Jun 23, 2007

မိုးနဲ႔ ပတ္သက္ရင္

ေမ (ေမဓါ၀ီ) နဲ႔ ဆဂိ (ယူဆဂိ) တို႔က က်မကို
မိုးအေၾကာင္းေရးဖို႔ Tag ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ေရးစရာေလးေတြ တိုက္ေနတာေၾကာင့္ေရာ..
သူမ်ားေတြ ေရးတာ ေစာင့္ဖတ္ခ်င္တာေၾကာင့္ေရာ..

လူၾကီးပီပီ .. ခုမွပဲ ေနာက္ကလိုက္ Tag လိုက္ပါျပီ။

တကယ္ေတာ့ မိုးနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ဇြန္လကို ၾကိဳရင္း ေရးခဲ့ပါေသးတယ္။
ဘာလို႔ဆို.. က်မက မိုးခ်စ္တဲ့သူေလ။
(ဒီေတာ့လဲ ..ထပ္ေရးရေသးတာေပါ့ေလ..)


တခါတေလမွာ အေၾကာင္းျပခ်က္ မည္မည္ရရမရွိဘဲ
စြဲလန္းစရာျဖစ္ေနတာေတြ၊လြမ္းေ
မာဆြတ္ပ်ံ႕စရာေကာင္းေနတာေတြ..
က်မတို႔၀န္းက်င္က ၾသကာသေလာကထဲမွာ
အမ်ားၾကီးေတြ႕ဖူးၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။
ေတာင္ေတြ ေတာေတြ ၾကည့္ရင္း တခ်ိဳ႕က လြမ္း..

ျမက္ခင္းျပင္ေတြ ကြင္းျပင္ေတြ ၾကည့္ရင္း လြမ္း..

ကႏၱာရ ေတြ သဲေသာင္ေတြ ပင္လယ္ေတြ ၾကည့္ရင္း လြမ္း..

အဲလိုပဲ..
ပန္းေတြကို ခ်စ္။ ရာသီဥတုကို ခ်စ္။ တိရစၧာန္ေလးေတြ ခ်စ္။ ခ်စ္သူကို ခ်စ္။

အဲဒီလို ခံစားခ်က္ေတြက… ဆန္းတယ္။

ဒီအထဲ က်မလဲ ပါတယ္။

ပန္းပြင့္ေတြကို ခံစားတယ္။ ေရေျမေတာေတာင္ကို ခံစားတယ္။
ပုဂံဘုရားပုထိုးေတြကို ခံစားတယ္။
ထန္းေတာညိဳ႕ညိဳ႕ေတြကို ခံစားတယ္။
ဇြဲကပင္ေတာင္ၾကီးကို ခံစားတယ္။
ႏွင္းေတြကို ခံစားတယ္။ မိုးေရစက္ေတြကို ခံစားတယ္။
ေႏြရြက္ေၾကြေတြကို ခံစားတယ္။ ခါသၾကၤန္ကို ခံစားတယ္။
အမည္နာမေတြကို ခံစားတယ္။ စိတ္ေတြကို ခံစားတယ္။
အဲဒီအထဲမွာ မိုး ကို ခံစားတာလည္း ပါပါတယ္။

က်မက မိုးနဲ႔ပတ္သက္ရင္…
မိုးစက္မိုးေပါက္ေတြ..
အျပိဳင္အဆိုင္ပြင့္ၾကတဲ့ပန္းေတြ..
ျပီးေတာ့ မိုးရဲ႕ရနံ႔ ..မိုးရဲ႕ ေလေျပ..
မိုး ဆိုတဲ့ အမည္နာမ.. အားလံုးကို ခ်စ္တာ။
(က်မေရးခဲ့တဲ့ လံုးခ်င္း၀တၳဳေတြထဲမွာေတာင္
မိုးရြာတဲ့ ျမင္ကြင္း မပါတာ ခပ္ရွားရွား)

မိုးေတြ သည္းသည္းရြာျပီဆို.. ခုခ်ိန္ထိ က်မ ျငိမ္ျပီး စိတ္ကူးယဥ္ေကာင္းတုန္း။
ဒါေပမဲ့ မိုးကို ခံစားတတ္လာတာကေတာ့ အရြယ္ေရာက္မွပါ။
အထူးသျဖင့္ေျပာရရင္ေတာ့.. တကၠသိုလ္ေရာက္မွ။
ေက်ာင္းသူဘ၀.. မိုးရြာျပီဆို.. အင္းလ်ားကန္ေဘာင္ဆီ အေျပးသြားျပီး
မိုးေရေတြ
ေရျပင္ေပၚ ျမားတံလို က်ေနတာကို ခဏခဏ ထိုင္ၾကည့္ဖူး။

၈၈ မတိုင္ခင္... တံတားျဖဴက ခရမ္းျပာဆိုတဲ့ လဘက္ရည္ဆိုင္ေလးထဲမွာ ထိုင္ရင္း မိုးသည္းသည္းေအာက္က ကန္ေပါင္ဆီကို ဆိုင္ေလးရဲ႕ နံရံသစ္ေခ်ာင္းတိုင္ က်ဲက်ဲေတြၾကားကေန ေငးရင္း က်မရဲ႕ ပထမဆံုး လံုးခ်င္း၀တၳဳ သီခ်င္းႏွင္းဆီကို ေရးခဲ့တာ ..။

အဲသည္တုန္းက … ခရမ္းျပာမွာ.. ကိုေန၀င္း ရွိတယ္။ ကိုရဲလြင္ ရွိတယ္။ တခါတခါ ကိုခင္၀မ္း ရွိတယ္။ တခါတခါ ခိုင္ထူး ရွိတယ္။ တခါတခါ မဇၥ်ိမ ကိုေမာင္ေမာင္ ရွိတယ္။ အဲဒီလူေတြကို နတ္ဘုရားလို ယံုၾကည္ ကိုးကြယ္ၾကတဲ့၊ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ထဲက စာေရးဆရာ ကဗ်ာဆရာ ေပါက္စေတြ ရွိတယ္။
အဲဒီထဲမွာ စာေရးဆရာေပါက္စ.. ကဗ်ာေရးသူေပါက္စ.. တစ္ဦးတည္းေသာ မိန္းကေလး..က်မ ရွိတယ္။ ျပီးေတာ့ ၈၈
ေနာက္ပိုင္း န၀တအစိုးရက ဗကပ ယူဂ်ီ ဆိုျပီးေတာ့ ေထာင္ခ်ပစ္ခဲ့တဲ့ စာေပသမားတစုလဲ ခရမ္းျပာမွာ ရွိတတ္တယ္။ ခရမ္းျပာဟာ..စာေပ အႏုပညာ နဲ႔ ႏိုင္ငံေရး တို႔ ဆံုရာ အရပ္ေလးတခု။
မိုးသည္းတဲ့ေန႔ေတြဆို တဆိုင္လံုး လူမရွိသလို ျငိမ္တိတ္ေအးခ်မ္း..။

တကယ္ေတာ့ သူတို႔ အားလံုးလိုလို ရွိေနၾကတာ။ တခါတေလ ဘာအတီးမွ မပါဘဲ မိုးရဲရင္ ေဆာင္းရဲရမယ္ ကို ၀ိုင္းေအာ္ဆိုၾကေသး။ မိုးနည္းနည္းပါးခ်ိန္.. ၀န္းက်င္တခုလံုး စိုစို စိမ္းစိမ္း ေအးျငိမ္းေနတုန္းဆိုရင္ေတာ့.. က်မတို႔ ကဗ်ာသမားအုပ္စုနဲ႔ ခင္ေနျပီျဖစ္တဲ့.. (က်မတို႕က ခ်ိဳစိမ့္လို႔ နာမည္ေပးထားတဲ့) ခရမ္းျပာဆိုင္ရွင္ ရီရီ ဆိုတဲ့ ညီမေလးကို ကိုေန၀င္းရဲ႕ ယာဥ္အမီ ရီရီျပံဳးျပန္ပါ သီခ်င္းေတြကို ဖြင့္ခိုင္းျမဲ။ ျပီးရင္.. စစ္ကိုင္းလမ္း.. ျပီးရင္..ခတၱာ..။ ညေနေစာင္း အိမ္ျပန္ရခါနီးလာရင္ေတာ့ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ ေနာက္ဆံုးအိပ္မက္ ကိုပဲ တညီတညြတ္တည္း နားေထာင္ခ်င္ၾက။
ရဲရင့္..ေက်ာက္ခက္တို႔ ျဖိဳေနဆဲ.. ငါ့စိတ္ေတြ ႏွင္ေနတုန္းေပါ့..
တခ်ိဳ႕ေတြ ေနႏိုင္လြန္းတယ္…
ဆိုတဲ့ ေနရာေရာက္ရင္ တကယ္ ျပန္ဖို႔ ျပင္ၾက။ လွည္းတန္းထိ လမ္းေလွ်ာက္ၾကဖို႔ အေရးလဲ ျပည္လမ္းမကို မေရြးဘဲ ကန္ေဘာင္ေပၚ တက္ျပီး ေက်ာင္း၀င္းထဲ ျဖတ္ေလွ်ာက္ တဲ့ လမ္းရွည္ရွည္ေ၀းေ၀းကိုပဲ ေရြးၾကတာပဲ။ က်မတို႕အဖြဲ႔ ခရမ္းျပာထဲက ထြက္ျပီဆိုရင္
ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္.. က်ေနာ္သြားေတာ့မယ္..လမ္းရဲ႕ သယ္ေဆာင္ရာ .. ဟို အေ၀းကို ..အေ၀းကို… လြမ္းတတ္ရင္လဲ လြမ္းမွာပဲ..လြမ္းမယ္….
လို႔ ေအာ္ဆိုသြားၾကျမဲ။ အဲဒီအခါ ကိုခင္၀မ္းရွိေနရင္..သူက ျပံဳးလို႔။ ကန္ေပါင္ေပၚ ေရာက္ေတာ့ သီခ်င္း တပုဒ္ေျပာင္း.. ။
ေဆာ္လမြန္ငါးတို႔အျပန္.. အျပန္..အျပန္..အျပန္..ေဆာ္လမြန္ငါးတို႔အျပန္..
ဒီလိုနဲ႔ ေက်ာင္း၀င္းထဲေရာက္..သီခ်င္း ေနာက္ထပ္တပုဒ္။
တကၠသိုလ္ေျမေန၀င္မွာကိုစိုးတယ္…ခံုတန္းလ်ားေလးေတြနဲ႔အတူ..
အင္းလ်ားေျမက ခ်စ္ရိပ္သာရယ္..ေအာ္..အဓိပတိနဲ႔ သစ္ပုတ္ပင္ရယ္..
ဘယ္သူရင္ထဲ ခြဲမလဲကြယ္..
မိုးရြာျပီးစဆို.. အဓိပတိလမ္းေပၚမွာ စိန္ပန္းနီအေၾကြေတြ ေမ်ာေန.. ေဖြးေနတာ ေတြ႔တတ္ျမဲ။ ဒါဆို တေယာက္က စျပီ။
ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္ စိန္ပန္းေတြလဲ ေျမမွာ က်ဲျပန္႔ေန..ကံေကာ္ပန္းေတြနဲ႔အတူ.. သူနဲ႔ေတြ႔ရာေျမ.. တကၠသိုလ္ သို႔မဟုတ္ ျမကၽြန္းသာအင္းလ်ားကန္နယ္ေျမ….
အဲ.. ဂ်ပ္စင္ဘက္ကို ဖဲ့ဆင္းသြားတဲ့ လမ္းသြယ္ေလးဆီ ဦးတည္ျပီဆိုရင္ေတာ့ က်မအလွည့္ေရာက္ျပီ။ က်မက ဂ်ပ္စင္ကို ေမာ့ေမွ်ာ္ၾကည့္တိုင္း

ဂ်ပ္စင္..မိုးတိုးမတ္တပ္
ရပ္ေနတာ ၾကာပေကာ

ျမသီလာ ႏုခ်ိဳသည္းနဲ႔

ခြဲႏိုင္ဘူးေနာ..
ဆိုတဲ့ ကိုေရႊသိမ္းမင္းရဲ႕ ကဗ်ာကို မၾကာခဏ ရြတ္မိျမဲေလ..။
အဲဒီတုန္းကေတာ့ က်မတို႔တေတြ လူငယ္ပီပီ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေမြ႔ေမြ႔ ..။
ေက်ာင္းကို အင္မတန္စြဲလန္းတယ္ဆိုတဲ့ ေဖေဖကေတာ့ အဲလိုမဟုတ္။
က်မကို ေက်ာင္းလာၾကိဳရင္း သူသတိရတဲ့ကဗ်ာေတြကို ေျပာျပေတာ့..

တကၠသီလာ
ေသြးမိုးျဖာသည္
ျပည္ရြာမိဘ ျမင္လွဲ႔ပါ့
.. တို႔
ေက်ာင္းေတာ္ခရီး လမ္းမၾကီး၌
ေသြးစီးပြက္ပြက္ ခုနစ္ရက္ေန႔
မေမ့ပါႏိုင္ လဇူလိုင္တြင္
သဲဆိုင္အက္အက္ အသက္စေတး
ခြင့္ေရးဆႏၵ ျပခဲ့ၾကသည့္
ဘ၀ေကာင္းရာ လားေစေသာ္…
တို႔.. အဲဒါေတြပဲ သတိရေတာ့တယ္တဲ့။
(အေဖက ၆၂ ေက်ာင္းသားကိုး)
အင္းးး…တကယ္ေတာ့ လူတိုင္းက ကိုယ္စြဲမိစြဲရာပဲ ထင္ပါရဲ႕ေနာ္။
ေမနဲ႔ ဆဂိ က မိုးအေၾကာင္း Tag တာ။
က်မကလဲ မိုးဆိုရင္.. အျမဲ အဲဒီျမင္ကြင္းေတြ ဒီအခ်ိန္ေတြကိုပဲ သတိရ။
ဒါနဲ႔ပဲ ဆိုင္ဆိုင္ မဆိုင္ဆိုင္ မိုးအမွတ္တရကို ခုလို ေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
(က်မက ထပ္ Tag မွာကေတာ့ ခင္မင္းေဇာ္..ေယာဟန္ေအာင္ နဲ႔ ကိုျမင့္ေဇ..ပါ။
အခ်ိန္လုျပီး ေရးေပးၾကပါဦးး)
ေမျငိမ္း(ဇြန္ ၂၃)

13 comments:

s0wha1 said...

အန္တီေရ...အဲဒီေခတ္က တကၠသိုလ္ကို တက္ဖူးခ်င္လိုက္တာ...

Maydarwii said...

ညီမလဲ ရာသီတိုင္းကို ခ်စ္တယ္။ သဘာ၀အလွအားလံုးကို ခံစားတတ္တယ္။ အမနဲ႔ တူျပန္ၿပီေနာ္။
မိုးကေတာ့ ကိုယ္ေမြးတဲ့ ရာသီမို႔လားမသိ၊ ပိုၿပီးသေဘာက်တာ။
ညီမက မိုးရဲ႕ အလယ္ေခါင္တည့္တည့္မွာေမြးတာေလ။
ေမြးတုန္းကလဲ မိုးေတြရြာေနသတဲ့။

အမေျပာတဲ့ ခရမ္းျပာကို မေရာက္ဖူးခဲ့ဘူး။ အဲဒီအႏုပညာရွင္ေတြကို ျမင္ဖူး ေတြ႕ဖူးခ်င္လိုက္တာ။ အရင္တုန္းက အဲဒီလို အႏုပညာသမားေတြ စာေပနယ္က လူေတြကို ျမင္ရလို ျမင္ရျငား ၃၃-လမ္းထဲသြားၿပီး ေရႊၾကည္ေအးမွာထိုင္လိုထိုင္ ေလထန္ကုန္းေရွ႕ျဖတ္လိုျဖတ္၊ ဘားလမ္းထဲက ကိုတင္အုန္းအေအးဆိုင္ သြားလိုသြား ခဏခဏလုပ္ခဲ့ဖူးေသးတယ္။ သူတို႔ကို ျမင္ေနရရင္ကို ေက်နပ္ေနမိတာမို႔။

ခိုင္ထူးသီခ်င္းေတြက ေက်ာင္းကိုအမွတ္ရစရာေနာ္။ ခင္၀မ္းသီခ်င္းေတြလည္း သိပ္ၾကိဳက္တယ္။ အမရဲ႕ မိုးဖြဲ႕ေလးကိုဖတ္ၿပီး ေက်ာင္းကို ေတာ္ေတာ္လြမ္း မိတယ္။ ရန္ကုန္မွာသာ ေနၿပီး ေက်ာင္းကို မေရာက္ျဖစ္ေတာ့တာၾကာၿပီ။

အမရဲ႕ အေဖ သတိတရ ရြတ္ဆိုခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးက စိတ္မေကာင္းစရာပဲ။ သမိုင္းေတြအမ်ားႀကီး ေက်ာင္းရဲ႕ ရင္ခြင္ထဲမွာ ရွိေနတယ္ေနာ္။
ဘာလိုလိုနဲ႔ ဇူလိုင္ ၇ ေတာင္ နီးလာျပီပဲ။

May Nyane said...

ဟုတ္တယ္ သမီးရယ္..
ေက်ာင္းရဲ႕ အရိပ္က မက္စရာပါပဲ။

ေမေရ႕
အမ ေရွ႕လက်ရင္ ၇ဇူလိုင္အတြက္
အဲဒီတုန္းက ေက်ာင္းထဲက ကဗ်ာေတြ
တင္ေပးသြားမယ္ေနာ္..။

lwinmoe said...

I hope and secretly pray that Yangon University and Judson church will be like this again for students. Or am I just dreaming?

Lwin Moe

M.Y. said...

အစ္မေရ

ေတာ္ေတာ္လြမ္းစရာခရမ္းျပာေကာင္းတယ္။
အာရ္စီတူး ကေန လွည္းတန္း ကိုအျမဲလမ္းေလွ်ာက္၊လွည္းတန္းကမွ ဘတ္(စ)ကားစီးတတ္တာမို ့အဲဒိခရမ္းျပာေလးကို အျမဲ ျမင္ေယာင္လြမ္းေနတာပါ။
အစ္မရဲ ့ဘူမိေဗဒ အတန္းက လက္ခ်ာေတြ ကြ်န္ေတာ္လာလာနားေထာင္ဖူးတယ္..
၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ျပန္ေရာက္တုန္း က မိန္း ကေတာ့ တရားရိပ္သာ ကေလးနဲ ့တူေနျပီ။
ကြ်န္ေတာ္လဲ အာရ္စီတူး၊ မိန္း နဲ ့ေက်ာင္းေနာက္ခံ ေလးနဲ ့၀တၳဳ အရွည္ႀကီး ေရးေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျပည္တြင္း မွာ ပုံႏွိပ္ခ်င္တဲ့ အိမ္မက္ ေႀကာင့္္ အႀကမ္းအဆင့္က မတတ္ေသးဘူး…
ေက်ာင္း
ေမာင္ရင္

pandora said...

အဲ ပန္ဒိုရာက အဲဒီေလာက္ေတာ႕ မေစာဘူးေပါ႕ေလ..
ဒါေပမယ္႕
လြမ္းလိုက္တာ လြမ္းလိုက္တာ လြမ္းလိုက္တာ..
အဲဒီအျပင္ ထပ္ မေျပာျပတတ္ေတာ႕ဘူး..
ကိုယ္႕အိမ္လို ေနခဲ႕ရတဲ႕ ေနရာ….

May Nyane said...

အဲ.. ေဒၚပန္
အမေတာ့ ခံလိုက္ရျပန္ျပီ။
အစစ္ပဲ..
အမရဲ႕ တပုဒ္လံုးကို
ရွင္က တခြန္းထဲနဲ႔ ေျပာသြားတာ။
ကိုယ့္အိမ္လို ေနခဲ့ရတဲ့ေနရာ…တဲ့။
အဲဒီမွာမွ
ပိုလြမ္းစရာေကာင္းသြားျပန္။
ဟုတ္ပ..
ကိုယ့္အိမ္လို ေနခဲ့ရတဲ့ ေနရာ။

ေမ said...

“ ရဲရင့္..ေက်ာက္ခက္တို႔ ျဖိဳေနဆဲ.. ငါ့စိတ္ေတြ ႏွင္ေနတုန္းေပါ့..တခ်ိဳ႕ေတြ ေနႏိုင္လြန္းတယ္… ”

ဆရာမေမၿငိမ္းေရ အဲဒီသီခ်င္းေလးက ကိုေန၀င္း သီခ်င္းေလးပဲလား။ ခိုင္ထူးဆိုတာပဲလားမသိဘူး။ စာသားေတြ ၾကားဘူးေနလို႔ သိခ်င္လို႔ပါ။

May Nyane said...

မေမေရ..
အဲဒါ ခိုင္ထူးဆိုတာပါ။
ကိုေန၀င္းေရးတယ္ထင္တာပဲ။

ေမ said...

ဆရာမေရ ကိုေန၀င္းရဲ႔ ေနာက္ဆံုးအိပ္မက္ စာသားေတြကို နားမေထာင္ဘူးပဲ သိေနပါတယ္လို႔၊ မေန႔ညကမွ ဆရာမဂ်ဴး ရဲ႔ အမွတ္တရ ထဲကဆိုတာ ျပန္သတိရေတာ့တယ္။ စုစုေထြးက သူ႔ေမာင္ကို ေစာင့္ရင္း ဂစ္တာတီးရင္ ဆိုတတ္တဲ့ သီခ်င္းေလးေလ။ :)

Mya said...

Hi Sis,

when i read this article, my eye become wet. I was Thiri Thu and my 1st year started with 75Ks Noted strike.. so. all sense are coming step by step.

Thanks a lot.

Thyda said...

I was so much crazy for your first novel 'thichin nyinsi'. I'd like to read it again.

myitkyina said...

အမနဲ.ခံစာခ်က္ခ်င္းေတာ္ေတာ္တူပါတယ္။ အမနဲ.ေက်ာင္းေ၇ာက္တဲ.ႏွစ္တူေလာက္တယ္ ၈၂မွာစက္မႈတကၠသုိလ္စေ၇ာက္တယ္ ေမတၲာ
ေပါင္းကူးေႏြးေအးသမုိင္း၀င္းဦးခ်စ္ဒီနာမည္ေတြ
ႀကားပီးအတိတ္ကုိျပန္သတိ၇၇င္းမ်က္၇ည္ေတာင္၀ဲမိပါတယ္ဗ်ာ ေတာက္..ကုိယ္.ႏုိင္ငံေတာင္ကုိယ္မေနႏုိင္တဲ.က်ေနာ္တုိ.
ဘ၀ေတြ