Oct 22, 2008

ကို၀သုန္..


သူ႔ပန္းခ်ီလက္ရာက သိပ္ကို ထူးထူးျခားျခားရွိတာပါ။ သူ႔ကို က်မစသိတာက ဆရာခ်စ္ဦးညိဳရဲ႕ လကၤာဒီပခ်စ္သူ ရုပ္ျပ..။ တကယ့္ကို ရုပ္လံုးၾကြေနတဲ့ အရုပ္ေတြ..။ ေခတ္ၾကီးတေခတ္ဆိုတာကို စိတ္ကူးယဥ္ခ်င္စရာ ေကာင္းလိုက္တဲ့ အရုပ္ေတြ..။ ေနာက္ မဂၢဇင္းသရုပ္ေဖာ္ပံုေတြဆို တကယ့္ကို စိတ္ပါလက္ပါ.. အႏုစိတ္မႈန္းတတ္တာ။ က်မ ၀တၳဳတိုကို ကို၀သုန္႔ Illustration နဲ႔ မဂၢဇင္းစာမ်က္ႏွာေတြ ေပၚမွာ ဆံုဖူးပါတယ္..။

(အေဖေပးခဲ့တဲ့အေမြဆိုတဲ့ က်မရဲ႕ ၀တၳဳတိုေလးအတြက္ ကို၀သုန္ဆြဲေပးခဲ့တဲ့ Illustration ပါ)

က်မက က်မ၀တၳဳ မဂၢဇင္းမွာ ပါျပီဆိုရင္ Illustration ကို စိတ္၀င္စားတတ္တာမို႔ ကို၀သုန္႔ Illustration နဲ႔ဆိုရင္ တသသနဲ႔ သေဘာက်ေန ေတာ့တာပါပဲ။ ကို၀သုန္႔ Illustration က ရေတာင့္ရခဲ..။

ကို၀သုန္႔ ပန္းခ်ီလက္ရာေတြက ခမ္းနားေတာ့ အေၾကာင္းအရာေလးေလးနက္နက္ေတြနဲ႔မွ ပိုလိုက္ဖက္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ႏိုင္ေဇာ္တို႔ ခ်စ္ဦးညိဳတို႔ရဲ႕ ေရးဟန္ေတြနဲ႔ဆို အကိုက္ေပါ့။ က်မတေယာက္တည္းအေနနဲ႔ကေတာ့ ကို၀သုန္႔လက္ရာေတြထဲမွာ ပါတိတ္ကားေတြကို အၾကိဳက္ဆံုး...။ ၁၉၈၅တ၀ိုက္ကစျပီး ကို၀သုန္ ပါတိတ္ပန္းခ်ီ ေတြ ေရးေတာ့ ပါတိတ္ပန္းခ်ီထဲမွာ အႏုစိတ္အေရာင္ေလးေတြ အရိပ္ေလးေတြ အမႈန္အမႊားေလးေတြ ထည့္ေရးတာ... က်မလို ပန္းခ်ီနားမလည္တဲ့သူေတာင္ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔ ဖန္တီးထားမွန္းသိပါတယ္။

ကို၀သုန္က စိတ္ကူးေပါက္ရင္ ၀တၳဳတိုေလးေတြလည္း ေရးေသးတာ..။ သူက စကားနည္းေတာ့ က်မနဲ႔ ခင္ခင္မင္မင္ မရွိလိုက္ရပါဘူး။ ခုေတာ့ သူဆံုးျပီ..တဲ့။ က်မတို႔မွာ တန္ဖိုးရွိတဲ့ သက္ရိွ သက္မဲ့ေတြကို အခ်ိန္မတိုင္ခင္ ဆံုးရႈံုးရတာမ်ိဳးေတြ သိပ္မ်ားေနပါ ေပါ့လား..။ ဒါေပမဲ့ က်မ စဥ္းစားေနတာကေတာ့ ကို၀သုန္တေယာက္ ေလာကငရဲကေန ၀ဋ္ကၽြတ္သြားတာပဲ... လို႔။

ေအာက္တိုဘာ ၂၁ရက္မနက္ခင္းမွာ ဆံုးပါးသြားတဲ့ ကို၀သုန္သို႔....

ႏွေမ်ာတသစြာ..
ေမျငိမ္း

5 comments:

Ko Paw said...

ဟုတ္ပါ႔….ဆရာမေရ….“ကုိယ့္လူေတြကေတာ့ တျဖဳတ္ျဖဳတ္ဘဲဗ်ဳိး” ဆုိတဲ့အတုိင္းပါဘဲ….

၀သုန္ရဲ႕ မဂၢဇင္းသ႐ုပ္ေဖာ္လက္ရာေလးေတြက တကယ္ဘဲ စြဲမက္စရာပါ။ အေ၀းၾကည့္မွန္ေျပာင္း ဆုိတဲ့ ၀တၳဳတုိေလးမွာ အမ်ဳိးသမီးတေယာက္အာကာသထဲမွာ လြင့္ေမ်ာေနသလုိလုိိ အေပၚမွာ ဆံႏြယ္ေတြပ်ံ႕လြင့္ေနၿပီး ေအာက္မွာ ကိုယ္လုံးကေလးက တြဲရရြဲေျခလွမ္းလွမ္းေနပုံေလးကုိ ျမင္ေယာင္မိတယ္။ လက္မွာလည္း ဒဂၤါးျပားလုိ အျပားေလးေတြပါတဲ့ ဟဲန္ခ်ိန္းေလးနဲ႔။ ပါတိတ္ပန္းခ်ီေတြ ေခတ္မစားခင္ အဲသည္လုိ တေၾကာင္းဆြဲေလးေတြနဲ႔ ၀သုန္လက္ရာကုိ က်ေနာ္တုိ႔ ငယ္ငယ္က ႀကဳိက္မွႀကဳိက္ေပါ႔။ လကၤာဒီပ ခ်စ္သူ သ႐ုပ္ေဖာ္အပါအ၀င္ေပါ႔။

အဲသည္တုန္းက မဂၢဇင္းသ႐ုပ္ေဖာ္ဆရာေတြကလည္း တကယ္ဘဲ လက္စြမ္းျပၾက၊ ထက္ၾကတယ္ေနာ္။ ဆရာေမာင္စိန္ဆုိရင္ က်ေနာ္မွတ္မိတယ္။ ေမာင္ကုိယုရဲ႕ “မေန႔က လေရာင္ေအာက္မွာ” ဆုိတဲ့ မဂၢဇင္း၀တၳဳရွည္ကုိ သ႐ုပ္ေဖာ္တာေလ။ ဆရာေမာင္ကုိယုရဲ႕ ၀တၳဳေလးကုိယ္၌က အခ်စ္၀တၳဳ၊ ဆြတ္ပ်ံ႕စရာလည္းေကာင္း၊ ေၾကကြဲစရာလည္း ေကာင္းရတဲ့အထဲမွာ ဆရာေမာင္စိန္ရဲ႕ သ႐ုပ္ေဖာ္ပုံေလးေတြကလည္း ေျပာင္ေျမာက္လွသဗ်ာ။ က်ေနာ္တုိ႔ေမာင္ႏွမတေတြ အဲသည္ ၀တၳဳဖတ္တုန္းကဆုိ မ်က္ရည္မ်ားေတာင္ က်ရပါရဲ႕။

၀သုန္တုိ႔ ေမာင္စိန္တုိ႔ရဲ႕ တေၾကာင္းဆြဲ ပန္းခ်ီေလးေတြကုိ လြမ္းမိေတာ့တယ္ဗ်ာ။ ေျပာရရင္ အဲသည္တုန္းက ေခတ္ကုိေတာင္ ျပန္လြမ္းသလုိပါဘဲ။ ၀တၳဳတုိ ေရႊေခတ္လုိ႔ ေျပာၾကတဲ့ ေခတ္ေပါ႔ေနာ္။

တန္ခူး said...

မ ေရ… ကြ်န္မ အျပင္မွာ ပထမဆုံးျမင္ဖူးတဲ့ ပန္းခ်ီပညာရွင္က (ဦး)၀သုန္ပါ…
အရပ္ျမင့္ျမင့္ရယ္ တစံုတခုကို အျမဲေတြးေတာေနပံုရတဲ့ ခပ္ေငးေငးမ်က္၀န္းေတြရယ္ အ၀တ္မ်ားတဲ့ ရွပ္ျဖူျဖူေတြရယ္က (ဦး)၀သုန္ရဲ့ ကိုယ္ပိုင္ဟန္ေတြေပါ့…
တခ်ိဳ ့ တိတ္ဆိတ္တဲ့ညေတြမွာ ေလထဲမွာ လြင့္ေမ်ာလာတဲ့ သူ ့လက္ရာ ျမန္မာ့ဂီတသံေတြကို ခံစားရတာမ်ား အိပ္မက္လိုလို…
ဟိုတေလာကပဲ သူ ့ေျမးေလးဖတ္ဖို ့သူေရးတဲ့ ၀တၳဳတိုေလးဖတ္ျပီး သူ ့ကို သတိရေနေသးတာ…
ပန္းခ်ီေရးအရမ္းေတာ္သလို စာေရးပါေကာင္းတဲ့ အနုပညာရွင္တေယာက္ အေၾကြေစာျပန္လို ့ မ်က္ရည္၀ဲမိတယ္ မ ရယ္…

artwitness said...

i copied one picture.pls visit my blog.thanks.

ေမျငိမ္း said...

ကိုေပါကလည္း တကယ္ကို မွတ္မွတ္ရရရွိတတ္တာပဲကလား..။
ဟုတ္တယ္ မတန္ခူးေရ...သူ႔လက္ကလည္း ဘသူနဲ႔မွမတူ..။ အမတို႔မွာ ႏွေမ်ာရတာေတြ မ်ားလွပီေနာ္..။

အညာသား said...

အန္တီၿငိမ္းေရ......
ကၽြန္ေတာ္ ဆရာ၀သုန္ရဲ႕ လကၤဒီပခ်စ္သူ ႐ုပ္ျပကို ဘယ္မွာ ရွာရမွန္းမသိျဖစ္ေနပါတယ္....ျဖစ္ႏိုင္ရင္.....ရွာေတြ႕ႏိုင္မယ့္ ေနရာေလးတစ္ခုခုကိုေတာ့ ညႊန္ၾကားေပးပါလားခင္ဗ်ာ......
တကယ္လို႔ အန္တီၿငိမ္းမွာ ရွိရင္လည္း ကၽြန္ေတာ့ ေမးလ္ကို ပို႔ေပးပါလားခင္ဗ်ာ


ခင္မင္စြာျဖင့္
tunminsoe@gmail.com