Jul 28, 2007

ကိုယ္က်င့္တရား….(၂)

ကိုယ္က်င့္တရားနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ေဆြးေႏြးတာေတြကို ျပည့္စံုျပီထင္တာ။ ကိုမိုးေစြကိုလည္း ျပန္ေဆြးေႏြးျပီးျပီေပါ့။ ဒီၾကားထဲမွာ ကိုယ္ေတြ႔တဲ့ ကိုယ္က်င့္တရားကဗ်ာေလးလည္း တင္ေပးလိုက္ေသးတာ။ ဒါေပမဲ့ ဒီေန႔ပဲ ကိုယ္က်င့္တရား (ကဗ်ာ) ပို႔စ္ ရဲ႕ Comment မွာ ကိုေလး၀င္းက က်မရဲ႕ အဲဒီ ပို႔စ္ကို အားမရဘူးလို႔ ေဆြးေႏြးလာပါတယ္။ က်မကေတာ့ ထပ္ေရးဖို႔ မလိုေတာ့ဘူး ထင္တာနဲ႔... အိပ္မက္အိမ္မွာပဲ တင္ခဲ့ျပီး က်မ ဆီ မွာ မတင္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကိုယ္က်င့္တရား(၂)ကို ခုမွပဲ ျပန္တင္ေပးလိုက္ရပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ကိုမိုးေစြက ဇူလိုင္ ၂၁ရက္ေန႔ကတည္းက က်မရဲ႕ ကိုယ္က်င့္တရား ပို႔စ္ ကို အိပ္မက္အိမ္ မွာ ေဆြးေႏြးထားတာပါ။ က်မ ျပန္ေဆြးေႏြးဖို႔ဟာ အလုပ္ပိသြားတာနဲ႔ အဘိုးမိႈင္း အမွတ္တရရက္ နဲ႔လည္း တိုက္ သြားတာေၾကာင့္ ခုမွပဲ ျပန္ေရးျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ျပန္ေဆြးေႏြးပါ့မယ္လို႔ ေျပာထားမိလို႔သာ ျပန္ေရးရ တာပါ။ ဒီရက္ပိုင္းေတြထဲ ကိုယ္က်င့္တရား နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ခင္မင္းေဇာ္၊ ကိုထိုက္ ကိုျမင့္္ေဇ နဲ႔ ကိုမိုးေစြ ကိုယ္တိုင္ ေနာက္ဆက္တြဲ ျပန္ေရးထားတာေတြကကို ေတာ္ေတာ္ျပည့္စံုေနျပီမို႔ က်မ ျပန္ေရးစရာေတာင္ မက်န္ေတာ့သေလာက္ပါပဲ။ (နာမည္ေတြကို Click ျပီးဖတ္ႏို္င္ပါတယ္)

တကယ္ေတာ့ က်မ ေျပာခဲ့သမွ် ကိုယ္က်င့္တရားအျမင္မွာလည္း ျဖန္႔ထြက္ ျဖည့္ေတြး လိုက္ရင္ ေတာ္ေတာ္ ေလး ျပည့္စံုျပီးသားလို႔ ထင္ပါတယ္။ ကိုမိုးေစြက ပထမတပုဒ္မွာ ကိုယ္က်င့္တရားကို ငါးပါးသီလနဲ႔ ယွဥ္ေျပာပါ တယ္။ ဒါလည္း တနည္းတဖံုေတာ့ ဆက္စပ္ေနတာပါပဲ။ ငါးပါးသီလ ဟာ ကိုယ္ေဆာက္တည္ရမယ့္ အက်င့္ပဲ မဟုတ္လား။ ျပီးေတာ့ သူတပါး မထိခိုက္ မနစ္နာေအာင္ ထိန္းတဲ့ တရားလည္း ျဖစ္တာကိုး။ ဒါေပမဲ့ ငါးပါးသီလ လို႔ ေခါင္းစဥ္ တပ္လိုက္ေတာ့ ဒါက ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြနဲ႔သာ သက္ဆိုင္သလို ျဖစ္သြားေစပါတယ္။ တကယ္က ေတာ့ ကိုယ္က်င့္တရားကို ထိန္းျဖစ္ေစတဲ့ ေနထိုင္နည္း ဆိုရင္ ဒီမိုကေရစီစနစ္လည္း ပါတာပါပဲ။ ပညတ္ေတာ္ ၁၀ပါး လည္း ပါတာပါပဲ။ ဓမၼပဒ လည္း ပါတာပါပဲ။ ကုရ္အာမ္က်မ္း ထဲမွာလည္း ပါတာပါပဲ။

ဆိုေတာ့ တကယ္ေတာ့ ေကာင္းမြန္တဲ့ ကိုယ္က်င့္တရားဆိုတာ ရိုးရိုးရွင္းရွင္းေလးပါပဲ… ကိုယ့္ လူ႔ေဘာင္ အဖြဲ႔အစည္းထဲက အမ်ားႏွစ္သက္တဲ့ အေနအထိုင္ အက်င့္အၾကံ စည္းကမ္းပါပဲ။ အမ်ားျပစ္တင္ ရႈတ္ခ်ႏိုင္တဲ့ ေနထိုင္မႈမ်ိဳးမဟုတ္ရဘူးေပါ့။ ဒီေနရာမွာ လူထု ပရိသတ္ေရွ႕ေမွာက္မွာ ရွိေနတဲ့ Public Figure ေတြက အထူးသျဖင့္ ဆင္ျခင္ရမယ္.. တာ၀န္ရွိတယ္ ဆိုတာမ်ိဳး က်မ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ အခု အဲဒီ အယူအဆေလးကို ကိုမိုးေစြ ရဲ႕ ဘယ္လိုေျဖရွင္းၾကမွာလဲ ဆိုတဲ့ ပို႔စ္မွာ ေတြ႔ပါတယ္။

ဟုတ္ပါတယ္။ က်မတို႔ ျမန္မာႏို္င္ငံမွာက အဲလို ေရွ႕ေဆာင္သူေတြကို အတုယူတဲ့ အက်င့္စြဲျပီးသားပါ။ အထူးသျဖင့္ ကေလးေတြ လူငယ္ေတြ အမ်ားစုဟာ ရုပ္ရွင္ထဲက ဇာတ္လိုက္ေတြကို.. ၀တၳဳထဲက ဇာတ္ေကာင္ေတြကို… ကိုယ့္ ဆရာ ဆရာမ ေတြကို… ကိုယ့္မိဘ ေမာင္ႏွမေတြကို … အင္မတန္ အတုယူတာ အတုခိုးတာပါ (ကိုမိုးေစြေျပာထားသလိုပါပဲ)။ ဒီေတာ့လည္း လူၾကီးေတြကေတာ့ အဲလို လူထု ေရွ႕ေဆာင္ ေတြကို စံျပေတြ ျဖစ္ေစခ်င္ၾကတာပါပဲ။ ဒီေနရာမွာ တခ်ိဳ႕က Public Figure ေတြဆိုတာကလည္း လူေတြပဲ အမွားရွိမွာေပါ့ လို႔ ေျပာၾကပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔ဟာ သာမန္လူေတြ ထက္ေတာ့ (သိပ္မမွားသင့္တဲ့)တာ၀န္ ပိုရွိသြားတာလည္း အမွန္ပါပဲ။ ေကာ္မင့္တခုမွာ ႏို္င္(အိမ္) က ေ၀မွ်ထားဖူးတဲ့ တာ၀န္ ဆိုတာ သစၥာပဲ ဆိုတဲ့ စကားေလးကို က်မ သိပ္ သေဘာက် တာပါပဲ။ ထပ္ျဖည့္ရရင္ေတာ့ တာ၀န္ ဆိုတာဟာ ေစတနာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

ကိုယ္က်င့္တရားနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး က်မရဲ႕ စာသင္ခန္းေတြထဲမွာလည္း တပည့္ေတြနဲ႔ မၾကာခဏ အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးဖူးပါတယ္။ အရက္ေသာက္ မူးယစ္ေဆးသံုးတာ ကိုယ္က်င့္တရားနဲ႔ ဆိုင္မဆိုင္က အစ.. အိမ္ေထာင္ေရး ေဖာက္ျပန္မႈ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေတြအထိ...ေရာက္ေအာင္ ေဆြးေႏြးၾကဖူးပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ကိုယ္က်င့္တရား ကိစၥဟာ ရိုးရွင္းသေလာက္ က်ယ္ေျပာလွပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာ့ လူ႔ေဘာင္ေလာက ထဲ မွာေပါ့။ က်မ ကိုယ္တိုင္ စာေရးဆရာ ေက်ာင္းဆရာမအေနနဲ႔ ရင္ဆိုင္ရတဲ့ ျပႆနာေတြ ရွိခဲ့တာပါ။ ကိုယ့္ ဘာသာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ တာ၀န္ယူ ရင္ဆိုင္ႏိုင္ဖို႔ေတာ့ လိုပါတယ္။

ေက်ာင္းဆရာမ စာေရးဆရာမ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အိမ္ေထာင္ကြဲသင့္ မကြဲသင့္၊ ေနာက္ အိမ္ေထာင္သစ္ ထူေထာင္ဖို႔ သင့္ မသင့္၊ ကေလးကို အိမ္ေထာင္ကြဲ သားသမီး အျဖစ္ ခံသင့္ မခံသင့္၊ ဆရာ ဆရာမ အေနနဲ႔ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူ နဲ႔ အိမ္ေထာင္မျပဳသင့္တာေတြ…. အထိ ။ ေနာက္ဆံုး စာေရးဆရာတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ ကိုယ့္လူ႔ေဘာင္နဲ႔ မေလ်ာ္ညီတာကို ေရးသင့္ မေရးသင့္ဆိုတာေတြဟာ ကိုယ္က်င့္တရား စည္းေဘာင္ ေတြပါပဲ။ ျမန္မာစာေပေလာကမွာဆိုရင္ အျငင္းအခုန္ေတြ ျဖစ္ခဲ့ဖူးတဲ့ သာဓကေတြ အမ်ားၾကီး ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒါေတြဟာ အမ်ားက သတ္မွတ္လိုက္တဲ့ စံေတြလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ (ဒီေနရာမွာ တျခား လူ႔ေဘာင္က ယဥ္ေက်းမႈစံေတြနဲ႔ေတာ့ ႏိႈင္းယွဥ္ စဥ္းစားလို႔ မရပါဘူး။)

တေန႔က က်မရဲ႕ ေမာင္ေလးေတြလိုျဖစ္ေနတဲ့ လူငယ္ေတြနဲ႔ စကား၀ိုင္းဖြဲ႔ျဖစ္ေတာ့ ဒီ ကိုယ္က်င့္တရားကိစၥကို ေျပာျပ ေဆြးေႏြးျဖစ္တယ္။ ေယာက်္ားေလးေတြကေတာ့ အိမ္ေထာင္ေရး ေဖာက္ျပန္မႈနဲ႔ လိင္ကိစၥကို ကိုယ္က်င့္ တရားနဲ႔ သိပ္မပတ္သက္ဘူးလို႔ ယူဆသတဲ့။ ဒီေနရာမွာ အိမ္ေထာင္ေရး အဆင္မေျပမႈေတြ ရွိတာကို ဦးတည္ျပီး ေျပာၾကပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အႏုပညာသမား (ရုပ္ရွင္ ဂီတ ဇာတ္သဘင္ေလာက)ေတြဟာ လိင္မႈကိစၥ ျပႆနာေတြ ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္မို႔ အဲဒီလူတန္းစားရဲ႕ အျပဳအမူက လူငယ္ေတြ အတြက္ မထူးေတာ့ပါဘူး လို႔လည္း ေဆြးေႏြးပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း ဘသူေတြ ဘာလုပ္လုပ္ သူ႔အလုပ္္အေပၚ တာ၀န္ေက်ရင္္ ျပီးတာပါပဲ…တဲ့။ က်မကေတာ့ ဒါျဖင့္ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳး ကိစၥေတြကို ဘာေျပာမလဲ.. ဘယ္လိုေျဖရွင္းမလဲ..ဆိုတာေတြ ေတြးေန မိပါတယ္။

က်မကေတာ့ လူငယ္ေတြရဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္က သူတို႔အေပၚ အမ်ားၾကီး လႊမ္းမိုးတယ္ ဆိုတာကို..၊ အထူးသျဖင့္ ႏို္င္ငံ ေခါင္းေဆာင္ေတြ.. အႏုပညာရွင္ေတြ.. အသိပညာရွင္ အတတ္ပညာရွင္ေတြက လူငယ္ေတြရဲ႕ ကိုယ္ ႏႈတ္ ႏွလံုးကို အမ်ားၾကီး လႊမ္းမိုး ဖန္တီးႏိုင္တယ္ဆိုတာကို.. ယံုပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီလူေတြရဲ႕ ကိုယ္က်င့္တရားရွိမႈ၊ ဆင္ျခင္ထိန္းသိမ္းႏို္င္မႈဟာ အေရးၾကီးတယ္လို႔ ယံုပါတယ္။

ေမျငိမ္း(ဇူလိုင္၂၅)

5 comments:

M.Y. said...

ဆရာမေရ..
ဒီကုိယ္က်င့္တရား topic ကေလးကေတာ္ေတာ္၀ိုင္းစဥ္းစားစရာေကာင္းလို ့ ေစာင့္ႀကည့္ေစာင့္ဖတ္ေနဆဲပါ..ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ အေနာက္ႏိူင္ငံေတြမွာေရာ၊အာရွနဲ ့ျမန္မာျပည္မွာပါ မိဘရဲ ့ကိုယ္က်င့္တရား၊အိမ္ေထာင္ေရး ေႀကာင့္ေနာက္ဆက္တြဲေကာင္းကိ်ဳး ေရာ ေဘးထြက္ဆိုးကိ်ဳးေတြေရာ သားသမီးေတြ ရဲ ့ ဘ၀ နဲ ့ Morality အေပၚမွာရိုက္ခတ္မႈရိွွတာပါဘဲ။

lay said...

ဆရာမ၊
ကၽြန္ေတာ္စိတ္၀င္စားတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေလးကို ရီနယူး လုပ္ေပးလို႔ အမ်ားႀကီးေက်းဇူး တင္ပါတယ္။ လက္စနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ေဆြးေႏြးခ်င္တာေတြ ဆက္ေဆြးေႏြးပါရေစ။ ဆရာမေပးတဲ့ပို(စ္)ေတြအားလံုးကိုေရာက္တယ္။ ကြန္မန္႔ေတြပါ အားလံုးဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ေဆြးေႏြးၾကတဲ့ တခ်ဳိ႕က ကိုယ္က်င့္တရား မေကာင္းတဲ့လူေတြကို လူရာမသြင္းခ်င္သလိုေတြေျပာထားၾကတယ္။ ရွိၿပီးသားေဆြးေႏြးခ်က္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေတာ့ မခ်ဳိကို"Chocolaier" ရဲ႕ ေဆြးေႏြးခ်က္ေတြ အျပည့္အ၀ ေထာက္ခံတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေဆြးေႏြးခ်င္တာေတြကေတာ့...
၁။ ကိုက်င့္တရားမေကာင္းသူေတြကို လူ႔ေဘာင္ထဲကေန မထိုက္တန္ဘူးဆိုၿပီး ပစ္ပယ္ထားမလား။ ခြင့္လႊတ္ၿပီး ေကာင္းမြန္ေအာင္ တည့္မတ္ေပးမလား။
ကိုက်င့္တရား ေကာင္းသူပဲျဖစ္ျဖစ္၊ မေကာင္းသူပဲျဖစ္ျဖစ္ မေသေသးသမွ် လူတစ္ေယာက္ျဖစ္လို႔ လူ႔ေဘာင္ထဲကေန မထိုက္တန္ဘူးဆိုၿပီး ပစ္ပယ္ထားဖို႔ေတာ့ မသင့္ေတာ္ဘူးထင္တယ္။ ဒီစကားကို ေနာက္တစ္ႀကိမ္ အခြင့္အေရးေပးတာနဲ႔ မေရာေထြးေစခ်င္ဘူး။ သူ႔ကို လူ႔ေဘာင္ထဲကေန မထိုက္တန္ဘူးဆိုၿပီး ပစ္ပယ္ထားျခင္းက ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ကိုယ္က်င့္တရားမေဖါက္ျပားရဲေအာင္ အပစ္ေပးျခင္းလား။ အဲလိုဆိုရင္ တရားလက္လြတ္ အပစ္ေပးျခင္း ျဖစ္သြားမွာေပါ႔။ သင့္ေတာ္တဲ့တရား စီရင္ေရးစနစ္ ရွိမယ္ဆိုရင္ အဲဒီစနစ္က ကိုယ္က်င့္တရားမေကာင္းသူကို သင့္ေတာ္တဲ့ပစ္ဒဏ္ ေပးလိုက္ရမွာေပါ႔။ အဲဒီပစ္ဒဏ္ကပဲ အဲဒီလူေတြကို ေနာက္တစ္ႀကိမ္ မေဖါက္ျပားရဲေအာင္၊ မေဖါက္ျပားသင့္မွန္း နားလည္သေဘာေပါက္သြားေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးနိုင္ရမွာေပါ႔။ သင့္တင့္ေလွ်က္ပတ္တဲ့ ပစ္ဒဏ္ခံၿပီးသြားရင္ သူတို႔အပစ္ေတြေက်သင့္ပါၿပီ။ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္ အသိုင္းအ၀ိုင္းက ဘာပစ္ဒဏ္ေတြမွ ထပ္မေပးသင့္ေတာ့ဘူးထင္တာပဲ။
ကိုယ္က်င့္မေကာင္းသူေတြကို လံုး၀ခြင့္မလႊတ္နိူင္ဘူးဆိုတာကလည္း မဟုတ္ေသးဘူးထင္တယ္။ ကိုယ္က်င့္ပ်က္ၾကရတဲ့ အေၾကာင္းေတြကို ေလ့လာသင့္ေသးတယ္။ မေကာင္းမႈကို ၀ါသနာပါလြန္းလို႔ ကိုယ္က်င့္ပ်က္ရတယ္ ဆိုတာေတာ္ေတာ္ ရွားမွာပါ။ မိမိကိုယ္မိမိ ကိုယ္က်င့္ပ်က္ မွန္းမသိလိုပ်က္ ေနၾကတဲ့လူေတြလည္းရွိနိုင္တယ္ထင္တယ္။ ( တခ်ဳိ႕လူေတြ ဆိုရင္ တရား၀င္ ၀င္ေငြနဲ႔ စက္ဘီးေကာင္းေကာင္း ေတာင္ မစီးနိုင္ဘဲနဲ႔၊ သိန္းေထာင္ေက်ာ္တန္ကားႀကီးေတြ လူျမင္ကြင္းမွာ၀ယ္စီးျပေနတာ၊ အလွဴႀကီးေတြေပး ေနတာေတြဟာ အဲလိုႀကီးျဖစ္ေနလားလို႔ပဲ။ အဲဒီကိစၥေတြမွာ ပတ္၀န္းက်င္ကလည္း သူတို႔ကလူႀကီးေတြကို လုပ္နိုင္တာေပါ႔လို႔ေျပာၾကတယ္။ ) အမွားကၾကာလာေတာ့ အမွန္ႀကီးလိုျမင္လာၾကတယ္။ ဒီကိစၥမွာ ဘယ္သူ႔မွာမွ ခြင့္မလႊတ္နိုင္စရာ အမွားမရွိပါဘူး။ မသိလို႔မွားေနတဲ့ အမွားပဲရွိတယ္။ အဓိကတရားခံက စနစ္ပါ။ ေနာက္ထပ္အေၾကာင္းတစ္ခုက အၾကပ္အတည္းတစ္ခုခုႀကံဳရလို႔ ကိုယ္က်င့္ပ်က္စီးသြားတာလည္းျဖစ္နိူင္တယ္။ တစ္ခါတစ္ေလမွာ အဲဒီကိုယ္က်င့္တရားဆိုတာႀကီးက အသက္၊ စား၀တ္ေနေရးအၾကပ္အတည္း စတာေတြနဲ႔ ေလာင္းေၾကးထပ္ခံရတတ္တယ္။ ( မၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ကာလေတြမွာ အတင္းအဓမၼက်င့္တာကို တခ်ဳိ႕ကလက္နက္သဖြယ္အသံုးခ်တတ္တယ္တဲ့။ ႐ုတ္ရွင္ထဲမွာ ၾကည့္ဖူးတယ္ အထက္အရာရွိက မိန္းမတစ္ေယာက္ကို ေစာ္ကားခိုင္းတာ ျငင္းဆံတဲ့ရဲေဘာ္တစ္ေယာက္ အပစ္ေပးခံရတဲ့အခန္း။ တရား၀င္ ၀င္ေငြက စား၀တ္ေနေရးကို အာမခံမေပးနိုင္တဲ့ ဘ၀ေတြ။)အဲလိုအေျခအေနနဲ႔ ေတြ႔လာရင္ ကိုယ္က်င့္တရားကိုကာကြယ္နိုင္ဖို႔က ေတာ္ေတာ္မလြယ္တဲ့ ကိစၥပါ။ " အူမေတာင့္မွ သီလေစာင့္ နိုင္မယ္" ဆိုတဲ့စကားကလည္းရွိေသးတယ္ေလ။ ကိုယ္က်င့္ပ်က္သူေတြကို လံုး၀ခြင့္မလႊတ္ နိုင္ပါဘူးဆိုတဲ့လူေတြကို ေမးခ်င္တယ္။ အဲဒီလိုအေျခအေနမ်ဳိး ကိုယ္တိုင္ႀကံဳလာရင္ ဘာလုပ္ၾကမလဲ။ အဲဒီအျခအေနနဲ႔ႀကံဳလို႔ ကိုယ္က်င့္ပ်က္ရသူေတြကေရာ ခြင့္မလႊတ္နိူင္စရာ ပစ္မႈက်ဴးလြန္သူေတြလား၊ သနားစရာ ေခတ္စနစ္ရဲ႕သားေကာင္ေတြလား။ မေကာင္းတဲ့စနစ္ေၾကာင့္ လူသားေတြခ်င္းေသြးကြဲၿပီး ခြင့္မလႊတ္နိုင္ေအာင္ အၿငိဳးအေတးႀကီးေတြ ျဖစ္လာတတ္တယ္ထင္တယ္။ကိုယ္က်င့္မေကာင္းရျခင္းရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအေၾကာင္းအရင္းကေတာ့ (ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားမိသေလာက္) တဏွာ၊ ေလာဘ၊ ေမာဟ၊ မနာလိုမႈ နဲ႔ သ၀န္တိုမႈ စတဲ့အကုသိုလ္ စိတ္ေတြအားေကာင္းလာၿပီး အဲဒီစိတ္ေတြကိုအလိုလိုက္မိျခင္းပဲ။ ဒီကိစၥမွာေတာ့ လူအေပၚအမ်ားႀကီးမူတည္ေနလို႔ ခြင့္လႊတ္ဖို႔နဲနဲခက္တာေပါ႔။ ဒါေပမယ့္ တရားဥပေဒကေပးတဲ့ အပစ္ဒဏ္ကိုခံၿပီးသြားၿပီဆုိရင၊္ ေနာင္တေတြလည္းရေနေလာက္ၿပီဆိုရင္ ခြင့္မလႊတ္နိုင္ရင္ေတာင္ သူ႔ကိုလူေလာကႀကီးက (သတိနဲ႔) လူရာသြင္းဆက္ဆံသင့္တယ္ ထင္ပါတယ္။ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းႀကီးတစ္ခုလံုးက သူ႔ကိုပစ္ပယ္ထားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီလူအတြက္ေရာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြက္ေရာ ေကာင္းက်ဳိးမရနိုင္ဘဲ၊ ဆိုးက်ဳိးေတြသာ ျဖစ္လာနိုင္တယ္။
၂။ လူမိုက္နဲ႔ (ဘုရားေဟာနဲ႔အညီ) ကင္းေအာင္ေနေရး။
လူမိုက္နဲ႔မေပါင္းနဲ႔ဆိုေတာ့ ေျပာရလြယ္တယ္။ လက္ေတြ႔မွာေတာ့ အထက္ကေျပာခဲ့သလိုပဲ အၾကပ္အတည္းေတြနဲ႔ ေလာင္းေၾကးထပ္ရတတ္တယ္။ ဆရာမက လက္ရွိအစိုးရကို လူမိုက္ေနရာထားၿပီး ေဆြးေႏြးထားတယ္။ ျမန္မာနိင္ငံမွာေနတဲ့လူေတြက အစိုးရရဲ႕ပညာေရးစနစ္နဲ႔ ကင္းေအာင္ေနခ်င္ရင္ ပညာေရးမရွိေတာ့ဘူး။ လ၊ ၀၊ က နဲ႔ကင္းေအာင္ေနခ်င္ရင္ လူစာရင္းမ၀င္ေတာ့ဘူး။ အစိုးရဘဏ္ကထုတ္တဲ့ ေငြေၾကးကိုမသံုးခ်င္ရင္ ဘာမွ၀ယ္လို႔မရေတာ့ဘူး။ သူနဲ႔ကင္းေအာင္ေနဖို႔ဆိုတာ အျပင္ေရာက္ေနတဲ့လူေတြအတြက္ေတာ့ ျဖစ္နိုင္ေခ်ရွိတာေပါ႔။ ဒါေတာင္ (လံုး၀) ကင္းနိုင္သလားဆိုတာက အျပင္ေရာက္ေနသူေတြကိုယ္တိုင္ ေသခ်ာစဥ္းစားၿပီးမွ ေျဖရမယ့္ေမးခြန္း။ တစ္ခါတစ္ေလမွာ ဘ၀ရဲ႕အၾကပ္အတည္းေတြ ေျပလည္ေအာင္လို႔ ကို႔အေပၚမွာ ဘိုက်အနိုင္ယူေနမွန္း သိသိႀကီးနဲ႔ ( ကိုယ္က်င့္မေကာင္းတဲ့လူမွန္း သိသိႀကီးနဲ႔ ) မကင္းနိုင္ၾကတာေတြ ရွိတယ္။ အဲလိုအေျခအေနႀကံဳေနလို႔ လူမိုက္ေတြနဲ႔ပတ္သက္ေနသူေတြကို ဘုရားေဟာမဂၤလာတရားေတာ္နဲ႔အညီ မေနသူေတြ လို႔စြတ္စြဲရင္ေတာ့ ( လူထုေခါင္းေဆာင္ေတြအပါအ၀င္) ျမန္မာျပည္သူတစ္ရပ္လံုးကို အမဂၤလာရားနဲ႔ ေနသူေတြလို႔ဆိုရာေရာက္သြားမွာေပါ႔။
ဆရာမေရ...
ဒီကြန္မန္႔ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ရွည္သြားၿပီ။ ဆရာမမ်က္ေစ့႐ႈတ္ရင္လည္း ဒလိ လုတ္လိုက္ပါ။ ေဆြးေႏြးသမွ်ထဲမွာ အမွားေတြပါရင္လည္း ေထာက္ျပေပးပါ။ မယဥ္ေက်းတာေတြပါသြားရင္လည္း ေတာင္းပန္ပါတယ္။ စိတ္၀င္စားစရာ ပို(စ္)ေတြဆီကို အေရာက္ပို႔ေပးလို႔လည္း ဆရာမကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ေလးစားလွ်က္.....

ခင္မင္းေဇာ္ said...

ကိုေလးေရ
ဆရာမေျပာတဲ့ လူမိုက္္ဆိုလွ်င္ ေရွာင္ေသြလႊဲလို႕ ဆိုတာ
အခုလက္ရွိ အစုိးရကိုေျပာတာမို႕ သူနဲ႕တြဲမလုပ္လို႕ မရဘူးဆိုတာ မျဖစ္ဘူးလို႕ေျပာတာ နည္းနည္းလြဲေနလားလို႕။
ေက်ာင္းတက္တာ ပိုက္ဆံေတြသံုတာ နအဖနဲ႕ လက္တြဲတာမွ မဟုတ္တာ။
သူေခၚတဲ့ ႀကံ႕ဖြ႕ံေထာက္ခံပြဲေတြ မသြားတာ။
သူ႕လက္ေအာက္မွာေပမယ့္ ၀န္ထမ္းေတြက သူလုပ္ခိုင္းသလို သူျဖစ္ေစခ်င္သလို လာဘ္စားသူေတြ မလုပ္တာ။ သူရိုက္ခိုင္းတဲ့ ေပၚလစီကားေတြကို မရိုက္ေပးတာ။ သူဆိုခိုင္းတဲ့ ေပၚလစီသီခ်င္းေတြကို အဆိုပဲေနတာ ။သူပစ္သတ္ခို္င္းတိုင္း အမွားအမွန္ မဆင္ျခင္ပဲ ပစ္သတ္ေနတာ မ်ိဳးေတြကို........စသည္ျဖင့္......... ဆန္႕က်င္ျခင္းျဖင့္ မပူးေပါင္းတာမ်ိဳးကို ဆိုလိုတာထင္ပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ကေတာ့ ရင္းႏွီးေပးဆပ္ရမွာက အမွန္ပါ။ မိုးခါးေရ ေသာက္သူမ်ားတိုင္း လုိက္ေသာက္သင့္ပါသလား။
ကိုယ္က်င့္တရားမေကာင္းတာကို သိေအာင္ ျပင္ေပးရမယ္။ အဲဒီမွာ မွားမွန္းသိရက္နဲ႕ ျပင္တဲ့သူဟာ လူေတာ္ေပါ့လို႕ ေျပာထားပါေသးတယ္။ အမွားမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနသူ။ မွားမွန္းသိရက္နဲ႕ မျပင္သူကိုသာ လူမိုက္လို႕ ဆိုလိုခ်င္တာလို႕ နားလည္ထားပါတယ္။ ဖတ္ရင္း တခါတေလ နားလည္မႈလြဲ မ်ားသြားသလားလို႕ ၀င္ေဆြးေႏြးၾကည့္တာပါ။

May Nyane said...

အင္းးး ကိုေလး၀င္းေရ.. ခင္မင္းေဇာ္ေျပာတာနဲ႔ က်မေတာင္ ေျပာစရာမလိုေတာ့ဘူးျဖစ္သြားပါတယ္။
ဟုတ္ပါတယ္။ က်မ ဆရာမလုပ္သက္ စာေရးဆရာ လုပ္သက္ အႏွစ္၂၀လံုးအဆင္းရဲခံျပီး အစိုးရကို မပူးေပါင္းဘဲ အားမေပးဘဲ ေနခဲ့တာ ရပါတယ္။
အဲဒီအတြက္ ဒုကၡလည္းခံခဲ့ရပါတယ္။ အဲေလာက္ေတာ့ လုပ္ရမွာပါပဲ..။ ဒါမွလည္း မတရားမႈကို လက္သင့္မခံရာ က်မွာပါ..။ တနည္းအားျဖင့္ေတာ့ ဒါဟာ ကိုယ္က်င့္တရားမဲ့သူေတြကို ဆန္႔က်င္တာပါပဲ။ ျပီးေတာ့ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ကိုယ့္ကိုယ္က်င့္တရား ကို ထိန္းတာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
ေနာက္ ခ်ိဳကို ကိုလည္း က်မ ျပန္ေဆြးေႏြးျပီးသားပါ။ နအဖနဲ႔ေတာင္ ဥပမာေပးထားပါေသးတယ္။ ဒီေနရာမွာ ၾကိဳက္သလို သေဘာထားခြင့္ ရွိပါတယ္။ က်မကိုယ္တိုင္လည္း အမွားရွိခဲ့တာပါပဲလို႔ေတာင္ ေရးခဲ့တာပါပဲ။
အဓိကကေတာ့ ကိုယ္က်င့္တရားဆိုတာ ေစာင့္ႏိုင္ဖို႔ ခဲယဥ္းတာေၾကာင့္ ေစာင့္ႏိုင္တဲ့သူကို ေလးစားပါတယ္။
ေစာင့္လို႔ရပါလ်က္နဲ႔ မေစာင့္ထိန္းဘဲ အခါခါ လြန္က်ဴးသူကို က်မအေနနဲ႔ကေတာ့ မပူးေပါင္း မပတ္သက္ခ်င္ပါ။ ဒီေလာက္ဆို ျပည့္စံုျပီ ထင္ပါတယ္။

ကိုရင္ဩ said...
This comment has been removed by the author.