Oct 12, 2007

ျဖန္႔ေ၀ျခင္း(၄၅)


ေရႊႊ၀ါေရာင္ ဥဒါန္း

သာသနာေတာ္ေတာင္ ေသြးစြန္းခဲ့ရ
ေဟာ့ဒီ ကာလဟက္တက္
ၾကီးထဲ
အလြ
မ္းကိုလည္း တကၽြန္းပို႔ထားရေပါ့
ေမာင့္ဂူစတီနာ
။

မီးသျဂိဳလ္စက္တလုံးလုိ
ကုိယ့္ကိုိယ္ကို ေလာင္က
ၽြမ္းၾက
ပက္ပက္စက္ေလာင္က
ၽြမ္းၾက။

ဒါ ႏွင္းဆီေရာင္အလွတရားလား..
စုန္းမအုိရဲ့ ျမည္တြန္ေတာက္တီးသံေတြလား
..
ဒါမွမဟုတ္ ေသြးန႔ံ
႔ရတဲ့ ပင္လယ္လား..။

ငါတ႔ုိ႔ ေရနန္းယာဥ္သာ သေဘၤာကုိ မေမ်ွာ္န႔ဲ႔..
ငါတ႔ုိ
႔ ေကာင္းဘြိဳင္ၾကီး ဂၽြန္၀ိန္းကို မေမွ်ာ္နဲ႔..

၀ါးလုံးေဆြးနဲ႔႔ အလံေထာင္လုိ႔႔
မိစ
ၧၧာက ဟားတုိက္ရယ္ေနရဲ့။

ငါတို႔ ဖိနပ္သာ ငါတုိ႔ ေသနတ္ ျဖစ္တယ္။

ေသြးေၾကြးဆိုေတာ့
ေဆြးေႏြး
ဖို႔ မရွိေတာ့ပါ။

သစ္ေကာင္းအိမ္
(
၁၁၊ ၁၀၊ ၀၇)

1 comment:

nyeenyee2007 said...

direct hit to my heart ,very nice poem