စာေပပြဲ(၂)၂၀၁၀

စာေပပြဲ

အန္တီ က်န္းမာ သက္ရွည္ အႏၱရာယ္ကင္းပါေစ...

တရားခံရွာေနသူမ်ား

အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ပါတီျပန္လည္ မွတ္ပံုတင္ျခင္းကို မလုက္ေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ စစ္အစိုးရ ရဲ့ ဥပေဒ အရဆိုရင္ တရားဝင္ႏုိင္ငံေရး ပါတီဘဝကေန တရားမဝင္ပါတီအျဖစ္ ေရာက္ရပါေတာ့မယ္။ ခုထိေတာ့ ရန္ကုန္ က အန္အယ္ဒီ ဆုိင္းပုတ္ကို ဇြတ္အတင္း ျဖဳတ္ခ်ေနၿပီလို႔ေတာ့ မၾကားရေသး ပါဘူး။ သို႔ေသာ္ ေရရွည္မွာေတာ့ အန္အယ္ဒီဟာ တရားဝင္ပါတီအျဖစ္ ဆက္လက္ရပ္တည္ခြင့္ ရဖို႔ ဆိုတာကေတာ့ မေသခ်ာလွပါဘူး။

ကိုင္း အန္အယ္ဒီဟာ တရားဝင္ပါတီအျဖစ္ မရိွေတာ့ဘူး ဆိုပါစို႔။ တရားဝင္ႏုိင္ငံေရး ဇာတ္ခံုကေန ေပ်ာက္ကြယ္ သြားၿပီ ဆိုပါစို႔။

ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေဒၚစုကို မေကာင္းေျပာခဲ့တဲ့ သူေတြ ဘာဆက္ေျပာၾကဦးမလဲဆိုတာ နားေထာင္ ၾကည့္ခ်င္ပါ ေသးတယ္။ ေဒၚစုေခါင္းမာေနလို႔ ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီအေရးဟာ ေႏွာင့္ေႏွးေနတယ္လို႔ ေျပာခဲ့တဲ့သူမ်ား ဘာမ်ားဆက္ေျပာၾကပါဦးမလဲ။ သူတို႔ေျပာတဲ့ ေခါင္းမာသူရဲ့ ပါတီက တရားဝင္ ႏုိင္ငံေရးပါတီ မဟုတ္ေတာ့ ဘူးဆိုရင္ အဲသည့္လူမ်ား ဘယ္သူ႔ကို အျပစ္တင္ၾကဦးမလဲ။ ျမန္မာျပည္မွာ ဒီမိုကေရစီ ျဖစ္ထြန္းမႈ ေႏွးေကြးတာ ေဒၚစုေၾကာင့္ဆိုၿပီး အျပစ္ပံုခ်ေနသူမ်ား အခုေတာ့ ဘယ္သူ႔ကို တရားခံရွာၾကဦးမလဲ။

လက္လွမ္းမီွသေလာက္ က်ေနာ္ နာမည္ေတြနဲ႔ တပ္ေျပာပါ့မယ္။ တေလာက ကြယ္လြန္သြားတဲ့ ရန္ကုန္က ဦးရဲထြန္း။ သူဟာ ဦးသုေဝနဲ႔လည္း အလြန္နီးစပ္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမား တဦးပါ။ ေနာက္ သည္ဗိြဳက္စ္ဝိခ္လီး ဂ်ာနယ္ကို ထုတ္ေဝေနဲ့ ေဒါက္တာ ေနဝင္းေမာင္တို႔နဲ႔ သူတိုရဲ့ အီးဂရာ့စ္လို႔ေခၚတဲ့ တတိယလိႈင္း အဖြဲ႔၊ ခ်င္းမုိင္ ဘီအမ္ေအ ကြန္ဖရင့္ကို လာသြားတဲ့ ေဒါက္တာ ခင္ေဇာ္ဝင္း၊ ပါေမာကၡ ေက်ာ္ရင္လိႈင္ စတဲ့သူမ်ားဟာ ႏုိင္ငံ တကာခရီးစဥ္ေတြ၊ ကြန္ဖရင့္ေတြ တက္ေရာက္ႏုိင္ခြင့္ ရိွတဲ့သူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံတကာနဲ႔ ထိေတြ႔ဖို႔ အခြင့္အလမ္း ရိွသူေတြ ဆိုရင္လည္း မမွားပါဘူး။ အဆိုပါ ပုဂၢိဳလ္မ်ားမွာ သူတို႔ယံုၾကည္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးလမ္းစဥ္ အယူအဆေတြ ရိွပါလိမ့္မယ္။ ဒါဟာ သူတို႔ရဲ့ အခြင့္ အေရးျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္သူကမွ ပိတ္ပင္လို႔မရပါဘူး။ ပိတ္ပင္လို႔လည္း တရားမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႔နဲ႔ ေဒၚေအာင္စုဆန္းစုၾကည္ အၾကားမွာ မတူညီတဲ့ အေတြး အျမင္ေတြလည္း ရိွပါလိမ့္မယ္။ မတူတာလည္း ျပႆနာ မဟုတ္ပါဖူး။

ဒီမိုကေရစီ ျဖစ္ထြန္းမႈအတြက္ မတူညီတဲ့ အေတြးအျမင္ အယူအဆေတြ ရိွေနတာဟာ အျပစ္တင္ ရမဲ့ ကိစၥ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာ ဒီမိုကေရစီကို နားလည္သေဘာေပါက္သူတုိင္း သိပါတယ္။

သို႔ေသာ္ အထက္မွာ က်ေနာ္ေဖာ္ျပထားတဲ့ လူပုဂၢိဳလ္မ်ားဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ပတ္သက္ လာရင္ လူေခ်ာင္းရိုက္သလို အလုပ္မ်ား လုပ္တတ္ပါတယ္။ ေဒၚစုေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ႀကီး ဒီမိုကေရစီ ရဖို႔ ေႏွးေန တယ္လို႔ သူတို႔ေျပာၾကပါတယ္။ စစ္အာဏာရွင္ေတြေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီ ဆိတ္သုဥ္း ေနတယ္လို႔ သူတို႔တခါမွ ေထာက္မျပဘူးပါ။ သူတို႔ေျပာသလို ေဒၚစုတဦးတည္း မွာသာ တာဝန္ရိွ တယ္ဆိုရင္ စစ္အာဏာရွင္ေတြက အျပစ္ကင္းစင္သူႀကီးေတြလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ သူတို႔အေျပာအရ ဆိုရင္ အျပစ္ရိွသူက ေဒၚစုသာ ျဖစ္ေနပါတယ္။ သို႔ေသာ္ အဲသည့္ စကားမ်ားကို သူတို႔က ဒီမိုကေရစီ လိုလားသူမ်ား ေရွ႔ေမွာက္မွာ ေျပာခဲပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ႏုိင္ငံျခားသားမ်ားကိုသာ သူတို႔က ရင္ဖြင့္ေလ့ရိွပါတယ္။ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္း မသိတဲ့ ႏုိင္ငံျခားသား တခ်ဳိ႔ကေတာ့ သူတို႔အေျပာေၾကာင့္ ေဒၚစုကို ေခါင္းမာသူအျဖစ္ ျမင္ၾကျပန္ ပါတယ္။ ဒါေတြက က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ တခ်ဳိ႔ႏုိင္ငံျခားသားေတြဆီက ျပန္ၾကားရတာပါ။

ပါေမာကၡ ေက်ာ္ရင္လိႈင္ကေတာ့ က်ေနာ့္ကို ႏွစ္ဦးခ်င္း ေမးခြန္းတခု ေမးပါတယ္။ ေဒၚစုမပါဘဲ စစ္တပ္က ဒီမိုကေရစီေပးရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ မယူၾကေတာ့ဘူးလား ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ဒီမိုကေရစီ အေၾကာင္းကို ေျပာတဲ့ေနရာမွာ လူပုဂၢိဳလ္ ကိုးကြယ္မႈ မပါပါဘူး။ ထည့္သြင္းစဥ္းစား ျခင္းလည္း မရိွပါဘူး။ က်ေနာ့္ကို ေမးခြန္းအဲသလို ေမးတာကိုက က်ေနာ္တို႔က ေဒၚစုဘာလုပ္လုပ္ မ်က္ေစ့မိွတ္ ေထာက္ခံေနတဲ့ သူမ်ားျဖစ္လို႔ ေမးရတယ္ဆိုတဲ့ သေဘာမ်ဳိး ေပါက္ေနပါတယ္။

စစ္တပ္က ေဒၚစုမပါရင္ တကယ္ဘဲ ဒီမိုကေရစီ ေပးမယ္လို႔ ထင္ပါသလား။ မထင္ပါဘူး။ သူတို႔ ကေတာ့ ေဒၚစုမပါေတာ့ရင္ တရန္ေအးတယ္လို႔ေတာင္ ေျပာၾကဦးမွာပါ။ ထားပါေတာ့။ အကယ္၍၊ က်ေနာ္ အကယ္၍လို႔ စကားခံထားပါတယ္။ ေဒၚစုမပါရင္ ေခါင္းေဆာင္ေနရာကေန ႏုတ္ထြက္သြားရင္ စစ္တပ္က အမွန္ကတယ္ ဒီမိုကေရစီေပးမယ္ ဆိုပါေတာ့။ အဲသလိုသာ တကယ္ျဖစ္မယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္ ေျပာရဲပါတယ္။ ေဒၚစုက က်မ ကိုငဲ့မေနပါနဲ႔ က်မမပါဘဲ ဒီမိုကေရစီေပးမယ္ဆိုရင္လည္း ယူလုိက္ပါ။ က်မ မပါပါဘူးလို႔ေတာင့္ သေဘာထား ႀကီးႀကီးနဲ႔ ေျပာၿပီး ေခါင္းေဆာင္ေနရာက ႏုတ္ထြက္ေတာင္ ေပးပါလိမ့္မယ္။

ဒီေဆာင္းပါးထဲမွာ အခုလို လူနာမည္ေတြနဲ႔ တပ္ေရးရတာကေတာ့ က်ေနာ္လည္း စိတ္မေကာင္းပါ။ သို႔ေသာ္ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြ ၾကားမွာ ေနာင္အတြက္ ရႈတ္ရႈတ္ေထြးေထြး မျဖစ္ရေလေအာင္ အခု ကတည္းက ဘြင္းဘြင္းေရးဖို႔ အခ်ိန္တန္ၿပီလို႔ ယူဆၿပီး ေရးတာျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တခ်က္လည္း ဒီလိုမွ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း မေရးၾကဘူးဆိုရင္ ေနာင္မွာ သည့္ထက္ပိုၿပီး ေရာင့္တက္လာမွာ စိုးတဲ့ အတြက္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ တုိင္းျပည္နဲ႔ အဝွမ္း ကုိယ့္တုိင္းသူျပည္သားေတြကိုေတာင္ ရက္ရက္ စက္စက္ သတ္ျဖတ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ အာဏာရွင္အစိုးရနဲ႔ သူတို႔ေနာက္လုိက္ေတြကို ေရွ႔ေရွာက္ ဘာကိုမွ ေထာက္ထားၿပီး အားနာစရာ၊ ႏုတ္ဆိတ္ေနစရာ မလိုေတာ့ ဘူးလို႔ ေျပာပါရေစ။

ႏုိင္ငံေရး ဇာတ္ခံုေပၚမွာ အဲန္အယ္ဒီပါတီ တရားဝင္မရိွေတာ့တဲ့ ေနာက္ပုိင္း ျမန္မာျပည္ရဲ့ ဒီမိုကေရစီ အေရး ဟာ ဆက္ၿပီးေႏွးေကြးေနတယ္ဆိုရင္ ဒီတခါေတာ့ အဆိုပါပုဂၢိဳလ္မ်ား ဘယ္သူဘယ္ဝါကို တရားခံ ရွာၾကဦးမလဲ ဆိုတာ ဆက္ၿပီးေစာင့္ၾကည့္ၾကတာေပါ့။ ေသခ်ာတာကေတာ့ စစ္တပ္ေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီေရးဟာ ေႏွးရပါ တယ္လို႔ေတာ့ ဒီလူေတြ ေျပာမွာမဟုတ္ပါဘူး။

ေဇာ္မင္း (လူ႔ေဘာင္သစ္)
၁၂ ရက္ ေမလ ၂ဝ၁ဝ ခုႏွစ္

အင္တာနက္ထဲ ပ်ံ႕ေနတဲ့ စာတေစာင္

ဒီတခါ ျဖန္႔ေ၀တဲ့ စာက ေျပာရရင္ သက္ေသျပလို႔ မရ.. ယံုရခက္ခက္ကိစၥ..။ ဒါေပမဲ့လည္း က်မတို႔ ႏိုင္ငံမွာ အဲလို ကိစၥေတြျဖစ္ေနတာ တပံုတပင္..။ အုပ္ခ်ဳပ္သူ လူတစုက ရူးရူးမိုက္မိုက္မို႔ ျပည္သူေတြခမ်ာ ရူးရူးႏွမ္းႏွမ္းကိစၥေတြကို ရင္စီးခံခဲ့ၾကရ.. ခံေနၾကရတာလည္း အပံု မဟုတ္လား..။ ဒါေၾကာင့္ ခု ကက္ကင္းဆိုတဲ့ ကိစၥကလည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ ေခါင္းညိတ္ရမယ့္အထဲ ပါတယ္လို႔ က်မေတာ့ ထင္တာပဲ..။

The junta’s obsession with astrology and numerology in 2010 Rangoon Thingyan Blast...

"2010 ကတ္ကင္း ရိုက္တဲ့ ဗံုးေတြ ေပါက္ျပန္ျပ"ီ
2010 ခုႏွစ္မွာ လူထုအံုၾကြေပါက္ကြဲမွဳ ေတြ ျဖစ္မွာကို ေၾကာက္တဲ့ နအဖက
2010 ကို တန္ျပန္ယၾတာေခ်တဲ့ အေနနဲ ့ 2010 ရဲ ့ေျပာင္းျပန္ဂဏန္း> 1020 ျဖစ္တဲ့ေနရာမွာ
အၾကံပက္စက္စြာ လူေသေစတဲ့ဗံုးေတြ ေဖါက္ခြဲခဲ့ေလျပီ။2010 ရဲ ့ေျပာင္းျပန္ဂဏန္း> 1020 ျဖစ္တဲ့ေနရာက ဘယ္ေနရာလဲ။
X2O လို ့အမည္ရတဲ့ ေရကစားမ႑ပ္မွာပါ။အဲဒီ X2O လို ့အမည္ရတဲ့ ေရကစားမ႑ပ္ကိုမွ တမင္ေရြးခ်ယ္ကာ လူ ့အသက္ေတြ ေသြးေတြကို ဓါးစာခံလုပ္ကာ အာဏာရူး နအဖေတြ မျပဳတ္ဖို ့အတြက္၊ နအဖ စစ္အာဏာဆက္ျမဲဖို ့အတြက္ အၾကံပက္စက္ၾကတာပါ။

ဗံုးေပါက္ကြဲတဲ ့ေနရာက X2O လို ့အမည္ရတဲ့ ေရကစားမ႑ပ္မွာပါ။
X2O ဟာ 1020 ျဖစ္ပါတယ္ ။
1020 ျဖစ္တဲ့ေနရာဟာ X2O ပါ။

ရွင္းျပပါ့မယ္။ ေရာမဂဏန္း X ဟာ သခ်ၤာဂဏန္း =10 ျဖစ္ပါတယ္။
(X=10)
X 2O = 10 20
ဒါ့ေၾကာင့္ 2010 တန္ျပန္ = 1020 =X 2O ေနရာကိုမွ ကံဆိုးမဲ က်စြာ နအဖ ကိုးကြယ္တဲ့ ေအာက္လမ္းဘိုးေတာ္ေတြ ေရြးခ်ယ္ေပးလိုက္တာပါပဲ။

ဒီဗံုးေတြကို ဘယ္သူေတြက ဘယ္လိုပဲေဖာက္ခြဲခြဲ ...လူ ့ယဥ္ေက်းမွုအရ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ လံုး၀ရွဳ ့ံခ်ရမယ့္
အဆင့္မွာ ရွိပါတယ္။ ျမန္မာ့ရိုးရာသၾကၤန္အခါ အၾကတ္ေန ့မွာ အရပ္သားအမ်ားစု ရွင္သန္ေနတဲ့ ေနရာမ်ိဳးမွာ
လူ ့အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္ခါ တမင္သက္သက္ အၾကမ္းဖက္တဲ့ လုပ္ရပ္ဆိုးေတြကို လုပ္တဲ့သူတိုင္းကို ဒီေနရာကေန ထပ္မံအျပစ္တင္ပါတယ္။ခင္ဗ်ားတို ့ သူရဲေဘာေၾကာင္တဲ့ လုပ္ရပ္ဆိုးေတြကို ရပ္တန္းကရပ္ၾကပါေတာ့။အခ်ိန္မွီမရပ္တန္ ့ၾကရင္ ေလာကေစာင့္နတ္ေတြက ဒီတိုင္းေနေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ကမၻာ့ေနရာအႏွံ ့မွာ သဘာ၀ေဘးဒဏ္ ကပ္ေတြ ဆိုုက္ေရာက္လာေနသလိုမ်ိဳး ခင္ဗ်ားတို ့ အာဏာရမၼက္ ေလာဘရမၷက္ ေဒါသရမၼက္ေတြေၾကာင့္ အျပစ္မဲ့တဲ ့ ျမန္မာျပည္သား တိုင္းရင္းသားညီကိုေမာင္ႏွမေတြပါ ကပ္ဆိုးေဘးဆိုးဒဏ္ေတြ ခံခဲ့ၾကရျပီ။ခံၾကရဦးမယ္။
လုပ္ရပ္ဆိုးေတြ ရပ္ျပီး လူ ့သိစိတ္အမွန္နဲ ့ ျပင္ခ်ိန္တန္ျပီ။ျပင္ၾကပါေတာ့။ခင္ဗ်ားတို ့ စစ္အာဏာရူးေတြအတြက္နဲ ့
ျပည္သူေတြပါ အဖ်ားခတ္ ေဘးဒဏ္ မသင့္ပါေစနဲ ့ေတာ့။

ဗံုးသတင္း အတိအက်က ဒီလိုပါ။
2010 April 15 ရက္ ၾကာသပေတးေန ့ (သၾကၤန္အၾကတ္ေန ့) ညေန ၃နာရီေလာက္မွာ ရန္ကုန္တိုင္း မဂၤလာေတာင္ညြန္ ့ျမိဳ ့နယ္ ကန္ေတာ္ႀကီးေစာင္း- ကရ၀ိတ္ အ၀င္အ၀အနီး- သိမ္ျဖဴကြင္း ကားေမာင္း ေလ့က်င့္ကြင္းကို ေမးတင္ေဆာက္လုပ္ထားတဲ့
X 2 O(အိတ္ခ္စ္ တူး အို) ေရကစား မ႑ပ္ လက္ဝဲဘက္ေဒါင့္မွာ ဗံုးသံုးလံုး ဆက္တိုက္ ေပါက္ကြဲခဲ့တယ္။ေသဆံုးသူ ၁၀ဦးေလာက္ရွိမယ္...ထိခိုက္ဒဏ္ရာရသူ ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္လို ့ ရန္ကုန္ကို ဖုန္းဆက္ရင္း သိခဲ့ရတာ ျဖစ္ပါတယ္ ။
ခ်စ္ျခင္း မုန္းျခင္းမ်ားစြာျဖင့္-
ေမာင္အိုး
၂၀၁၀ သၾကၤန္ကာလ

ဗံုးေဖာက္မႈ ေနာက္ဆက္တြဲ နအဖ အက်ိဳးအျမတ္ႏွင့္ ျပည္သူ႔ေခါင္းေဆာင္မ်ားအေပၚ က်လာႏိုင္မည့္ အႏၱရာယ္

ဗံုးေပါက္ကြဲမႈ အေပၚ ဘယ္သူခြဲတယ္၊ ဘယ္သူလုပ္တယ္၊ ထိခိုက္တဲ့ လူေတြ အတြက္ ဝမ္းနည္းတာေတြ အပါအဝင္ ေျပာဆိုေနတာေတြ မ်ိဳးစံုပါပဲ။

ကၽြန္ေတာ္လည္း အျပစ္မဲ့တဲ့ ျပည္သူေတြ ထိခိုက္ ေသဆံုးရတာကို ဝမ္းနည္းမိပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆက္တြဲ ျဖစ္လာမယ့္ ကိစၥေတြ အတြက္အက်ိဳးေက်းဇူး ရွိေနတာကေတာ့ အၾကမ္းဖက္ နအဖ အဖြဲ႔ ျဖစ္တယ္ ဆိုတာ မေမ့သင့္ပါဘူး။

ဗံုးကြဲလို႔ အျပစ္မဲ့ ျပည္သူေတြ ထိခိုက္ ေသဆံုးေတာ့ အားလံုးဝမ္းနည္းရတယ္။ ေဖာက္တဲ့ လူကို ေဒါသ ျဖစ္တယ္။ ဒါက သဘာဝပါ။ ထံုးစံအတိုင္း ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ကြဲသမွ်၊ ေပါက္သမွ် ဗံုးေတြကို ဘယ္သူခြဲမွန္း ဘယ္တုန္းကမွ မမိခဲ့ပါဘူး။ ဒီေတာ့ နအဖက ထစ္ခနဲ႔ရွိ နယ္စပ္က လက္နက္ကိုင္ေတြလို႔ စြပ္စြဲေတာ့တာပါပဲ။

(အဲ တခါတေလ လက္နက္ကိုင္ေဆာင္ထားျခင္း မရွိတဲ့ လူေတြတို႔ (ဥပမာ နယ္စပ္ေရာက္ သံဃာေတာ္ေတြ)၊ လက္နက္နဲ႔ ပက္သက္ျခင္း မရွိတဲ့ အဖြဲ႔ေတြတို႔ (ဥပမာ NLD-LA, BLC)၊ .... တခါတေလ သူတို႔ ေျပာတဲ့ ရက္ေတြမွာ နယ္စပ္မွာ မရွိဘဲ အျခားတေနရာရာမွာ ေရာက္ေနတဲ့ အဲဒီ လူေတြက နယ္စပ္မွာ အစည္းအေဝးလုပ္ၿပီး ခိုင္းတယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေတြက အစ ေရးခ်င္ရာ ေရး၊ ေျပာခ်င္ရာ ေျပာေနတာ အေၾကာင္းအရာ အရ မွားယြင္းၿပီး ထူးဆန္းေနေပမယ့္ နအဖ ပါးစပ္က ထြက္တာဆိုတာ မထူးဆန္းေတာ့ပါဘူး။)

အခုလည္း ဒီလို ေျပာခ်င္ရာ ေျပာ၊ စြပ္စြဲခ်င္ရာ စြပ္စြဲဦးမွာပါပဲ။ အရွက္မရွိ၊ အေရထူေနတဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႔ စကားေတြ ေတာင္ေရာက္ ေျမာက္ေရာက္ေျပာၿပီး သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲလုပ္ဦးမွာပါပဲ။

ဒါက ျဖစ္ရိုး ျဖစ္စဥ္ေတြပါပဲ။

ဒါေပမယ့္ နအဖ အတြက္ အခ်က္ ၃ ခ်က္ ျမတ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ သတိထားရမယ့္ ကိစၥေတြကို ေျပာခ်င္ပါတယ္။

၁။ ဗံုးေဖာက္တာေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ မၿငိမ္မသက္ျဖစ္တယ္၊ ဒါေၾကာင့္ စစ္တပ္က တိုင္းျပည္ရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္မႈကို ယူကို ယူရမယ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ နဂိုကတည္းက အာဏာမက္ၿပီး ရယူထားတဲ့ ေနရာကေန မဖယ္ေရးကို ပို ခိုင္မာေအာင္ ေျပာမယ္။ ပါလီမန္မွာ တမတ္သား စစ္သား ပါသင့္တယ္ဆိုတာကို ပိုခိုင္မာေအာင္ လုပ္လို႔ရတဲ့ အျမတ္ထြက္မယ္။

၂။ အခု ဗံုးေပါက္တာက VIP ဆိုတဲ့ နအဖနဲ႔ ပက္သက္ရာ အခြင့္ထူးခံ လူတန္းစားေတြေနရာမွာ ဆိုေတာ့ ... စစ္တပ္က ရာထူးရာခံ ရွိတဲ့ လူတန္းစားနဲ႔ ပက္သက္သူေတြ အနည္းနဲ႔အမ်ား ထိခိုက္တာေတြ ရွိႏိုင္တယ္။ ဒီေတာ့ ... တပ္ထဲမွာ .. ငါတို႔ ေတြ အခ်င္းခ်င္း စည္းရံုးၿပီး အဖ်က္သမားေတြကို တိုက္ပစ္ရမယ္ ဆိုတဲ့ စစ္ဝါဒီ အေတြးအေခၚနဲ႔ မ်က္ကန္းမ်ိဳးခ်စ္ Brain Wash လုပ္လို႔ရတဲ့ အျမတ္ထြက္မယ္။

၃။ အခု ေနာက္ဆံုး အခ်က္ကေတာ့ တိုင္းျပည္အတြက္၊ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လူအခြင့္အေရး အတြက္၊ အမ်ားအတြက္ စတာေတြကို လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ လူေတြ အႏၱရယ္ ရွိလာႏိုင္တဲ့ အခ်က္ပါပဲ။

အဲဒါကေတာ့ နအဖ လုပ္လာမယ့္ လူဖမ္းပြဲေၾကာင့္ပါပဲ။

အခုလို အခ်ိန္မွာ သူ႔တို႔ မဟုတ္တာ လုပ္တာကို မဟုတ္တာ လုပ္တယ္ဆိုၿပီး ဥပေဒေဘာင္ထဲက ေျပာမယ့္လူ၊ အမ်ားက ေလးစားၾကည္ညိဳေနတဲ့ လူေတြကို ဖမ္းဖို႔ ဂြင္(ခြင္) ျဖစ္လာတာပါပဲ။

လူေလးစားခံရၿပီ အမ်ားအက်ိဳးအတြက္ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ အႏၱရာယ္ ျဖစ္လာလို႔ေနပါၿပီ။ ဥပမာ ... အဘ ဦးဝင္းတင္လို လူမ်ိဳးကအစ၊ မျဖဴျဖဴသင္း၊ ပဲခူးက လမ္းျပၾကယ္ ဦးေအးျမင့္၊ တႏိုင္ငံလံုးမွာ ရွိတဲ့ NLD အဖြဲ႔ခြဲ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ အနယ္နယ္ အရပ္ရပ္က ကေလးစစ္သားကိစၥ၊ မတရား လုပ္အားေပးခံရတဲ့ ကိစၥေတြ လိုက္လံေဆာင္ရြက္ေပးေနတဲ့ NLD အဖြဲ႔ဝင္မ်ားေတြ ... အဲဒီ လူေတြ အားလံုး မတရားဖမ္းခံရမယ့္ အႏၱရာယ္နဲ႔ နီးလာေနၿပီလို႔ ျမင္ေနရလို႔ပါပဲ။ (ထင္ရွားေသာ ဥပမာ ... လူ႔အခြင့္အေရး ျမွင့္တင္သူမ်ား ကြန္ယက္က ဦးေအးျမင့္ကို ထင္ရွားတဲ့ သက္ေသ မရွိဘဲ ဗံုးခြဲမႈနဲ႔ ေထာင္ႏွစ္ရွည္ ခ်ထားတဲ့ ျဖစ္ရပ္ပါ။)

နအဖက အထက္ပါ ပုဂၢိဳလ္ေတြကို သူတို႔ အက်ိဳးစီးပြား ပ်က္ျပားေအာင္ လုပ္ေနတယ္ ဆိုၿပီး ဖမ္းခ်င္ ေနတာ ၾကာပါၿပီ။ ဗံုးေပါက္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ နအဖအတြက္ အဲဒီလူေတြကို ေထာင္ႏွစ္ရွည္ ဖမ္းလို႔ရမယ့္ အျမတ္ထြက္လာလို႔ ေနတယ္ ဆိုတာ အားလံုး သတိထားသင့္ပါေၾကာင္း တင္ျပလိုက္ရပါတယ္။

ကိုထိုက္

ေနာက္ဆုတ္ေနတဲ့ တပ္၊ ေနာက္ဆုတ္ေနတဲ့ ေျခေထာက္

“က်ေနာ့္အျမင္ေတာ့ တပ္က ေနာက္ဆုတ္ေနတာ၊ ေရွ႕တိုးတာ မဟုတ္ဘူး။ တပ္မႉးေကာင္းတို႔မည္သည္ကား တပ္ကို ဆုတ္တဲ့အခါမွာ အစီအစဥ္တက် ဆုတ္ရပါတယ္။ အခု ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒကို ေနာက္ခံထားၿပီး ဆုတ္တာျဖစ္တယ္။”
အဲသလို ေျပာသြားသူကေတာ့ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ နန္႔နန္႔တက္ျဖစ္ေနတဲ့ ဦးသုေဝပဲျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ရွင္းရွင္းသိထားဖို႔က နအဖတပ္မွာ ေနာက္ဆုတ္တယ္ဆိုတာ မရွိပါဘူး။ ခြာစစ္ဆင္တယ္ဆိုတာပဲ ရွိပါတယ္။ နအဖတပ္ဟာ ဂ်ပန္ဖက္ဆစ္တပ္က ေမြးထုတ္ထားတာျဖစ္လို႔ ဂ်ပန္ဖက္ဆစ္တပ္လိုပဲ တပ္ဆုတ္တဲ့ ဘာသာရပ္ကို သူ႔စစ္ဗ်ဴဟာမွာ လက္မခံပါဘူး။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ ဗမာ့တပ္မေတာ္ကို စတင္တည္ေထာင္တုန္းက ဂ်ပန္စစ္တပ္ရဲ႕ တပ္,မဆုတ္ေရး အားနည္းခ်က္ကို သိျမင္ၿပီး ဗမာ့တပ္မေတာ္ရဲ႕ စစ္သေဘာတရားမွာ တပ္ဆုတ္ေရးဗ်ဴဟာနဲ႔ သေဘာတရားကို အေသအခ်ာ ထည့္သြင္းဖို႔ လမ္းၫႊန္ခဲ့ပါတယ္။ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ပိုင္း ဗမာ့တပ္မေတာ္ရဲ႕ စစ္ပါရဂူျဖစ္လာတဲ့ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာ၊ ဗမာ့တပ္မေတာ္ရဲ႕ သေဘာတရားပါရဂူ လုပ္ခဲ့တဲ့ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေမာင္ေမာင္တို႔ကလည္း တပ္ဆုတ္ခြာျခင္းသေဘာတရားနဲ႔ လက္ေတြ႔ကို စစ္မဟာဗ်ဴဟာ နည္းဗ်ဴဟာေတြထဲ စနစ္တက် ထည့္သြင္းခ်မွတ္ခဲ့ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဒီမိုကေရစီအစိုးရကို ျဖတ္လမ္းနည္းနဲ႔ အင္အားသံုးျဖဳတ္ခ်ခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ေနဝင္းရဲ႕ စစ္အာဏာသိမ္းပြဲေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ဗမာ့တပ္မေတာ္ဟာ ဖက္ဆစ္တပ္မေတာ္ မူလဇာတိ႐ုပ္ကို ျပန္လည္႐ုပ္လံုးေဖာ္လာခဲ့ပါတယ္။ အေျခခံစစ္ပညာေလ့က်င့္ေရး တပ္ကအစ ဗိုလ္သင္တန္းေက်ာင္း၊ စစ္တကၠသိုလ္၊ စစ္ဦးစီးတကၠသိုလ္အလယ္၊ ႏုိင္ငံေတာ္ကာကြယ္ေရးတကၠသိုလ္အဆံုး တပ္မေတာ္စစ္မဟာဗ်ဴဟာ စစ္နည္းဗ်ဴဟာ သင္ၾကားပို႔ခ်မႈအားလံုးဟာ မဆုတ္ေရးကိုဘဲ ဦးစားေပးလာၿပီး တပ္ဆုတ္ေရးကို လံုးဝလ်စ္လ်ဴ႐ႈခဲ့ပါေတာ့တယ္။ တပ္ဆုတ္ေရးအစား ခြာစစ္ဆင္ေရးဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ပဲ အကန္႔အသတ္ ႀကီးႀကီးမားမားနဲ႔ သြတ္သြင္းလာပါေတာ့တယ္။ အဂၤလိပ္လို military retreat လို႔ သံုးႏႈန္းေပမယ့္ ျမန္မာလိုေတာ့ စကားလံုးအဓိပၸာယ္အရကို ယာယီခြာထားတဲ့သေဘာ၊ ျပန္ထိုးမယ့္သေဘာျဖစ္ပါတယ္။

နအဖစစ္တပ္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ခြာစစ္ဆင္ဖို႔ အေၾကာင္းတရားေတြကေတာ့ (က) ရန္သူအား ေႏွာင့္ယွက္ရန္၊ အင္အားယုတ္ေလ်ာ့ေစရန္၊ (ခ) ရန္သူအား က်ဳံးသြင္း၍ ဖ်က္ဆီးရန္၊ (ဂ) အဆံုးအျဖတ္တိုက္ပြဲမ်ားအတြက္ ျပင္ဆင္ခ်ိန္ ပိုရရန္၊ (ဃ) မိမိတပ္မ်ား တပ္ျဖန္႔ပံုႏွင့္ တညီတစည္းတည္းျဖစ္ရန္၊ (င) မိမိတပ္အစိတ္အပိုင္းကို အျခားတေဒသတြင္ သံုးႏိုင္ရန္၊ (စ) ရန္သူ႔ထိုးစစ္ကို ရင္ဆိုင္ႏုိင္စြမ္းမရွိလို႔ မိမိအင္အား လံုးဝေခ်မႈန္းခံရမယ့္ အေျခအေနမ်ဳိး မိမိအက်ဳိးယုတ္ေစမယ့္ အေျခအေနမ်ဳိးကို ေရွာင္ရွားရန္တို႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကေန႔ နအဖလုပ္ေနတာဟာ အဲဒီအခ်က္ (၆) ခ်က္နဲ႔ေတာင္ အက်ဳံးမဝင္ေသးပါဘူး။ တကယ္လို႔ အက်ဳံးဝင္မယ္ဆိုရင္လည္း ဘယ္လိုမွ ေနာက္ဆုတ္တာမဟုတ္ဘဲ ကိုက္မယ့္ေခြး ေနာက္တလွမ္းဆုတ္တာေလာက္ ဆိုတဲ့သေဘာပဲျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

လက္ေတြ႔ေရွ႕တန္းစစ္ေျမျပင္မွာဆိုရင္ နအဖစစ္တပ္ဟာ မဆုတ္တမ္း ခံစစ္စခန္း ဆိုတာေတြ တည္ေဆာက္ထားပါတယ္။ ခ-အဆင့္ မဆုတ္တမ္းခံစစ္စခန္းဆိုတာ တိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္အမိန္႔မရဘဲ ဆုတ္ခြင့္မရွိတဲ့ စခန္းျဖစ္ၿပီး က-အဆင့္ မဆုတ္တမ္း ခံစစ္စခန္းဆိုရင္ေတာ့ ကကၾကည္းအမိန္႔မရဘဲ ဆုတ္ခြင့္မရွိတဲ့ စခန္းျဖစ္ပါတယ္။ ကကၾကည္းဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ဆုတ္မိန္႔ေပးတဲ့ ထံုးစံမရွိလို႔ တကယ္ေတာ့ လံုးဝမဆုတ္ဘဲ အေသခံရတဲ့ စခန္းေတြသာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုစခန္းမ်ဳိးေတြက ဆုတ္ရင္ ေသခ်ာေပါက္ စစ္ခံု႐ံုးနဲ႔ ေတြ႔ေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္။

ဗမာစစ္တပ္မွာ လူကို အေလးထားတာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ လူမေသဘဲ လက္နက္ဆံုးရင္ စစ္ခံု႐ံုးေရာက္တာခ်ည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေလတပ္မွာဆိုရင္ ပ်ံေနရင္း ေလယာဥ္ပ်က္လို႔ ေလယာဥ္မႉး ေလထီးနဲ႔ ခုန္ဆင္းရင္ စစ္ခံု႐ံုးနဲ႔ ေတြ႔ပါတယ္။ နာဂစ္မုန္တိုင္းတုန္းက ေရတပ္အရာရွိေတြ၊ စစ္သည္ေတြဟာ အေျခအေနကို ေသခ်ာသိလ်က္နဲ႔ စစ္ခံု႐ံုးကို ေၾကာက္လို႔ စစ္သေဘၤာအစုတ္ကေလးေတြ ေပၚမွာပဲ တြယ္ကပ္ေနၾကရတဲ့အတြက္ ေရတပ္ရဲေဘာ္ ရာနဲ႔ခ်ီၿပီး အသက္ဆံုးခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါဟာ နအဖစစ္တပ္ရဲ႕ မဆုတ္ေရးသေဘာတရားအေပၚ အေျခခံတာျဖစ္ပါတယ္။

ဒီလိုလက္နက္ကေလးတလက္၊ စခန္းေလးတခု၊ ေလွကေလးတစီးကိုေတာင္ ဘယ္လိုအေျခအေနမွာျဖစ္ျဖစ္ စြန္႔လႊတ္ဖို႔ စိတ္မကူးတဲ့ နအဖဟာ တႏွစ္ကို အနည္းဆံုးေဒၚလာ သန္း (၂,၀၀၀) ေလာက္ဝင္ေနတဲ့ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ေတြ၊ ေဒၚလာသန္းခ်ီရတဲ့ ေက်ာက္စိမ္း၊ ေက်ာက္နီ၊ ေၾကးနီ၊ ကြၽန္း၊ ပိေတာက္၊ ငါးပုစြန္၊ ေရႊနဲ႔တကြ တျပည္လံုးက လူထုေတြ လုပ္ငန္းရွင္ေတြဆီက ဆက္ေၾကးေတြကို စြန္႔လႊတ္ ဆုတ္ခြာၿပီး သဟိတ္ဂ္ၿမိဳ႕ သို႔မဟုတ္ ဘရပ္ဆဲၿမိဳ႕က စစ္ရာဇဝတ္မႈအထူးခံု႐ံုး သို႔မဟုတ္ လူသားမ်ဳိးႏြယ္ ဆန္႔က်င္ေရးရာဇဝတ္မႈ အထူးခံု႐ံုးဆီ ခ်ီတက္ဖို႔ ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္ပါဘူး။

အခုဆိုရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား အဓိကရွယ္ယာပါတဲ့ စီးပြားေရးကုမၸဏီေတြ၊ ဦးပိုင္နာမည္ခံထားတဲ့ ျမန္မာ့စီးပြားေရး ဗိုလ္ပုိင္လီမိတက္နဲ႔ တျခားစစ္တပ္ကုမၸဏီက ဗမာျပည္စီးပြားေရး အေဆာက္အအံုႀကီးကို စိတ္ပုိင္းခြဲျခမ္းၿပီး အိတ္ေတြထဲ ထည့္ေနၾကတာ ေတြ႔ရသလို အႏွစ္ (၂၀) လံုးလံုး စီးပြားေရးထဲ နစ္ေနတဲ့ တိုင္းရင္းသားအပစ္ရပ္ေတြရဲ႕ ေခါင္းပိုင္းေတြကို မညႇာမတာ ကိုယ္ခ်င္းမစာ ကန္ထုတ္ၿပီး ပင္လံုအခြင့္အေရး တခုမွမေပးဘဲ ရွိသမွ် လူ-လက္နက္-နယ္ေျမ အားလံုး ေမာင္ပိုင္စီး အခြံခြာဖို႔လုပ္ေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။

ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒ၊ ပါတီမွတ္ပံုတင္ဥပေဒေတြကို ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ လက္ရွိေထာင္က်ေနတဲ့ ပါတီဝင္ေတြကို ဖယ္ထုတ္ဖို႔တင္မက ေထာင္က်ခဲ့ဖူးၿပီး နအဖရဲ႕ ‘သက္ဆုိင္ရာ’ က အမတ္အျဖစ္ ပယ္ဖ်က္ထားသူေတြပါ ေရြးေကာက္ပြဲ မဝင္ႏုိင္ေအာင္ လုပ္ထားတာေတြ႔ရပါတယ္။ ၂၀၀၈ နာဂစ္အေျခခံဥပေဒဆိုတာ တမ်ဳိးသားလံုး၊ တုိင္းရင္းသားျပည္သူ အားလံုးကို ကၽြန္ျပဳမယ့္ဥပေဒလို႔ အမ်ားက သတ္မွတ္ထားေပမယ့္ အခု ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒေတြကေတာ့ နုိင္ငံေရးသမားေတြ နိုင္ငံေရးပါတီေတြကို အထူးသီးသန္႔ေရြးၿပီး ကၽြန္ျပဳဖို႔ ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ ဥပေဒေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ ခြာစစ္မွာ လုပ္ရကိုင္ရမယ့္ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြကို သတ္မွတ္ထားတာလည္း ရွိပါေသးတယ္။ အဲဒီထဲပါတာေတြကေတာ့ ရန္သူနဲ႔ အဆက္ျဖတ္ျခင္း၊ အေျမာက္ပစ္ကူေပးျခင္း၊ လွည့္စားျခင္း၊ ေနာက္ခ်န္တပ္ခြဲထုတ္ျခင္း၊ ေဒသႏၲရ တန္ျပန္တုိက္ခိုက္မႈျပဳျခင္း၊ ဟန္႔စစ္ဆင္ျခင္း၊ ဖံုးကြယ္လွ်ဳိ႕ဝွက္ျခင္း၊ အတားအဆီးမ်ားခ်ျခင္း၊ ေဖာက္ခြဲဖ်က္ဆီးျခင္း (ဆက္သြယ္ေရးလမ္းမ်ား၊ ပစၥည္းကိရိယာမ်ား၊ ေျမလွန္စနစ္) တို႔ျဖစ္ပါတယ္။

ဒုတိယကမာၻစစ္အစပိုင္းက အဂၤလိပ္စစ္တပ္ေတြ ေျမလွန္စနစ္က်င့္သံုးၿပီး ဗမာျပည္ကေန ‘ေအာင္ျမင္စြာ’ ဆုတ္ခြာသြားရာမွာ ဗမာျပည္တခုလံုး ဖြတ္ဖြတ္ေၾကသြားခဲ့တာ အားလံုးအသိျဖစ္ပါတယ္။ အခုလည္း အဂၤလိပ္ထက္ အဆတေထာင္မက ပိုဆိုးတဲ့ နအဖေတြ ဒီလိုဆုတ္ခြာမွာကို ေျပာေနတာဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာျပည္သူေတြ ထိုင္း၊ မေလးရွား၊ ဘဂၤလား၊ တ႐ုတ္ ရရာႏိုင္ငံကို ရတဲ့အေပါက္ကေန အသားကုန္ေျပးဖို႔၊ မေျပးႏုိင္ရင္ေတာ့ ကမာၻမွာရွိသမွ် ဘုရားအားလံုးကို တ,ေနဖို႔ပဲရွိပါေတာ့တယ္။

ခံစစ္အေၾကာင္းတရား ခံစစ္လကၡဏာေတြကေတာ့ (က) ထိုးစစ္ဆင္ဖို႔ ပိုအခြင့္သာတဲ့ အေျခအေနမ်ားေပၚေပါက္ရန္ (စစ္ကူ-အခ်ိန္) ေစာင့္ျခင္း (ခ) တေနရာတြင္ စစ္အင္အားၿခိဳးၿခံျခင္း၊ ရန္သူကို ထိန္းခ်ဳပ္/တားဆီးထားျခင္း၊ အမွည့္ေႁခြထားျခင္းျဖင့္ အျခားတေနရာတြင္ ရန္သူ႔ထက္သာလြန္တဲ့ အင္အားမ်ား စု႐ံုး၍ ျပတ္သားစြာ ထိုးစစ္ဆင္ႏုိင္ရန္၊ (ဂ) အခ်က္အခ်ာေနရာတခုကို ရန္သူမသိမ္းႏိုင္ေအာင္ ကာကြယ္ရန္၊ (ဃ) စစ္နံကို ကာကြယ္ရန္တို႔ျဖစ္ပါတယ္။

တိုက္စစ္အေၾကာင္းတရား တုိက္စစ္လကၡဏာေတြကို ၾကည့္တဲ့အခါ (က) ရန္သူ႔အင္အားမ်ားကုိ ဖ်က္ဆီးရန္၊ (ခ) ရန္သူ႔နယ္မ်ား သိမ္းပိုက္ရန္၊ (ဂ) ရန္သူက မိမိတပ္မႉးသေဘာကို လိုက္နာေစရန္၊ (ဃ) ရန္သူကို ပထမအဆင့္ ထိန္းခ်ဳပ္ထား၊ ဒုတိယအဆင့္ စစ္ကစားထားၿပီး တတိယအဆင့္ ဖိဖိစီးစီး တိုက္ခိုက္ဖ်က္ဆီးရန္၊ (င) ခံစစ္၊ ခြာစစ္၊ ခ်ီစစ္မ်ားျဖင့္ လိုအပ္သလို ကြၽမ္းက်င္ပါးနပ္စြာ ေပါင္းစပ္ၿပီး စစ္ေအာင္ေစရန္လို႔ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ရန္သူနဲ႔ လူထုကို ေခ်ာက္ခ်ားတုန္လႈပ္ေစတာ၊ ရန္သူ႔ပစၥည္းကိရိယာ အေဆာက္အဦ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးေတြကို ဖ်က္ဆီးလုယူတာ၊ ရန္သူ႔လႈပ္ရွားမႈ ကြၽံသြားေစတာ၊ ရန္သူ႔လႈပ္ရွားခြင္ က်ဥ္းသြားေစတာ၊ ရန္သူ႔အင္အား ျပန္႔က်ဲသြားေစတာလည္း တိုက္စစ္ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေတြနဲ႔ အခု ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ နအဖ လုပ္ေနတာေတြကို ခ်ိန္ထိုးၾကည့္ရင္ နအဖ အခုလုပ္ေနတာ ခြာစစ္လား၊ ခံစစ္လား၊ တိုက္စစ္လား သိႏုိင္ပါတယ္။ မဆလ-နဝတ-နအဖ စစ္အုပ္စုဟာ တပ္ဆုတ္ဖို႔ မေျပာနဲ႔၊ ခြာစစ္ဆင္ေနတဲ့ အရိပ္အေယာင္ေတာင္ နည္းနည္းေလးမွ မေတြ႔ရပါဘူး။ ကမာၻေပၚက ဖက္ဆစ္စစ္တပ္တိုင္းမွာ တပ္ဆုတ္တယ္ဆိုတာမရွိဘဲ ေသတာေတာင္ ေခ်းပန္းမရပ္ဘူးဆိုတဲ့ စ႐ိုက္လကၡဏာ တင္းျပည့္က်ပ္ျပည့္ ရွိပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ တခ်ိန္က ဦးႏုရဲ႕ ပီဒီပီ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးသမားအျဖစ္ကေန မဆလ ေမာင္ေနဝင္းထံ လက္နက္ခ်ခဲ့၊ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုရဲ႕ ၾကားျဖတ္အစိုးရဖြဲ႔စည္းေရး ေတာင္းဆိုခ်က္ကို ပထမဆံုးစြန္႔လႊတ္ၿပီး ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ဒီမိုကေရစီပါတီအျဖစ္ အဦးဆံုး မွတ္ပံုတင္ခဲ့၊ ေနာက္တခါ ၂၀၀၈ နာဂစ္အေျခခံဥပေဒ အတည္ျဖစ္သြားတဲ့ေနာက္မွာ ရန္ကုန္နဲ႔ ကေနဒါ စီးပြားေရးေလာကမွာ နာမည္ပ်က္လွတဲ့ မူးယစ္ရာဇာတျဖစ္လဲ ဖိုးတြမ္တီး ေထာင္ေျပး မိုက္ကယ္ခ်ဴးဟြာေက်ာ္ျမင့္ လက္ေဝခံအျဖစ္ ယူဒီပီပါတီလုပ္ခဲ့၊ အခုေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီအျဖစ္ဝင္ဖို႔ ရြပိုးထိုးေနတဲ့ ဆရာႀကီးကသာ ေရာင္စံုအလံေတြ လႊင့္ထားတဲ့ ၈၈ ပ်က္၊ ၇၄ ပ်က္၊ ၆၂ ပ်က္၊ မဆလ ပ်က္၊ အလံနီပ်က္၊ ဗကပပ်က္၊ ျပည္ေျပးပ်က္၊ အန္အယ္လ္ဒီ ပ်က္ စတဲ့ တြင္းတူက်င္းဆို႔ တသိုက္နဲ႔အတူ ဖ႐ိုဖရဲ ပရမ္းပတာနဲ႔ တပ္ဆုတ္ၿပီးရင္း ဆုတ္လိုက္တာ ေနာက္ဆံုး ဝက္တို႔ေပ်ာ္စံရာ တြင္းသာယာထဲအထိ ေရာက္သြားတာေတြ႔ရပါေၾကာင္း …။ ။


ဂါမဏိ
၇/ ဧၿပီ ၂၀၁၀


ရည္ၫႊန္း။ ။ (၁) ဦး-ေရး-ေထာက္ဆိုင္ရာ အရာရွိမ်ားလက္စြဲစာေစာင္
(၂) စစ္ေျမျပင္လက္စြဲက်မ္း
(၃) ျပည္သူ႔စစ္မဟာဗ်ဴဟာက်င့္သံုးမႈလက္စြဲ

ေခတ္ျပိဳင္..ကေန ကူးယူေဖာ္ျပပါတယ္..။

ျမန္ျပည္သားခ်င္း ရိုင္းပင္းကူညီ ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္

အေမရိကားေရာက္ျမန္မာမိသားစုအသိုင္းအဝိုင္းမ်ားမွ ျမန္မာျပည္တြင္း ေစတနာ့ဝန္ထမ္း လူမွဳလုပ္ငန္း စြမ္းေဆာင္သူမ်ားသို႔ ၄င္းတို႔၏လုပ္ရပ္မ်ားအတြက္ ေက်းဇူးတင္ဝမ္းေျမာက္ ဂုဏ္ယူပါေၾကာင္း အခမ္းအနား က်င္းပၿပီး ႏွစ္စဥ္ဂုဏ္ျပဳမည့္ ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္ (Citizen of Burma Award) ဟုအမည္ေပးထားသည့္ အစီအစဥ္တရပ္ကို ဝိုင္းဝန္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနၾကပါတယ္။

"ျမန္မာျပည္သားအခ်င္းခ်င္း ရိုင္းပင္းကူညီ ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္"လို႔ ရိုးရိုးေလးေႄကြးေၾကာ္ထားတဲ့ အဲဒီအစီအစဥ္မွာ ပူးေပါင္းပါဝင္ ေဆာင္ရြက္ေနၾကတဲ့ အေမရိကားၿမ့ိဳစာရင္းမ်ားအရ ျပည္နယ္အသီးသီးမွ ၿမိ့ဳကိုးၿမိ့ဳအထိ ရိွေနၿပီ ျဖစ္ၿပီး၊ က်န္ရိွေနေသးတဲ့ စိတ္ပါဝင္စားတဲ့ ၿမိ့ဳေတြနဲ႔ ဆက္လက္ ဆက္သြယ္ ေဆာင္ရြက္ေနတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။

ပထမအႀကိမ္အေနနဲ႔ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုမွာရိွေနတဲ့ၿမ့ိဳမ်ားနဲ႔ စတင္မွာျဖစ္ေပမဲ့ ေနာင္လာမယ့္ ႏွစ္မ်ားမွာေတာ့ အျပည္ျပည္ ဆို္င္ရာ ျမန္မာမိသားစုမ်ားရဲ့ ဂုဏ္ျပဳေရးအစီအစဥ္အျဖစ္ က်ယ္ျပန္႔လာေစရန္ ရည္ရြယ္ထားတယ္လို႔သိရပါတယ္။ ဒီအစီအစဥ္မွာ ပူးေပါင္းပါဝင္ၾကတဲ့ ၿမိ့ဳမ်ားထဲမွ အိမ္ရွင္အျဖစ္ လက္ခံက်င္းပလိုတဲ့ၿမိ့ဳေတြမွာ ႏွစ္စဥ္ အလွည့္က်ဂုဏ္ျပဳပြဲမ်ား က်င္းပသြားမွာ ျဖစ္ၿပီး ပထမအႀကိမ္ဂုဏ္ျပဳပြဲကို ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ၂၄ရက္ေန႔မွာ ေလာ့စ္အိန္ဂ်ယ္လိစ္ၿမိ့ဳ၌ က်င္းပသြားဖို႔ စီစဥ္ထားပါတယ္။

ျမန္မာျပည္တြင္းလူမွဳေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔အနစ္နာခံကာ အားႀကိဳးမာန္တက္ လုပ္ေဆာင္ေနၾက သူမ်ားထဲက မိမိႏွစ္သက္ရာ လူပုဂၢိဳလ္ အဖြဲ႔အစည္းတို႔ကို ျပည္တြင္းျပည္ပမွ စိတ္ပါဝင္စားသူမည္သူမဆို အမည္စာရင္းမ်ားတင္သြင္းႏိုင္ၾကၿပီး၊ အဲဒီ တင္သြင္းတဲ့ အမည္စာရင္းမ်ားကို ၿမ့ိဳအသီးသီးမွ ေရြးခ်ယ္ေရး အဖြဲ႔ဝင္မ်ားက ငါးဦးစီ ျပန္လည္စိစစ္ဆႏၵျပဳၾကမွာျဖစ္ပါတယ္။

ၿမိ့ဳအသီးသီးရဲ့ဆႏၵျပဳခ်က္မ်ားမွ မဲအမ်ားဆံုးရရိွသူငါးဦး(သို႔မဟုတ္)ငါးဖြဲ႔ကို အင္တာနက္ဆႏၵမဲမ်ားမွတဆင့္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာျမန္မာမိသားစုအသိုင္းအဝိုင္းမ်ားရဲ့ ဆႏၵကို ေတာင္းခံသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး ဆန္ကာတင္ ငါးဦးကိုေရြးခ်ယ္ရာမွာေတာ့ “လူမွဳေရးလုပ္ငန္းမ်ားကိုလုပ္ေဆာင္ရာတြင္ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔လႊတ္ အနစ္နာခံမွဳ၊ က်ယ္ျပန္႔ထိေရာက္ ေအာင္ျမင္ေအာင္ေဆာင္ရြက္ၿပီးစီးႏိုင္မွဳ၊ ႏိုင္ငံသားမ်ားႏွင့္ လူ႔ေဘာင္ ေလာကအတြက္ စံျပျဖစ္မွဳမ်ားအေပၚတြင္အေျခခံလွ်က္ လ်ာထားေရြးခ်ယ္သြားမယ္” လို႔ သိရပါတယ္။

အဲဒီလို ဆႏၵမဲမ်ားေတာင္းခံျခင္းဟာ ျပည္သူအမ်ားဝိုင္းဝန္းပါဝင္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မယ့္ အဓိကအစိတ္အပိုင္းျဖစ္ၿပီး ျပည္တြင္းမွ လူမွဳေရးသူရဲေကာင္းမ်ားရဲ့ စိတ္ေစတနာသန္႔သန္႔နဲ႔လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့၊ ျမင့္ျမတ္တဲ့ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ ေတြအေပၚမွာ အကဲျဖတ္၊ ခြဲျခား၊ အဆင့္ သတ္မွတ္တာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပ ျပည္သူအမ်ားစုရဲ့ ဆႏၵကို ေယဘုယ် ထင္ဟပ္ေစတဲ့ အင္တာနက္မွ ဆႏၵျပဳျခင္းပံုစံျဖင့္ ႏွစ္စဥ္ေရြးခ်ယ္ဂုဏ္ျပဳသြားမယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းမွႏိုင္ငံသားမ်ားရဲ့အက်ိဳးအတြက္ လူမွဳေရးလုပ္ငန္းမ်ားေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံသားမ်ားကို အေဝးေရာက္ျပည္သူမ်ားက ေက်းဇူးတင္ဂုဏ္ျပဳတဲ့ဒီအစီအစဥ္အတြက္ အမည္စာရင္း တင္သြင္းျခင္းကို www.citizenofburma.org မွာစတင္ လက္ခံ ေနၿပီျဖစ္ၿပီး ေနာက္ဆံုးဆန္ကာတင္္ ငါးဦးအား ဆႏၵမဲေပးေရြးခ်ယ္ျခင္းကိုေတာ့ ယခုႏွစ္အတြက္ ဧၿပီလ ၁၂ရက္ေန႔မွ ၂၁ရက္ ေန႔အထိ လုပ္ေဆာင္သြားၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆက္သြယ္ရန္လိပ္စာကေတာ့- contacts@citizenofburma.org ျဖစ္ပါတယ္။ ၿမိ့ဳအလိုက္ လက္ရိွေဆာင္ရြက္ေနသူမ်ားကို Our Community စာမ်က္ႏွာမွာတင္ျပထားပါတယ္။

အားလံုးရဲ့ကိုယ္စား

ဦးကိုေလး(အယ္လ္ေအ) 626-383-6901 ကိုေဝလ(နယူးေယာက္) 718-505-0080 ကိုထိန္လင္း(ဆန္ဖရန္စစၥကို) 415-531-3761 ကိုေက်ာ္ဝဏၰ (အယ္လ္ေအ) 626-478-7717 ကိုေမာင္ရစ္ (ဆန္ဖရန္စစၥကို) 415-595-1485

အသိေပးပါရေစ...

(email ထဲက ရတာကို ထပ္ဆင့္ ျဖန္႔ေ၀တာပါ)

ႏွစ္ခါသံုးခါ အလိမ္ခံရမွေတာ့ ကို္ယ့္အျပစ္ေပါ့

ပီရူးႏုိင္ငံ သမၼတေဟာင္း ဂ်ပန္ႏြယ္ဖြား ဖူဂ်ီမိုရီကို ပီရူးႏုိင္ငံ တရားရံုးက သူသမၼတအေနနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္တံုးက တုိင္း ျပည္အတြင္း လူ႔အခြင့္အေရးကစလို႔ ခ်ဳိးေဖာက္ခဲ့တဲ့ ျပစ္မႈေပါင္း မ်ားစြာအတြက္ ေထာင္ဒဏ္ ၂၅ႏွစ္က်ခံဖို႔ တေလာေလးက ဆံုးျဖတ္စီရင္ခ်က္ ခ်ခဲ့သည္။

ပီရူးႏုိင္ငံမွာ ဖူဂ်ီမိုရီ သမၼတလုပ္ခဲ့တံုးက တုိင္းျပည္အတြက္ တိုးတက္ရာ တိုးတက္ေၾကာင္း မယ္မယ္ရရ မလုပ္ ခဲ့ဘူးဟု ဆိုၾကသည္။ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ားကလည္း အပံုအပင္။ ကိုယ္က်ဳိးအတြက္ အိတ္ထဲ ထည့္ခဲ့သည့္ ပုိက္ဆံမ်ား ကလည္း မနည္းဟု ဆိုၾကသည္။ အာဏာရွင္လို အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြဟာ တဦးနဲ႔တဦး သိပ္မကြာလွပါ။ ကိုယ့္အာဏာ အတြက္ကလြဲ၍ ဘာကိုမွ် ဂရုစုိက္သူ ေတြလည္း မဟုတ္ပါ။

ဖူဂ်ီမိုရီႏွင့္ ပတ္သက္၍ က်ေနာ့္တြင္ မွတ္မွတ္ရရ သတင္းတခု ၾကားခဲ့ဖတ္ခဲ့ ဖူးသည္။ ႏွစ္အတိအက်ေတာ့ မမွတ္မိေတာ့။ လြန္ခဲ့သည့္ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ ဆယ့္ငါးႏွစ္ခန္႔က ျဖစ္မည္ဟု ထင္သည္။ ထိုသတင္း အခ်က္ အလက္ကေတာ့ ပီရူးႏုိင္ငံတြင္ တစတစ ျပန့္ပြား လာေနေသာ အိပ္ခ်္အုိင္ဗီြ ေအအုိင္ဒီအက္စ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ ပီရူးေက်းလက္ ေဒသမ်ားတြင္ ဆင္းရဲသားမ်ား ထိုေရာဂါအတြက္ ေဆးဝါးမကုသႏုိင္ၾကေသာေၾကာင့္ အမ်ားအျပား ေသဆံုးေနခဲ့ၾကသည္။ ေဒသခံအန္ဂ်ီအို အဖြဲ႔အစည္းမ်ားက ဖူဂ်ီမိုရီ အစိုးရကို အိတ္ခ်္အုိင္ဗြီ ေအအုိင္ဒီအက္စ္ ခံစားေနရေသာ ႏုိင္ငံအတြင္းမွ ဆင္းရဲသားမ်ားအတြက္ အကူအညီေပးရန္ ဘက္ေပါင္းစံုမွ ဖိအားေပး တုိက္တြန္းခဲ့ၾကသည္။

ထိုအခ်ိန္ကာလမ်ဳိးတြင္ သမၼတလုပ္သူ ဖူဂ်ီမိုရီက ဘာထလုပ္သည္ ထင္သနည္း။ ႏုိင္ငံေတာ္ ကာကြယ္ေရး အတြက္ဟု ဆိုကာ ႏုိင္ငံျခားမွ တုိက္ေလယာဥ္အသစ္ ဆယ္စင္း ဝယ္ယူလုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုတုိက္ ေလယဥ္မ်ား ဝယ္ဖို႔အတြက္ ေဒၚလာသန္းေပါင္း ရာႏွင့္ခ်ီ၍ သံုးစြဲခဲ့သည္။ အိတ္ခ်္အုိင္ဗီြ သယ္ေဆာင္ေနသူ၊ ေအအုိင္ဒီအက္စ္ ခံစားေနရသူ ဆင္းရဲသားမ်ားအတြက္ ဖူဂ်ီမိုရီ ေပးလုိက္ေသာ အေျဖပင္ျဖစ္ေတာ့သည္။ ထိုေငြမ်ားသည္ ကမၻာ႔ဘဏ္ႏွင့္ အေမရိကန္ အပါအဝင္ အေနာက္ႏုိင္ငံအခ်ဳိ႔မွ ပီရူးႏုိင္ငံ၏ ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္ေရး အတြက္ ကူညီထားေသာ ေငြမ်ားျဖစ္သည္။ တုိက္ေလယာဥ္ဝယ္ဖို႔ ကူညီေသာ ေငြမ်ားမဟုတ္ပါ။ လက္ထဲေငြ ေရာက္လာေသာအခါ အာဏာရွင္တို႔သည္ သူတို႔လုပ္ခ်င္တာကိုသာ လုပ္ေလ့ရိွသည္။

အျဖစ္ကေတာ့ ဆင္ဆင္တူသည္။ ျမန္မာျပည္တြင္ ဒီႏွစ္ ၂ဝ၁ဝ အတြင္း ေရြးေကာက္ပြဲအသစ္ ျပဳလုပ္ေပးမည္ဟု စစ္အစိုးရက ထပ္မံ အတည္ျပဳ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ စည္းကမ္းျပည့္ဝေသာ ဒီမိုကေရစီ ဘာညာေတြကလည္း ပါလုိက္ ေသးသည္။ တခ်ိန္တည္းမွာလည္း ျမန္မာႏုိင္ငံက ရုရွားအစိုးရထံမွ တုိက္ေလယာဥ္မ်ား ဝယ္ယူရန္ သေဘာတူ စာခ်ဳပ္လုိက္သည္ဟု မၾကာမီရက္ပုိင္းအတြင္းက ၾကားရသည္။ ျမန္မာျပည္တြင္ တုိက္ေလယာဥ္က ျပည္သူ ျပည္သား မ်ားထက္ အေရးႀကီးေနပံုရသည္။ ျမန္မာ ျပည္တြင္လည္း ပီရူးႏုိင္ငံမွာ ႀကံဳခဲ့သလို အိတ္ခ်္ အုိင္ဗီြ ေအအုိင္ဒီအက္စ္ ေရာဂါႏွင့္ တုိင္းသူျပည္သားမ်ား ရင္ဆုိင္ေနရသည္မွာ ဆယ္စုႏွစ္ တခုမကေတာ့။ ေနာက္တခ်က္ကလည္း လတ္တေလာ အျဖစ္အပ်က္ကို ျပန္ၾကည့္ပါက ၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္အတြင္း နာဂစ္ မုန္တုိင္း ဒဏ္ေၾကာင့္ လူတသိန္းေက်ာ္ ေသဆံုးခဲ့ကာ ရိွသမွ်ပုိင္ဆုိင္သမွ် ပစၥည္းမ်ား ဆံုရံႈးခဲ့ရေသာ လယ္သမားမ်ား ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚတြင္ သန္းႏွင့္ခ်ီ၍ ရိွေနသည္။ သူတို႔အတြက္ စစ္အစိုးရက ေလာက္ေလာက္ လားလား ကူညီခဲ့ ပါသလား။ ေမးရမည့္ ေမးခြန္းျဖစ္သည္။ သို႔မဟုတ္ပါကလည္း ႏုိင္ငံရပ္ျခား အစိုးရမ်ားႏွင့္ အဖြဲ႔ အစည္း မ်ားက ကူညီပါမည္ဟု ေျပာလာသည္ကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ကူညီခြင့္ ေပးခဲ့ပါသလား။ စစ္အစိုးရ၏ လက္ကတံုး ေတာင္ေဝွး သဖြယ္ ျဖစ္ေနေသာ လူမႈအေျချပဳ အဖြဲ႔အစည္းအတုမ်ား ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚတြင္ လမ္းသလား ေနၾကသည္ကိုေတာ့ ျမင္ေနရ ၾကားေနရသည္။

မ်ားမၾကာမီကလည္း ရန္ကုန္တြင္ အေသးစား ၿပိဳင္ကားကြင္းဖြင့္ပြဲ လုပ္သည္တဲ့။ ၿပိဳင္ကားေမာင္းေနရေအာင္ ျမန္မာျပည္ ၏ ဓနက အဲသေလာက္ ပိုလွ်ံေနလို႔လားဟု ေမးစရာျဖစ္လာသည္။ ေဂါက္သီးကြင္းသစ္မ်ား ဖြင့္လွစ္၍ ေဂါက္သီး ရုိက္ေနသည္ပင္ လြန္လွၿပီ ျဖစ္သည္။ အခုေတာ့ ၿပိဳင္ကားေမာင္း ကားကြင္းတဲ့။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး၏ေျမး ၿပိဳင္ကားေရာဂါ အရူးထရာမွ ျဖစ္လာခဲ့သည့္ စနက္ဟု ဆိုႏုိင္သည္။ ျမန္မာျပည္က စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားသည္ အာဏာမက္ျခင္းႏွင့္ မုိက္မဲျခင္းတို႔တြင္ သူမတူေအာင္ ထူးခြ်န္သူမ်ား ျဖစ္သည္။ ေနရာတကာတြင္လည္း ဝင္ပါသည္။ ၾကည့္ပါလား ျမန္မာ့တူရိယာမ်ားႏွင့္ အေနာက္တုိင္းတူရိယာမ်ား တြဲဖက္တီးမႈတ္ျခင္း မျပဳရဆိုၿပီး အမိန္႔ ထုတ္လုိက္ေသးသည္။ အႏုပညာကိစၥကို အႏုပညာသည္မ်ားသာ လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ ဖန္တီးသီကံုးဖို႔လိုသည္။ အႏုပညာႏွင့္ သင္းတို႔ ဘာဆုိင္သနည္း။

ေငြအကုန္႔တကာ အကုန္ဆံုး ကိစၥႀကီးျပန္ၾကည့္မည္ ဆိုပါက ေနျပည္ေတာ္သစ္ႀကီး တည္ေဆာက္ခဲ့ျခင္းႏွင့္ ကာကြယ္ေရးအတြက္ ေျမေအာက္လိႈဏ္ေခါင္းမ်ား တူးေဖာ္ ေဆာက္လုပ္ေနျခင္းတို႔ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္သားမ်ား အတြက္ ၿမိဳ႔ေတာ္ေနာက္ထပ္ အသစ္တခု မလိုပါ။ အေမွာင္ထဲတြင္ ဆင္းေနစရာ မလိုသည့္အတြက္ လိႈင္ေခါင္းမ်ား ဥမင္မ်ားလည္း မလိုပါ။ ႏုိင္ငံသားတို႔ အတြက္အလြန္ လိုအပ္ေနသည္ မ်ားကေတာ့ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရးႏွင့္ လယ္ယာစုိက္ပ်ဳိးေရးတို႔အတြက္ အကူအညီမ်ားသာ ျဖစ္သည္။ ထိုက႑မ်ားအတြက္ ေငြကိုမသံုးဘဲ တလြဲတြင္ ဆံပင္ေကာင္း ေနၾကသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား ေရာဂါအထဆံုး ကိစၥကေတာ့ ညဴကလီးယား ဓာတ္ေပါင္းဖို တည္ေဆာက္ေရး ျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္တြင္ ညဴကလီးယား စြမ္းအင္သံုးဖို႔ အေရးတႀကီး လိုေနသလားဟု ေစာေၾကာစရာ ရိွလာသည္။ ျမန္မာျပည္က ထြက္ရိွေနေသာ သဘာဝ ဓာတ္ေငြ႔သည္ တကယ္တန္းဆိုပါက ျပည္တြင္း၌ စြမ္းအင္အျဖစ္ ျပည္သူမ်ား သံုးစြဲရန္ လက္ဦးဆံုး အေရးႀကီး သည္။ ပိုလွ်ံသည္ကို ႏုိင္ငံျခား ထုတ္ေရာင္းတာ မေျပာလို။ ေနာက္ထပ္လည္း ကမ္းလြန္ ပင္လယ္ျပင္မွ သဘာဝ ဓာတ္ေငြ႔ မ်ား ထပ္မံထြက္ရိွဦးမည္။ စြမ္းအင္အတြက္ ျမန္မာျပည္သားတို႔ ပူစရာ မလိုပါ။ သို႔ေသာ္ မိမိတုိင္းျပည္မွ သဘာဝ အရင္း အျမစ္ကို ႏုိင္ငံသားတို႔ သံုးစြဲခြင့္ မရသည္မွာ အေတာ္ ရင္နာဖို႔ေကာင္းသည္။

ညဴကလီးယား ေရာဂါအရူးထေသာေၾကာင့္ စစ္ဗိုလ္အမ်ားအျပားကို ရုရွားသို႔ ပညာသင္လႊတ္သည္။ ေငြအေျမာက္အမ်ား သံုးစြဲရသည္။ ညဴကလီးယား ဓာတ္ေပါင္းဖိုအတြက္ စတင္ျပင္ဆင္ေနသည္ ဟုလည္း ၾကားရသည္။ ထိုစရိတ္မ်ားက တျပားႏွစ္ျပားႏွင့္ လုပ္လို႔ရသည့္ အမ်ဳိးမဟုတ္။ ေဒၚလာသန္းေပါင္းရာႏွင့္ ေထာင္ႏွင့္ခ်ီ၍ သံုးစြဲရမည့္ ကိစၥမ်ဳိးျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ တခ်ိန္တည္းမွာလည္း ျပည္သူမ်ားကေတာ့ ပါးစပ္ေဟာင္းေလာင္းႏွင့္ ငတ္၍ေနၾကသည္။ တုိင္းျပည္တျပည္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေအာင္ လုပ္ျခင္းကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား ဘယ္လိုနားလည္ ေနသလဲမသိ။

ေျမာက္ကိုရီးယားကို ၾကည့္၍ ျမင္ႏုိင္သည္။ ေျမာက္ကိုရီးယားသည္ အႏုျမဴထိပ္ဖူးတပ္ ဒံုးပ်ံမ်ား ပစ္လႊတ္ ႏုိင္ သည့္ အဆင့္တြင္ ေရာက္ေနၿပီျဖစ္သည္။ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ လြတ္လပ္မႈဆိုသည္မွာ ေရျပင္တြင္ အရုပ္ေရး သည့္ႏွယ္။ ထားေတာ့။ သို႔ေသာ္ ထိုအစိုးရသည္ သူ႔ႏုိင္ငံသားမ်ား၏ က်န္းမာေရးႏွင့္ စားဝတ္ေနေရးကို ေျပလည္ေအာင္ မေျဖရွင္းႏုိင္ေသး။ ကေလးငယ္အမ်ားစု ပါဝင္ေသာ အငတ္ေဘးႏွင့္ ေသဆုံးခဲ့သူ ေျမာက္ကိုရီးယားႏုိင္ငံသားမ်ား သန္းႏွင့္ခ်ီ၍ ရိွခဲ့သည္ကို က်ေနာ္တို႔ မေမ့သင့္။ ရုိးရိုးႏွင့္ လြယ္လြယ္ေျပာရပါက အႏုျမဴထိပ္ဖူးတပ္ ဒံုးက်ည္သည္ ကိုက္စား၍မရပါ။ အႏုျမဴ ထိပ္ဖူးတပ္ ဒံုးက်ည္အလံုးတေထာင္ ပုိင္ၿပီး တုိင္းသူျပည္သားမ်ားက ငတ္ေနသည္ မြဲေနသည္ ပညာမတတ္၊ ႏုိင္ငံတကာ အလယ္တြင္လည္း မဝင္ဆန္႔ဟု ဆိုပါက ေရရွည္တြင္ ေကာင္းက်ဳိးထက္ ဆိုးက်ဳိးကိုသာ သယ္ေဆာင္လာမည္ ျဖစ္သည္။

တဖက္တြင္လည္း စစ္အစိုးရကို ဖားေနသူမ်ားက ေျပာေနတာေတြ ၾကားေနရသည္။ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးလို႔ အခ်ိန္အခါ တခုကို ေရာက္သည္ႏွင့္ တုိင္းျပည္ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား လက္ထဲမွေန၍ တစတစႏွင့္ ျပဳျပင္ယူသြား မည္ဟု ဆိုေနၾကသည္။ ေျပာသည့္အတုိင္း ျဖစ္ပါက ပန္းကံုးစြပ္ကာ ခ်ီးက်ဴးပါမည္။ သိုိ႔ေသာ္ စစ္တပ္အသာစီး ယူထားေသာ အစိုးရတခုေအာက္တြင္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း တခုသည္ ဘယ္ေလာက္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ႏုိင္သနည္း။ ဤေမးခြန္းကိုေတာ့ ထိုသူမ်ား ေျဖဖို႔လိုသည္။ ေနာက္ေနာင္မွ က်ေနာ္တို႔လည္း အတြက္မွားသြားတယ္ဗ်ာ ဒီဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကို က်ေနာ္တို႔ နားခ်လို႔ရလိမ့္မယ္လို႔ ထင္ခဲ့တာ၊ ဒီေလာက္ေခါင္းမာ လိမ့္မယ္လို႔ အစက မထင္ ခဲ့ဘူးဟု ေတာင္းပန္ေသာ္လည္း တကယ္တန္း နစ္နာရမည့္ သူမ်ားကေတာ့ အမ်ားစုေသာ ႏုိင္ငံသားမ်ားသာ ျဖစ္သည္ကို မေမ့သင့္။ တံတားေအာက္က စီးသြားေသာ ေရမ်ားသည့္ တံတားေအာက္ကို ျပန္လာေလ့ မရိွတာကို သတိခ်ပ္သင့္သည္။

ျပန္ေကာက္ရမည္ ဆိုပါက ဖူဂ်ီမိုရီသည္ ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ တက္လာခဲ့ေသာ ပီရူးႏုိင္ငံ၏ သမၼတ ျဖစ္သည္။ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ျဖစ္ခဲ့ဘူးသူ မဟုတ္။ သို႔ေသာ္ သူသည္လည္း အာဏာရွင္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးသည္။ လုပ္ခ်င္တာေတြ လုပ္ခဲ့သည္။ တုိင္းသူျပည္သား မ်က္ႏွာကို မေထာက္ထားခဲ့။ ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ တက္လာတုိင္း ဒီမိုကေရစီႏွင့္ လြတ္လပ္ျခင္းကို ျမတ္ႏုိးေသာ ေခါင္းေဆာင္ဟု ေကာက္ခ်က္ခ်၍မရ။ ေရြးေကာက္ပြဲဘန္းျပ၍ တက္လာသူ သည္ တုိင္းသူျပည္သားတို႔ အက်ိဳးကို ေဆာင္လိမ့္မည္ဟု ရူးရူးမုိက္မုိက္ မတြက္ခ်က္သင့္။

ျမန္မာ၏ ႏုိင္ငံေရးအဆင္က ပီရူးထက္ ပိုဆိုးဖို႔ ရိွသည္။ ေရြးေကာက္ပြဲ ရိွမည္ဟု ဆိုေသာ္လည္း စစ္ဗိုလ္မ်ားက ေအာ္တိုမက္တစ္ ၂၅% ပါလီမန္မွာ ေနရာယူမည္။ အေျခခံဥပေဒသစ္ကလည္း စစ္ဗိုလ္မ်ားအတြက္သာ ေဖးမေပး ထားသည့္ ဥပေဒျဖစ္သည္။ ႏုိင္ငံေတာ္ဟာ ေခ်ာက္ထဲၾကေတာ့မဲ့ အေျခအေနမွာ ေရာက္ေနတယ္လို႔ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္က ရႈ႔ျမင္ရင္ လက္ရိွအစိုးရ လက္ထဲကေန ႏုိင္ငံေတာ္ အာဏာကို သိမ္းလို႔ရတယ္လို႔ ဆိုထားမွေတာ့ သူတို႔ဖို႔ ခ်ည္းပဲေပါ့။

နိဂံုးခ်ဳပ္ရပါက ၂ဝ၁ဝ တြင္ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပျဖစ္၍ အစိုးရသစ္ ပါလီမန္သစ္မ်ားက ရိွလာသည့္တုိင္ အခြင့္ အေရး မွန္သမွ်ကုိ စစ္တပ္ႏွင့္ သူတို႔ေနာက္ၿမီွးဆြဲမ်ားက ဖားလာသိမ္း ငါးလာသိမ္း အကုန္သူတို႔ အိတ္ထဲ ထည့္ေနသမွ် တုိင္းျပည္ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္ေအာင္ လုပ္ႏုိင္မည္ မဟုတ္ (သို႔မဟုတ္) လုပ္လိမ့္မည္ မဟုတ္ဟု တင္ျပလိုရင္းသာ ျဖစ္သည္။

သက္ဆုိင္သူအားလံုးကို ခဏခဏ အလိမ္မခံၾကရပါေစနဲ႔လို႔ သတိေပးလုိက္ ရေပေတာ့သည္။

ေဇာ္မင္း (လူ႔ေဘာင္သစ္)
၇ ရက္ ဇန္နဝါရီလ ၂ဝ၁ဝ ခုႏွစ္
ရြက္မြန္စာမ်က္ႏွာ http://fine-leaves.blogspot.com/2010/01/blog-post_08.html မွ...

စာေပပြဲ

ကယ္တင္ရွင္တို႔ဆြဲနွစ္တ့ဲ့ ေရတိမ္

ကယ္တင္ျခင္း ေပါေခ်ာင္ေကာင္းေတြ
ေစ်းၾကီးနာၾကီးနဲ႔ ငါတို ့ဆီအေရာက္လာခဲ့တာ
ဂုဏ္သိကၡာနဲ႔ လြတ္ေျမာက္ေရးက လြဲလို႔
တပတ္ႏြမ္းတန္ဆာေတြ ဆင္ခြင့္ေတာ့
ေပါေပါသီသီ ရခဲ့သေပါ့....။

ဒီမယ္ ဘုရားသခင္န ဲ့မအပ္စပ္တဲ့
ေသနတ္ေတြမကိုင္ၾကပါနဲ႔

ကရုဏာေတာ္ တနင့္တပိုးနဲ႔
ျမင့္ျမတ္သူၾကီးမ်ားက လူယဥ္ေက်းအဆီတက္ေနတဲ႔
မ်က္နွာေတြ တျဖဲျဖဲေပါ့....
ေခ်ာ့ေမာ့လိုက္ သတိေပးလိုက္
ေထာက္ပံ့ေၾကးျဖတ္လိုက္ေပါ့....

ဒီမွာေတာ့
ေတာင္ယာ ပ်က္
ရြာမီးေလာင္ ........
ေနစရာေတာင္ မရွိေတာ့ခ်ိန္မွ
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကာကြယ္ခြင့္ကို
ကရုဏာ တိုေရရွားေရနဲ႔ လဲ ယူ ၾကရဦးမွာလား.....

ကရုဏာသမားေတြဟာ
တိုယိုတာဖိုး၀ွီးနဲ႔လာတယ္
တန္ဘိုးၾကီး ယမကာေတြ လုပ္ငန္းသေဘာအရ မွီ၀ဲတယ္...

နယ္စပ္တေၾကာက ဘ၀အေမာေတြနဲ႔
ေတာင္တန္းေတြကို
ငါလိုကယ္တင္ရွင္ေတြမွမရွိရင္ ခက္ရခ်ည္ရဲ့လို႔
မဲ့မဲ့ရြဲ႔ရြဲ႔ ပိုပိုသာသာ လိုရာဆြဲ မွတ္ခ်က္ခ်တယ္...။

ဒီမွာ ကရင္ေတြဟာ
ညာအူးထီးန ဲ့ ဘီလူးစီးလာတဲ႔
စစ္အာဏာရွင္ကို ထီမထင္ ေတာ္လွန္ခဲ့ၾကတာ

ဒီမွာ ရွမး္ေတြဟာ
ပဲပုတ္ေရၾကဲ နဲ႔
စစ္သရဲေတြကို ဆြဲလွဲခဲ့ၾကတာ

နင္တုိ ့ကရုဏာ တထြာတမိုက္နဲ႔
လာလိုက္ေတာ့မွပဲ ......................။

ကိုေထြးညိဳ (တမာတန္း)


(အေရွ႕မိုးေကာင္းကင္.. မွ)

(ဒီေဆာင္းပါးကိုလည္း တြဲဖတ္ေစခ်င္ပါတယ္)

ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္

အီေမလ္ထဲကေန ဒီစာေလး ေရာက္လာတာ ၾကာပါျပီ။
ဒီတေလာေတာ့ ဒီစာေလးကို ခဏခဏ ျပန္သတိရေနလို႔ ေ၀မွ်ခ်င္တာနဲ႔ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဖတ္ျပီးတဲ့သူ မ်ားမယ္ထင္ပါတယ္။

ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္

ၾကြက္ဟာ အက္ကြဲေနတဲ့ အုတ္နံရံ ၾကားကေန လယ္သမား လင္မယား၊ အထုပ္တစ္ထုပ္ ေျဖေနတာကို စိတ္၀င္တစား ၾကည့္ေနေလရဲ႕။ အထဲမွာ ဘာမုန္႔မ်ား ပါေလမလဲလို႔ စိတ္ထဲက ေမွ်ာ္တလင့္လင့္နဲ႔ ၾကည့္ေနတယ္။ ဒါေပမဲ့့ သူ စိတ္ပ်က္စြာ ျမင္ေတြ႕လုိက္ရတာက ႂကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ တစ္ခု။ လယ္သမားႀကီးဟာ အိမ္ထဲက တစ္ေနရာမွာ သြားခ်ထားလိုက္တယ္။ အဲဒါကို ျမင္လိုက္တဲ့ ႂကြက္ဟာ အားရပါးရ ေအာ္ၿပီး လယ္ကြင္းထဲ ေျပးထြက္သြားတယ္။ အားလံုးကို သိေစခ်င္လို႔ အသိေပးတဲ့ သေဘာေပါ႔။

အိမ္ထဲမွာ ႂကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ တစ္ခု ရွွိတယ္ဗ်ဳိ႕၊
အိမ္ထဲမွာ ႂကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ တစ္ခု ရွွိတယ္ဗ်ဳိ႕။

ေျမႀကီးကို ေျခေထာက္နဲ႔ ယက္ၿပီး အစာရွာေနတဲ့ ၾကက္ဖႀကီးက ေခါင္းေမာ္ၾကည့္ၿပီး
စိတ္ပ်က္တဲ့ ေလသံနဲ႔ ေျပာလုိက္တယ္။ ေအာ္ ... ကိုႂကြက္ရယ္၊ မင္းအတြက္ေတာ့ ေသတြင္းပဲလို႔
ငါ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ငါ႔အတြက္ေတာ့ အလကားပါ။ ဘာမွ မဟုတ္တဲ့ကိစၥနဲ႔
ငါ႔ ေခါင္းလာမ႐ႈပ္နဲ႔ကြာ။

ႂကြက္က ၀က္ဘက္ကို လွည့္ၿပီး အိမ္ထဲမွာ ႂကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ တစ္ခု
ရွိတယ္ဗ်လို႔ ေျပာလုိက္တယ္။ ၀က္က က႐ုဏာသက္တဲ့ မ်က္ႏွာေပးနဲ႔ ၾကည့္ၿပီး
ေျပာလိုက္တာက အေတာ္ေလးကို စိတ္မေကာင္းပါဘူးဗ်ာ။ ကယ္ေတာ့ က်ေနာ္အေနနဲ႔
ခင္ဗ်ားကို ဆုေတာင္းေပ႐ံုက လြဲလို႔ ဘာမွ မလုပ္ေပးႏုိင္ပါဘူး။
ေသခ်ာတာတစ္ခုက ခင္ဗ်ားအတြက္ က်ေနာ္ အျမဲ ဆုေတာင္းေပးေနပါတယ္။

ႂကြက္က ႏြားဘက္ လွည့္ၿပီး အိမ္ထဲမွာ ႂကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ ရွိတဲ့ အေၾကာင္း
ထပ္ေျပာလုိက္တယ္။ ႏြားက ၀ိုး ... ၀မ္းနည္းပါတယ္ဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့့ က်ေနာ့္ႏွာေခါင္းကုိေတာ့
ညႇပ္စရာ အေၾကာင္း မရွိဘူးေလ .. လို႔ ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။

ဒီလုိနဲ႔ ႂကြက္ဟာ စိတ္ပ်က္အားငယ္စြာနဲ႔ ေခါင္းငိုက္စိုက္ခ်ၿပီး အိမ္ထဲကို
ျပန္၀င္လာခဲ့တယ္။ ေအာ္ ... လယ္သမားႀကီးရဲ႕ ႂကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ကို ငါတစ္ေကာင္တည္း ရင္ဆိုင္ရေတာ့မွာ ပါလား။

တစ္ညေတာ့ "ေျဗာင္း" ဆိုတဲ့ အသံက အိမ္ထဲမွာ အေတာ္ေလး ညံသြားတယ္။
အေကာင္တစ္ေကာင္ေကာင္ကို ညႇပ္မိလို႔ ႂကြက္ေထာင္ေခ်ာက္က ျမည္တဲ့ အသံလိုပဲ။

လယ္သမားရဲ႕ မိန္းမက ဘာအေကာင္မ်ား မိသလဲလို႔ သိခ်င္ေဇာနဲ႔
ႂကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ ရွိတဲ့ဆီ အတင္းကို ေျပးသြားတယ္။ အေမွာင္ထဲမွာ ဆိုေတာ့
အၿမီး ညပ္လို႔ ေဒါသ တေခ်ာင္းေခ်ာင္း ထြက္ေနတဲ့ ေႁမြကို မျမင္လိုက္မိဘူး။

အဲဒီေတာ့ အမ်ဳိးသမီးရဲ႕ ေျခေထာက္ကို ေႁမြေပါက္ခံလုိက္ရေတာ့တယ္။
ေဆးကုသဖို႔အတြက္ လယ္သမားႀကီးဟာ သူ႔မိန္းမကို ေဆး႐ံု အျမန္ပို႔လိုက္ရတယ္။
အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေႁမြဆိပ္ေၾကာင့္ အမ်ဳိးသမီးႀကီး အဖ်ားေတြ တက္ေနတယ္။

အဖ်ားတက္ေနတဲ့ လူနာကို အားရွိသြားေအာင္ လတ္ဆတ္တဲ့ ၾကက္စြတ္ျပဳပ္
လုပ္တိုက္ရတယ္ ဆိုတာ လူတိုင္း သိႏွင့္ၿပီးသားပါ။ ဒါနဲ႔ လယ္သမားႀကီးဟာ
ၾကက္စြတ္ျပဳပ္ လုပ္ဖို႔ လယ္ကြင္းထဲကို ဓါးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ ဆင္းသြားေလရဲ႕။

ဒါေပမယ့္ အမ်ဳိးသမီးႀကီးရဲ႕ ကိုယ္ပူရွိန္ဟာ မက်ဘဲ တက္ျမဲ တက္ေနေလရဲ႕။
အိမ္နီးနားခ်င္းေတြ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြက လူနာလာေမးရင္း ေနေကာင္းေစဖို႔
နည္းလမ္းေကာင္းေတြ လာၿပီး ေဆြးေႏြးေပးၾကတယ္။ တေနကုန္ပဲ ဆိုပါေတာ့။
သူတို႔ေတြကို ေကၽြးဖို႔ ေမြးဖို႔ ၀က္သားကို ေဖာ္ရေတာ့တယ္။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ အမ်ဳိးသမီးႀကီး ဘယ္လိုမွ မသက္သာႏုိင္ဘဲ ကြယ္လြန္သြားရွာတယ္။
နာေရးမွာ လူအေတာ္မ်ားမ်ား အသုဘ႐ွဳ လာၾကတယ္။
လာသမွ်လူေတြကို ဧည့္ခံဖို႔ လယ္သမားႀကီး ခမ်ာ ေလာက္ငွေအာင္ အမဲသားဟင္းကို
စီစဥ္ရေတာ့တယ္။

ကိုႂကြက္ကေတာ့ ျဖစ္သမွ် အားလံုးကို အက္ကြဲေနတဲ့ အုတ္နံရံၾကားကေန
စိတ္ေသာကႀကီးစြာနဲ႔ပဲ ၾကည့္ေနမိေတာ့တယ္။

.............................................................................

ေနာင္တစ္ခ်ိန္ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္က ျပႆနာနဲ႔ ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့အခါ
ငါနဲ႔မဆုိင္ပါဘူးလို႔ ေတြးလိုက္မိရင္ ... သတိရပါ။ က်ေနာ္တို႔ထဲက
တစ္ေယာက္ေယာက္ဟာ ၿခိမ္းေျခာက္ ခံေနရၿပီ ဆုိရင္ အဲဒီ အႏၲရာယ္ဟာ က်ေနာ္တို႔
အားလံုးအေပၚ က်ေရာက္လာတာပဲ။ တျခားသူူေတြ အေပၚမွာ မ်က္စိေဒါက္ေထာက္ၿပီး
ဂ႐ုတစိုက္ ရွိသင့္သလို တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္လည္း အားေပးၿပီး အစြမ္းကုန္
ကူညီတတ္ဖို႔ လိုပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ အားလံုးဟာ ဘ၀လို႔ ေခၚတဲ့ ခရီးစဥ္ထဲက
တစ္ေဖာင္တည္းစီး ခရီးသြားေဖာ္ခ်င္း အတူတူပါ။

++++++


"မတရားမႈတခုမွာ သင္ဟာ ၾကားေနတယ္ဆုိရင္ ... သင္ဟာ ဖိႏွိပ္သူဘက္က လုိက္ဖုိ႔
ေရြးခ်ယ္လုိက္တာနဲ႔ အတူတူဘဲ"


"If you are neutral in a situation of injustice,
you have chosen to side with the oppressor."

(ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႏုိဘယ္လ္ဆုရ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဒက္စမြန္တူးတူး)

ဒါကေတာ့ ေတာင္အာဖရိက က ႏိုဘယ္လ္ဆုရွင္ ဘုန္းေတာ္ၾကီး ဒက္စ္မြန္တူးတူးရဲ႕
စကားပါ။ ေရွ႕ကပံုျပင္နဲ႔မတူေပမဲ့ မဆိုင္သလိုေနတဲ့သူေတြအတြက္
ဥပမာေပးရာမွာေတာ့ နီးစပ္မႈရိွပါတယ္။

အေကာင္း အဆိုး သိၾကလားေဟ့

ဗီယက္နမ္ႏုိင္ငံသည္ ယေန႔ေခတ္တြင္ ထုိင္းႏုိင္ငံႏွင့္ အၿပိဳင္ ကမၻာတခြင္သို႔ ဆန္တင္ပို႔ေနေသာ ႏုိင္ငံတခု ျဖစ္သည္။ ဗီယက္နမ္ႏုိင္ငံ၏ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚ ေဒသသည္ တႏုိင္ငံလံုး ဆန္အထြက္ႏႈံး၏ တဝက္ေက်ာ္ေက်ာ္ကို ထုတ္လုပ္ေပးေနေသာ ေဒသလည္း ျဖစ္သည္။ တရုတ္ျပည္မွ စတင္၍ စီးဆင္းလာေသာ မဲေခါင္ျမစ္သည္ ျမန္မာ၊ လာအို၊ ထုိင္း၊ ကေမၻာဒီးယားတို႔ကို ျဖတ္ကာ ေနာက္ဆံုးတြင္ ဗီယက္နမ္ႏုိင္ငံ၌ အဆံုးသတ္၍ ပင္လယ္ထဲသို႔ စီးဝင္သြားသည္။ ထိုေဒသကား ဗီယက္နမ္၏ ေျမၾသဇာ ႂကြယ္ဝေသာ ႏံႈးတင္ေျမႏု ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚ ေဒသ ျဖစ္ေတာ့သည္။

သို႔ေသာ္လည္း ဗီယက္နမ္လူမ်ဳိးတို႔ ေခါင္းခဲစရာ ပူပန္စရာ ျဖစ္လာသည့္ ျပႆနာကေတာ့ ကမၻာႀကီး ပူေႏြးလာ၍ ပင္လယ္ေရျပင္ တစတစ ျမင့္တက္လာျခင္း ဆိုသည့္ ကိစၥပင္ ျဖစ္သည္။ ဤအတုိင္းသာ ဆက္၍ ပင္လယ္ ေရမ်က္ႏွာျပင္ ျမင့္တက္ လာေနပါက ေနာင္လာမည့္ အႏွစ္ေလးငါးဆယ္တြင္ ဗီယက္နမ္ႏုိင္ငံ၏ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚ တစိတ္တပုိင္းသည္ ပင္လယ္ ေရေအာက္သို႔ ေရာက္ေတာ့မည္။ ထိုသို႔ဆိုပါက ဆန္စပါး စုိက္ပ်ဳိးမႈ ေကာင္းမြန္ ေနေသာ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚ တစိတ္ တေဒသသည္ အၿမဲတန္း ပင္လယ္ေရငံ ဖံုးအုပ္မႈကို ခံရေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။

ကြ်မ္းက်င္သူမ်ား အဆိုအရ ထိုျမစ္ဝကြ်န္းေပၚ၏ တစိတ္ပုိင္း ပင္လယ္ေရေအာက္ ေရာက္ရိွပါက ဗီယက္နမ္ ႏုိင္ငံ၏ ဆန္အထြက္ႏႈံးလည္း ေၾကာက္ခမန္းလိလိ က်ဆင္းလာမည္ဟု ဆိုၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚမွ လက္ရိွ ဆန္အထြက္ႏံႈး၏ သံုးပံုတပံု ေလ်ာ့ပါးက်ဆင္း သြားမည္ဟုလည္း တြက္ခ်က္ျပထားသည္။

စပါးစုိက္ပ်ဳိးျခင္းျဖင့္ အသက္ေမြးေနသာ ဗီယက္နမ္ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚသားတို႔ ဘာဆက္ လုပ္ၾကမည္နည္း။ ပင္လယ္ထဲ၌ ငါးဖမ္းျခင္း အလုပ္ကို ေျပာင္း၍လုပ္ကုိင္ကာ ဆက္လက္ အသက္ေမြးမည္ေလာ သို႔မဟုတ္ ၿမိဳ႔ျပ မ်ားသို႔ ေျပာင္းေရႊ႔ကာ ၿမိဳ႔ျပ အေျခစုိက္ အလုပ္သမားမ်ား အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းမည္ေလာ။ စဥ္းစားစရာပါေပ။ ေသခ်ာသည္ တခုကေတာ့ ယခင္က ပုိင္ဆုိင္ခဲ့ေသာ ၎တို႔၏ လယ္ယာမ်ား ပင္လယ္ ေရေအာက္သို႔ ေရာက္ရ ေတာ့မည္။

ဗီယက္နမ္ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚ၏ အစိတ္အပုိင္း တခ်ဳိ႔ ေရလႊမ္းခံရသည့္ အခ်ိန္တြင္ ပင္လယ္ေရသည္ ဗီယက္နမ္ ႏုိင္ငံ တခု ထဲတြင္သာ အေပ်ာ္လြန္ၿပီး တန္႔၍ရပ္၍ ေနမည္မဟုတ္။ ေဒသ တခုလံုးအတြင္း ထိုဆိုးက်ဳိးကို ခံစားၾက ရမည္လည္း ျဖစ္သည္။

ထုိင္းႏုိင္ငံတြင္ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႔ႀကီးသည္ ပင္လယ္ေရ မ်က္ႏွာျပင္ေအာက္ ႏွစ္လက္မခန္႔ နိမ့္ေနသည္ဟု ဆိုၾက သည္။ အထူးသျဖင့္ မိုးတြင္းကာလမ်ား၌ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႔အတြင္း ေနရာ အေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ ေရႀကီးေလ့ ရိွသည္။ အႀကီးစား ပန္႔မ်ားကိုသံုးကာ ေရမ်ားကို စုပ္ထုတ္ျပစ္ရသည္။ ဗီယက္နမ္၏ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚ ပင္လယ္ေရ လႊမ္းေသာ အခါ၌ ဘန္ေကာက္တြင္လည္း ဘန္ေကာက္သူ ဘန္ေကာက္သားမ်ား ဟိုဟုိသည္သည္ ေလွေရာင္စံု မ်ားျဖင့္ သြားလာေနမည္ကို ျမင္ေယာင္ မိေသးေတာ့သည္။ ေလွဆိပ္သာ ရိွ၍ ကားဆိပ္မ်ား ကားဂိတ္မ်ား နိတၳိတံရ ေတာ့မည္။ တခ်ိန္က အာရွတုိက္၏ ဗင္းနစ္ၿမိဳ႔ေတာ္ အျဖစ္ တင္စားခံခဲ့ရသည့္ ဘန္ေကာက္သည္ ထိုအခ်ိန္တြင္ ဒုတိယ ဗင္းနစ္ၿမိဳ႔ေတာ္ အျဖစ္သို႔ ပီပီျပင္ျပင္ ေျပာင္းလဲရေတာ့မည္။

ဗင္းနစ္ၿမိဳ႔ေတာ္လို အျဖစ္မခံလုိပါက ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႔ကို ပတ္၍ တမံတုပ္ဖို႔သာရိွသည္။ နယ္သာလန္မွာလို ပင္လယ္ေရ ျမင့္တက္လာျခင္းကို တမံတုပ္၍ ကာမည္ေလာ။ ကာထားႏုိင္ေသးသည္။ ထုိင္းႏုိင္ငံသည္ ဓနႂကြယ္ဝလာ ေနေသာ ႏုိင္ငံတခု ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ပင္လယ္ကမ္းရိုးတမ္း တခုလံုးကို တမံမတုပ္ႏိုင္ဘူး ထားဦး။ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႔ကိုေတာ့ တမံမ်ားျဖင့္ ပတ္ပတ္လည္ ကာထားႏုိင္သည္။

တခ်ိန္တည္းတြင္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံဖက္ကို ျပန္ၾကည့္လုိက္ပါက ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚေဒသ တစိတ္ တပုိင္း သည္လည္း ပင္လယ္ေရ လႊမ္းျခင္းကို ခံရမည္။ ေဒသအတြင္း ျမင့္တက္လာသည့္ ပင္လယ္ေရကို ငါ့ဖက္မလာနဲ႔ဟု တား၍ မရစေကာင္း။ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚ၏ စပါးစုိက္ပ်ဳိးေနေသာ လယ္ေျမပမာဏ ဆံုးရံႈးမႈ သည္လည္ ႀကီးမား ေပလိမ့္မည္။ ပင္လယ္ေရ ျမင့္တက္လာျခင္းေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚတြင္ ဆံုးရံႈးရေသာ ေျမယာ ပမာဏသည္ ဗီယက္နမ္ထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ဆိုးဝါးလိမ့္မည္။ ဘာ့ေၾကာင့္ဆိုတာ ဆက္၍ ေျပာပါမည္။

ေမခ၊ ေမလိခ ျမစ္ဆံုေနရာကို ပိတ္၍ ဆည္ေဆာက္ခါ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ထုတ္လုပ္၍ တရုတ္ျပည္ကို ေရာင္းဖို႔ ျပင္ေနသည္မွာ အားလံုးအသိ။ ျမစ္ဆံုေဒသည္ ဧရာဝတီျမစ္ႀကီး မူလအစျဖစ္သည္။ ျမစ္ဆံုေဒသကို ပိတ္ဆို႔ လိုက္ပါက ေအာက္ပုိင္းသို႔ ဆက္လက္စီးဆင္းမည့္ ေရမ်ား တန္႔၍သြားမည္။ ဤသို႔ဆိုပါက ေအာက္အရပ္ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚ ေဒသသို႔ ဆက္လက္ စီးဆင္းမည့္ ေရပမာဏ နည္းသြားေပမည္။

နားလည္ လြယ္ေအာင္ ေျပာရပါက ဥပမာအားျဖင့္ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚရိွ ျမစ္ကေလးမ်ား ေခ်ာင္းကေလးမ်ား၏ ေရအနက္သည္ ဆယ္ေပဟု ဆိုပါစို႔။ ကခ်င္ျပည္နယ္ ျမစ္ဆံုတြင္ ဆည္ပိတ္လုိက္ ေသာေၾကာင့္ စီးဆင္းရမည့္ ေရမ်ားတန္႔ကာ ယခင္ကလို ေအာက္ဖက္သို႔ အျပည့္အဝ မစီးဝင္ႏုိင္ေတာ့။ ထို႔ေၾကာင့္ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚရိွ ျမစ္ေခ်ာင္းမ်ား၏ ေရအနက္သည္ ငါးေပခန္႔သာ နက္ေတာ့မည္။ ေရအျမင့္ မူလထက္ ငါးေပနိမ့္ သြားသည္။ စီးဆင္းလာရမည့္ ေရမ်ား ေနာက္ျပန္ဆုတ္ သြားရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ပင္လယ္ေရ ျမင့္တက္လာေသာ ကာလတြင္ ပင္လယ္ေရသည္ ကမ္းရိုးတန္း တေလွ်ာက္သာ ျမင့္တက္ျခင္း မဟုတ္ေတာ့ဘဲ အထက္ပုိင္း မုိင္သံုးေလးဆယ္ခန္႔ အထိ တိုး၍ဝင္ေရာက္ လာႏုိင္သည္။ မူလက ဆိုလွ်င္ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚသို႔ အထက္မွစီးဆင္းလာေသာ ေရမ်ားေၾကာင့္ ပင္လယ္ေရမ်ား အထက္ဖက္သို႔ တုိးဝင္ျခင္တုိင္း တိုးဝင္၍ မရေအာင္ သဘာဝအေလွ်ာက္ ေရကိုေရျခင္း ဟန္႔တား ကာထားေပးသည္။ ေရခ်ဳိႏွင့္ ေရငံ ဇလုတ္တုိက္၍ အျပန္အလွန္ ထိန္းထားျခင္း မွာလည္း သဘာဝတရား ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ျမစ္ေရနိမ့္က် သြားေသာအခါ ပင္လယ္ ေရငံမ်ား အထက္ပုိင္း အထိပါ ဒလေဟာ တိုးဝင္လာေတာ့မည္။

ထိုေရာအခါ၌ ယခင္က သဘာဝအတုိင္း ေျမၾသဇာ ေကာင္းမြန္ခဲ့ေသာ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚ ေဒသတခုလံုး ဆားငံေရမ်ား ေအာက္သို႔ ေရာက္ခါ ဆန္စပါး စုိက္ပ်ဳိးျခင္းသည္လည္း ေသဆံုးရေတာ့မည္။ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚ သားမ်ား အထက္ဖက္ မုိင္သံုးေလးဆယ္သို႔ ေျပာင္းေနရေတာ့မည္။ ထိုသို႔ေျပာင္း၍ မေနလိုပါက ေလွမ်ား ေဆာက္ခါ ေလွေပၚတြင္ ေနထုိင္၍ ရသမွ် ပင္လယ္ငါးေလးမ်ား ဖမ္းကာ ေလွစီးလူသား ေမာ္ဒန္ဆလံု လူမ်ဳိးမ်ား အျဖစ္ ေနထုိင္ရံုသာ ရိွေတာ့သည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ဝမ္းပုိက္သည္လည္း ႏွစ္ေလးငါးဆယ္ အတြင္း ကြယ္ေပ်ာက္ ရေတာ့မည္။ ေနာင္အႏွစ္ ေလးငါးဆယ္ အတြင္း ဆန္ကို ႏုိင္ငံျခားမွ ျပန္၍ တင္သြင္းရေတာ့မည္။ အာဖရိက တုိက္တြင္ မိုးေခါင္ေသာေၾကာင့္၊ ဘာမွ မယ္မယ္ရရ စိုက္ပ်ဳိးမရ၍ ငတ္ၾကသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ မွာေတာ့ စပါးခင္း မ်ားတြင္ ေရငံဖံုးေသာေၾကာင့္ အငတ္ ေဘးႀကီးကို ရင္ဆုိင္ ေတြ႔ၾကလိမ့္ဦးမည္။

ထိုအခ်ိန္မတုိင္မီ လက္ဦးဆံုး ဆံုးရံႈးရမည့္ သူမ်ားကေတာ့ ျမစ္ဆံုေဒသ တဝိႈက္တြင္ ဘိုးစဥ္ေဘာင္ဆက္ လုပ္ကိုင္ စားေသာက္လာခဲ့သည့္ ေဒသခံ တုိင္းရင္းသားမ်ား ျဖစ္သည္။ သတင္းမ်ားအရ ျမစ္ဆံုဆည္ပိတ္မည့္ စီမံကိန္းေၾကာင့္ ရြာေပါင္း ေျခာက္ဆယ္ထက္မနည္း၊ လူဦးေရေသာင္း ဂဏန္းကို စစ္အစုိးရက အတင္းေရႊ႔ေျပာင္းေတာ့မည္။ လိေမၼာ္ၿခံမ်ား၊ လယ္ယာေျမမ်ား ဆည္ေရေအာက္သို႔ ေရာက္ရေတာ့မည္။ ထိုသူတို႔၏ မူလဘဝေနထုိင္မႈမ်ား ဆံုးရံႈးရမည္။ ေနရာႏွင့္ ဝင္ေငြဆံုးရံႈးမႈတင္မက က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ ေဒသဆုိင္ရာ ယဥ္ေက်းမႈတို႔ပါ ဆံုးရံႈးရဦးမည္။ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္လည္း ပ်က္စီးရဦးမည္ ျဖစ္သည္။

ဆက္လက္၍ ဆံုးရံႈးရမည့္ သူမ်ားကေတာ့ ျမစ္ဆံုဆည္၏ ေအာက္ပုိင္းတေလွ်ာက္ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚအထိ ေနထုိင္ၾကသည့္ ႏုိင္ငံသားမ်ား ျဖစ္ေတာ့သည္။ ဧရာဝတီျမစ္ႀကီးသည္ ျမစိမ္းေရာင္အသြင္ျဖင့္ တၿငိမ့္ၿငိမ့္ စီးဆင္းေနသည့္ အေျခအေနမွ ေခ်ာင္းသာသာ ေျမာင္းသာသာ အျဖစ္သို႔ ေရာက္ရေတာ့မည္။ ဧရာဝတီျမစ္ႀကီး ေကာပါက ဤႏုိင္ငံ၏ သမုိင္းလည္း ေကာေတာ့မည္။ ဧရာဝတီေၾကာင့္သာ ျမန္မာႏုိင္ငံဆိုတာ ျဖစ္လာခဲ့ရသည္ မဟုတ္ေလာ။

တရုတ္အပါအဝင္ အိမ္နီးခ်င္း ႏုိင္ငံမ်ားကေတာ့ ရသေလာက္ ယူမွာဘဲျဖစ္သည္။ ခင္ဗ်ားတို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ တကယ္ဆိုရင္ ေသးေသးေလး။ သဘာဝ အရင္းအျမစ္ေတြကို ရိွရိွသမွ် အလွ်င္စလို ထုတ္မသံုးပါနဲ႔ဟု သူတို႔ကေတာ့ အႀကံေပးမည္မဟုတ္ ေျပာမည္မဟုတ္။

အဆင္အျခင္မဲ့ေသာ လုပ္ရပ္ကို ဘယ္သူေတြက ေထာက္ျပေဝဖန္သနည္း။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပင္ပမွာ ေနေနသည့္ အဖြဲ႔အစည္း အခ်ဳိ႔က ေထာက္ျပၾကေသာ္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္းမွာ ရိွေနသည့္ မည္သည့္ အဖြဲ႔အစည္း မ်ားကမွ ဤကိစၥကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားထံသို႔ မတင္ျပရဲၾက။ ေၾကာက္ေနၾကရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ သာမန္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားကို နားလည္ေပးႏုိင္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔ကိုယ္ သူတို႔ ႏိုင္ငံေရးအရ တတိယလိႈင္းဟု ဆိုေနေသာ သူမ်ားလည္း ဒီလိုကိစၥမ်ဳိးတြင္ ျမန္မာ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားကို နားမခ်ႏုိင္ေၾကာင္း ေတြ႔ရသည္။ တတိယလိႈင္း တို႔က ဆိုထားသည္ မို႔လား။ ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီ အေျပာင္းအလဲအတြက္ စစ္ဗိုလ္မ်ားကုိ တျဖည္းျဖည္း နားခ်၍ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ မည္ဟု ျပည္တြင္းထုတ္ စာေစာင္ဂ်ာနယ္ အခ်ဳိ႔မွာ ေျပာေနတာ အခုအထိ ျဖစ္သည္။ ႏုိင္ငံတကာ ကြန္ဖရင့္ေတြမွာေတာင္ ဒီေဖာ္ျမဴလာကို ရႊန္းရႊန္းေဝေအာင္ တင္ျပခဲ့ၾကလို႔ ႏုိင္ငံျခားသားမ်ား အလယ္မွာလည္း ေမာ္ဒရိတ္ေတြ (အစြန္းမေရာက္သူေတြ) ဆိုၿပီး ေရပန္းစားေနသည္ မဟုတ္ေလာ။

တတိယလိႈင္းတို႔ ေျပာရမွာက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတို႔ခင္ဗ်ား ေလာေလာဆယ္ အာဏာထုိင္ခံုက ဆင္းမေပးျခင္လည္း ေနပါ။ သို႔ေသာ္ ျမစ္ဆံု၌ ဆည္တည္ေဆာက္မည့္ ကိစၥကေတာ့ ေရရွည္မွာ ေနာင္လာေနာက္သားတို႔ အတြက္ ဆိုးက်ဳိးေတြ သယ္ေဆာင္လာမွာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မလုပ္သင့္ပါဟု ရဲရဲတင္းတင္း ေျပာရမွာ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ လက္ေတြ႔ မွာေတာ့ တတိယလိႈင္းသမားတို႔ မေျပာရဲရွာပါ။ အာဏာ အေျပာင္းအလဲကို အသာထား သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ ပ်က္သုန္းမည့္ ကိစၥေလာက္မွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားကို နားမခ်ႏုိင္ပါက သည့္ထက္ ႀကီးမားေသာ ကိစၥမ်ား အေျပာင္းအလဲ မ်ားကို တတိယလိႈင္းတို႔ နားခ်ႏုိင္စြမ္း ရိွလိမ့္မည္ဆိုတာက သံသယျဖစ္စရာပါ။

လူမုိက္မ်ား၊ လူေကာင္းေယာင္ ေဆာင္ေနသူမ်ား၊ အစြန္းမေရာက္သူဟု ေၾကျငာေနသူမ်ား ထိုသူေတြ အားလံုး သည္ တကယ္ေတာ့ မိမိအုပ္စု ေကာင္းစားေရး အတြက္သာ လုပ္ေနသူေတြသာျဖစ္ေၾကာင္း ျမစ္ဆံုကိစၥ တခု တည္းႏွင့္ပင္ ကြက္ကြက္ ကြင္းကြင္း ျမင္လုိက္ရေတာ့သည္။

ေဇာ္မင္း (လူ႔ေဘာင္သစ္)
၂၆ရက္ ၾသဂုတ္လ ၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္