Aug 15, 2008

ဆရာၾကီးမင္းသု၀ဏ္သို႔ ဂါရ၀အလြမ္း


လြန္ခဲ့တဲ့ ၄ႏွစ္.. မိုးဖြဲဖြဲရြာေနတတ္တဲ့ ၾသဂုတ္လရဲ႕ မိုးေရစက္ေတြထဲမွာ လူမစည္ကားအပ္ဘူးဆိုတဲ့ သခႋ်ဳင္းေျမမွာ ႏွစ္ရက္ဆက္တိုက္ လူစည္ကားခဲ့တယ္။ အဲဒါက လူ႔ေလာကထဲက ရက္ဆက္ျပီး ထြက္သြားခဲ့ၾကတဲ့ ထူးအိမ္သင္နဲ႔ ဆရာၾကီး မင္းသု၀ဏ္တို႔ကိ္ု လိုက္ပို႔ ႏႈတ္ဆက္ၾကသူေတြေၾကာင့္ စည္ကားသြားခဲ့တာပါ..။ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ႏွစ္ေယာက္စလံုး က ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးမွာ သမိုင္း၀င္ျဖစ္တဲ့ ၾသဂုတ္လ အေရးေတာ္ပံုၾကီးရဲ႕ သူရဲေကာင္းစာရင္း၀င္ ေတြ..။

ထူးအိမ္သင္က ေသသည့္အထိ စစ္အစိုးရ သစၥာခံ လံုး၀ မလုပ္ခဲ့.. ေပၚလစီသီခ်င္းေတာင္ မဆိုခဲ့သူ...။ ဒီလိုပဲ ဆရာၾကီးကလည္း ကြယ္လြန္သည္အထိ စစ္အစိုးရကို ျပတ္ျပတ္သားသား ဆန္႔က်င္ခဲ့သူ။ အဲဒီအခါ.. ၾသဂုတ္လရဲ႔ သမိုင္းေၾကာင္းထဲ အဲဒီ သူရဲေကာင္းႏွစ္ဦးရဲ႕ ႏႈတ္ဆက္ခ်ိန္ ၁၄ရက္နဲ႔ ၁၅ရက္ကလည္း အမွတ္အသားတခု ျဖစ္ေတာ့တယ္။

သူတို႔ဟာ ႏိုင္ငံအေပၚ.. လူမ်ိဳးအေပၚ.. ယဥ္ေက်းမႈအေပၚ.. စာေပအေပၚ.. သူတို႔က်င္လည္ရာနယ္ပယ္အေပၚ.. သစၥာရွိ.. တာ၀န္ေက်သူေတြ.. သူတို႔ က်င္လည္ခဲ့ရာ ေလာကအေပၚ အေကာင္းဆံုး လက္ေဆာင္ေတြသာ ေပးအပ္ခဲ့သူေတြ။

သူတို႔ႏွစ္ဦး လဲေလ်ာင္းရာ ေျမေနရာခ်င္းကလည္း ကပ္လ်က္..။ ေခတ္ခ်င္း အသက္အရြယ္ခ်င္း ကြာေပမဲ့ ဘာသာစကားတူ.. ႏွလံုးသားတူသူခ်င္း ေျပာစရာစကားေတြ... သူတို႔အၾကားမွာ စီးဆင္းေနလိမ့္မယ္..။
ေခတ္အဆက္ဆက္ စီးဆင္းလာတဲ့ စာေပယဥ္ေက်းမႈစီးေၾကာင္းေတြ... ဂီတစီးေၾကာင္းေတြ... ႏိုင္ငံေရး လကၡဏာေတြအေၾကာင္း ေျပာေနၾကေလမလား..။

ေသခ်ာတာကေတာ့ အဲဒီ၀န္းက်င္တ၀ိုက္မွာ ..
ပုိင္ဆုိင္မႈအတြက္ စစ္မက္မ်ား... ရင္ဆုိင္တိုက္ခုိက္ခဲ့ၾကရ...
ဂႏၶ၀င္ေျမာက္တဲ့ အခ်စ္နဲ႔ .... ကာကြယ္သူ တုိ႔ရဲ႕ဓားေတြ...
သူရဲေကာင္းတုိ႔ ေမြးဖြား.... ဒါဟာ ငါတုိ႔ သမုိင္းရဲ႕ေတာက္ပခဲ့တဲ့ ေန႔ရက္မ်ား...
ဧရာ၀တီ............
ရာဇ၀င္မ်ားရဲ႕ သတို႔သမီးး ငါတို႔ရဲ႕ မိခင္..... ဧရာ၀တီ.....
ရာဇ၀င္မ်ားရဲ႕ သတို႔သမီးး ငါတို႔ရဲ႕ ၀ိဥာဥ္ ....... ဧရာ၀တီ......
ဆိုတဲ့ ေၾကြးေက်ာ္သံေတြ... တိတ္တဆိတ္ ညံေနေပလိမ့္မယ္။ အဲလိုပဲ ...
ခရီးမတ္တတ္ လမ္းခုလပ္တြင္
ကိုယ္လြတ္ေရွာင္ခြာခဲ့ရပါ၍
အားနာခဲ့ေၾကာင္းေျပာပါေလ...
ဆိုတဲ့ "သူ႔မွာတမ္း"ကဗ်ာတစလည္း လြင့္ပ်ံ႕ေနေပလိမ့္မယ္..။

ဒါေတြဟာ.. ခုခ်ိန္ထိ 'ဘၾကီးေအာင္'ညာတာကို ခံေနရဆဲျဖစ္တဲ့ ျမန္မာျပည္သူေတြကို ေရႊရုပ္ကေလး ျပန္ရဖို႔အေရး... ျပီးေတာ့ 'ဧရာ၀တီ'ကို ဆံုးရံႈး မသြားရဖို႔အေရးေတြအတြက္ အျမဲ ၾကိဳးစားေနေစဖို႔ သတိေပးေနတဲ့ ေတးသံေတြလည္း ျဖစ္တယ္..။

ဆရာၾကီးေရ..
သူ႔ေခါင္းမွာလည္း သေျပညိဳ
ကိုယ့္ေခါင္းမွာလည္း သေျပညိဳ
သေျပညိဳ ေရႊဘိုပန္းရယ္..
လန္းလ်က္ပါကို..
ဆိုတဲ့ကဗ်ာေလး ပိုင္ပိုင္ဆိုဖို႔...... ....... .........


5 comments:

Ko Paw said...

………………
ထုိပင္ငုတ္တုိ
ပ်ဥ္းမအုိသည္
စစ္ကုိလည္းႀကဳံ
ျခအုံလည္းျဖစ္
ဓားထစ္လည္းခံ
ေနလွ်ံလည္းတုိက္
ေလျပင္းခုိက္လ်က္
မငုိက္ဦးေခါင္း
ေႏြသစ္ေလာင္းေသာ္
ရြက္ေဟာင္းညႇာေႂကြ
ရြက္သစ္ေ၀၍
ေလျပည္ထဲတြင္
ငယ္႐ုပ္ဆင္သည္
အသင္ေယာက္်ားေကာင္းတကား။

Moe Cho Thinn said...

ဆရာမေရ
ပို႔စ္ေလးက ေကာင္းလိုက္တာ။
အေဖရွိရင္လဲ ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္ဆို ကဗ်ာနဲ႔ သူရဲေကာင္း မွတ္တမ္း ေရးအုံးမွာပါပဲ။
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဆရာမ။

Nyi Linn Thit said...

အမေရ...တကယ္ပါပဲ၊ ေဟာဒီ ၾသဂုတ္လမွာေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ေလးစားတန္ဖိုးထားရတဲ့ ပညာ႐ွင္ေတြကို လြမ္းဆြတ္တမ္းတ လို႔႔ပဲ မဆံုးႏိုင္ပါဘူး၊ ျမန္မာစာေပနဲ႔ ျမန္မာ့ဂီတဟာ ဆရာႀကီးဝဏ္နဲ႔ ကိုငွက္ သူတို႔ဆီမွာ ႐ွိမေနေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ အျဖစ္မွန္ကို ၾသဂုတ္လၾကည့္မွန္ထဲမွာ ၾကည့္တိုင္း အခါခါ ေၾကကြဲ၊ တမ္းတရစၿမဲ ပါပဲ...။

တန္ခူး said...

မ ေရ… ရင္ထဲမွာေတာ့ ရွင္သန္ေနဆဲပါ…

စမ္းသပ္ခံေျမ.... said...

ဟားဟား...မနက္ျဖန္ ဘယ္သူ႕အလွည္႕လဲ ဗ်ဳိ႕.. ေဒၚေမျငိမ္း ေတာ႕ မဟုတ္ပါဘူးေနာ္....