြားရတဲ့ ဘ၀ေလးကိုေတာ့ လြမ္းလည္း လြမ္းတယ္.. ျပန္ေတြးရင္လည္း မေတြးခ်င္ဘူး။ ပကတိျမား ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ အသက္၀င္တဲ့ ကာရိုက္တာ ေတြ ထင္ပါ့..ေနာ္။ ခံစားခ်က္အကုန္ထည့္ေရးခဲ့တာ။ :)(စကားမစပ္.. ဂ်ီေဟာေရွ႔မွာ ကိုငွက္နဲ႔ က်မတို႔ သီခ်င္းလာဆိုတဲ့ ညေတြကို ၾကံဳလိုက္ရေသးလား ဟင္..)။
မယ္ကိုးေရ..တကယ္ေတာ့ အဲလိုေလးေတြပဲ ေရးခ်င္တာပါ။ ဒါေပမဲ့ စိတ္ေတြမေပ်ာ္ရလြန္းေတာ့.. စိတ္ကူးေပၚေပမဲ့ မေရးႏိုင္ခဲ့တာ..။ :(
မေနာ္.. ညီမေလးရယ္.. ဂလိုပဲေပါ့... အဲလိုျဖစ္တတ္တယ္ေလ.. ဟုတ္ဘူးလား :P
အမယ္.. ခ်ိဳသင္းလည္း တူတူပဲေလ.. အားရွိ ခရီးထြက္ေနခ်င္တဲ့ သူခ်င္း..အဲဒီအခ်ိန္က်.. ေခ်ာင္းသာမွာျဖစ္ျဖစ္.. ပုဂံမွာျဖစ္ျဖစ္.. ဆံုခ်င္ ဆံုေနဦးမွာ.. :)
ေမေလးေရ.. လာလည္မွာေပါ့..။ ခ်စ္သူကို သိပ္ခ်စ္တတ္သူဆိုတာကလည္း တူေလေတာ့..။ ဟဲဟဲ.. က်မကေတာ့ ခ်စ္လည္း ခ်စ္တတ္ စိတ္လည္းတိုတတ္.. :D လာလာလည္တာ ေက်းဇူးပါေနာ္..။

Rita said...

ဒီ post title ေလး ျမင္တာနဲ႔ When I am 64 သီခ်င္းေလး ေျပးသတိရမိတာေတာ့ တူေနၿပီ မမေရ။

သက္ေဝ said...

ေနာင္လာမယ့္ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္မွာ...
ဆရာမ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတြ အားလံုး ျပည့္ျပည့္ဝဝ အေကာင္အထည္ေပၚလာႏိုင္ပါေစလို႕ ရိုးရိုးရွင္းရွင္းပဲ ဆုေတာင္းေပးသြားပါတယ္...။ ေနာင္လာမယ့္ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ တိုင္းျပည္ေလးလဲ ေအးခ်မ္းသြားေလာက္ၿပီလို႕ ဆရာမနဲ႕ ထပ္တူ ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္...။ အဲဒီအခါမွာ ဆရာမတို႕ေတြ အားလံုးနဲ႕ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ထဲမွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ဆံုခ်င္ပါေသးတယ္...။
ေတြ႕တဲ့အခါက်ရင္ ကြ်န္ေတာ့ဆီမွာရွိေနတဲ့
"အခ်စ္အေၾကာင္းေျပာရေအာင္" နဲ႕ "အိပ္မက္တခုနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္" စာအုပ္ေလးေတြမွာ ဆရာမရဲ႕ လက္မွတ္ေလးေတြ ထိုးေပးေပါ့ေနာ္...။

zeRoTraSh said...

ေနာင္လာမယ့္ အႏွစ္ ၂၀ တြင္ ကၽြန္ေတာ္၏ သတင္းစာ ထုတ္ေဝေသာ လုပ္ငန္းတြင္ ေဒၚေမျငိမ္းသည္ အၾကံေပးလုပ္ေပးမည္ဟု ကတိေပးျပီးကာမွ ခရီးမ်ားလွိမ့္ထြက္ေနေသာေၾကာင့္ ျပသနာရွာရေပလိမ့္မည္။ :P
ခရီးသြားမယ္ဆုိတာခ်ည္းပဲ မနားဘူး ဟြန္း
လုပ္ပါ ကုိယ့္အမၾကီး စိတ္ခ်မ္းသာတာပဲ ျမင္ခ်င္ပါတယ္။ သိပ္မၾကာေတာ့ပါဘူး သတင္းစာလဲ ေနာက္ ၅ ႏွစ္ဆုိ ထုတ္ေတာ့မွာ ေနာက္အႏွစ္ ၂၀ ေစာင့္စရာ မလုိေတာ့ဘူး။ :P

မီယာ said...

၆၄ႏွစ္မွာ လွေနဦးမယ့္ ဆရာမကုိ ျမင္ေယာင္မိတယ္။

Mogok Thar said...

ေနာင္လာမယ့္ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္မတိုင္ခင္၊ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္တိုင္၊ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ သည္ အထိ...
ဆရာမ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတြ အားလံုး ျပည့္ျပည့္ဝဝ အေကာင္အထည္ ေပၚလာႏိုင္ပါေစလို႕ ...။
ထာ၀ရ ေပ်ာ္ရႊင္ ျငိမ္းခ်မ္းႏီုင္ပါေစ ဆႏၵျပဳလ်က္

ေမျငိမ္း said...

Rita ေရ.. ဟုတ္တယ္.. ဒီစာေလးေရးေနတုန္းပဲ ရီတာ့ဆီ post တက္ေတာ့ ေျပးဖတ္လိုက္ေသးတာ.. သီခ်င္းေတာင္ Rita ဆီကပဲ ကူးယူလိုက္တာ။ အဲ့ဒီ သီခ်င္း နားေထာင္တိုင္း စိတ္ထဲ တမ်ိဳးေလး ျဖစ္ေနက် ေလ..။
သက္ေ၀ေရ.. ဆံုရမွာ အေသအခ်ာ..။ အန္တီစုသာ အျပင္ေရာက္လာျပီး တိုင္းျပည္ ထူေထာင္ေရး လုပ္ျပီဆိုရင္ ကိုယ္ႏိုင္တာကို ၀င္ကူဖို႔ အေျပးကို ျပန္မွာ။ အဲ့ဒီအခါက် အတူတူ လုပ္ၾက စို႔ေလ..ေနာ..။
ဖိုးသုည.. ရႈပ္ရႈပ္ ရႈပ္ရႈပ္ မလုပ္နဲ႔။ ဒီမိုကေရစီ ရရင္ တို႔က သတင္းမလုပ္ေတာ့..။ အခ်စ္၀တၳဳေတြပဲ ေရးမွာလို႔ ေျပာျပီးသားး။
မီယာ.. အဲဒီအခ်ိန္ထိမေစာင့္ပဲ မုန္႔ေကၽြးခ်င္လာျပီ။ :)
မိုးကုတ္သားေရ.. ဆုေတာင္းလည္းျပည့္ခ်င္တယ္။ ျပီးေတာ့ အမတေခါက္မွ မေရာက္ဖူးေသးတဲ့ မိုးကုတ္ကိုလည္း လာလည္ခ်င္တယ္..။ ဖိတ္ဦးေလ..ေနာ..။

တန္ခူး said...

မ ေရ… မ ရဲ့ေနာင္လာမယ့္ အနွစ္နွစ္ဆယ္က လွလိုက္တာေနာ္… မ ေရးထားတာထက္ ပိုလို ့ပိုလို ့လွပါေစလို ့… အဲဒီအခါက်ရင္ မ နဲ ့ခရီးတူတူထြက္ခ်င္လိုက္တာ… ျပီးေတာ့ အသက္ ၆၄ ထိ စိတ္ကူးခ်ိဳခ်ိဳေလးေတြနဲ ့ နုနယ္ပ်ိဳမ်စ္ေနတဲ့ မ စာေတြလဲ ဖတ္ခ်င္ေသးတယ္… အခြင့္သာရင္ေတာ့ မ ဆီလာလည္ျပီး အခ်စ္အေၾကာင္းေတြ ေျပာခ်င္ေသးတယ္… မ ေရ… မမသီဂီၤကိုျပန္တဲ့ ေကာ္မန္ ့ထဲမွာ ေတြ ့လိုက္ရလို ့… ကိုငွက္ၾကီးအေဆာင္မွာ သီခ်င္းဆိုတဲ့ညကို ကြ်န္မတို ့မွီလိုက္တယ္… ဒါေပမယ့္ ဂ်ီေဟာသူမဟုတ္ေတာ့ ေနာက္တေန ့သူငယ္ခ်င္းေတြ ျပန္ေျပာျပတာကို သြားရည္ေလးက် နားေထာင္ရတာပါ…

Nobody said...

Hi may Nyane,

Your story is very much irony. Your story tells that you wish to return back to Myanmar when you will be retired and live in Myanmar in tranquility, peach and rich of cause.
What you have done for your country until now May Nyane?
What you have accomplished for your country May Nyane?
You left your country in the pre-text of you could not write what you wished, but all of your Romans were love-story not educative nor social –society-oriented as the popular word given by the so call exiles.
You profited the unstable political situation in order to get your entry visa later legal-stay in the US. You did absolutely nothing for your country May Nyane.
Now you tell us that when Myanmar will be stable, you wish to come back to Myanmar in order to profit again the improved and stable situation of Myanmar!!! How so egoist you are!!

I will not ask to do something for your country, as your country happens to my beloved country, I would like to suggest you that enough is enough. Now you have all what you wish, legal stay in the US and successful life in the US. Therefore please do not disturb any more our country.

Please do not paint any more our country with bad color in front of the foreigners, on the opposition media. You profited enough our country, now you should be satisfied.

Please do not sell any more our country simple because you continue to get some personal profits.
Please think of our people suffering in Myanmar.

Regards,

ရြာသားေလး၀ိုင္တီယူ said...

အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္မတုိင္ခင္ လာစားလုိ႕လည္း ရပါတယ္ခင္ဗ်။ အခုအိမ္မွာေတာ့ ေတာင္ၾကီးက တုိ႕ဟူးေျခာက္ေၾကာ္ေတြပဲရွိတယ္။ ဒီရံုးပိတ္ရက္ အခါးရည္နဲ႕ျမည္းမယ္ေလ ဆရာမ လာခဲ့ပါခင္ဗ်

thitkaungeain said...

ႏွစ္ေတြထဲ မနစ္ဖို႔ လုိက္ဆယ္ခဲ့ရတဲ့ အႏ်စ္ႏွဆယ္
ႏွစ္ေတြထဲ ႏွစ္ေတြကုိ လုိက္ဆယ္ရဦးေတာ့မယ္ ေနာက္ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္
ဆံပင္ေတြျဖဴလာတာနဲ႔အမွ် ႏွလုံးသားသန္႔ရွင္းလာဖုိ႔သာ
လုိအပ္ခဲ့

ေသျခင္းတရားဆုိတာ
အေတြ႔အၾကဳံသစ္တမ်ဳိးသာျဖစ္တယ္

Orange said...

ဆရာမေရ.......
ေနာင္လာမယ္႔ အႏွစ္ေရာက္၇င္ ဆရာမ ေမၿငိမ္း ၿဖစ္ခ်င္တဲ႔ဆႏၵေတြ အလံုးစံု ၿဖစ္ေၿမာက္ ႏိုင္ပါေစ ဆရာမ

Orange Chit Thu

ကိုရင္ေနာ္ခင္ေလးငယ္ said...

ဆရာမ ခ်စ္တဲ႔ မိသားစုနဲ႔အတူ.. ဆႏၵေတြ အားလံုး ျပည့္ဝပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္..

က်န္းမာ ေပ်ာ္႐ႊင္ပါေစ..

Hteink Min said...

လြန္လြန္းဘူးလား.. တစ္ႏွစ္တည္းကို အကုန္လည္ျပစ္မွာလား .. ျမန္မာျပည္ဟာ လွေနမွာပါ. အျမဲတမ္းလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ အတြက္ ရွိေနဦးမွာပါ၊ တစ္ေန႔ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အမိေျမျပန္ခြင့္ရၾကမွာပါ